صفر

رفیق امسال جاموندیم یادته روضه خوندیم روبروی صحن آقا آرزومون بود امسال شب جمعه تو گودال بخونیم با هم عاشورا رفیق ای کاش می مردیم چقده غصه خوردیم امون از دوری واویلا باورش خیلی سخته حرم میشه بسته نمیریم امسال کربلا رفیق امسال جاموندیم یادته روضه خوندیم روبروی صحن آقا آرزومون بود امسال شب جمعه تو گودال بخونیم با هم عاشورا رفیق ای کاش می مردیم چقده غصه خوردیم امون از دوری واویلا باورش خیلی سخته حرم میشه بسته نمیریم امسال کربلا رفیق امسال جاموندیم مرتضی خادمی

به زور آوردنم با طناب یادته کتک خوردم منم با رباب یادته تو رو دیدم میون تشت یادمه منو دیدی تو بزم شراب یادته به جا نیاوردی به جا نیاوردم تو هم نیزه خوردی و منم کتک خوردم پا هام پر زخمه گوشم سنگینه سرت پر خاکه سرم پایینه چشام خیلی تار تو رو میبینه بابا بابایی چه چیزایی دیدم با چشام بگذریم شراب خوردن جلو عمه هام بگذریم با اون چادر خودم مونده بودم بابا چه جوری از تو بازار شام بگذریم تو بزم شراب مهدی رعنایی

اومد دم خرابه یه نگاه کرد هی داره دنبال یه گمشده میگرده بی بی زینب اومد دم در خرابه چی میخوای دختر شامی بی بی تا یکی دو روز پیش یه دختر هم سن و سال من اینجا بود دم خرابه رد می شدم نگاش میکردم با چشمامون با هم حرف میزدیم دو روز آخر انس گرفتیم اومدم دم خرابه حرف زدم گفتم راستی بابات کجاست گفت دختر شامی عمه بهم گفته بابات رفته سفر بر میگرده گفتم انشاالله که بابات برگرده گفت خوب گفت بی بی با هم حرف میزدیم تو حرفاش یه چیزی بهم گفت جگرمو پاره کرد چی بهت گفت گفت دختر شامی به کسی نگیا ولی چند روزه غذا نخوردم دختر شامی مهدی رعنایی

عرض سلام عزیزه الامام نور دو عین رقیه الحسین جانم بانوی خورشیده جانم نور عالم تابه جانم حضرت زهرای خونه اربابه تا به قیامت سرفرازه اونی که میکنه تعظیم به علم رقیه یعنی میشه که آخرش بگردونن جنازمو توی حرم رقیه یا بنت الحسین مظهر عشق ستاره دمشق تا به ابد ام البکا مدد جانم قهرمان شامی جانم از تبار یاسی جانم قوت بازوی حضرت عباسی سمت حرمت میخونم نمازامو اعتقادم اینه قلبتی یا رقیه با رخصت از حضرت بقیه الله به شما میگم عمتی  یا رقیه یا بنت الحسین عزیزه الامام مهدی رعنایی

اگه سیلی یه دختر سه ساله بخوره چه اتفاقی میفته از آتیش حرم آتیش گرفت موی سرم گوشواره هامو دزدیدند رفتند سراغ معجرم وقتی تو بیابون گم شد اون حرام زاده رفت دنبال بی بی رسید بهش از اسب هم پیاده نشد از همون بالا دستشو برد پایین تا دستش نزدیک شد گفت عمه ام گفته نامحرم نباید دست بهت بزنه عمه فریاد کشید موی منو باد کشید اون که سر برید ازت سر من داد کشید وقتی که میزنم کتکت عموت کجاست بیاد کمکت دختر سه ساله تحویلدار خراسانی

قد یه دنیا غم تو سینم دارم به کی میتونم من بگم حرفامو گه نبودش پنجره فولادت کجا میونستم بگم دردامو رو به زنم جز تو به کی من آخه منی که هر چی دارم از تو دارم ضامن آهو ضامن من هم باش اگه نگیری دستمو بیچارم منو نکن ویرونم من به تو و ایوون طلا وابستم برا شما بد میشه اگه دراز شه به پیش مردم دستم یا امام رضا مدد مدد ضامن آهو محمود عیدانیان

افتادی از بلندی و آقا سرت شکست ته مانده های زخمی بال وپرت شکست وقتی عمود آمد وشقّ القمر که شد تیر کمان میان دو چشم ترت شکست با نیزه های لشگریان زیر و رو شدی در زیر نیزه ها به خدا پیکرت شکست در لحظه ای که تا شدی و دست وپا زدی سقا کنار خیمه قد خواهرت شکست بر روی پای فاطمه گفتی بیا اخا بنگر به نیزه ای کمر لشگرت شکست یک یا حسین گفتی و زینب دلش گرفت آن لحظه عاقبت نفس آخرت شکست آزادی زندانی صابر خراسانی

گرچه از دور از آن فاصله‌ها زد بد زد آتش انگار که بر کرببلا زد بد زد چقدر هست مگر بچه سه جایش بِرَود وایِ من بر سه هدف او به سه جا زد بد زد اصلا اینبار کماندار چه با زور کشید به سه‌شعبه همه‌یِ حَنجره را زد بد زد دست و پا داشت که می‌زد پدر انداخت عبا آخرین بار نَفَس زیرِ عبا زد بد زد اولین بار که چشمش به ربابش اُفتاد اندکی حرف نزد بعد صدا زد بد زد بُرد در بینِ عبا تا که نبیند چه شده مادرش گفت بگو تیر کجا زد بد زد؟ گرچه بر چشمِ ابالفضل همین تیر نشست بدتر از چشمِ عمو بود که تا زد بد زد پشتِ خیمه به سرِ قبر , حرامی آمد نیزه برداشت و مانندِ عصا زد  بد زد طفل را از وسطِ خاک کشیدند به نِی بچه را باز نوکِ نیزه که جا زد بد زد نیزه دارَش زِ سر نیزه سرش را انداخت سَر که اُفتاد زمین ضربه‌یِ پا زد بد زد رهگذرهای دَمِ کوچه به هم می‌گفتند حرمله تیر به این بچه چرا زد بد زد سالها بود همین جمله فقط کارِ رباب نانجیب آنهمه لبخند به ما زد….بد زد گرچه از دور زد صابر خراسانی

شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل حسین ستوده

متن مداحی : کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم … شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. کبوترم هوایی شدم عبدالرضا هلالی

هر چند ناتوان شدی اما ز پا نیفت ای هشتمین عزیز! عزیز خدا نیفت می ترسم آن که دست بریزد به پهلویت باشد ز پا بیفت ولی بی هوا نیفت کوچه به آل فاطمه خیری نداشته دیوار را بگیر و در این کوچه ها نیفت مردم میان شهر تماشات می کنند این بار را به خاطر زهرا بیا نیفت دامان هیچ کس به سرت سر نمی زند حالا که نیست خواهر تو پس ز پا نیفت تکّه حصیر خویش از این حجره جمع کن اما به یاد نیمه شب بوریا نیفت ای وای اگر به کرببلا بوریا نبود! راهی برای دفن شه کربلا نبود ای هشتمین عزیز ابوالفضل بختیاری

نبودی از همه کتک خوردم یه جوری زد که عمه گفت مردم به خاطر تو طاقت آوردم بابا بابایی بیابونا نمیره از یادم تو راه کوفه جون دادم تو خواب من از رو ناقه افتادم رو نیزه بودی سه سالتو چقدر دادن آزار گوشای خونیمو دیدی انگار بذار بگم چی شد توی بازار رو نیزه بودی مارو بهم دیگه نشون میدن به زور النگوهامو دزدیدن بابا نامحرما منو دیدن از همه کتک خوردم حسن جمالی

ای که چون من هزارها داری آسمانی پُر از دعا داری دست هایم دخیلتان هستند بس که دستِ گره گشا داری از گدا هم کریم می سازی بس که اعجاز کیمیا داری من هوای تو را به سر دارم تو هوای دلِ مرا داری هر چه بیمار هم بیاید باز تو برایِ همه دوا داری هوای تو به سردارم محمدحسین پویانفر دل شکسته کسی به من می گفت : خوش به حالت امام رضا داری درِ این خانه را زدم عشق است کفتر جلدِ مشهدم عشق است ما ندیدیم بام از این بهتر هیچ جا احترام از این بهتر آهوی دامِ آهویت هستم نیست صیاد و دام از این بهتر از تهِ دل سلام همسایه ای سلام اَلْسلام از این بهتر با جُذامی ، غلام ، هم سفره من ندیدم مرام از این بهتر برتر از حاکمی ، سلیمانی ست تو بگو که کدام از این بهتر نوکر خانه ی تو باشم من که نباشد مقام از این بهتر غیر نوکر شدن چه می خواهم ؟ جز کبوتر شدن چه می خواهم ؟ هوای تو به سردارم محمدحسین پویانفر باز دارم به سر هوای ضریح دل من تنگ شد برای ضریح دوست دارم رها شوم از خود در میان سر و صدای ضریح دست هایِ پر از تمنایی می خورد رویِ حلقه های ضریح می شود خوب تر خدا را دید در همان یا رضا رضای ضریح واجب است به هر عاشق سجده ی شکر پیش پای ضریح حرم ثامن الحجج رفتم میلیون مرتبه به حج رفتم اشک با من سرود غم با تو نوحه ی گریه دار و دَم با تو گفتن شعرِ روضه ها با من جلوه دادن به محتشم با تو ناله از دل زدن بُوَد با من کربلا کردن دلم با تو گذری کن شبی به روضه ی ما چشم با این گدا ، قدم با تو دست با من ، به سر زدن با من زدنِ خیمه و علم با تو روضه خواندن برای تو با من گریه های مُحَرمم با تو روضه خواندی تو ای امام غریب جَدِّ ما تشنه بود یَابنَ شبیب جَدِّ ما را سوارها کشتند بین گودال بارها کشتند جَدِّ ما یک نفر ولی او را لشگری از هزارها کشتند نعل ها گرد و خاک می کردند جَدِّ ما را غبارها کشتند خواهرش را پس از بریدن سر خنده ی نیزه دارها کشتند وای از عصرِ روزِ دهم وای از ضربه ی دوازدهم هوای تو به سردارم محمدحسین پویانفر

یه نفرو دیدم کشیده زد یعنی سیلی زد اما اگر بگن کسی رو کتک زدن یعنی با مشت و لگد زدند حروم زاده دختر سه ساله کتک زدن نداره یه شب جاموندم و اومد سراغم همون مردی که با من خیلی بد بود الهی که دلش آتیش بگیره که دل سوزوندنُ خیلی بلد بود همش میگفت عموت کجاست حالِ تورو نگاه کنه بگو از علقمه بیاد دستِ بسته تُ وا کنه … یه جور میزد که انگاری گرفته منو با مردِ جنگی اشتباهی یه چیزایی میگم عمه نفهمِ از اون شب میره چشمِ من سیاهی از کسی که سرِ تورو رو نیزه بست بدم‌ میاد از اون که دندونِ تورو با سنگ شکست بدم میاد .. سیلی به دختر سه ساله علی آینه چی

دائم به لبم ذکر تو در حلقه مستان خال لب تو کعبه و بت خانه ی رندان با خط جلی بر روی کعبه بنویسید آخر حسنستان بشود این عربستان شیر جنگ جمل امیر بی بدل ذکر زیبای تو شد اهلا من عسل

فخرم اینه تو دنیا كه دلم با رقیه است سبب خلقت من گفتن یا رقیه است لال بشه هر کی گفته که رقیه نبوده امیر قلب و جونم اسم رقیه بوده انا کلب الرقیه

تا زد زیر پای امام صادق زمین خورد چشم ها را باز کرد و دید دنبال علی آن که او را میکشد در شعله بانو را کشید چشم ها را باز کرد و دختری را باز دید میدود دستی ولی از دور گیسو دلم آغوش گرم تو رو میخواد خرابه سرده و دارم میلرزم هوا سرده ولی عیبی نداره من از تاریکیا خیلی میترسم از کسی که سر تورو رو نیزه بست بدم میاد از اون که دندون تورو با سنگ شکست بدم میاد دلم آغوش گرم تو رو میخواد خرابه سرده و دارم میلرزم هوا سرده ولی عیبی نداره من از تاریکیا خیلی میترسم از کسی که سر تورو رو نیزه بست بدم میاد از اون که دندون تورو با سنگ شکست بدم میاد در شعله علی آینه چی

کربلای همه دستته خانم سه ساله دل دیوونه پابستته خانم سه ساله هستی عالم از هستته خانم سه ساله ایمانم رقیه جانانم رقیه ای عشق علمدار عمه جانم رقیه به باباییت بگو کارمو خانم سه ساله بگو خیلی دوست دارمو خانم سه ساله تو میدونی فقط چارمو خانم سه ساله

نمک سفره و زندگیمی عشق نوکرت از اون قدیمی من نیازی به کسی ندارم تا تو رو دارم تو که کریمی اذن تو مثل همون نقل که تو دهن میذارم تربت حسین رو با حرزت رو تو کفن میذارم کوری آل سعود هر کسی که دشمنت روی اولادم  فقط اسم امیرحسن میذارم نمک سفره و زندگیمی روح الله رحیمیان

مهر علی که میسازه مرواریدو تو دل صدف مهر علی که بارونو می کنه مثل در نجف خونه ی خدا به نام حیدر کراره یا علی ذکر مدام به میثم تماره دیگه مادر نمی زاد مثل علی رو هرگز صد و ده بار اگه کعبه ترک برداره مولانا علی مولانا علی

اگه من الان حرمت نیستم اربعین جبران می کنم روبه روی گنبدت وامیستم اربعین جبران میکنم نام تو می برمو در حرمت مهمانم نام تو می برمو فاطمه گوید جانم اگه من الان حرمت نیستم اربعین جبران می کنم روبه روی گنبدت وامیستم اربعین جبران میکنم نام تو می برمو در حرمت مهمانم نام تو می برمو فاطمه گوید جانم اربعین جبران میکنم امین قدیم

نمک زندگیمون رقیه علت بندگیمون رقیه شب و روز به تو توسل کردیم روضه ی هفتگیمون رقیه شراب روضتون بی بی حلاله به تو میگم خانوم زهرا سه ساله دستی میات پیشت خالی نمیره برگ براتمو میدی حواله دل و دلبرم رقیه سر و سرورم رقیه به شما علاقه مند کرد منو مادرم رقیه تمومه زندگیم فدایه رقیه من هر چی دارم از دعای رقیه ایشالله یه روزی جلوی ضریحش بریزم خونمو برای رقیه