صفر

بقیع تاریکه و سرده دل عاشقا پر از درده بمیرم کی قبر تو آقا خراب و ویرونه کرده الهی نوکرت بمیره چرا یک شمع نیست رو مزارت الهی نوکرت بمیره که خزونی شده بهارت الهی نوکرت بمیره مادرت کی میاد کنارت بقیع یه دنیا غم داره چشمامون ز داغت می باره سنگ قبراتون خاک آقا عقده ای روی سینم می زاره الهی بالحسن عجل ولیک الفرج بقیع تاریکه و سرده دل عاشقا پر از درده بمیرم کی قبر تو آقا خراب و ویرونه کرده الهی نوکرت بمیره چرا یک شمع نیست رو مزارت الهی نوکرت بمیره که خزونی شده بهارت الهی نوکرت بمیره مادرت کی میاد کنارت بقیع یه دنیا غم داره چشمامون ز داغت می باره سنگ قبراتون خاک آقا عقده ای روی سینم می زاره الهی بالحسن عجل ولیک الفرج

بسم رب النور ، من هستم مسلمان حسن بوده از روز ازل دستم به دامان حسن آمدم اصلا در این دنیا به فرمان حسن عالمی دارم در اینجا با گدایان حسن شکر حق که مثل اربابم دلم با مجتباست تا قیامت بر لبم ، یا مجتبی یا مجتباستای خوشا آن دم که ذکر لب حسن جان می شود پیش چشمم جنت الاعلی نمایان می شود در دل ویرانه قلبم گلستان می شود درد های گفته و نا گفته درمان می شود هر که با این اسم زیبا عشق بازی می کند روز محشر پیش مردم ، سرفرازی می کنددل حسن ، دلبر حسن ، عالی حسن ، اعلا حسن قبله عباس و عشق زینب کبری حسن تا ابد بانی کل مهربانی ها حسن لافتی الا علی و لا کریم الا حسن هیچ هم گیرد ز سائل بی نهایت می دهد مهربانی را ببین ناگفته حاجت می دهد مسلمان حسن حمید علیمی

نیاوری اصلاً بدیمُ به روم نزاشتی که هیچ جا بره آبروم تو تنها نزاشتی دلِ خستم گرفتی توی غصّه‌ها دستم با اینکه می‌دونی گنهکارم دوستم داری، دوست دارم ندیدم من از تو به جز خوبی در آرم از دل آشوبی چه شب‌ها که دلتنگ یک حسرتم می‌خوام کربلا باز بشه قسمتم نمی‌خوام به غیر از حرم از خدا نمی‌خوام به جز اربعین کربلا دلتنگ یک حسرتم محمدحسین پویانفر

اومدم باهات یه‌کم حرف بزنم سبک بشم با زبون مناجات حرف بزنم سبک بشم آخه کی شبیه تو به حرف من گوش میکنه؟ کی گذشته‌های تلخم و فراموش میکنه؟ آره یادم نمیر عهدی که با تو بستم‌و آره یادم نمیره قولایی که شکستم‌و آره یادم نمیره من‌و توو خلوت میدیدی چشاتو بستی و پرده رو گناهام کشیدی بندگیم برا تو نیست، ولی تو اونم میخری خیلی شرمنده‌ت میشم آبروم‌و نمیبری تو خودت گفتی توو این ماه رو بَدیت خط میکشم به خودت قسم ازت خیلی خجالت میکشم من خودم خوب می‌دونم دلم پُر از قساوته تو هم این و می‌دونی دلم پُر از جهالته ***** نوبتی‌ام که باشه شب امام رضا شده شب امّید دل همه گنهکارا شده آقایی که قول داده سه جا به دادم میرسه تو سرازیری قبرم یه نگاه کنه بسه یا امام رضا دلم یه دنیا تنگ شده برات کاشکی دعوتم می‌کردی دوباره پایین پات دستای خالیِ من منتظر عنایته نگاه کبوتراتم برا من غنیمته قربون کبوترای حرمت امام رضا قربون این همه لطف و کرمت امام رضا کی دعا کرده منو که این جوری می‌کشونیم؟ کی سفارش کرده بین عاشقا می‌نشونیم؟ من و این بار گناه، کجا برم که رام بدن من و این روی سیاه، کجا برم که رام بدن اومدم باهات یکم حرف بزنم حسن عطایی

ای به قربان تو که زخم فراوان داری دختری محتضر و سر به گریبان داری بابا زحمتت دادم با سر سر دست آمده ای مهربانی و به من لطف دو چندان داری بابا جان دست من بسته و اسباب پذیرایی نیست خجلم سخت از این شیوه مهمان داری مثلا شانه زدم روسری نو بستم مثلا دختر خود را روی دامان داری آفتاب از سر نی بودی و حتما خبر به زمین خوردن من بین بیابان داری زجر میگفت که من خسته شدم از زدنت دختر خارجی آخر چقدر جان داری یک طرف موسی سرم کمتر از آن است مثل من سوخته ای موی پریشان داری خون دل خورده ام و سیر شدم از دنیا از کجا آمدی ای سر که بوی نان داری زخانه ها همه بوی طعام می آمد ولی به جان تو بابا گرسنه خوابیدم بابا لب بالای تو کو چه شده با دهنت جای خالی شده ی یک دو سه دندان داری چوب در تشت به لب های تو نازل شده است لحن ترتیل نو ای قاری قرآن داری مثلا شانه زدم مجتبی حسینی

آرامش دریا رقیه هم الا و الا رقیه سه ساله ابا عبدالله نفسای بابا رقیه یه عمره سایبونمه هر چی ازش بگم کمه آینه دار فاطمه میخونم دوسش دارم یه عالمه دختر پادشاهمه گدایی در شما کار هزارتا حاتمه هزارتا حاتمم کمه کار تموم عالمه اگر چه شهره هستم به درد بی نوایی به قالی سلیمان ندارم اعتنایی چرا که من دوباره قالی روضه هاتم غلام حلقیه گوشو نوکر نوکراتم انا کلب الرقیه انا کلب الرقیه آرامش دریا رقیه حسن عطایی

تموم زندگیم به فدای یه نخ معجرت یا رقیه اثر شیر مادرم بود که شدم نوکرت یا رقیه مادر من کنیز خونه توئه پدرمم تو هیئتا سینه زنه شبی که جون بدم میون روضه ها شب تولد دوباره منه رقیه مولاتی ای روح کلام الله بی بی جان روضه های توئه فی یوم الله منی که عمریه سینه زن روضتم آخرش جون میدم پا غمت انشاالله مونس قلب زار زینب دختر سید الشبابی یه تنه ریختی شام و بر هم تو نوه ابوترابی در خونت گدای سامری شدم یه عمری دلتنگ دیدار تو ام ارادت من به تو که یک شبه نیست تموم عمرمو گرفتار تو ام همیشه و هر جا هوای منو داری پشت و پناه منی توی گرفتاری قوت قلب ما سینه زنا هستی و قوت بازوی حسین و علمداری تموم زندگیم حسن عطایی

سایه لطفت رو سرم دریای احسان و کرم توی دلم داری حرم حسن حسن ای جان من حسن ایمان من حسن قرآن من حسن مولا عاشق نامتم آقا غلامتم سلطان من حسن مولا از گدا های قدیم اهل بیتم عمری تو راه اهل بیتم همه آل الله تاج سرن اما اسیر نام کریم اهل بیتم اسیر نام کریم اهل بیتم یا حسن یا مولا کرم تو ضرب المثل نامت اهلا من عسل ای سپهسالار جمل حسن ای سر پناه من ای تکیه گاه من ای نور راه من مولا من خاک پاتمو آقا فداتمو ای پادشاه من مولا مثل بابات حیدر بی هماوردی تو کفر اهل نفاق رو درآوردی تو تو جمل ثابت شد مرد نبردی تو وقتی می جنگی میری طوفان گردی تو سایه لطفت رو سرم حسن عطایی

بهت رو زدم بیا ویرونه رو آب و جارو زدم شونه کردم گل سر به گیسو زدم بابا کجاست پیکرت پس چرا توی طبق رسیده سرت برا دیدن تو زنده موند دخترت غرورم شکست جلو دختر یزید غرورم شکست بی کسی منو دید غرورم شکست عذابم میده جای انگشتای زجر عذابم میده نیمه شب صدای زجر عذابم میده عذاب میکشم خودمو رو خاکا با عذاب میکشم اما عمو باشه از همه حساب میکشم بهت رو زدم بیا ویرونه رو آب و جارو زدم شونه کردم گل سر به گیسو زدم بابا کجاست پیکرت پس چرا توی طبق رسیده سرت برا دیدن تو زنده موند دخترت غرورم شکست جلو دختر یزید غرورم شکست بی کسی منو دید غرورم شکست عذابم میده جای انگشتای زجر عذابم میده نیمه شب صدای زجر عذابم میده عذاب میکشم خودمو رو خاکا با عذاب میکشم اما عمو باشه از همه حساب میکشم بهت رو زدم محمدرضا بذری

دست از سرم بردار من بابا ندارم زخمی شدم بهر دویدن پا ندارم گیسو سپیدم احترامم را نگهدار سیلی نزن من با كسی دعوا ندارم باشد بزن، چشم عمو را دور دیدی من هیچ كس را بین این صحرا ندارم زیبایی دختر به گیسوی بلند است مثل گذشته گیسوی زیبا ندارم این چند وقته از در و دیوار خوردم دیگر برای ضربه هایت جا ندارم تا گیسوانم را ز دستانت درآرم غیر از تحمل چاره ای اینجا ندارم گفتم به عمه از خدا مرگم بخواهد خسته شدم میلی به این دنیا ندارم گیرم كه پس دادند هر دو گوشوارم گوشی برای گوشواره ها ندارم شیرین زبان بودم صدایم را بریدند آهنگ سابق را به هر آوا ندارم در پیش پایم نان و خرما پرت كردند كاری دگر با شام و شامی ها ندارم با ضربۀ پا دنده هایم را شكستند كی گفته من ارثیه از زهرا ندارم نشناختم بابا تو را تغییر کردی امشب دگر راهی به جز افشا ندارم گویی تنور خولی آتش داشت آن شب خیلی شده ترکیب رویت نامرتب شاعر : قاسم نعمتی من بابا ندارم صابر خراسانی

دل شب تو بیابونا گم شد پشت بوته ها خوابش برد شنید داره صدا پا داره میاد از خواب پرید اول فکر کرد بابا اومد دنبالش دوید سمتش یه دفعه اون نامرد برگشت رقیه دید زجره آخه لباس باباشو پوشیده بود اول کاری که کرد دست برد تو موهای رقیه داره روز زمین میکشه بی بی ممانعت کرد یه لگد به پهلوش زد گفت آه عمو عباس اسم عباسو که برد چنان با پشت دست سیلی زد دل شب تو بیابونا گم شد پشت بوته ها خوابش برد شنید داره صدا پا داره میاد از خواب پرید اول فکر کرد بابا اومد دنبالش دوید سمتش یه دفعه اون نامرد برگشت رقیه دید زجره آخه لباس باباشو پوشیده بود اول کاری که کرد دست برد تو موهای رقیه داره روز زمین میکشه بی بی ممانعت کرد یه لگد به پهلوش زد گفت آه عمو عباس اسم عباسو که برد چنان با پشت دست سیلی زد دل شب تو بیابون محمدحسین حدادیان

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد آرزومه مهدی رعنایی

سوره کوثر امام حسین یاس معطر امام حسین ملکیه ی دل دیونه ها سه ساله دختر امام حسین دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه عشق تو داره برکت رقیه با تو گرفتیم قیمت رقیه ای شاهکار خلقت رقیه ارثیه تو عصمت رقیه یا رقیه یا بنت الحسین عشق برادر امام حسین عزیز خواهر امام حسین کی مثه تو میکنه دلبری از علی اکبر امام حسین مریم رقیه هوا رقیه مثل خدیجه یکتا رقیه شیرین تری از شکر رقیه ذکر تو عین ذکر اباالفضل در روضه کرده محشر رقیه یا رقیه یا بنت الحسین یاس معطر امام حسین مهدی رعنایی

خوش اومدی عزیزم منتظر تو بودم حالم خیلی خرابه تا اومدی بابا جون بوی تنور خولی پیچیده تو خرابه شرمندم که دست و پاهم میلرزه نمیبینم ولی باز دیدن تو می ارزه دیدی گفتم شبیه زهرا میشم بازم میگم یا زهرا پای سرت پا میشم بابا حسین بابا بابا بابا جون مهمون دامن من خوش اومدی بابایی پس چرا چشم میبندی چشم انتظاری من دیگه تمومه بابا وقتشه که بخندی میدونم که دندوناتو شکستن انقدر نکش خجالت منم مثه تو هستم بابا ببین جای النگویی که خریده بودی واسم طناب روی دستم بابا حسین بابا بابا بابا جون سنگینه دستای زجر یه جوری زد رو گونم چشام سیاهی میره شدم مثه مادری که سیلی خورد و راهو هی اشتباهی میرفت جای پنجش رو صورتم نشسته هر چقدم میزنه بازم نمیشه خسته بگم چرا هی میزنه کشیده واسه اینه زورش به عمو نمیرسیده بابا حسین بابا بابا بابا جون بچه تنها تو بیابون مهدی رعنایی

خوش اومدی عزیزم منتظر تو بودم حالم خیلی خرابه تا اومدی بابا جون بوی تنور خولی پیچیده تو خرابه شرمندم که دست و پاهم میلرزه نمیبینم ولی باز دیدن تو می ارزه دیدی گفتم شبیه زهرا میشم بازم میگم یا زهرا پای سرت پا میشم بابا حسین بابا بابا بابا جون مهمون دامن من خوش اومدی بابایی پس چرا چشم میبندی چشم انتظاری من دیگه تمومه بابا وقتشه که بخندی میدونم که دندوناتو شکستن انقدر نکش خجالت منم مثه تو هستم بابا ببین جای النگویی که خریده بودی واسم طناب روی دستم بابا حسین بابا بابا بابا جون سنگینه دستای زجر یه جوری زد رو گونم چشام سیاهی میره شدم مثه مادری که سیلی خورد و راهو هی اشتباهی میرفت جای پنجش رو صورتم نشسته هر چقدم میزنه بازم نمیشه خسته بگم چرا هی میزنه کشیده واسه اینه زورش به عمو نمیرسیده بابا حسین بابا بابا بابا جون خوش اومدی عزیزم مهدی رعنایی

نور دو عینی بنت الحسینی خاتون بی مثل خلق عالمینی خیر البناتی باب نجاتی شیرین ترین جلوه اسما ذاتی یا رقیه نوکر سر سپردتم یا رقیه عمریه کشته مردتم سر به هوای تو ام تحت لوای تو ام اگر که قابل بدونی کلب سرای تو ام سائل آوارتم عشق توئه ثروتم ذلیل تو شدم اگر که صاحب عزتم بی بی جان یارقیه دردانه بانو ریحانه بانو عشق تو کرده ما را دیوانه بانو تکرار کوثر تشبیه مادر ای زینت شونه شهزاده اکبر یا رقیه فاطمه قبیله ای یا رقیه هم نفس عقیله ای نور دو عینی مهدی رعنایی

چند روزه بابا غذا نخوردم عمه اگه نبود تا حالا من میمردم توی هجوم سنگای شامی به عمه زینب زودی من پناه میبردم ندارم گلایه چون ادب دارم ولی چند روزه بابا خیلی تب دارم شبای خرابه به خدا سرده یه نگاه کن بابایی رنگ و روم زرده دخترای شام کارشون اخمه منو بازی نمیدن صورتم زخمه شکسته روحم همه وجودم میخوای بدونی واسه چی سرخ و کبودم با تازیونش تا که اومد زد به جونم افتاد تا روزی که گمشده بودم میکشید موهامو با لگد میزد چقدر به دخترت حرف بد میزد حرفای زشتو تند و تیز میگفت به مخدراتمون هی کنیز میگفت تو بیابونا نبودی مردن بس که از زجر لعین من کتک خوردم از شمر و خولی من گله دارم کف پا هام یه عالمه آبله دارم چند روزه بابا مهدی رعنایی

یه شهید کنار حاج قاسم بود به نام شهید طارمی روز تشییع جنازش من رفتم بهشت زهرا خیلی غریبونه برگزار شد یه فیلمی تو فضای مجازی برگزار شد اکثرا شاید شما دیده باشید که یه دختر بچه ای بود شیش هفت ساله میخواستن بیارن که وداع کنه با باباش خیلی قشنگ خیلی مرتب عروسک بغل کرده بود آوردنش کنار بدن باباش این که گریه می کرد دور و برشو گرفته بودن خانوما بغلش میکردن احترام میکردن منم دلم همون جایی رفت که آقا محمد حسن رفت یه دختر سه ساله من سراغ دارم دل شب انقدر گریه کرد انقدر بابا گفت این نامرد از خواب مستی پرید گفت اگه باباشو میخواد بردارید ببرید سرو نامردا سرو آوردن پرت کردن جلو او دلم رفت محمدحسین حدادیان

سایه لطفت رو سرم دریای احسان و کرم توی دلم داری حرم حسن حسن ای جان من حسن ایمان من حسن قرآن من حسن مولا عاشق نامتم آقا غلامتم سلطان من حسن مولا از گدا های قدیم اهل بیتم عمری تو راه اهل بیتم همه آل الله تاج سرن اما اسیر نام کریم اهل بیتم اسیر نام کریم اهل بیتم یا حسن یا مولا کرم تو ضرب المثل نامت اهلا من عسل ای سپهسالار جمل حسن ای سر پناه من ای تکیه گاه من ای نور راه من مولا من خاک پاتمو آقا فداتمو ای پادشاه من مولا مثل بابات حیدر بی هماوردی تو کفر اهل نفاق رو درآوردی تو تو جمل ثابت شد مرد نبردی تو وقتی می جنگی میری طوفان گردی تو دریای احسان و کرم حسن عطایی

مولاتی همه انگیزه سربازاتی آخرین فاطمه باباتی تو سپاه عمه ساداتی کنیز تو مریم و آسیه گدای تو دستای خورشیده فرموده زین العابدین بانو از اشک تو یزید ترسیده گریه تو سلاح تو بوده از دشمن نفس گرفتی تو در اوج وقار جنگیدی سر باباتو پس گرفتی تو مولاتی یا رقیه میمیرم عشقتو کرده منو تسخیرم بی تو از نفس کشیدن سیرم کربلامو از خودت میگیرم به آه تو قسم مسیحایی مدال رو سینه سقایی امام حسین فرموده دربارت که اشبه الناس به زهرایی وقار تو وقار عباسه تو چشم تو کوثرو میبینند مردم شام اخم تو میشناسن غضب کنی حیدرو میبینن مولاتی یا رقیه مولاتی یا رقیه آخرین فاطمه حسن عطایی

از دردهایم با تو میگویم پدرجان از گوشواره از النگویم پدرجان تنها نشانی مانده آنهم جای زخم است آتش شبیخون زد به گیسویم پدرجان دیشب گلت از روی ناقه بر زمین خورد انگار که در کوچه ها مادر زمین خورد از زخمهای صورتم بابا گمانم فهمیده ای که دخترت با سر زمین خورد درد شدید مفصل زانو بماند سوز ورمهای سر بازو بماند دیشب نبودی حرمله بدجور میزد لبها بماند...گوشه ی ابرو بماند هی لا به لای رد شدنها سنگ خوردیم از هیزها از بددهنها سنگ خوردیم در بین کوچه از جوان و کودکان و بالای بام از پیر زنها سنگ خوردیم مرد یهودی سوی چشمان مرا برد خولی لگد زد نیمی از جان مرا برد بابا! تلفظ کردن نام تو سخت است بدجور مشت زجر دندان مرا برد قایم شده بود صابر خراسانی

رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس گویا ولی شناسان رفتند از این ولایت در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت لطف خدارسید به دادم همه جا شدم شبیه شهدا امام رضایی باورمه امام رضا دلبرمه بهشت من این حرمه خدا میدونه با یه سلام همیشه وا شد گره هام فقط تو میمونی برام تو این زمونه ساده بگم امام رضا نوکرتم یه عمرِ دور و برتم منم فداتم اومدی راه همیشه با این روسیاه تو که بودی دادی پناه به من همیشه یار و کسی برای من تو بی کسی خودت به دادم میرسی موقع مرگم با تو رفیق شدم توی صحن عتیق منو رسوندی به طریق تو اربعینا صحن سرات داره نشون از عتبات میاد تو سقا خونه هات بوی ابالفضل حسین وای وای.... در صحن سرایت همه جا دیده گشودم جایی ننوشته است گنه کار نیاید دل من گمشد اگر پیدا شد بسپاریت امانات رضا دل خوشم من به محالات رضا یا امام رضا ، یا امام رضا آمدم ای شاه پناهم بده خط امانی ز گناهم بده دانلود مداحی رندان تشنه لب محمدحسین پویانفر