صفر

از گمشدمون خبر داری ای اشک  ای آه از  گمشدمون خبر داری ای مرد ای دردی داره داره اروم اروم چشاش می باره یه دردی داره واسه دیدنه باباش دلشوره داره ای دردی داره که سرشو رو زانوهاش میذاره ای دردی داره دست پای کوچیکش رمق نداره از گمشده کاظم اکبری شرمندم که دارن به دردات میخندن شرمندم اگه دستاتو میبندن از گمشدمون خبر داری ای اشک  ای آه از  گمشدمون خبر داری ای مرد ای دردی داره داره اروم اروم چشاش می باره یه دردی داره واسه دیدنه باباش دلشوره داره ای دردی داره که سرشو رو زانوهاش میذاره ای دردی داره دست پای کوچیکش رمق نداره شرمندم که دارن به دردات میخندن شرمندم اگه دستاتو میبندن از گمشدمون خبر داری ای اشک  ای آه از  گمشدمون خبر داری ای مرد ای دردی داره داره اروم اروم چشاش می باره یه دردی داره واسه دیدنه باباش دلشوره داره ای دردی داره که سرشو رو زانوهاش میذاره ای دردی داره دست پای کوچیکش رمق نداره شرمندم که دارن به دردات میخندن شرمندم اگه دستاتو میبندن از گمشده کاظم اکبری

پس از شهادت امام حسین ـ علیه السّلام ـ در روز دهم محرم سال 61 هـ .ق اهل بیت ـ علیهم السلام و حرم امام به اسارت دشمن درآمدند. در بامداد دوازدهم محرم خاندان رسول اسلام ـ صلی الله علیه و آله به رهبری حضرت زینب کبری سلام الله علیها و امام زین العابدین  علیه السّلام از کربلا بطرف کوفه حرکت کردند. پس از ورود به کوفه، و خوشحالی درباریان و ابن زیاد و گرفتن مراسمی به خاطره پیروزی، به طرف شام، محل استقرار یزید حرکت نمودند. وقتی سر امام حسین ـ علیه السّلام ـ و یارانش و اسراء در مقابل یزید حاضر شدند، تشریفات درباری به همان فراوانی بارگاه ابن زیاد انجام شد. «زحر بن قیس که کاروان را به عنوان نماینده ابن زیاد هدایت می کرد سخنرانی طولانی ایراد کرد و در آن به شرح چگونگی شهادت امام حسین ـ علیه السّلام ـ و یارانش پرداخت.» مصیبت اسارت هادی احمدی

صلی الله علیک ذکر شهادتینم من تا روز قیامت دلبسته ی حسینم اربعین بمیرم ان شاء الله زیر قبه ی اباعبدالله داغ نوکرای تو همینه عریان پیکر تو رو زمینه مادر تو میزنه به سینه واویلا علی الحسین مظلوم پرپر میزنه رو تل زینبه این کشته ی فتاده در خون سبط نبیه واویلا تو قتلگاه محشر شد ارباً اربا عزیز پیغمبر شد تو ذبح عظیم کربلایی نفس مطمئنه ی خدایی واویلا که روی نیزه هایی واویلا علی الحسین مظلوم صلی الله علیک ذکر شهادتینم من تا روز قیامت دلبسته ی حسینم اربعین بمیرم ان شاء الله زیر قبه ی اباعبدالله داغ نوکرای تو همینه عریان پیکر تو رو زمینه مادر تو میزنه به سینه واویلا علی الحسین مظلوم صلی الله علیک ذکر شهادتینم من تا روز قیامت دلبسته ی حسینم اربعین بمیرم ان شاء الله زیر قبه ی اباعبدالله داغ نوکرای تو همینه عریان پیکر تو رو زمینه مادر تو میزنه به سینه واویلا علی الحسین مظلوم پرپر میزنه رو تل زینبه این کشته ی فتاده در خون سبط نبیه واویلا تو قتلگاه محشر شد ارباً اربا عزیز پیغمبر شد تو ذبح عظیم کربلایی نفس مطمئنه ی خدایی واویلا که روی نیزه هایی واویلا علی الحسین مظلوم صلی الله علیک ذکر شهادتینم من تا روز قیامت دلبسته ی حسینم اربعین بمیرم ان شاء الله زیر قبه ی اباعبدالله داغ نوکرای تو همینه عریان پیکر تو رو زمینه مادر تو میزنه به سینه واویلا علی الحسین مظلوم صلی الله علیک محمد حسین پویانفر

کرده تسخیر به یک غمزه همه دل ها را زده بر هم ز کرم قاعده دنیا را شال سبزی که حسن بر کمرش می بندد آبرو داده همه ی زریه ی زهرا را حامل بیرق ولی بر حق حسن ابن علی کرم مطلق هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل خلقه مثل ملکه الازل حله العسل سلطان سلاطین جهان آقای جوانان جنان ای شاه کرم یابن علی ارباب همه سینه زنان یا حسن (3) بعد هر ضربه شمشیر حسن سر می ریخت ز تعجب ملک از حمله ی او پر می ریخت با نگاه غضب آلود به کج باور ها کفر از ظاهر و از باطن کافر می ریخت اول و آخر به حسین رهبر یل دریادل پسر حیدر شاه بی بدل مرد هر جمل بهترین عمل پهلوان و یل ضرب المثل عزوجل هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل حله العسل خلقه المثل ملک الازل یا شبر شهنشاهی حسن زیبارویی و ماهی حسن ای شاه کرم یابن علی یا محسن الهی به حسن کرده تسخیر امیر برومند

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان ذکر طوفان رقیه محمدحسین حدادیان

از دردهایم با تو میگویم پدرجان از گوشواره از النگویم پدرجان تنها نشانی مانده آن هم جای زخم است دشمن شبیخون زد به گیسویم پدرجان دیشب گلت از روی ناقه بر زمین خورد انگار که در کوچه ها مادر زمین خورد از زخمهای صورتم بابا گمانم فهمیده ای که دخترت با سر زمین خورد درد شدید مفصل زانو بماند سوز ورمهای سر بازو بماند دیشب نبودی حرمله بدجور میزد لبها بماند...گوشه ی ابرو بماند هی لا به لای رد شدنها سنگ خوردیم از هیزها از بد دهنها سنگ خوردیم در بین کوچه از جوان و کودکان و بالای بام از پیر زنها سنگ خوردیم مرد یهودی سوی چشمان مرا برد خولی لگد زد نیمی از جان مرا برد بابا! تلفظ کردن نام تو سخت است بدجور مشت زجر دندان مرا برد از درد هایم بگویم صابر خراسانی

خبر به حیث سَنَد مُعتبر، خبر مُتِواتِر خبر رسیده به ما از طریق حضرت باقر به کربلا رفتن آن‌قَدَر فضیلت دارد که در مسیر زیارت رواست مُردن زائِر رواست خستگی راه را به دوش کشیدن رواست اَرج نهادن به جایگاه شَعائِر رواست چِلِّه‌ی ماتم، پیاده در دل جاده قدم زَنَم به مُواسات، در مَعیَّت جابِر رواست طِیِّ طَریق آن‌چنان که تاوَل پایم کُنَد غم اُسرا را به ذهن من مُتِبادِر خوش آن زمان که دو چشم گناه‌کار ببیند امام عصر خودش را میان خیل مسافر خوش آن زمان که ببینم عمود سیصد و ده را دهان به طعنه گشایم، زبان به لَعن مقصر که دیده است که خلقی بدون مُزد و مَواجِب نَهَند گردن خود را به پیشگاه اَوامر چه می‌کنند مگر خادمان درون مَواکِب که عاشقان مبهوتند و عاقلان متحیر حماسه‌ای که عَقیم است واژه وقت بیانش وَلو که خطبه کنندش شیوخ روی مَنابر حماسه‌ای که رسا نیست حَدِّ آن به سرودن توان وصف ندارد زبان اَلکَن شاعر خدا کند برسم اربعین به کرب و بلایش خدا کند برسد وقت مرگ من، دم آخر خبر به حیث سند شایان مصلح

کرده تسخیر به یک غمزه همه دل ها را زده بر هم ز کرم قاعده دنیا را شال سبزی که حسن بر کمرش می بندد آبرو داده همه ی زریه ی زهرا را حامل بیرق ولی بر حق حسن ابن علی کرم مطلق هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل خلقه مثل ملکه الازل حله العسل سلطان سلاطین جهان آقای جوانان جنان ای شاه کرم یابن علی ارباب همه سینه زنان یا حسن (3) بعد هر ضربه شمشیر حسن سر می ریخت ز تعجب ملک از حمله ی او پر می ریخت با نگاه غضب آلود به کج باور ها کفر از ظاهر و از باطن کافر می ریخت تسخیر به یک غم امیر برومند اول و آخر به حسین رهبر یل دریادل پسر حیدر شاه بی بدل مرد هر جمل بهترین عمل پهلوان و یل ضرب المثل عزوجل هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل حله العسل خلقه المثل ملک الازل یا شبر شهنشاهی حسن زیبارویی و ماهی حسن ای شاه کرم یابن علی یا محسن الهی به حسن تسخیر به یک غم امیر برومند

میر و آقا حسنه عشق زهرا حسنه آرام دل زنیب مولا حسن حسن همون که دل را میبره برای آقا کردن غلام میخره میگم با زبون مادریم زهرا زهرا بالاسینین نوکریم حسن دنیای من اسیر عشقی ام مست می ناب کوثری ام حسن حسن دییب آدیوی سسلرم اولونجه عشقین مولا سینمده بسلرم اولسم ده بو ذکرین ازبریم میر و آقا حسنه امیر برومند

قدم قدم راه بیا با نوحه آه بیا شبایی که هیئت به محضر شاه میام شاه سلام علیک، ماه سلام علیک الی عبدلله سلام علیک، راه سلام علیک آه سلام علیک به حضر شاه سلام علیک نسیمی جان فزا می آید بوی کرب و بلا می آید قدم قدم راه بیا مهدی اکبری

ای امیرم ای قوی قدرت حسن فاطمی خو وعلی خصلت حسن سر و میزنی نمیدی به عدو حتی یک لحظه شما فرصت حسن فاتح هر جدل ضربه ی تو اجل طوفان کردی حسن توی جنگ جمل تاب و تبم حسن ورد لبم حسن ذکر دمادم روز وشبم حسن ای قوی قدرت حسن مجید رضانژاد

گرمی بازار عشق نام رقیست و بس مرغ دلم جلد او بام رقیست و بس حک شده رو سر در جنت الاعلایه عشق ذکر عبادت فقط لعن امیستو بس گرمی بازار عشق نام رقیست و بس مرغ دلم جلد او بام رقیست و بس حک شده رو سر در جنت الاعلایه عشق ذکر عبادت فقط لعن امیستو بس گرمی بازار عشق  کربلایی مجید رضانژاد

مثل پرت خاکی شده بال و پره بابا جگر بابا دختر بابا بزار رو پای کوچولوت حالا سر بابا جگر بابا دختر بابا این سر سوخته سوغاتی سفر بابا جگر بابا دختر بابا ببخش اگه زخمیه و مختصر بابا جگر بابا دختر بابا سرتو بزار روی سرم رو چشمای ترم عزیز بابا همه خوشگلی دخترا به موهای بلنده بشینه رو زانوی بابا که موهاشو ببنده مثل پرت خاکی مجید رضانژاد

زهراترین زهره زهره ترین زهرا حسین بهش میگه رقیه ی بابا تو کلید قفل دردایی تو عزیز دل بابایی دیده بان ارتش زینب روی شونه های سقایی ضربان قلب من بی حد و عدد هردم هر لحظه میگه یا رقیه مدد زهراترین زهره زهره ترین زهرا حسین بهش میگه رقیه ی بابا تو کلید قفل دردایی تو عزیز دل بابایی دیده بان ارتش زینب روی شونه های سقایی ضربان قلب من بی حد و عدد هردم هر لحظه میگه یا رقیه مدد زهرا ترین زهره مجید رضانژاد

همه دنیا یه طرف دین و دنیای منه رقیه همیشه و هر کجا ذکر لبهای منه رقیه آخرش سر میزارم جون میدم رو پاهای رقیه زیبایی محشر کبرایی به عرش اعلایی به دوش سقایی تاج سر ملک یا ریحانه الحسین نور و سماء تویی شفیعه ی عالمین همه دنیا یه طرف حسین ستوده فخرالمخدرات ملیکه ی کائنات یا رقیه همه دارو ندارم فدات زینت عرش خدا ذکر هر روز و شبی رقیه ای فدای گریه هات عشق بی بی زینبی رقیه ببرم به کربلا تو نوای هر لبی رقیه زهرایی دلبر مولایی زینت افلام و زینت بابایی غم من دوریه از حضرت سوریه موندم تو بی کسی کارم صبوریه بطلبم حرم به اشکای مادرم سر میزارم بپای دفاع از این علم همه دنیا یه طرف حسین ستوده

حیرانمو سرگشته و رسوای رقیه تسکینِ دلِ غم زده آوای رقیه گر عبدمو دیوانه که تقصیر ندارم لیلا شده مجنون دلِ صحرای رقیه اگر خوبم اگر/بدم زیبا و زشت خدا بر لوح دل رقیه جان نوشت رقیه پا به دل/نهد گردد بهشت خاتون دربار الهی رقیه جام و قدح عشق و صلاحی رقیه بنت الحسین لا ینتاهی رقیه صد مریم و صد هاجر و حوا و سمیّه خدامه ی هر لحظه ی دربار رقیه انسان به تعالی رسد از نوکری او من جمله کند لعن علی آل امیه بر دوشِ حضرتِ/عمو مأوا کند با حق بی واسطه/ببین نجوا کند کرببلای ما/همه امضا کند بال ملک فرش عزای رقیه صوت دلم گرم نوای رقیه دنیا و عقبی به فدای رقیه حیرانمو رسوایه رقیه وحید شکری

صدر جدول کرامت حسنه سفره دار غصه خوارت حسن دنبال گدا می گیرده این آقا ذوالکرم وقار عنایت حاتم طایی گدای درگاهش هر سلیمان است ریزه خوار خوانش درب دربارش رو به همه باز است عالم و آدم شامل احسانش قبل اطعام سرپرست ایتام حسن حسن جان از کریمان بزل او فراوان استاد سلیمان حسن حسن جان صدر جدول کرامت حسنه وحید شکری یا حسن یا مولاصدر جدول شجاعت حسن با هیبت و با شهامت حسن در جمل کمر فتنه رو شکست فرمانده ی با رشادت حسن دشمنان حیران ز نقشه ی رزمش آمده میدان و نیزه در دستش بین آن غولا شتر سوار را دید نیزه را انداخت دقیقا به هدف زد شتر افتاد و شد شکار صیاد غلغله ای رخ داد و من حسن حسن جانم الله اکبر در مهلکه شد برتر فرزند یل خیبر یاحسن یاحسن صدر جدول کرامت حسنه وحید شکری