صفر

هزار بار شدم غافل از تو دیدم باز فضونی کرمت سوی این حرم کشدم ز کسوت کرمت ای رئوف اهل البیت خجالتی که کشیدم هماره می کشدم یا امام رضا مرا میان سگان حرمت پناهم ده وگرنه گرگ گنه حمله کرده می دردم در دل می کنم با امام رئوف در دل می کنم با امام رئوف السلام علیک یا امام الرئوف من نمک گیره کرمت هستم آستان بوس حرمت هستم روضه امام رضا محمد رضا طاهری

مو مثه زائرای دلخِسته مو مثه کِفترای صحن و سِرات خیلی دوسِت دروم خودت مِدِنی بخوره تو سَرِ مو درد و بِلات دَرِ ای خانه با دل و جونُم هَرچی دِشتُم نِدِشتُمه دادُم خواستی پیدام کنی بیا اینجه شبای جمعه تو گوهرشادُم هرکی دردی دِرِه بیه که آقا زود شفاشه مِده تو ای خانه کم کسی نیست آقای ما, مشتی علی موسی الرضایه, سلطانه دست روی سینه و چشوم به هَمو خورشیدیه که اسمشه گنبد اینجه خیلی صِفا دِرِه..مردم! دلتان که گرفت بیِن مشهد یا دِوایی مِخِن یا پولی مِخِن روزیِ هرکی اینجه دست آقاست دختری وِسَط حرم دیشب با یه ویلچر آمد,رو پاش ورخاست فقط ایره بُگُم که هرکی میه دست خالی از اینجه دَر نِمِره خوب و بد قاطی و هم از یَک دَم هَمَمانه امام رضا مِخِره دل ما غصه دار یَک چیزه گرچه همساده ی امام رضایِم بعد از اینجه خودِ خدا مدِنه تو خماری صحن کربلایِم مثل زائرای دل خسته مهدی اکبری

عالی جناب عالی مقام علی علی علی موسی الرضا السلام اول کلام حسن ختام علی علی علی موسی الرضا السلام روبروی گنبد تو خم میشم من با یه نگاه تو آدم میشم بیا آقا ولی امضا کن دارم آماده ی محرم میشم حرم تو کربلای ایرانه اذن دخول ذکر یا حسین جانه علی علی یا ابالحسن مدد عالیجناب مهدی رعنایی

حالم خرابه خرابه برا من عذابه عذابه که دستام میون طنابه طنابه گلوبند من با ربابه منم ناموس بن الزهرا منو کابوس و شب و صحرا اینِ قاموس تو ای دنیا منم تنها دیگه نا ندارم بابا دیگه پا ندارم بابا واسه بوسه روی صورت دیگه جا ندارم بابا **** میخوام عموم و ببینه کبودی روم و کدوم و بگم لکنت گفتگوم و گلوم و جای سوختگی های موم و بگو به عمو برگرده بگو دخترت پر درده بگو به اسیری رفتم بدون تو مثل برده بابایی حسین بابایی ***** حالم خرابه خرابه برا من عذابه عذابه که دستام میون طنابه طنابه گلوبند من با ربابه منم ناموس بن الزهرا منو کابوس و شب و صحرا اینِ قاموس تو ای دنیا منم تنها دیگه نا ندارم بابا دیگه پا ندارم بابا واسه بوسه روی صورت دیگه جا ندارم بابا **** میخوام عموم و ببینه کبودی روم و کدوم و بگم لکنت گفتگوم و گلوم و جای سوختگی های موم و بگو به عمو برگرده بگو دخترت پر درده بگو به اسیری رفتم بدون تو مثل برده بابایی حسین بابایی هی به دلم میگم مهدی رعنایی

ستاره دنباله دار منظومه عشق یا رقیه بنیان گذار اصلی حکومت شهر دمشق یا رقیه گره گشای مشکلات عالمین دستت مغرب و مشرق همگی به زیر دین دستت این همه معجزه ز دستای تو بر میاد چون شونه میون زلف پر پیچ حسینه دستت ای شونه نشین ابالفضل نقش رو نگین ابالفضل اسمت رو نوشته حسین بر سربند جبین ابالفضل ستاره دنباله دار محسن عراقی

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم … شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. کبوترم هوایی شده عبدالرضا هلالی

ناگهان قبل ورودی کفش هایش را گذاشت بعد روی سنگ فرش صحن پایش را گذاشت با عصا تا روبروی پنجره فولاد رفت موقع برگشت دیدم که عصایش را گذاشت یاد کرد آن لحظه از یک پیر مرد روضه خوان رفت در یک گوشه ی ایوان صدایش را گذاشت روضه ی هشت محرم بود وقتی که حسین بوریا پیدا نکرد آنجا عبایش را گذاشت نا مرتب بود از بس تکه های پیکرش چند تا یرداشت اما چند تایش را گذاشت قبل از بیرون آمدن از صحن آقای رئوف بین دستانش برات کربلایش را گذاشت برات کربلا علی زمانیان

کتکم نزن بی حیا برو دیگه گوشواره از گوشم نکن باشه راه میام فقط دهنت رو ببند اینقدر حرف بد نزن به بابای من حالم خرابه خرابه برا من عذابه می خوام عمومو کبودی رومومو کدومو بگم لکنت گفت وگومو کتکم نزن مهدی رعنایی

آمدُم که بُگُم گدا نِمِخی؟ یا که اصلاً غلام سیا نمخی؟ یک دفم به زبون ما تو بگو: نوکرم! راستی کربلا نمخی؟ دورم از کربلا، بابام مگه که نکنه از امام رضا نمخی! مو مریض خود خود خودتم نسخه بنویس، بگو شفا نمخی؟ کار دیگه که از مو بر نمی یه روضه خون بی دست و پا نمخی؟ مِخی از بوی سیب بِرت بخوانم؟ بره شیب الخضیب برت بخوانم؟ نکنه ما رِ انتخاب نکنی یا بِخی نوکرم حساب نکنی به همه پُز دادم که همسایه تُم خودمانم، ما رِ خراب نکنی جون هر که که دوس دری، بامرام! ای دفه آمدم، جواب نکنی زبونم لال شکایت ماها رِ به باباتان ابوتراب نکنی هی درم از تو دور مُرُم به خدا پدر و مادرم فدات مهدیار خراسانی

چقدر خوبه وقتی میام تو حرم دو سه ساعت از دنیا دست میکشم هوا خیلی خوبه هوا عالیه آره تازه دارم نفس میکشم دلی رو که دادم به دست خودت نمی خوام که دیگه به هیچ کس بدم من این حال خوبه با تو بودنو نمی خوام که یک لحظه از دست بدم علی ابن موسی الرضا کس دیگه بود پای هر جاییمو می دونم تا حالا قلم کرده بود آره هر کی جای تو بود مهربون منو خیلی وقتی ولم کرده بود توی این همه زائر این وقت روز اونی که بده رو سیاهه منم ولی هرچی که باشه آخر گدا خلاصش منو با تو میشناسنم علی ابن موسی الرضا المرتضی چقدر خوبه مهدی رعنایی

وقتی به طوس جا به کنار تو می کنم احساس وصل حق به جوار تو می کنم در بین خلق از همه با آبروترم چون کسب آبرو ز غبار تو می کنم یک حج به نامۀ عملم ثبت می شود با هر قدم که رو بدیار تو می کنم با اشک خجلت آمده ام در حریم تو این است گوهری که نثار تو می کنم بر یازده امام چو دلتنگ می شوم می آیم و طواف مزار تو می کنم احساس می کنم که میان ملائکم آن لحظه ای که جا به کنار تو می کنم تا بوی گل بگیرم و عطری پراکنم خارم ولی هوای بهار تو می کنم در دیده ام حقیقت حق جلوه می کند چون با خیال، سیر عذار تو می کنم وقتی به طوس محمد نوروزی

بگو تو خرابه بندم نکنن بیشتر از این گله مندم نکنن به خدا خیلی سرم درد می کنه بگو از موهام بلندم نکنن ناله هام به آسمون رسیده بود بسکه زجر موی منو کشیده بود جلوش و اگه نگرفته بودن سر دخترات و هم بریده بود شنیدم موی تو هم کشیده شد خیلی طول کشید سرت بریده شد شنیدم یکیش به کوفه برنگشت نیزه هایی که واست خریده شد کی روی سینه ت نشسته بابایی چشمای نازت و بسته بابایی هنوزم داره خون از لبت میره دندونات و کی شکسته بابایی **** بابا حسین دیدنِ دستای بسته اومدی پیش کاروان خسته اومدی حالا که دیگه نمیتونم پاشم حالا که پاهام شکسته اومدی تو خرابه بندم نکنند مهدی اکبری دخترت خیلی گرفتار شده مثل عمه دست به دیوار شده یه چیزی میگم به هیچکسی نگو چشام از گرسنگی تار شده بگو تو خرابه بندم نکنن بیشتر از این گله مندم نکنن به خدا خیلی سرم درد می کنه بگو از موهام بلندم نکنن ناله هام به آسمون رسیده بود بسکه زجر موی منو کشیده بود جلوش و اگه نگرفته بودن سر دخترات و هم بریده بود شنیدم موی تو هم کشیده شد خیلی طول کشید سرت بریده شد شنیدم یکیش به کوفه برنگشت نیزه هایی که واست خریده شد کی روی سینه ت نشسته بابایی چشمای نازت و بسته بابایی هنوزم داره خون از لبت میره دندونات و کی شکسته بابایی تو خرابه بندم نکنند مهدی اکبری

در این دیار هر که بیاید غریب نیست هرکس که دل شکسته بود بی نصیب نیست اینجا که میرسی نفست تازه می شود دلداده می شوی و دلت بی نصیب نیست هرکس گوشه ای به نیایش نشسته است سنگ صبور این همه دل،بی حبیب نیست اینجا دعا به اوج اجابت رسیده است اینجا دمی به جز امن یجیب نیست اینجا پر از صدای هجوم ملائک است اینجا صدای هیچ غریبی غریب نیست .... در این دیار هر که بیاید غریب نیست هرکس که دل شکسته بود بی نصیب نیست اینجا که می‌رسی نفست تازه می‌شود دل داده می‌شوی و دلت بی شکیب نیست آب حیات آب شفا دارد این حریم این خطه را نیاز به ناز طبیب نیست اینجا دعا به اوج اجابت رسیده است اینجاد می به جز دم ام الیجیب نیست اینجا پر از صدای هجوم ملائک است اینجا صدای هیچ غریبی غریب نیس در این دیار سید جعفر ماهرخسار

اینو جار زدم همیشه به خدا که به جز خوبی نداشتی واسه من هر دفعه راه افتادم سمت حرم تو حرم یه جا گذاشتی واسه من بذار تا دم مرگم کنار تو بمونم هوامو داری آقا می دونم مهربونم مهربونم حال نوکرت خدایی رو به راه نیست دیگه آقا غیر تو تو دنیا تکیه گاهی نیست به جز خوبی نداشتی جواد حقیقت

کاش مثل ساعت بودم مثلا ساعت پرواز حرم یهویی می طلبه تا که برم چمدونمو می بنده مادرم کاش مثل ساعت بودم مثلا ساعت هشت عاشقی صحن گوهرشادو دوسش دارم با تو خلوت می کنم دقایقی کاش مثل ساعت بودم لحظه ی تحویل سال زیر قبت بودم شاکرم از این که همه ی دقیقه ها زیر سایت بودم خودت این حسو به دلم دادی حس آزادی دارم تو صحن آزادی به خودم میگم خونت آباد خدایی به پای خوب آقایی افتادی کاش مثل ساعت بودم محسن عراقی

ایستادم به نوک پنجه ی پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد هرچه کردم سپر درد و بلایش گردم نشد ای وای که سیلی به رخش آخر خورد آه زینب تو ندیدی! به خدا من دیدم مادرم خورد به دیوار ولی با سر خورد سیلی محکم او چشم مرا تار نمود مادر از من دوسه تا سیلی محکمتر خورد لگدی خورد به پهلوم و نفس بند آمد مادر اما لگدی محکم و سنگین تر خورد حسن ازغصه سرش را به زمین زد, غش کرد باز زینب غم یک مرثیه ی دیگر خورد قصه ی کوچه عجیب است (مهاجر) اما وای از آن لحظه که زهرا لگدی از در خورد آقا زاده احمد واعظی

با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب میگوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را… گریه زنونه محمد جوادی

یه ارتباط خاصی باید باشه وگرنه بله همین مجلسم به پا باشه یه چایی بخوریم دور هم به قول اون بزرگوار گفت من اعتراض کردم یعنی چی یه چایی خوردیم روز عاشورا مثلا اون موقع ها رسم بوده جا سیگاری و حالا یه قلیون و ... خیلی من ناراحت شدم روز عاشورا و افتادم تو این وادی ناراحت شدم گفتم یه ذره برا امام حسین گریه کنید اینام ناراحت شدند منم عالم یه قیافه روحانی داشتم ناراحت شدند چایی هاشونم نخوردند رفتند ما اومدیم خوابیدیم امر بر این شد حضرت رضا اومد گفت مجلس ما رو به هم زدی ما هم دلمون خوشه به همین که اینا دور هم بشینن با هم حرف بزنن یه چایی هم بخورند به حساب ما ارتباط خاص منصور ارضی