صفر

دیدی صبح از خونه میخوای بری بیرون بچه ات میاد گریبانتو میگیره فلان چیز رو از بازار برام بخر دامن خیمه رو که زد بالا از خیمه بیاد بیرون یه دختر بچه کوچولو گفت بابا بغلش کرد ابی عبدالله جونم بابا چی میخوای عزیز دلم گفت بابا خیلی تشنمه اگه بر گشتی برام آب بیار بابا خیلی تشنمه استاد سازگار

هر قامتی که سرو لب جو نمی شود هر صورتی که وجه هوالهو نمی شود هر پادشه که ضامن آهو نمی شود هر کس که نام اوست رضا، او نمی شود در طوس پارة تن احمد بود یکی آری رئوف آل محمد بود یکی ای خلق خاک پای تو یا ثامن الحجج جان جهان فدای تو یا ثامن الحجج قرآن پر از ثنای تو یا ثامن الحجج ایمان بود ولای تو یا ثامن الحجج دین را به جز ولای تو اصل و اصول نیست تهلیل بی ولای تو هرگز قبول نیست گردون هماره دور زند در طریق تو خورشید خشت گوشة صحن عتیق تو با آن همه کرامت و لطف دقیق تو خود را شمرده اند گدایان رفیق تو دستی که دست لطف خدا می شود تویی شاهی که خود رفیق گدا می شود تویی یکسان بود به وقت عطای تو خاص و عام فرقی نمی کند به درت شاه یا غلام سلطان ندیده ام ز گدا گیرد احترام پیش از سلام زائر خود را کند سلام پیوسته دست بر سر زوار می کشی تو کیستی که ناز گنه کار می کشی پاییز بوستان دل ما بهار توست در شهر طوسی و همه عالم دیار توست گل بوسة امام زمان بر مزار توست شیعه به هر کجا که رود در کنار توست مراسم تجلیل استاد سازگار

خادما گریه کنون صحنتو جارو میزنن همه نقاره ی یا ضامن آهو میزنن یکی بین ازدحام میگه کربلا میخوام یکی می بنده دخیل بچه ام مریضه به خدا برام عزیزه به خدا آقاجون، آقاجون چی میشه آقا منو کفتر گنبد کنی راهی مشهد کنی کاش منم مثال آهو توی صحرا بودم صید تو مولا بودم علی موسی الرضایا علی موسی الرضا هرکی روش دست بذاری آتیش حروم اون میشه پیرزن میگه چرا خمیر من نون نمیشه گفتی زائرم بشی یا مسافرم بشی سه جا میام سراغ تو میشم تو قبر چراغ تو شب راز و نیازه آقام آهو نوازه نگو غرق گناهم حرم رو همه بازه عده ای با کرمت مجنون و با صفا شدن خیلی ها از حرمت راهی کربلا شدن دل که مبتلا میشه جنسش از طلا میشه میگه برم امام رضا تا بگیرم یه کربلا شب شیون و شینه شب شور حسینه دلم پنجره فولاد یا بین الحرمینه خادما گریه کنون مهدی میرداماد

اسم جاویدانه حسن جانه عشق بی پایانه حسن جانه روح با ایمانه حسن جانه جانان حسن عالم همه مهمان سر خان حسن رویایی مجلس محبان حسن باب الکرم صحن خراسان حسن حلوای شیرین الی الابد حسن مادر یادم داده بگم مدد حسن ای جانم ای جانم جانم امام حسن مولای خوش نام کریمانه آیه اطعام تو قرآنه به به که آقامه حسن جانه ارشد حسنه فرموده خدا ابا محمد حسنه اونی که شبیه تره به احمد حسنه واسه علی آینه تمام قد حسنه میخنده یعنی که طعم عسل منم میتازه یعنی که ضرب الاجل منم پرچم دار حیدر توی جمل منم ای جانم ای جانم جانم امام حسن اسم جاویدانه حسن جانه محمود گرجی

با صد قسم و آيه و با زور خلاصه ديدار ضريح تو شده جور خلاصه ميخواهمت و خواستنم را به تو گفتم با عرض سلام و ادب از دور خلاصه فهميده قمر نيز كه تو شمس شموسي زانو زده در محضر تو نور خلاصه پس آمدم اي شاه پناهم بدهي تو تا باز شود هر گره كور خلاصه مانند دل من،دل درياچه ي قم هم از دوري مشهد زده هي شور خلاصه عنایت امام رضا صابر خراسانی

آقای کریمم، یار قدیمم اسمتو می نویسم، روی عقیقم همه اهل بیت ، عزیز دلن اما با امام حسن ، یه جور دیگه رفیقم حسنیم من نه فقط من ، همه دنیا حسنیه به خدا که خود مولا حسنیه مادرش حضرت زهرا ، حسنیه کَرَم داره، دوسَم داره حسن ذکر توسلِ علمداره نبینید خاکیه قبرش آقام تو دل نوکراش حرم داره حسن جانم ، حسن جانم، حسن جانم آقای کریمم، یار قدیمم اسمتو می نویسم، روی عقیقم همه اهل بیت ، عزیز دلن اما با امام حسن ، یه جور دیگه رفیقم حسنیم من نه فقط من ، همه دنیا حسنیه به خدا که خود مولا حسنیه مادرش حضرت زهرا ، حسنیه کَرَم داره، دوسَم داره حسن ذکر توسلِ علمداره نبینید خاکیه قبرش آقام تو دل نوکراش حرم داره حسن جانم ، حسن جانم، حسن جانم آقای کریمم حسین سیب سرخی

ذکر عاشق اینه حک شده بر سینه ذکر عاشق اینه یا حسن حسن دشمن از هیبت شاه بی بدل میترسه از خروش شیعه هنگام عمل میترسه گرچه گنبد و حرم بقیع نداره حتی از مزار خاکیه شیر جمل میترسه ذکر عاشق اینه حک شده بر سینه ذکر عاشق اینه یا حسن حسن دشمن از هیبت شاه بی بدل میترسه از خروش شیعه هنگام عمل میترسه گرچه گنبد و حرم بقیع نداره حتی از مزار خاکیه شیر جمل میترسه ذکر عاشق محمد معتمدی

زبان حال حضرت زینب و امام حسین درمورد امام حسن

میشناسنم به نام تو تو کوچه و خیابونا اقایی کردیو بازم کشوندیمون تو روضه ها سرم رو بالا میگیرم یه عمره که سینه زنم اخه حسینی شده ی دست امام حسنم ای شور شیرینم حسن جان ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم بابی انت وامی یا حسن بابی انت وامی یا حسن خواستن تو یه عمره که قاطی با آب و گلم خودمونیم بهت بگم می خوامت از ته دلم خواستن تو یه عمره که قاطی با آب و گلم خودمونیم بهت بگم می خوامت از ته دلم از این همه عشق دروغ به عشق تو دل می کنم آخه حسینی شده دست امام حسنم دست امام حسنم ای شور شیرینم یا حسن ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم ای شور شیرینم یا حسن ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم میشناسنم به نام تو کربلایی حمید علیمی

غزلی از حرمت ساخته‌ام با «مثلاً» گرچه خاک است روی قبر تو، اما مثلاً ... گنبدِ زرد تو خورشید شده می‌تابد نور می‌گیرد از آن گنبدِ خضرا مثلاً چه ضریحی شده کارِ هنرِ فرشچیان ! جنسِ هر پنجره‌اش هست مُطلّا مثلاً چقدَر پارچه‌ی سبز گره خورده به آن می‌کنی باز، تمام گره‌ها را مثلاً خادمانت همه دورِ سرمان می‌گردند ما عزیزیم، در این صحنِ مُعلّا مثلاً تشنه‌ها مست شوند از مِیِ سقاخانه ساقیِ میکده هم «حضرت سقا» مثلاً هیئتی شکل گرفته‌ست میان حرمت نام هیئت شده «یا حضرت زهرا» مثلاً روضه‌خوانی وسطِ صحن، حکایت می‌خواند قصه‌ی کوچه‌ای از شهر تو؛ حالا مثلاً ... مادری با پسرش رد شده از آن، اما ... هیچ کس راه نبسته‌ست بر آنها مثلاً دست نامردِ کسی هم وسط کوچه نبود چادری خاک نخورده‌ست، در آنجا مثلاً مادرِ قصه‌ی ما رفت صحیح و سالم وَ نپوشاند رخ از دیده‌ی مولا مثلاً بعدِ مجلس همه رفتند، زیارت کردند تربتِ حضرت زهرا شده پیدا مثلاً .غزلی از حرمت ساخته‌ام با «مثلاً» گرچه خاک است روی قبر تو، اما مثلاً ... گنبدِ زرد تو خورشید شده می‌تابد نور می‌گیرد از آن گنبدِ خضرا مثلاً غزلی با مثلا حمید علیمی چه ضریحی شده کارِ هنرِ فرشچیان ! جنسِ هر پنجره‌اش هست مُطلّا مثلاً چقدَر پارچه‌ی سبز گره خورده به آن می‌کنی باز، تمام گره‌ها را مثلاً خادمانت همه دورِ سرمان می‌گردند ما عزیزیم، در این صحنِ مُعلّا مثلاً تشنه‌ها مست شوند از مِیِ سقاخانه ساقیِ میکده هم «حضرت سقا» مثلاً هیئتی شکل گرفته‌ست میان حرمت نام هیئت شده «یا حضرت زهرا» مثلاً روضه‌خوانی وسطِ صحن، حکایت می‌خواند قصه‌ی کوچه‌ای از شهر تو؛ حالا مثلاً ... مادری با پسرش رد شده از آن، اما ... هیچ کس راه نبسته‌ست بر آنها مثلاً دست نامردِ کسی هم وسط کوچه نبود چادری خاک نخورده‌ست، در آنجا مثلاً مادرِ قصه‌ی ما رفت صحیح و سالم وَ نپوشاند رخ از دیده‌ی مولا مثلاً بعدِ مجلس همه رفتند، زیارت کردند تربتِ حضرت زهرا شده پیدا مثلاً غزلی با مثلا حمید علیمی

الهی که از غمت جون بدم بمیرم ولی تورو اینجوری بی حرم نبینم یعنی میشه اونروزو با چشام ببینم دیوارای صحنو من خودم بچینم الهی که از غمت جون بدم بمیرم ولی تورو اینجوری بی حرم نبینم یعنی میشه اونروزو با چشام ببینم دیوارای صحنو من خودم بچینم بی حرم نبینم حمید علیمی

گفت عالم بود تو حرم امام رضا صبح تا شب نماز و توسل و زیارت پیرمردی بود تو حرم بود یه لحظه تشنش شده بود احتیاج به آب پیدا کرد گفت آب اینجا نیست گفتن آب تو حرم نیست باید بری تو صحن گفت اومد بیرون به سختی اومد بیرون این شیر های آبخوری ها رو تازه عوض کرده بودن چشمی شده بود بنده خدا هر کاری کرد آب برداره بلد نبود یه جوونی اونجا وایساده بود گفتم حاج آقا چی میخوای گفت آب میخوام یه لیوان کشید گرفت زیر شیر آب گفت تا لیوانو دادم دستش شروع کرد به گریه کردن گفتم آقا من بی ادبی کردم چیزی گفتم من میخواستم خدمتی بکنم به شما گفت نه جوون دستت درد نکنه از تو ناراحت نیستم از تو ممنونم این شیره داره با من صحبت میکنه گفتم چی میگی گفت اینجا فقط لازمه دستتو دراز کنی خانواده کرم صابر خراسانی

بیماری که میخواست بره زیارت امام رضا ولی تو بیمارستان بستری بود…