صفر

واسه ما اگر چه شیرینه ذکر شاه بی کفن گفتن حالا که فاطمه میبینه پس عشقه حسن حسن گفتن یا مجتبی یا مجیب الدعا حرمت تو دلها جانم حسن یا مجتبی سیدی یا مولا ذکر بی بی زهرا جانم حسن از بس کریمی و از بس که آقایی صد ها سلیمان و صد حاتم طائی هستند گداهای پا سفرتون آقا ما نوکرت هستیم قابل بدون آقا یا کریم یا امام حسن ***** امشب کربلامون امضا شد احساسم اینو به من میگه تو هیئت دوباره غوغا شد زهرا داره یا حسن میگه آقای من دین و دنیای من شاه تنهای من جانم حسن آقای من مثل بابای من ذکر لبهای من جانم حسن جنگ آوری تو ضرب المثل میشه وقتی که صحبت از جنگ جمل میشه جانم به این غیرت به به به این هیبت تا روز محشر هم بر دشمنت لعنت یا کریم یا امام حسن ***** صبر تو مایهی عزت شد مینازه به تو بنی هاشم من هستم غلام دربار آقا زاده حضرت قاسم توفان قاسم شیر غران قاسم یابن السلطان قاسم قاسم مدد توفان قاسم سنه قوربان قاسم جان قاسم جان قاسم قاسم مدد هل من مبارز رو تا با غضب گفتی ان تنکرونی رو تا زیر لب گفتی میگن توی میدون محشر به پا کردی سر های کفارو از تن جدا کردی قاسم آقا آقا عشق حسن حسن گفتن مهدی رعنایی

نوکر حلقه به گوشیم و اسیر حسنیم گره کور نداریم فقیر حسنیم نسل در نسل همه خاک مسیر حسنیم کشته و مرده فرزند صغیر حسنیم پیرو راه حسینیم و پریشان حسن همه گویند به ما بی سر و سامان حسن در دل مادرمان فاطمه جایی داریم منصب نوکری شاه وفایی داریم از عنایات حسن نان و نوایی داریم خودمانیم چه روزی و بهایی داریم روی هر شاپرکی را به خدا کم کردیم رمضان تا رمضان دور حسن می گردیم حال دادند به ما باز چه بی اندازه تازه شد ماه خدا حال و هوایش تازه رمضان از قدمش گشت پر از آوازه شده استان کرم صاحب یک دروازه باز هم خیره کننده شده این شادی دل آمده روز شریف حسن آبادی دل دست و دل بازترین مرد در این دنیا اوست اولین معجزه فاطمه و مولا اوست دل پر از شوق گدایی است اگر آقا اوست بانی تا ابد خیریه زهرا اوست نوکر حلقه به گوشیم مرتضی ثامن همه فخر حسین است علمداری او الگوی حضرت عباس وفاداری او ارث پیغمبریش دلبری و آقایی است مثل بابا دل او قیمتی و زهرایی است قمر فاطمه و یوسف هر لیلایی است عاشقش هر که نشد عاقبتش رسوایی است دلبران روی زمین هر چه بگردند زیاد تا حسن هست نباید به کسی دل را داد اوج آنجاست که کوبیده شده پرچم او باغ رضوان خدا گوشه ای از عالم او هرکسی مرد خدا هست شده آدم او هر دل بی سر و پایی نشود محرم او عاشق معرفتش فاطمه و شاه حنین دست بر دامن او زینب و عباس و حسین کیست مانند حسن مومن و تسلیم خدا در دلش مثل علی نیست به جز بیم خدا ثروتش مثل خدیجه شده تقدیم خدا کافی دشمن او سوره تحریم خدا صلح او کنده زجا پرچم شیطانی را حیدری گشت ز غوغای سکوتش دنیا هیچ مردی به جهان مثل حسن تنها نیست دیده ای نیست که از بی کسی اش دریا نیست شب عید است ولی دور و برش غوغا نیست حال پیغمبر و زهرا و علی طوفانیست علت غربتش این است که سرباز علی است پهلوان جمل و یار سرافراز علی است نوکر حلقه به گوشیم مرتضی ثامن

بانی روضت زهراس آره والله ذکر تو مولا غوغاس آره والله یه دونه باشی سلطان پرچمت آقا بالاس آره والله حسن شور نابم تو در نایابم حسن واجب تر از نون شبم حسن رمز مستی حسن جان هستی شده گریه کن تو منصبم هستم غلام حلقه به گوش تو یا حسن اسم تو اعتبارم بانی روضت زهراس مرتضی ثامن

شامل رحمت حسنم تحت عنایت حسنم خیلی دوسش دارم آقامو غلام حضرت حسنم خیر و برکت داره نام حسن مستم از صحبا و جام حسن افتخارم اینه تمام عمر که شدم پا بست و رام حسن غریب عالمین شاه معظمه حسن ابن علی والله عشقمه امیر علقمه تاب و توونمه حسن حسن ذکر جنونمه شامل رحمت حسنم مرتضی ثامن

دلم از خرابه دیگه خونه امشب مزاحم شدم من برا عمه زینب میسوزم تو این تب صورت من کبوده و زرده حرف دلم گلایه و درده یه دختر شامی رو دیدم که روسری منو سرش کرده یه دنیا درد دل دارم بابا از اون شب سرد توی صحرا موی سرم سپیده و قدم شده شبیه مادرت زهرا (آه بابا آه بابا) دعا کن بمیرم برم از خرابه برای همیشه سه سالت بخوابه که موندن عذابه دوری تو طاقتمو برده دیر برسی دختر تو مرده تموم راه شام و بازارو عمه به جای من زمین خورده تو این خرابه نفسم تنگه چرا رو لبهات اثر سنگه راستی تو بازار حراجی ها دیدم سر خاتم تو جنگه (2) (آه بابا آه بابا) یکی نیست بپرسه گناهم چی بوده؟ چی بوده که رنگم پریده کبوده تو آتیش و دوده نگفتی که سه ساله جون میده واسه تصدق یکی نون مونده خسته شدم بسکه تو این بازار یکی همش ما رو نشون میده جای طناب مونده رو گردنها حتی حیا نکردن از زنها از روی ناقه افتادم گفتم الهی هیچ زنی نشه تنها (آه بابا آه بابا) منم باید بیام مهدی آینه

فاطمه ی قیام عاشورا فاطمه ی امام عاشورا شام بلا یه گوشه از کارت فاطمه ی تمام آشورا دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه دل مست جامت هستم غلامت زده دلم رو عباس به نامت خم میشه عالم به احترامت لعن امیه اوج قیامت رقیه (3) فاطمه ی قیام عاشورا فاطمه ی امام عاشورا شام بلا یه گوشه از کارت فاطمه ی تمام آشورا دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه دل مست جامت هستم غلامت زده دلم رو عباس به نامت خم میشه عالم به احترامت لعن امیه اوج قیامت رقیه (3) سه سالته ولی تو سرداری وقتی روی دوش علمداری تیشه به ریشه ی یزیدی تو چون نوه ی حیدر کراری محشر رقیه کوثر رقیه حق میدی بگم حیدر رقیه کردی قیامت بنت الامامت شاگرد زینب در استقامت خم میشه عالم در احترامت لعن امیه اوج قیامت رقیه (3) عشق رقیه شده مدالم به هیچکسی نده تو حوالم عالمی دارم با ابوفاضل مقلد بی بی سه سالم والا رقیه زهرا رقیه میگه ابالفضل جان یا رقیه ساقی ابالفضل سقا ابالفضل ای بچه شیر زهرا اباالفضل تکرار حیدر مولا ابالفضل ارباب تو سختی گفت یا ابالفضل (2) فاطمه قیام عاشورا حسن عطایی

میگفت یه هم بازی داشتم دو سه روز بود ابنجا من میومدم رد میشدم هم زبونم  بود حرف میزدیم باهم الان نگاه  میکنم چند روزه نیستش خانوم کجاست ؟ چبکارش داری؟ گفت دیروز پریروز حرف میزد یه چیزایی میگفت من خیلی دلم سوخت گفتم اگه بتونم براش یکاری بکنم گفت چند روز پیش باهم حرف میزدیم میگفت گرسنمه غذا نخوردم نون وخرما اوردم دیر اومدی باباش اومد دنبالش هم بازی مهدی رعنایی

دارم شبیه پیرِ زن ها می شوم بابا از لرز دست لاغرم اصلا خبر داری ؟ بابا بگو از جانب من به عمو عباس : از روسری و معجرم اصلا خبر داری ؟ انگشترت را من به دست ساربان دیدم از گوشوار و و زیورم اصلا خبر داری ؟ افتاد جای آن گلوبندم که غارت شد زنجیر دور حنجرم ، اصلا خبر داری ؟ سنگی به چشمت خورد و پیش پای من افتاد خون شد دو چشمان ترم ، اصلا خبر داری ؟ چشمان هیز شامیان و طبل و سوت و کف جنجال شد دور و برم ، اصلا خبر داری ؟ همراه ده ها مرد شامی بزم مِی رفتم دیدی چه آمد بر سرم ؟ اصلا خبر داری ؟ مرد پلیدی یک کنیز از ما طلب می کرد اصلا نمی شد باورم … اصلا خبر داری ؟ شبیه پیرزن ها مهدی رعنایی

ازت بی خبرم خبر داری یا نه شکست بال و پرم خبر داری یا نه چی شد موی سرت نمیدونم بابا چی شد موی سرم خبر داری یا نه شبایی که گرسنه خوابیدم کجا بودی من از فرشته ها می پرسیدم کجا بودی تا که یه روز توی همون بزمی که میدونی رو پنجه وایسادم خودم دیدم کجا بودی میسوزه زخمای تنم بابا ای بابا یتیم گیر آوردنم بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا **** اینا با ما بدن خبر داری یا نه تو خیمه اومدن خبر داری یا نه چقدر زحمتمو کشید بابا به جام اونو زدن خبر داری یا نه نمازشو نشسته خوند از درد کجا بودی تنهایی رفت بین یه مشت نا مرد کجا بودی یادمه از خیمه اومد بیرون با چه حالی از رو بلندی هی نگاه میکرد کجا بودی به هر بهونه زدنش بابا ای بابا اسیر گیر آوردنش بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا **** چی شد پیروهنت بهم میگی یا نه چرا میزدنت بهم میگی یا نه چرا زخم لبات خبر دارم بابا کجا مونده تنت بهم میگی یا نه شبایی که از تنهایی جون دادم کجا بودی یه جوری زد نرفته از یادم کجا بودی وقتی که از رو نیزه افتادی پیشت بودم وقتی که از رو ناقه افتادم کجا بودی وای از رگای گردنت بابا ای بابا غریب گیر آوردنت بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا ازت بی خبرم مهدی رعنایی

دلتنگم این شب ها بده یک حواله کربلام تو دسته بی بی سه ساله فداتم شه بانو رقیه زدم پیشت زانو رقیه میدم لعنت به منکرانت رقیه بگو بد خواهت کو رقیه سلطان رقیه جانان رقیه ایمان رقیه دم هر دم رقیه میگمو رو سینه مداله تا هستم غلام بی بی سه ساله دلتنگم این شب ها بده یک حواله کربلام تو دسته بی بی سه ساله فداتم شه بانو رقیه زدم پیشت زانو رقیه میدم لعنت به منکرانت رقیه بگو بد خواهت کو رقیه سلطان رقیه جانان رقیه ایمان رقیه دم هر دم رقیه میگمو رو سینه مداله تا هستم غلام بی بی سه ساله دلتنگم این شب ها مرتضی ثامن

حالم خرابه خرابه برا من عذابه عذابه که دستام میون طنابه طنابه گلوبند من با ربابه منم ناموس بن الزهرا منو کابوس و شب و صحرا اینِ قاموس تو ای دنیا منم تنها دیگه نا ندارم بابا دیگه پا ندارم بابا واسه بوسه روی صورت دیگه جا ندارم بابا **** میخوام عموم و ببینه کبودی روم و کدوم و بگم لکنت گفتگوم و گلوم و جای سوختگی های موم و بگو به عمو برگرده بگو دخترت پر درده بگو به اسیری رفتم بدون تو مثل برده بابایی حسین بابایی حالم خرابه مهدی رعنایی

غارت خیمه به سختی امان نامه من خودم سوختن ساقی لشکر دیده ام حسن از واقعه کوچه نه شب داشت نه روز بی بی جان دعا کن تا اسم حسنت میاد بلند بلند گریه میکنن حسن از واقعه کوچه نه شب داشت نه روز آنچه را دید حسن من که مکرر دیدم سیدنا الغریب سیدناالمظلوم یا اباعبدالله شاید که محرمت نبودم آقا این اشک علی الحساب پیشت باشد واقعه کوچه علی علیان

پسر بچه وقتی تو بازی کردنش بدو بدو میکنه میفته زمین غرور داره گریه میکنه خودش بلند میشه لباسشو میتکونه همین جوری هم گریه میکنه اما دختر بچه این طوری نیست همین جوری که میخوره زمین اصلا بلند نمیشه همون جوری میمونه تا یه ناز کش بیاد بلندش کنه لباساشو مرتب کنه اما این دختر این جوری نشد نبودی ببینی منو میکشیدند ولی خاطرت جمع مو هامو ندیدند دختر بچه علی علیان

مرا به بزم شراب حرامیان بردند یه موقع شهادته شلوغیه یه موقع میخوای بری حرم حیا میکنی میگی ولش کن الان خودمون مردونگی بریم زن و بچه با خودمون نبریم شلوغ دم حرم سخته برا زن و بچه انقدر برات بگم که ناموس خدا را با دست بسته وارد این مجلس کرد خیلیا سرلشکرا امرا ایستادند خدا لعنتش کنه بزم شراب علی علیان

روزایی که دلم تنگه حرمت کربا میشه این دلم راهی صحن علی موسی الرضا میشه آخه چی بهتر از این که تو حرم عمر من سر شه روبرو پنجره فولاد چشای نوکرت تر شه آهوی تحت امرتم مولا یا ابالحسن آخه به جر تو هیچ کسی نمیرسه به داد من آقام آقام امام رضا روبرو پنجره فولاد سید رضا تحویلدار

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان همه دنیامه رقیه محمدحسین حدادیان

تکیه گاهم حسنه، پشت و پناهم حسنه حاضرم گدا باشم، وقتی که شاهم حسنه ایمان داره تو معرکه مثل علی میدان داره ابروی خم و زلف پریشان داره ایمان داره احسان داره خان کرمش همیشه مهمان داره یک عالمه نوکر توی ایران داره احسان داره کس و کارم حسنه، باغ و بهارم حسنه هرچی که ندارم و ، هرچی که دارم حسنه اینه آقام قربونش برم شاه مدینه آقام مهرش چقَدَر به دل میشینه آقام اینه آقام اینه آقام العزه للهِ نگین آقام یعنی که عزیز رو زمینه آقام اینه آقام شاخ طوبا حسنه، یوسف زهرا حسنه سایه ی روی سرم، سایه ی مولا حسنه گوهر داره چشماش به خدا جذبه ی حیدر داره تو کلاس درسش علی اکبر داره گوهر داره باور داره ای وای اگه شمشیر غضب برداره کینه فقط از قاتل مادره باور داره تکیه گاهم حسنه محمدحسین حدادیان

من در خونه سلطان زانو زدم میدونم امشب خوب جایی رو زدم من مگه چی می خوام میون این حاجتام سالی یک بار دو بار حرم سلطانم بیام خودش فرمود اگه حاجت دادم قسم دادید من و حق جوادم دل و پر بده برو کربلای ارباب داره روزی میده بی بی حضرت رباب من صفا میکنم با حس نوکری ام من و بشناسیدم من علی اصغری ام از چشاش معلومه مثل عموشه بوسه های بابا روی گلوشه در خونه سلطان محمدحسین حدادیان

ای غریبی که ز جد پدر خویش جدایی خفته در خاک خراسان تو غریب الغربایی اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند جان به فربان تو آقا که حج فقرایی کبوتر مست نگاهت پای این خم اومد کبوتر مست نگاهت پای این خم اومد از راه دور به امید یه توسل اومد نگاه کن با پری از قم اومد برای بار هشتم اومد تا دید میریزی گندم اومد مهربان مثل خود زهرایی زائرات میگن چقدر آقایی از راه دور حامد خمسه

از در این خونه بوده اینهمه بها گرفتم من تموم زندگیمو از امام رضا گرفتم وقتی گرفتار میشم به قرآن میرم دوباره پا بوس سلطان مشهد سرزمین عشقه مشهد بهترین پناهه مشهد فرصت دوباره واسه توبه از گناه حرمش همیشه غرق گریه و راز و نیاز به روی زائر خسته آغوشش همیشه بازه پابوس سلطان سعید قانع

توی این بی‌کسیام تنهاییام یه نفر هست که برام همه کسه کاری به هیچکی ندارم به خدا یه امام رضا دارم برام بسه غیر ذکر یا امام رضا که من دیگه ذکری رو بلد نیستم آقا نکنه یه وقت جوابمو ندی دیگه اینقدام که بد نیستم آقا هرجا از دست خودم خسته شدم آرومم کرده صفای حرمت دوباره دلم برات پر میکشه قربون کبوترای حرمت امام رضا برام بسه حسین طاهری

قدم قدم داره دلم می زنه فریاد با چشم گریون جلوی پنجره فولاد خدا می دونه از خودم هیچی ندارم هرچی که دارمو امام رضا بهم داد یه روز نباشی من که بیچارم هی گره وا می کنی از کارم کرببلامو بده اینبارم امام رضا خیلی دوست دارم روبروی پنجره فولاد گوهرشاد دیدم بابامو که روی خاک حرم افتاد میگفت زن و بچه و خونه زندگیو هرچی که دارمو امام رضا بهم داد خوبیاتو نمی برم از یاد به آبروی پنجره فولاد کربلا چشمم به حرم افتاد گفتم امام رضا خونت آباد امام رضا خیلی دوست دارم پنجره فولاد سعید قانع

ﺩﺭ ﮔـﺮﯾـﻪ ﺧﺮﯾـﺪﺍﺭ ﺗـﺒـﺴـﻢ ﺷـﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎﯼ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﻓﺘﻮﺍﯼ ﺷﯿﻮﺥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺩﻩ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﻣﺴﺖ ﺗـﺮﯾـﻦ ﻣﺸﺘـﺮﯼ ﺧﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﺮﺍ ﺯﺍﺋﺮ ﻣﺸﻬﺪ ﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﯾﮑـﺒﺎﺭﻩ ﭘﯿـﺎﺩﻩ ﻭﺳﻂ ﻗـﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﻧـﻤـﺎﺯﻡ ﻭﺳﻂ ﺭﮐـﻌـﺖ ﻫﺸﺘﻢ ﺳﻤﺖ ﺣﺮﻡ ﻗﺒﻠﻪ ﻫﻔﺘﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺣﻮﺽ ﺣﺮﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﺑـﺎ ﮔــﺮﺩ ﺣـﺮﻡ ﮔــﺮﻡ ﺗـﯿـﻤـﻢ ﺷـﺪﻡ ﺍﺯ ﻋـﻤـﺪ ﺩﯾــﺪﻡ ﺣـﺮﻣـﺖ ﭘـﺮﺷـﺪﻩ ﺍﺯ ﺑـﭽـﻪ ﮐـﺒـﻮﺗــﺮ ﻣﻦ ﺑﭽﻪ ﺷﺪﻩ ﻃﺎﻟﺐ ﮔﻨﺪﻡ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﭼـﻪ ﺩﻟـﻬـﺮﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﻝ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑـﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﺮﻡ ﻗﺪﺳﯽ ﺗﻮ ﮔﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺑــﺎ ﺍﯾـﻨــﮑـﻪ ﺗـﻮﺍﻧـﺎﯾـﯽ ﺍﻭﻝ ﺷـﺪﻧـﻢ ﺑــﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﮕﺮﻩ ﺷﻌﺮ ﺗﻮ ﻫﺸﺘﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ زائر مشهد محسن صرامی