دانلود گلچین نوحه و مداحی شهادت حضرت رقیه (س)

زیر یه بوته قایم شده بود عصبانی اومد بالای سرش تو راه گفت مگه پیداش نکنم پیداش کرد دست انداخت آوردش بالا امام حسن میگه مادرم داشت حرف میزد حرف دعوا نبود یهو زد اما یه دونه زد زهرا افتاد این حرومی بچه رو آورد بالا چپ و راست میزد همه رو معطل کردی زبونش گرفت دیگه نگفت ابا عمو یتیم گیر آوردش یتیم گیر آوردش حیدر خمسه

فاطمه بودم و قنفذ به سراغم آمد آنقدر تند دویدم که نفس کم آمد زجر کم بود که یکدفعه سنان هم آمد به تو تا خیره شدم سیلی محکم‌ آمد دست سنگین کسی بر رخ من رد انداخت آنکه انداخت مرا روی شتر! بد انداخت فاطمه بودم حیدر خمسه سپرش تا به سرم خورد سرم درد گرفت زد به بازوی من و بال و پرم درد گرفت به پدر حرف بدی زد جگرم درد گرفت بشکند پاش الهی کمرم درد گرفت یاعلی گفتم‌ و با کینه به من سنگ زدند پیرزن ها همه بر پیرهنم چنگ زدند سر در طشت دلم‌ را گل آتش میکرد عمه از پشت ستون داشت نگاهش میکرد خیزران حال مرا سخت مشوش میکرد و رباب از غم این منظره هی غش میکرد حق بده خواهرم اینقدر حزین و زار است مست ها صحبتشان صحبت خدمتکار است فاطمه بودم حیدر خمسه

حال و روز من خبر داری ، نداری از من خبر در این سفر داری ، نداری اصلا خبر از این جگر داری ، نداری اصلا ببینم موی سر داری ، نداری هر چند مثل تو سرم آتش گرفته اما تنور خانه ی خولی نرفته دل شوره دارم رنگ و رویم را ببینی وضع لبان پاره ی من را ببینی این آهن دور گلویم را ببینی میترسم این اوضاع مویم را ببینی موی مرا خار مغیلان شانه کرد شمر و سنان بین بیابان شانه کرد اصلا گمان کن دخترت قامت کمان نیست اصلا گمان کن عمه جانم نیمه جان نیست اصلا درون قافله شمر و سنان نیست انگشترت در دست های ساربان نیست اصلا گمان کن دخترت تنها نبوده اصلا گمان کن حرمله با ما نبوده توی بازار برده فروشا حیدر خمسه این روز ها من از در و دیوار خوردم در کوچه خوردم آه در بازار خوردم از بام ها سنگ از سر آزار خوردم سیلی ز دست زجر چندین بار خوردم این زجر یک ذره مروت هم ندارد می خواست عمدا اشک من را دربیارد چشمت روشن بابا تو که رفتی ناموست رو بردن سر بازار بین یک عده لات بی غیرت اوردن اما ما رو به اجبار به خدا میترسم من از این طرز نگاه شامیا میترسم به خدا میترسم چونه میزنن سر ... عمو عباسم کو غیرتی ترین علمدار که میشناسم کو اونی که میتونه یه کاری بکنه واسمون پس کو توی بازار برده فروشا ما بودیم اما تو نبودی دندونای شیریمو شکستن پیر مردای مست یهودی بابا دست و پام میلرزه ما رو دارن میبرن جلو چشای... توی بازار برده فروشا حیدر خمسه

کشته کرببلا سن یارالی من یارالی خدا ببین کی برگشته همون که دنبالش بودم همون که خیلی گریونه روضه ی گودالش بودم بابا سلام عشق من ای همه زندگیم شکسته شدم اول بچگیم یه دختر فقط به بابا دلخوشه رگای بریدت منو میکشه برا لب خونی تو الهی من بمیرم دیدی که تو بزم شراب اسیرم نشد که خیزرونو از دست یزید بگیرم کشته ی کرببلا سن یارالی من یارالی رفتی رقیت تنها شد اسیر نا محرم ها شد روی کبودم مثل مادر بزرگم زهرا شد کشته کرببلا سن یارالی من یارالی خدا ببین کی برگشته همون که دنبالش بودم همون که خیلی گریونه روضه ی گودالش بودم بابا سلام عشق من ای همه زندگیم شکسته شدم اول بچگیم یه دختر فقط به بابا دلخوشه رگای بریدت منو میکشه برا لب خونی تو الهی من بمیرم دیدی که تو بزم شراب اسیرم نشد که خیزرونو از دست یزید بگیرم کشته ی کرببلا سن یارالی من یارالی رفتی رقیت تنها شد اسیر نا محرم ها شد روی کبودم مثل مادر بزرگم زهرا شد کشته ی کرببلا محمدحسین حدادیان

ای کاش ما هم زائر شش گوشه بودیم هر شب که مهدی زائر آن سر زمین است در چشم ما جاماندگان دنیا خرابه است تادختر جامانده ویرانه نشین است ما با رقیه عالمی داریم امسال در سینه ما آرزوی اربعین است آنچه که در مکتب ما کودک ویرانه نشین داشته صد پیر خرابات ندارد همه جا گشتم و دیدم کمی از معرفتش را همه عرض و سماوات ندارد چه کسی با چه خیالی به بلندای وجودش دم از انکار زده دختر خورشید که نیازی به اثبات ندارد فاتح شام شد آن گونه که تاریخ چنین فتح و فتوحات ندارد تازه ایم مومنه محض سلاحی به خدا غیر مناجات ندارد کاشف الکرب اباالفضل شدن کار رقیس عمویی که خودش کعبه حاجات جهان بوده گرفتار رقیس خود فاطمه در عرش خریدار رقیس بار ها در دل شب گوشه ویرانه به خود گفت فدای سر عمه که سرم زخم شده بال و پرم زخم شده یاد رباب و جگر سوخته اش کرد و به خود گفت غمی نیست که قدری جگرم زخم شده چه مبارک سحری هست و چه فرخنده شبی آمده بابا که نجاتم بدهد از دو لب پاره خود آب حیاتم بدهد تا که به دیدار عمو برگ براتم بدهد عمه حلالم کن حلالم کن اگر که یک شبی از غافله جاماندم جای من خسته تو کتک خوردی و پژمردم و پژمردی

بابا ای بابا شبا رو خاک خرابه گریونم بابا ای بابا آخ تنم آخ سرم دندونم بابا ای بابا یه امشبو شدی مهمونم بابا ای بابا آخ تنم آخ سرم دندونم مهمونم تو شدی گریونم میخوام آروم پاشم ولی نمیتونم دلگیرم پی شده تقدیرم منو ببر بابا من دارم میمیرم نمونده ناز و ادا سید الشهدا خرابه سرده شبا قریب الغربا نمومنده ناز و ادا سیدالشهدا خرابه سرده شبا قریب الغربا بابا ای بابا به اشکای دخترای تو خندیدند بابا ای بابا عروسکامو شامیا دزدیدند بابا ای بابا لباسامو دختراشون پوشیدند بابا ای بابا عروسکامو شامیا دزدیدند حالا که روی موهات خاکه یه نگا کن حالم چقده غمناکه آشوبه دل من آشوبه میگه بخواب عمه میگه واست خوبه عمه گرفته عزا سیدالشهدا بابا ای بابا حسن عطایی

به قولت عمل کن دوباره منو بقل کن که داره کبوترت میمیره بهونتو میگیره به قولت عمل کن بزار بگم پاهام درد میکنه خب چشام در میکنه خوب از اون شب تو بیابون پهلوهام درد میکنه خوب بال و پرمو نگاه سوخته همه حرمو نگاه سوخته موی سرتو دیدم سوخته موی سرمو نگاه سوخته به قولت عمل کن دوباره منو بغل کن که داره کبوترت میمیره بهونتو میگیره به قولت عمل کن به قولت عمل کن بزار بگم پاهام درد میکنه چشام درد میکنه خب از اون شب تو بیابون پهلوهام درد میکنه خوب بال و پرمو نگاه سوخته همه حرمو نگاه سوخته موی سرتو دیدم سوخته موی سرمو نگاه سوخته ببین جای دسته که ردش چشمامو بسته تا زدش روی زمین افتادم همین که زد جون دادم من دلشکسته بزار بگم ندیدی اشکمو خب چشای تارمو خب رو گوش دختراشون میدیدم گوشواره هامو خوب رد پاهامو نگاه خونه اشک چشامو نگاه خونه موژه های تو هنوز سرخ لایه موهامو نگاه سوخته بزار بگم پاهام درد میکنه چشام درد میکنه خب از اون شب تو بیابون پهلوهام درد میکنه خوب بال و پرمو نگاه سوخته همه حرمو نگاه سوخته موی سرتو دیدم سوخته موی سرمو نگاه سوخته چقدر بی قرارم که میگن بابا ندارم من اصلا با دختراشون قهرم دل خسته از این شهرم چقدر بی قرارم بزار بگم دیدن جنگیدنم خوب به قولت عمل کن محمود کریمی

وقتی براش تو خرابه سرو آوردن شروع کرد شرح سفر دادن اول اینو گفت گفت اگه میگفت میدادم کشید از گوشم غروب همون روزی که تو رو زدن خیلی بلا دیدم من قاتلم اسب سوار است تازیانشو رها میکرد میخورد به این خانم میخورد زمین نزن از صبح هر کی اوده منو زده شرح قصه حیدر خمسه

دست برد تو موهای بابا میگه بابا موهات سوخته موهای منم سوخته دندونات شکسته دندون منم شکسته دست کشید به صورت گفت بابا لبت پاره شده من لبم سالم باشه انقدر زد از لب خون راه افتاد منو با خودت ببر اگرچه رفتی از برم نمیروی ز خاطرم ببین چه کرده ای تو با من بی تو موجی بی‌ دریا منشبیه شمع روشنم ز گریه دل نمیکنم ببین چه کرده‌ ای تو با من بی ‌آرزو بی ‌رویا منمن بی ‌تو دلتنگم بی ‌تابم ویرانم من بی ‌تو دلتنگم بی ‌تابم ویرانم منو با خودت ببر محمود کریمی

حسین جان نالتونو برای کی گذاشتین هیچکی نیست تابوت این بچه رو از تو خرابه ور داره اماده شیم بریم دیگه بریم کمک امام سجاد نالتونو برای کی گذاشتین محرم که رفت چشم به هم بزنی صفرم میره گفتم یه جوری ناله بزن که گلوت بسوزه برای اون گلوی سوخته غروب عاشورا کربلا نرفته ها دیگه نرفتن داره جدی میشه هر کی اربعین کرلا می خواد یه ناله حسین آماده شویم بریم استاد دارستانی

هر نفس هر تپش به یاد تو زندگی می کنم توی خواب تو بیداری برای تو بندگی می کنم رقیه جان ای دلیل بارش باران رقیه تک ستاره توی کهکشان رقیه عمه جان صاحب الزمان رقیه عمه جان صاحب الزمان رقیه جان رقیه ای سلاله ی حضرت فاطمه یا رقیه قوت دل ساقی علقمه رقیه به خدا قسم می خورم پای روضت من هزار دفعم بمیرم کمه یا رقیه مدد شاه بانو مدد شاه بانو تا میگم رقیه جان تو روضه ها دلبری می کنم تا نفس تو سینمه در خونت نو کری می کنم رقیه جان ای امید مردم ایران رقیه ای امید مردم ایران رقیه اسم تو یعنی ختم قرآن رقیه ترکی میگم .. جان رقیه ای ترانه هر روز و هر شبم یا رقیه ای دلیل مستی و تاب و تبم یا رقیه از کوچیکیا یادمه بین مردم نوکر در خونته منصبم یا رقیه هر نفس هر تپش امیر برومند

شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو مجید رضانژاد

دلم خون ِ از ترس بزارید بگم این و هم پس یه روزم بلند شد به روی رقیه همین دست شب سرد تنهاست نه بابا نه عباس رسید زجر نامرد، باهاش حرف زد هر جور دلش خواست حرف بد میزد بابا، بابا، بابا با لگد میزد ، بابا، بابا، بابا زد بی هوا زد ای وای با پا زد تو راهم زد اما تو خوابم زد اما…. دلم خونه از ترس محمدحسین حدادیان

کشته کرببلا سن یارالی من یارالی خدا ببین کی برگشته همون که دنبالش بودم همون که خیلی گریونه روضه ی گودالش بودم بابا سلام عشق من ای همه زندگیم شکسته شدم اول بچگیم یه دختر فقط به بابا دلخوشه رگای بریدت منو میکشه برا لب خونی تو الهی من بمیرم دیدی که تو بزم شراب اسیرم نشد که خیزرونو از دست یزید بگیرم کشته ی کرببلا سن یارالی من یارالی رفتی رقیت تنها شد اسیر نا محرم ها شد روی کبودم مثل مادر بزرگم زهرا شد سن یارالی من یارالی محمدحسین حدادیان

یه گوشه خواب بودم خیلی آروم ولی پیچید تو گوشم صداشون نمیبردن اگه گشواره هامو خودم میبخشیدم به دختراشون (من که جدم علی به وقت نماز داد انگشتری به اهل نیاز مادر فاطمه سه لیل ونهار کرد افطار خویش را ایثار من خودم گوشواره میدادم دُر به آن نابکار میدادم پس بگو تازیانه کم بزنند دخترم دخترانه ام بزنند ...) نمیبردن اگه گوشواره هامو خودم میبخشیدم به دختراشون گذشت و گم شدم توی بیابون آخه از قافله جا مونده بودم یکی اومد برم گردوند بابا ولی کاشکی همونجا مونده بودم بابا بد اخلاقن چقدر مردای شامی به جای قلب سنگه تو دلاشون با این دستای سنگینی که دارند دلم میسوزه واسه بچه هاشون یه جوری زد چشام تاره هنوزم یه جوری زد قدم از درد خم موند جای دستش یکم بهتر شده اما جای انگشترش رو صورتم موند تو روی نیزه و من روی ناقه تو چشمات باز و من دستام بسته چقدر شکل همیم بابا نگاه کن منم مثل تو دندونم شکسته النگو هامو تو بازار فروختن دیگه فرقی به حال من نداره ولی ای کاش اینجوری نمونن آخه مال یتیم خوردن نداره ... به ماه آسمون میگفت،شمع شبستون منی یاد عمو بخیر که تو،مثل عمو جون منی راستی تو از تو آسمون،ببین بابای من کجاست بهش بگو که دخترت ساکن تو خرابه هاست بابا ... منو ببر ... من جا میمونم عمه ام و میزنن .... شیرین زبونیم تموم شد .... مال اون وقت بود که دندونام سالم بود .... بابا ..... ای حسین ..... شیرین زبونی محمود کریمی

خوابم نمی برد که  دست تو بالشم نیست بابا یتیم یعنی  دست نوازشم نیست باید بگیرم امشب  دیوار را نیفتم عمه حواس جمع است  اینجاست تا نیفتم حتی توانِ ماندن   از بالِ من نیاید گفتی به زجر دیگر  دنبالِ من نیاید من دوست دارم این را   این زخم را که اینجاست ردی که بر رُخَم هست  نقشِ عقیقِ باباست دیدم چقدر رویَت   تغییر کرده بابا دیدی چه با گلویم   زنجیر کرده بابا آنانکه روبرویت  شمشیر را کشیدند وقتی به گردنم بود  زنجیر را کشیدند بابا تمام کردند  وقتی غذایشان را انداختند پیشَم  نان خشکهایشان را کوچکتر از من اینجا  این دختران ندیدند دائم بلند کردند  بر من صدایشان را من رویِ خاک بودم  تو رویِ خاک بودی زحمت به خود ندادند  هر بار پایشان را... انگار می شود خوب  خون زخمهایِ زنجیر وقتی که عمه بوسید  آرام جایشان را من روسریِ خود را  محکم گرفته بودم خوابم نمی برد صابر خراسانی در مجلسی که دیدم   هر بی حیایشان را دندانِ تو که اُفتاد  لبهای من تَرَک خورد لبهای تو که خون شد   کردم هوایشان را بابا سرت زِ نیزه  هر جا که گشت اُفتاد آنقدر خیزران خورد  از رویِ طشت اُفتاد پیشِ لبان خُشکت  آن کَس که آب می ریخت دیدم کنارِ طشت است   وقتی شراب می ریخت ما بارِ شامیان را  بر دوش خسته بُردیم با ما عمو نبود و   چوبِ حراج خوردیم برخاست گرد و خاکی   تا نیزه خورد بر خاک دیدم عموی خود را  با نیزه خورد بر خاک این خارها بزرگ اند  رفتیم و بی هوا رفت از رویِ پا در آمد  خاری که زیر پا رفت سنگی بِسویم آمد  اما به زینبت خورد اُفتاد پیشِ پایم    سنگی که بر لبت خورد خاکسترِ تنوری  مویِ تو را گرفته این سنگ بی مُرُوَت   بوی تو را گرفته شاعر : حسن لطفی خوابم نمی برد صابر خراسانی

فخرم اینه تو دنیا كه دلم با رقیه است سبب خلقت من گفتن یا رقیه است دل دیوونه من جز تو طالب نداره بذا پات رو چشمام نگن صاحب نداره الهى در همه عمر، در خونت بمونم اسیر و دل سپرده فقط از تو بخونم اگه عشقت نباشه همه دنیا حقیره بمیره هر كى مى ‏خواد تو رو از من بگیره همه عالم بدونه بى رقیه حقیرم اسیر غصه و غم بى رقیه مى‏میرم شماها كه به دنیا مایلید و اَسیرید نمك زندگیمو دیگه از من نگیرید همه عالم بدونه بى ‏بى مشكل گشایى خدا نیستى تو اما كار خدایی داری بى بى مهربونم همه بود و نبودم بى‏بى تو رو مى ‏خوامت من با همه وجودم انا کلب الرقیه پیام کیانی

مدافعان زینبیم سینه زنان هرشبیم پارکاب حیدرو قاسم بن الحسنیم گردان 118 تو سپاه 315 سمت سوریه یک قدم جلو شور و مستیه رمز ۶۹ با اجازه از قاسم حسن یک قدم عقب یک قدم جلو من غلام زینبم دنیامه زینب دیدن ضریح تو رویامه زینب یازینب مدد یازینب شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو یا رقیه امیر برومند

میخونم دوباره با گریه و ناله ملیکه اعظم بی بی سه ساله گرفتارت هستم رقیه بدهکارت هستم رقیه میون بچه های ارباب طرفدارت هستم رقیه سرور رقیه برتر رقیه زور بازوان اکبر رقیه گوهر رقیه کوثر غلام تو هستم تا روز محشر میخونم دوباره با گریه و ناله ملیکه اعظم بی بی سه ساله گرفتارت هستم رقیه بدهکارت هستم رقیه میون بچه های ارباب طرفدارت هستم رقیه سرور رقیه برتر رقیه زور بازوان اکبر رقیه گوهر رقیه کوثر غلام تو هستم تا روز محشر میخونم دوباره پیام کیانی

بگذریم خودت خوبی سرت خوبه گلوت خوبه میزد با طعنه هی بهم می گفت عموت خوبه راستی منو دیدی تو رو دیدم که جا خوردی بوی نون تازه ست بدون من غذا خوردی بگذریم خودت خوبی سرت خوبه گلوت خوبه میزد با طعنه هی بهم می گفت عموت خوبه راستی منو دیدی تو رو دیدم که جا خوردی بوی نون تازه ست بدون من غذا خوردی بگذریم خودت خوبی مجید رضانژاد

چه خواب خوشی میدیدم یهو زد و عمو از خواب پریدم عمو یه چیزایی شنیدم که سر تو این نامردا بریدن چقدر خوابای خوبی دیدم عمو خودم رو تو بغل تو دیدم چه روزگاری خوبی داشتیم عمو عجب بر و بیایی داشتیم تو که رفتی عمو سر بازار رفتیم عمو بین انزار رفتیم خواب خوشی میدیدم مجید رضانژاد

دست مرا دیگر نمیگیری حتی حال مرا دیگر نمپرسی حتی حسین لکنت گرفته دختر شیرین زبانت از سایه دست کسی ترسید حتی در خیمه دست از گریه بی اشک شسته تیر سه شعبه آمد و خندید حتی گهواره خالی تکان دادن ندارد بس کن رباب حسین دیدی چه آمد بر سر خواهر به نی دست کسی معجر ندیدم حسین من روی دستت نعل های تازه دیدم تو دست کم انگشت و انگشتر ندیدی حسین دیدم کمک می خواستی دست مرا دیگر نمیگیری صابر خراسانی

سر به سر من نزارید که غلام رقیم افتخارمه یه عمره مست جام رقیم آی اهل عالم بدونید کلب رام رقیم دلبرو دلدارمه افضل الاذکارمه مرحم دل زارمه رقیه دین و آیین منه یار دیرینه منه عشق شیرین منه رقیه سر به سر من نزارید که کوه رنج و دردم تا نفس دارم تو سینم دورت میگردم دیوونه زنجیریم زنجیرو پاره کردم غلام رقیم روح الله رحیمیان

ای به قربان تو که زخم فراوان داری دختری محتضر و سر به گریبان داری بابا زحمتت دادم با سر سر دست آمده ای مهربانی و به من لطف دو چندان داری بابا جان دست من بسته و اسباب پذیرایی نیست خجلم سخت از این شیوه مهمان داری مثلا شانه زدم روسری نو بستم مثلا دختر خود را روی دامان داری آفتاب از سر نی بودی و حتما خبر به زمین خوردن من بین بیابان داری زجر میگفت که من خسته شدم از زدنت دختر خارجی آخر چقدر جان داری یک طرف موسی سرم کمتر از آن است مثل من سوخته ای موی پریشان داری خون دل خورده ام و سیر شدم از دنیا از کجا آمدی ای سر که بوی نان داری زخانه ها همه بوی طعام می آمد ولی به جان تو بابا گرسنه خوابیدم بابا لب بالای تو کو چه شده با دهنت جای خالی شده ی یک دو سه دندان داری چوب در تشت به لب های تو نازل شده است لحن ترتیل نو ای قاری قرآن داری خسته شدم از زدنت مجید رضانژاد

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد ریحانه الحسین مهدی رعنایی