دانلود گلچین نوحه و مداحی شهادت حضرت رقیه (س)

ذکر گرفتار رقیه هی میزنم جار رقیه سرباز و عبدش منم من حضرت سردار رقیه دلبر و دلدار رقیه امید بسیار رقیه سرباز و عبدش منم من حضرت سردار رقیه یا رقیه نبض و جون منی هستی سینه زنی دوست دارم علنی ای جان رقیه کار روز و شبم تویی تو تاب و تبم غلامیته سندم ای جان رقیه ذکر گرفتار رقیه پیام کیانی

شرح دیوانگیم رد شده از هر سخنی هر که در دهر پی نام و نشان است علنی شهره ی شهر شده سینه زنت از بس تا اهل عالم به خدا من حسنی ام حسنی جانم حسن جانانم حسن روح من و ریحانم حسن نوکر دربار تو هستم سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن من اگر بهر حسین بن علی سینه زنم گریه گر میکند این پیرهنم روی تنم به روی سینه ی من حک شده با خط درشت من حسینی شده ی دست امام حسنم شاهم حسن دلخواهم حسن ای قمر و ای ماهم حسن نوکرم و کرب و بلامو ز تو میخواهم حسن سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن عرش را خم به دو ابرو زدنش ریخت بهم لشکری را سر زین پا شدنش ریخت بهم خیبر و بدر و حنین فتح و فتوح علی و در جمل عایشه ها را حسنش ریخت بهم شیر جمل ای حضرت یل ای غضب شمشیر جمل ای به دم تیغ تو مردن حسن احلی من عسل سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن با کرامات حسن مور سلیمان بشود آخرین شام خزان صبح بهاران بشود به ید حضرت قائم نگرم آخر سر اهل عالم عربستان حسنیه بشود تاج سرم ای بال و پرم سائلتم ای جان کرم آخر سر شیعه براتون آقا میسازه حرم سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن شرح دیوانگیم علی پورکاوه

دیگه میخوام واسه خودم کسی باشم چه راهی بهتر از این که نوکرت باشم رقیه حالا که دنیامو با عشقتو ساختم الهی قیامتم زیر پرت باشم رقیه تو حال و هوای تو نفس کشیدن خوبه قلبم میون سینه برای تو میکوبه آرامش این دنیا بدون تو آشوبه شور شعوری باعث غروری سنگ صبوری رقیه رمز عبوری پرچم ظهوری سوره نوری رقیه سیدتی یا رقیه خاتون بادست کوچیکت برام دعا کردی که دخیل شدم یه عمر به پرچمت بی بی رقیه زندگیم تضمینه توی مسیر تو ندیدم ازت بجز کرامت و خوبی رقیه با اون ستاره ای که رو شونه عباسی عشق بابا حسینو دردونه عباسی واسه گره گشایی بهونه عباسی دختر شاهی بهترین پناهی چقدر تو ماهی رقیه سیدتی یا رقیه خاتون نوکرت باشم رقیه کاظم اکبری

خدا ببین کی برگشته همون که گریونش بودم خدا ببین کی برگشته همون که دنبالش بودم همون که خیلی گریون روضه ی گودالش بودم بابا سلام عشق من ای همه زندگیم شکسته شدم اول بچگیم یه دختر به بابا فقط دلخوشه رگای بریدت منو میکشه برا لب خونی تو الهی من بمیرم دیدی که تو بزم شراب بین طناب اسیرم نشد که خیررون رو از دست یزید بگیرم کشته ی کربلا سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی رفتی رقیت تنها شد اسیر نامحرم ها شد روی کبود من مثل مادر بزرگم زهرا شد بابا بیا و بکش دستی روی سرم مث موی تو سوخته موی سرم خودم رو زدم وقتی که دیدمت لبم خونی شد وقتی بوسیدمت تو کجا اینجا کجا سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی میون راه حس میکردم میباره بارون هر لحظه دیدم که خون بابامه میریزه از روی نیزه بابا دیدم تا که رفتیم تو بزم شراب جلوی چشامو گرفته رباب نمیخواستم اما شنیدم دیگه یکی داره حرف از کنیزی میگه اینه ختم روضه ها سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی میسوزه هر نفس وجودم مثل پرستوی کبودم طبق برای چی عمه من که غذا نخواسته بودم رقیه جان پرده رو از طبق کشید نترسیا اگر سر بریده دیدی نترسیا اگر دیدی خاکی موهاش نترسیا اگر دیدی خونی لب هاش نترسیا چاره ای تو چاره ساز کن یتیمتو بیا و ناز کن تنگه دلم برای نگاهت یه بار دیگه چشاتو باز کن رفتی رقیه تنها شد محمدحسین حدادیان بابا حسین اگر دیدی قدم خمیده نترسیا اگر دیدی مو هام سفیده اگر دیدی زخمی بازوم نترسیا اگر دیدی شکسته پهلوم ببین که گوشه ی خرابم خسته از این همه عذابم یادم نمیره گفتی بابا یه شب که اومدی بخوابم رقیه جان نیمه شب تو دل صحرا نترسیا پشت سر قافله تنها نترسیا وقتی که زجر اومد سراغت رفتی رقیه تنها شد محمدحسین حدادیان

با تو من عالمی دارم  ای جانم رقیه با تو خوبه روزگارم ای جانم رقیه ای جانم رقیه ای جانم رقیه جانانم رقیه جانانم رقیه مَسنَد نِشین مُلكِ سُلِیمان رقیه است" استاد درس بوذر و سلمان رقیه است بیهوده نیست سوره ی كوثر سه آیه است یك آیه از سه آیه ی قرآن رقیه است در آن سه سال، موى سرش هم سفید شد معناىِ واژه واژه ى هجران رقیه است او بادِبانِ كشتىِ اربابِ بی سر است كشتى شكست خورده ى طوفان رقیه است او طعنه خورد، كه به ما یاحسین رسید پس رازق تمام محبّان رقیه است او فخر كُلّ بزرگانِ شیعه است بالاترین ذكرِ مریدان رقیه است در هیئتى كه نقش و نگینش رقیه شد ذكر تمام سینه زنان جان رقیه است عالمی دارم مازیار طاولی

از زمین و زمان کتک خوردم مثل تو از سنان کتک خوردم شمر پنهانی و عیانی زجر هم نهان هم عیان کتک خوردم شمر و خولی چقدر بد دهنند از دوتا بد زبان کتک خوردم گم شدم زجر در پی ام آمد ای پدر ناگهان کتک خوردم شرح قصه برای من تلخ است فقط این را بدان کتک خوردم مثل اجدادشان کتک زده اند مثل اجدادمان کتک خوردم چادر عمه جان پناهم شد تا که خوردم تکان کتک خوردم آن امان نامه که عمو رد کرد شد سبب بی امان کتک خوردم لب من چون لبت ترک خورده چون که از خیزران کتک خوردم خنده ی حرمله کمانم کرد چقدر با کمان کتک خوردم من نگاهم به سمت اکبر بود لحظه های  اذان کتک خوردم خورده انگشتر تو بر رویم من از این ساربان کتک خوردم بس کنم تو فقط بدان بابا از زمین و زمان کتک خوردم گم شدم مهدی رعنایی

بعد تو میون شعله ها و دود گُلای خیمه شدن یاس کبود میدونی بابا من از چی دلخورم ما بودیم، حرمله بود، عمو نبود دیگه از غارت گوشواره نگم دیگه از درد گوش پاره نگم حال و روز رباب و خودت ببین دیگه از غارت گهواره نگم شمع عمرم داره سو سو میزنه منو هی دشمن بدخو میزنه حرمله خبر داره که سیدم لگداشو سمت پهلو میزنه صد دفه جونم رسیده به لبم بعد تو پایین نیومده تبم دس به دیوار میگیرم تا پا بشم همینم مدیون عمه زینبم شبا ضرب سیلی افطار منه شاهدم این چشای تار منه گوش اون دختری که زد منو رفت ببین از رو نیزه، گوشوار منه؟ هی بهم میگن: آخه تو دختری کو بابات که اینطوری در به دری؟ قربون سرت برم، غصه نخور رو نی اَم از همه باباها سری اگه دشمنت به ما خارجی گفت اگه از سیلی رو گونه گل شکفت اگه پای نیزه ما رو میزنن فدای سرت، تو از نیزه نیوفت زندگی بی تو دیگه درد سره این روزای من روزای آخره جون نمیدم بابا تا نبوسمت خرابه منتظرم، یادت نره میون شعله ها مهدی رعنایی

بعد تو میون شعله ها و دود گُلای خیمه شدن یاس کبود میدونی بابا من از چی دلخورم ما بودیم، حرمله بود، عمو نبود دیگه از غارت گوشواره نگم دیگه از درد گوش پاره نگم حال و روز رباب و خودت ببین دیگه از غارت گهواره نگم شمع عمرم داره سو سو میزنه منو هی دشمن بدخو میزنه حرمله خبر داره که سیدم لگداشو سمت پهلو میزنه صد دفه جونم رسیده به لبم بعد تو پایین نیومده تبم دس به دیوار میگیرم تا پا بشم همینم مدیون عمه زینبم شبا ضرب سیلی افطار منه شاهدم این چشای تار منه گوش اون دختری که زد منو رفت ببین از رو نیزه، گوشوار منه؟ هی بهم میگن: آخه تو دختری کو بابات که اینطوری در به دری؟ قربون سرت برم، غصه نخور رو نی اَم از همه باباها سری اگه دشمنت به ما خارجی گفت اگه از سیلی رو گونه گل شکفت اگه پای نیزه ما رو میزنن فدای سرت، تو از نیزه نیوفت زندگی بی تو دیگه درد سره این روزای من روزای آخره جون نمیدم بابا تا نبوسمت خرابه منتظرم، یادت نره شمع عمرم مهدی رعنایی

بی تو ویرونه آشیونم شده بی کسی اینجا نگرونم شده آره دنیا رو میبینی بعد تو زخمه که حالا همزبونم شده بابا ترین دلتنگتم یه بار نگام کن بالا نشین فکری به حال از من که گذشت زنجیر جواب گریه های بی صدا نیست از من که گذشت جای دختر فاطمه تو خرابه ها نیست شب تاریک چشمون روشنه اومده پیشم امشبو با منه به غمام گفتم که سراغم نیاد فکرو ذهن من سر بغل کردنه عمه ببین بابام رسیده آخرشم قول داده بود دیدی که اومد با سر امشب آشیونم ویرونه شده مازیار طاولی

تاب و تبم نمیفته اسمت از روی لبم شدی لالایی هر روز و شبم کار و کسم بی تو انگاری میون قفسم نخونم از تو میگیره نفسم سایت رو آقا از روی سر گدا نگیر تو روضت داده مادرم منو با گریه شیر از روز اول کرده ای تو قلب من رو تسخیر تا تو کنارمی من از همه بریدم من از همه بریدمو به تو رسیدم یا مولا یا اباعبدالله **** یار دلم تویی همیشه هوادار دلم به تو یک عمره بدهکار دلم تاج سرم به غلامی تو من مفتخرم بده سمت حرمت بال و پرم آی مردم اینجا درده عاشقا دوا میشه زیر این پرچم حاجت همه روا میشه میمونم آقا پای این علم برا همیشه من تا نفس دارم از عشق تو میخونم من تو رو میخوامو میخوام با تو بمونم یا مولا یا اباعبدالله **** بنت الحسین یا رقیه نوه شیر حنین میبری ما رو تو بین الحرمین جان حسین غزل غربت دیوان حسین مثل مهتابی تو چشمان حسین جان حسین رقیه بی بی دست ما دخیل پرمت تنهای تنهاست هر کسی نکرده باورت دنیا و عقبا یا رقیه هست در اختیارت تا تو رو دارمت دیگه غمی ندارم تا تو کنارمی ردیفه کار و بارم من تا نفس دارم از عشق تو میخونم من تو رو میخوامو میخوام با تو بمونم یا مولا یا اباعبدالله تاب و تبم روح الله بهمنی

میزدنم دندونم افتاده تو شام از دهنم تاره چشام آروم نمیشم آخه بابامو میخوام تاره چشام دوست ندارم پشت سرت ناقه بیاد نفس کشیدنم عذابه رو دست من جای طنابه مگه بابام نمیدونه که ما رو آوردن تو خرابه میزدنم دندونم افتاده تو شام از دهنم تاره چشام آروم نمیشم آخه بابامو میخوام تاره چشام دوست ندارم پشت سرت ناقه بیاد نفس کشیدنم عذابه رو دست من جای طنابه مگه بابام نمیدونه که ما رو آوردن تو خرابه

سینه زن سینه بزن جنون حلاله آخر دیوونگی عین کماله دوست داری رفیق از کی بخونم ببینیم چی واسه ما میشه حواله از رقیه میخونم واسه شادی دل اربابم حسین و آقام حسن کسی که بهش میگن رو دوش عمو دیده بان لشکر هفتاد و دو تن ملک ملائک تو دمشقه رقیه صحن و سرای تو رو عشقه رقیه آروم جون دل بابا رقیه تمثال روی بی بی زهرا رقیه جنون حلاله رضا شیخی

احساس و رقیه چه عکسی میشه شونه ی عباس و رقیه احساس و رقیه چه عطری داره شاخه های یاس و رقیه کبوترم کن چادرت را سقف بالای سرم کن دیوونت هستمو دیوونه ترم کن کبوترم کن فکری واسه نفسای آخرم کن جونمو میدم براتو باورم کن احساس و رقیه چه عکسی میشه شونه ی عباس و رقیه احساس و رقیه چه عطری داره شاخه های یاس و رقیه کبوترم کن چادرت را سقف بالای سرم کن دیوونت هستمو دیوونه ترم کن کبوترم کن فکری واسه نفسای آخرم کن جونمو میدم براتو باورم کن احساس و رقیه حسن عطایی

بابایی حسین بابایی بابایی حسین منی که از ناقه رو خاکا افتادم فاطمه زهرا رسید به فریادم رسیده بودم از تاریکی صحرا صدا میکردم من فقط تو رو بابا چه طور بگم که چی به سر دخترت اومد شبی که زجر اومد من به قصد کشت میزد وای اومد و موی سر منو گرفت با لگد بال و پر منو گرفت بابا به خدا مردم زیر پا بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین نذار بگم که چی سر من آوردن اون معجری رو که خریده بودی بردن دلخوشی نمونده دیگه برای من تو دست شامی هاست گوشواره های من تموم دخترا منو با دست نشون میدن یکی یه دونه تو رو به هم میخندیدن بابا وای کف پام شده پر از آبله بابایی منم از سنان دارم گله این خولی پست دستامونو بست بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین نریمان پناهی

اسم تو میاد باید چشام تر باشه جای تو باید رو دوش اکبر باشه تو آینه حضرت زهرا هستی دخترم باید شبیه مادر باشه زهرای حسین دنیای حسین حلمای حسین امضای حسین قربونت برم ام ابیهای حسین ای نقش رو سربند شقا رقیه اسم رمز شاه و زینب یا رقیه خاتون حسین و ناموس علمدار ای آرامش قلب بابا رقیه ای جانم رقیه پروانه دور سر تو خورشیده نور تو به ماه کربلا تایبده قربون تو که علاوه بر دست تو اسمتم رو پرچم باشه حاجت میده زهرای حسین کاظم اکبری

مهر آباد روضه دعوت شدم تماس گرفت گفت حاجی بابام حسینی هیئت دار دو سه روز پیش از دنیا رفت گفتم من ختم نمیرم گفت ختم نیست روضه گرفتیم گفت حاجی بابام وصیت کرده مدیونید برام ختم بگیرید برا روضه دار امام حسین باید جا ختم روضه بگیریم دلش بود تو براش بخونی رفیقم بود رفتم به آدرس رسیدم به یه ساختمان بزرگ حسینیه یه پذیرایی اومدن بکنند پسر بزرگه اومد حاجی سلام وصیت بابامو بخونم بسم الله الرحمن الرحیم حسین محمد رضا هرچی دارم یه چاقو میزارید وسطش نصفش مال امام حسن گفت بابام گفت اگه عمرم بود به دنیا راهش وا شد حرم ساختن خودم میبرم زیر خاک نصف مالم مال حرم امام حسن نوکر زیاد داری حیدر خمسه

پنهان نخواهم کرد این عشق عیان را من عاشقم هرگز ندارم بیم جان را چون کوه پیش روی دشمن ایستادم از پا در آوردم همه گردن کشان را گفتند ساکت باش گفتم حق حسین است پای دفاع از تو نمی بندم دهان را کوچه به کوچه از ولی الله گفتم تا خلق بشناسند زهرای زمان را بی آبرویش می کنم هر جا موذن بی اشهد ان علی گوید اذان را بابا بزرگم واجب التعظیم دهر است از نام او پر می کنم کل جهان را ویران شود کاخی که در آن میزبانش پایین مجلس می نشاند میهمان را بالای مجلس حرمله شأنی ندارد زیبا نخواهد کرد کرکس آسمان را در کاخ شام و کوفه سرداری ندیدم من روی نی دیدم اجلاس سران را تو جان من بودی و ما ناباورانه دیدیم زیر سم اسبان جانمان را نفرین نکردم زجر را اما به جایش بسیار نفرین کردم شمر و سنان را میخواستم انگشترت را پس بگیرم گشتم ولی پیدا نکردم ساربان را خار مغیلان را حلالش کردم اما هرگز نمی بخشم پدر جان خیزران را بعد از عمو عباس من جای النگو دارم به دور دست رد ریسمان را حالا که دیگر حرمله تیری ندارد با حرص می کوبد به من چوب کمان را انسیه الحورایی ام جسمم لطیف است با ضربه ای راحت شکستند استخوان را بابا شنیدم خواهرم ای وای ای وای افشا نخواهم کرد این راز نهان را از تو چه پنهان دخترت خیلی گرسنه است جز سفره تو پس زدم هر آب و نان را بابا چه گفتی با خدا که پر کشیدی یادم بده تا با خدا گویم همان را پنهان نخواهم کرد حمید علیمی

دل ما کرده هوای حرمت حرمت حال و هوایی دارد گوییا حضرت ارباب شام شعبه کرببلایی دارد دست های تو گره باز کن است چه گره ها که به آن باز شده نازنین دست گره باز کنت در ره دوست سبب ساز شده با نگاهی دل طوفان زده را تو همانی که به ساحل بردی پدرت دل ز همه عالم برد تو که هستی که از او دلبردی چون بزرگان به درت سر سوده اند گشت معلوم پناه همه ای تو نه دختر که برای بابا یادمان علی و فاطمه ای حرمت حال و هوایی دارد مرتضی طاهری

روی پا آمده ای دیدن دختر مثلا تو بیا باش پسر من به تو مادر مثلا مثل شب های مدینه تو زمسجد برگرد منتظر باش که من باز کنم در مثلا فکر کن موی سرم شانه شده سوخته نیست نزده هیچ کسی دست به معجر مثلا من زبانم به دهانت نهم از سوز عطش تشنه تر از منی و من علی اکبر مثلا یعنی بابا یادمه علی اکبرو بغل کردی لب ها رو به لب های علی رسوندی بکنم روی زمین با کف دستم قبری تو مرا دفن کنی من علی اصغر مثلا دست داری مثلا غسل بده جسم مرا عمه اسما مثلا من تن مادر مثلا تا رسیدی به رخ نیلی و بازوی کبود دست بردار ز غسلم بشو حیدر مثلا مثلا خوابمو تو راهی میدان هستی به رخم بوسه بزن بوسه ی آخر مثلا میشوم من تن بی سر به زمین میفتم همچو بسمل بزنم جای تو پر پر مثلا مثلا کنج خرابه، ته گودال و من خواهر تو بزنم بوسه به حنجر مثلا دیدن دختر کاظم احمدزاده

دستگیر عالمم اما دودستم بر سر است من چهل منزل رخم نیلی و چشمانم تر است گر به من گویند بابا را نخوان سیلی نخور صورتم سازم سپر گویم که بابا بهتر است شام را ویران کنم ورنه رقیه نیستم ذکر صبح و شام اینان سب جدم حیدر است غائبین کوچه بر من عقده خالی میکنند هرکه دیدم گفت رویت مثل روی مادر است می شود فهمید از این حمله ی مرکب سوار آمده گیسو کشد کی در شکار معجر است یک نسیم از این همه طوفان که من دیدم اگر در گلستانی فتد بر یک اشاره پر پر است قد و بالای سه ساله دختری زانو بغل از کف یک چکمه زجر حرامی کمتر است گر زمین گیرم به عمه اقتدا خواهم نمود چاره ی دردم فقط یک بوسه ای از حنجر است وجه تشبیه سر من با سر تو این بود هر دو صورت سوخته گیسو پر از خاکستر است دستگیر عالمم کاظم احمدزاده