دانلود گلچین نوحه و مداحی شهادت حضرت رقیه (س)

مینویسه اشکام با دوات گریه زندگیم فدای سیده رقیه طرفدار پر و پا قرص اباالفضل علمداره قدره چون نوه حیدر کراره و در افتادن با قدرتش خطر داره علمداره علمش همون حجابیه که به سر داره چون سیاه چادرش کعبه سیاره میره تا ابرهه رو ز پا دراره تا وقتی زندمو نفس میکشم نفسم به روضه تو بنده اونقده توی روضه هات میبارم پدرت راضی بشه بخنده رفتنم به جنت بی حساب کتابه تا طرف حسابم حضرت ربابه هوا خواه همه سینه زنای حضرت شاهه کسی با محبتش نمیره بیراهه هرکی نشناسه مقاماتشو گمراهه به همراه اصغرش یاور ما سر بزنگاهه روضه هاش اگر چه جانکاهه روز محشر به شفاعتم گواهه برای عاقبت به خیریم فقط این ارادت به شما جوابه مطمئنا رضایت حسین در گرو رضایت ربابه مینویسه اشکام وحید شکری

از بچگی من غلام دربار رقیم هر سال شب سومو گرفتار رقیم با دست توسل با ناله و گریه با دست توسل با ناله و گریه کاشکی یه نگاهی بکنه بی بی رقیه باب تمومی حاجاته قافیه همه ابیاته باب تمومی حاجاته قافیه همه ابیاته اذن زیارت نوکر ها به دست رقیه ساداته یا رقیه مدد یا رقیه اذن حرم کرببلا دست رقیه آرامش آشوب دل خسته رقیه آرامش آشوب دل خسته رقیه پیشگاه سه ساله جون منه هدیه کاشکی یه نگاهی بکنه بی بی رقیه ای نوه رسول مکی ای نوه رسول مکی بر لوح قلب ما ها حکی بر لوح قلب ما ها حکی والله که نبوده قطعا در بودن شما یک شکی یا رقیه مدد یا رقیه از بچگی من غلام دربار رقیم هر سال شب سومو گرفتار رقیم با دست توسل با ناله و گریه با دست توسل با ناله و گریه کاشکی یه نگاهی بکنه بی بی رقیه باب تمومی حاجاته قافیه همه ابیاته باب تمومی حاجاته قافیه همه ابیاته اذن زیارت نوکر ها به دست رقیه ساداته یا رقیه مدد یا رقیه اذن حرم کرببلا دست رقیه آرامش آشوب دل خسته رقیه آرامش آشوب دل خسته رقیه پیشگاه سه ساله جون منه هدیه کاشکی یه نگاهی بکنه بی بی رقیه ای نوه رسول مکی ای نوه رسول مکی بر لوح قلب ما ها حکی بر لوح قلب ما ها حکی والله که نبوده قطعا در بودن شما یک شکی یا رقیه مدد یا رقیه غلام دربار رقیه وحید شکری

مرا ببخش که لکنت زیان گرفتم آخه شکسته دستی دندان شیری ام را نزن با پشت دست تو صورتم نزن جونی نمونده تو تنم نزن حرمله گُلایِ گُلشَنو میزد نسل و ذُرّيه یِ پنج تنو میزد آخرش نفهمیدم گُنام چی بود؟!!! شُترش راه نمیرفت منو میزد بزم مِی ندیده بودم که دیدم چقَدَر حرفایِ بد بد شنیدم تویِ خواب تا اومدم ببوسمت موهامو کشید و از خواب پریدم حالا که به من دادی امشبتو فرصتی شده ببوسم لبتو عمو رو اگه دیدی بهش بگو خیلی اذیت میکنن زینبتو   برای دِق دادنم طعام آوُرد صدقه دختر شامی "شام" آوُرد خیلی برخورده بهم... آخه چرا؟!!! لباسایِ کُهنَشو برام آوُرد مارو از قصدی آوُردن خرابه تا نتونه کسی راحت بخوابه هرکی دید حال منو آهی کشید ولی بیچاره تر از من ربابه   تا که گهواره میبینه میسوزه بچه شیرخواره میبینه میسوزه از روزی که پاره شد گوشای ما تا که گوشواره میبینه میسوزه بابا حسین مرتضی خادمی

به زور آوردنم با طناب یادته کتک خوردم منم با رباب یادته تو رو دیدم میون تشت یادمه منو دیدی تو بزم شراب یادته به جا نیاوردی به جا نیاوردم تو هم نیزه خوردی و منم کتک خوردم پا هام پر زخمه گوشم سنگینه سرت پر خاکه سرم پایینه چشام خیلی تار تو رو میبینه بابا بابایی چه چیزایی دیدم با چشام بگذریم شراب خوردن جلو عمه هام بگذریم با اون چادر خودم مونده بودم بابا چه جوری از تو بازار شام بگذریم تو بزم شراب مهدی رعنایی

اومد دم خرابه یه نگاه کرد هی داره دنبال یه گمشده میگرده بی بی زینب اومد دم در خرابه چی میخوای دختر شامی بی بی تا یکی دو روز پیش یه دختر هم سن و سال من اینجا بود دم خرابه رد می شدم نگاش میکردم با چشمامون با هم حرف میزدیم دو روز آخر انس گرفتیم اومدم دم خرابه حرف زدم گفتم راستی بابات کجاست گفت دختر شامی عمه بهم گفته بابات رفته سفر بر میگرده گفتم انشاالله که بابات برگرده گفت خوب گفت بی بی با هم حرف میزدیم تو حرفاش یه چیزی بهم گفت جگرمو پاره کرد چی بهت گفت گفت دختر شامی به کسی نگیا ولی چند روزه غذا نخوردم دختر شامی مهدی رعنایی

عرض سلام عزیزه الامام نور دو عین رقیه الحسین جانم بانوی خورشیده جانم نور عالم تابه جانم حضرت زهرای خونه اربابه تا به قیامت سرفرازه اونی که میکنه تعظیم به علم رقیه یعنی میشه که آخرش بگردونن جنازمو توی حرم رقیه یا بنت الحسین مظهر عشق ستاره دمشق تا به ابد ام البکا مدد جانم قهرمان شامی جانم از تبار یاسی جانم قوت بازوی حضرت عباسی سمت حرمت میخونم نمازامو اعتقادم اینه قلبتی یا رقیه با رخصت از حضرت بقیه الله به شما میگم عمتی  یا رقیه یا بنت الحسین عزیزه الامام مهدی رعنایی

اگه سیلی یه دختر سه ساله بخوره چه اتفاقی میفته از آتیش حرم آتیش گرفت موی سرم گوشواره هامو دزدیدند رفتند سراغ معجرم وقتی تو بیابون گم شد اون حرام زاده رفت دنبال بی بی رسید بهش از اسب هم پیاده نشد از همون بالا دستشو برد پایین تا دستش نزدیک شد گفت عمه ام گفته نامحرم نباید دست بهت بزنه عمه فریاد کشید موی منو باد کشید اون که سر برید ازت سر من داد کشید وقتی که میزنم کتکت عموت کجاست بیاد کمکت دختر سه ساله تحویلدار خراسانی

نبودی از همه کتک خوردم یه جوری زد که عمه گفت مردم به خاطر تو طاقت آوردم بابا بابایی بیابونا نمیره از یادم تو راه کوفه جون دادم تو خواب من از رو ناقه افتادم رو نیزه بودی سه سالتو چقدر دادن آزار گوشای خونیمو دیدی انگار بذار بگم چی شد توی بازار رو نیزه بودی مارو بهم دیگه نشون میدن به زور النگوهامو دزدیدن بابا نامحرما منو دیدن از همه کتک خوردم حسن جمالی

یه نفرو دیدم کشیده زد یعنی سیلی زد اما اگر بگن کسی رو کتک زدن یعنی با مشت و لگد زدند حروم زاده دختر سه ساله کتک زدن نداره یه شب جاموندم و اومد سراغم همون مردی که با من خیلی بد بود الهی که دلش آتیش بگیره که دل سوزوندنُ خیلی بلد بود همش میگفت عموت کجاست حالِ تورو نگاه کنه بگو از علقمه بیاد دستِ بسته تُ وا کنه … یه جور میزد که انگاری گرفته منو با مردِ جنگی اشتباهی یه چیزایی میگم عمه نفهمِ از اون شب میره چشمِ من سیاهی از کسی که سرِ تورو رو نیزه بست بدم‌ میاد از اون که دندونِ تورو با سنگ شکست بدم میاد .. سیلی به دختر سه ساله علی آینه چی

فخرم اینه تو دنیا كه دلم با رقیه است سبب خلقت من گفتن یا رقیه است لال بشه هر کی گفته که رقیه نبوده امیر قلب و جونم اسم رقیه بوده انا کلب الرقیه

تا زد زیر پای امام صادق زمین خورد چشم ها را باز کرد و دید دنبال علی آن که او را میکشد در شعله بانو را کشید چشم ها را باز کرد و دختری را باز دید میدود دستی ولی از دور گیسو دلم آغوش گرم تو رو میخواد خرابه سرده و دارم میلرزم هوا سرده ولی عیبی نداره من از تاریکیا خیلی میترسم از کسی که سر تورو رو نیزه بست بدم میاد از اون که دندون تورو با سنگ شکست بدم میاد دلم آغوش گرم تو رو میخواد خرابه سرده و دارم میلرزم هوا سرده ولی عیبی نداره من از تاریکیا خیلی میترسم از کسی که سر تورو رو نیزه بست بدم میاد از اون که دندون تورو با سنگ شکست بدم میاد در شعله علی آینه چی

کربلای همه دستته خانم سه ساله دل دیوونه پابستته خانم سه ساله هستی عالم از هستته خانم سه ساله ایمانم رقیه جانانم رقیه ای عشق علمدار عمه جانم رقیه به باباییت بگو کارمو خانم سه ساله بگو خیلی دوست دارمو خانم سه ساله تو میدونی فقط چارمو خانم سه ساله

مهر علی که میسازه مرواریدو تو دل صدف مهر علی که بارونو می کنه مثل در نجف خونه ی خدا به نام حیدر کراره یا علی ذکر مدام به میثم تماره دیگه مادر نمی زاد مثل علی رو هرگز صد و ده بار اگه کعبه ترک برداره مولانا علی مولانا علی

نمک زندگیمون رقیه علت بندگیمون رقیه شب و روز به تو توسل کردیم روضه ی هفتگیمون رقیه شراب روضتون بی بی حلاله به تو میگم خانوم زهرا سه ساله دستی میات پیشت خالی نمیره برگ براتمو میدی حواله دل و دلبرم رقیه سر و سرورم رقیه به شما علاقه مند کرد منو مادرم رقیه تمومه زندگیم فدایه رقیه من هر چی دارم از دعای رقیه ایشالله یه روزی جلوی ضریحش بریزم خونمو برای رقیه  

ای به قربان تو که زخم فراوان داری دختری محتضر و سر به گریبان داری بابا زحمتت دادم با سر سر دست آمده ای مهربانی و به من لطف دو چندان داری بابا جان دست من بسته و اسباب پذیرایی نیست خجلم سخت از این شیوه مهمان داری مثلا شانه زدم روسری نو بستم مثلا دختر خود را روی دامان داری آفتاب از سر نی بودی و حتما خبر به زمین خوردن من بین بیابان داری زجر میگفت که من خسته شدم از زدنت دختر خارجی آخر چقدر جان داری یک طرف موسی سرم کمتر از آن است مثل من سوخته ای موی پریشان داری خون دل خورده ام و سیر شدم از دنیا از کجا آمدی ای سر که بوی نان داری زخانه ها همه بوی طعام می آمد ولی به جان تو بابا گرسنه خوابیدم بابا لب بالای تو کو چه شده با دهنت جای خالی شده ی یک دو سه دندان داری چوب در تشت به لب های تو نازل شده است لحن ترتیل نو ای قاری قرآن داری مثلا شانه زدم مجتبی حسینی

آرامش دریا رقیه هم الا و الا رقیه سه ساله ابا عبدالله نفسای بابا رقیه یه عمره سایبونمه هر چی ازش بگم کمه آینه دار فاطمه میخونم دوسش دارم یه عالمه دختر پادشاهمه گدایی در شما کار هزارتا حاتمه هزارتا حاتمم کمه کار تموم عالمه اگر چه شهره هستم به درد بی نوایی به قالی سلیمان ندارم اعتنایی چرا که من دوباره قالی روضه هاتم غلام حلقیه گوشو نوکر نوکراتم انا کلب الرقیه انا کلب الرقیه آرامش دریا رقیه حسن عطایی

تموم زندگیم به فدای یه نخ معجرت یا رقیه اثر شیر مادرم بود که شدم نوکرت یا رقیه مادر من کنیز خونه توئه پدرمم تو هیئتا سینه زنه شبی که جون بدم میون روضه ها شب تولد دوباره منه رقیه مولاتی ای روح کلام الله بی بی جان روضه های توئه فی یوم الله منی که عمریه سینه زن روضتم آخرش جون میدم پا غمت انشاالله مونس قلب زار زینب دختر سید الشبابی یه تنه ریختی شام و بر هم تو نوه ابوترابی در خونت گدای سامری شدم یه عمری دلتنگ دیدار تو ام ارادت من به تو که یک شبه نیست تموم عمرمو گرفتار تو ام همیشه و هر جا هوای منو داری پشت و پناه منی توی گرفتاری قوت قلب ما سینه زنا هستی و قوت بازوی حسین و علمداری تموم زندگیم حسن عطایی

بهت رو زدم بیا ویرونه رو آب و جارو زدم شونه کردم گل سر به گیسو زدم بابا کجاست پیکرت پس چرا توی طبق رسیده سرت برا دیدن تو زنده موند دخترت غرورم شکست جلو دختر یزید غرورم شکست بی کسی منو دید غرورم شکست عذابم میده جای انگشتای زجر عذابم میده نیمه شب صدای زجر عذابم میده عذاب میکشم خودمو رو خاکا با عذاب میکشم اما عمو باشه از همه حساب میکشم بهت رو زدم بیا ویرونه رو آب و جارو زدم شونه کردم گل سر به گیسو زدم بابا کجاست پیکرت پس چرا توی طبق رسیده سرت برا دیدن تو زنده موند دخترت غرورم شکست جلو دختر یزید غرورم شکست بی کسی منو دید غرورم شکست عذابم میده جای انگشتای زجر عذابم میده نیمه شب صدای زجر عذابم میده عذاب میکشم خودمو رو خاکا با عذاب میکشم اما عمو باشه از همه حساب میکشم بهت رو زدم محمدرضا بذری

دست از سرم بردار من بابا ندارم زخمی شدم بهر دویدن پا ندارم گیسو سپیدم احترامم را نگهدار سیلی نزن من با كسی دعوا ندارم باشد بزن، چشم عمو را دور دیدی من هیچ كس را بین این صحرا ندارم زیبایی دختر به گیسوی بلند است مثل گذشته گیسوی زیبا ندارم این چند وقته از در و دیوار خوردم دیگر برای ضربه هایت جا ندارم تا گیسوانم را ز دستانت درآرم غیر از تحمل چاره ای اینجا ندارم گفتم به عمه از خدا مرگم بخواهد خسته شدم میلی به این دنیا ندارم گیرم كه پس دادند هر دو گوشوارم گوشی برای گوشواره ها ندارم شیرین زبان بودم صدایم را بریدند آهنگ سابق را به هر آوا ندارم در پیش پایم نان و خرما پرت كردند كاری دگر با شام و شامی ها ندارم با ضربۀ پا دنده هایم را شكستند كی گفته من ارثیه از زهرا ندارم نشناختم بابا تو را تغییر کردی امشب دگر راهی به جز افشا ندارم گویی تنور خولی آتش داشت آن شب خیلی شده ترکیب رویت نامرتب شاعر : قاسم نعمتی من بابا ندارم صابر خراسانی

دل شب تو بیابونا گم شد پشت بوته ها خوابش برد شنید داره صدا پا داره میاد از خواب پرید اول فکر کرد بابا اومد دنبالش دوید سمتش یه دفعه اون نامرد برگشت رقیه دید زجره آخه لباس باباشو پوشیده بود اول کاری که کرد دست برد تو موهای رقیه داره روز زمین میکشه بی بی ممانعت کرد یه لگد به پهلوش زد گفت آه عمو عباس اسم عباسو که برد چنان با پشت دست سیلی زد دل شب تو بیابونا گم شد پشت بوته ها خوابش برد شنید داره صدا پا داره میاد از خواب پرید اول فکر کرد بابا اومد دنبالش دوید سمتش یه دفعه اون نامرد برگشت رقیه دید زجره آخه لباس باباشو پوشیده بود اول کاری که کرد دست برد تو موهای رقیه داره روز زمین میکشه بی بی ممانعت کرد یه لگد به پهلوش زد گفت آه عمو عباس اسم عباسو که برد چنان با پشت دست سیلی زد دل شب تو بیابون محمدحسین حدادیان

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد آرزومه مهدی رعنایی