دانلود گلچین نوحه و مداحی شهادت حضرت رقیه (س)

فاطمه ی قیام عاشورا فاطمه ی امام عاشورا شام بلا یه گوشه از کارت فاطمه ی تمام آشورا دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه دل مست جامت هستم غلامت زده دلم رو عباس به نامت خم میشه عالم به احترامت لعن امیه اوج قیامت رقیه (3) فاطمه ی قیام عاشورا فاطمه ی امام عاشورا شام بلا یه گوشه از کارت فاطمه ی تمام آشورا دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه دل مست جامت هستم غلامت زده دلم رو عباس به نامت خم میشه عالم به احترامت لعن امیه اوج قیامت رقیه (3) سه سالته ولی تو سرداری وقتی روی دوش علمداری تیشه به ریشه ی یزیدی تو چون نوه ی حیدر کراری محشر رقیه کوثر رقیه حق میدی بگم حیدر رقیه کردی قیامت بنت الامامت شاگرد زینب در استقامت خم میشه عالم در احترامت لعن امیه اوج قیامت رقیه (3) عشق رقیه شده مدالم به هیچکسی نده تو حوالم عالمی دارم با ابوفاضل مقلد بی بی سه سالم والا رقیه زهرا رقیه میگه ابالفضل جان یا رقیه ساقی ابالفضل سقا ابالفضل ای بچه شیر زهرا اباالفضل تکرار حیدر مولا ابالفضل ارباب تو سختی گفت یا ابالفضل (2) فاطمه قیام عاشورا حسن عطایی

میگفت یه هم بازی داشتم دو سه روز بود ابنجا من میومدم رد میشدم هم زبونم  بود حرف میزدیم باهم الان نگاه  میکنم چند روزه نیستش خانوم کجاست ؟ چبکارش داری؟ گفت دیروز پریروز حرف میزد یه چیزایی میگفت من خیلی دلم سوخت گفتم اگه بتونم براش یکاری بکنم گفت چند روز پیش باهم حرف میزدیم میگفت گرسنمه غذا نخوردم نون وخرما اوردم دیر اومدی باباش اومد دنبالش هم بازی مهدی رعنایی

دارم شبیه پیرِ زن ها می شوم بابا از لرز دست لاغرم اصلا خبر داری ؟ بابا بگو از جانب من به عمو عباس : از روسری و معجرم اصلا خبر داری ؟ انگشترت را من به دست ساربان دیدم از گوشوار و و زیورم اصلا خبر داری ؟ افتاد جای آن گلوبندم که غارت شد زنجیر دور حنجرم ، اصلا خبر داری ؟ سنگی به چشمت خورد و پیش پای من افتاد خون شد دو چشمان ترم ، اصلا خبر داری ؟ چشمان هیز شامیان و طبل و سوت و کف جنجال شد دور و برم ، اصلا خبر داری ؟ همراه ده ها مرد شامی بزم مِی رفتم دیدی چه آمد بر سرم ؟ اصلا خبر داری ؟ مرد پلیدی یک کنیز از ما طلب می کرد اصلا نمی شد باورم … اصلا خبر داری ؟ شبیه پیرزن ها مهدی رعنایی

ازت بی خبرم خبر داری یا نه شکست بال و پرم خبر داری یا نه چی شد موی سرت نمیدونم بابا چی شد موی سرم خبر داری یا نه شبایی که گرسنه خوابیدم کجا بودی من از فرشته ها می پرسیدم کجا بودی تا که یه روز توی همون بزمی که میدونی رو پنجه وایسادم خودم دیدم کجا بودی میسوزه زخمای تنم بابا ای بابا یتیم گیر آوردنم بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا **** اینا با ما بدن خبر داری یا نه تو خیمه اومدن خبر داری یا نه چقدر زحمتمو کشید بابا به جام اونو زدن خبر داری یا نه نمازشو نشسته خوند از درد کجا بودی تنهایی رفت بین یه مشت نا مرد کجا بودی یادمه از خیمه اومد بیرون با چه حالی از رو بلندی هی نگاه میکرد کجا بودی به هر بهونه زدنش بابا ای بابا اسیر گیر آوردنش بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا **** چی شد پیروهنت بهم میگی یا نه چرا میزدنت بهم میگی یا نه چرا زخم لبات خبر دارم بابا کجا مونده تنت بهم میگی یا نه شبایی که از تنهایی جون دادم کجا بودی یه جوری زد نرفته از یادم کجا بودی وقتی که از رو نیزه افتادی پیشت بودم وقتی که از رو ناقه افتادم کجا بودی وای از رگای گردنت بابا ای بابا غریب گیر آوردنت بابا ای بابا من الذی ایتمنی بابا ازت بی خبرم مهدی رعنایی

دلتنگم این شب ها بده یک حواله کربلام تو دسته بی بی سه ساله فداتم شه بانو رقیه زدم پیشت زانو رقیه میدم لعنت به منکرانت رقیه بگو بد خواهت کو رقیه سلطان رقیه جانان رقیه ایمان رقیه دم هر دم رقیه میگمو رو سینه مداله تا هستم غلام بی بی سه ساله دلتنگم این شب ها بده یک حواله کربلام تو دسته بی بی سه ساله فداتم شه بانو رقیه زدم پیشت زانو رقیه میدم لعنت به منکرانت رقیه بگو بد خواهت کو رقیه سلطان رقیه جانان رقیه ایمان رقیه دم هر دم رقیه میگمو رو سینه مداله تا هستم غلام بی بی سه ساله دلتنگم این شب ها مرتضی ثامن

حالم خرابه خرابه برا من عذابه عذابه که دستام میون طنابه طنابه گلوبند من با ربابه منم ناموس بن الزهرا منو کابوس و شب و صحرا اینِ قاموس تو ای دنیا منم تنها دیگه نا ندارم بابا دیگه پا ندارم بابا واسه بوسه روی صورت دیگه جا ندارم بابا **** میخوام عموم و ببینه کبودی روم و کدوم و بگم لکنت گفتگوم و گلوم و جای سوختگی های موم و بگو به عمو برگرده بگو دخترت پر درده بگو به اسیری رفتم بدون تو مثل برده بابایی حسین بابایی حالم خرابه مهدی رعنایی

پسر بچه وقتی تو بازی کردنش بدو بدو میکنه میفته زمین غرور داره گریه میکنه خودش بلند میشه لباسشو میتکونه همین جوری هم گریه میکنه اما دختر بچه این طوری نیست همین جوری که میخوره زمین اصلا بلند نمیشه همون جوری میمونه تا یه ناز کش بیاد بلندش کنه لباساشو مرتب کنه اما این دختر این جوری نشد نبودی ببینی منو میکشیدند ولی خاطرت جمع مو هامو ندیدند دختر بچه علی علیان

مرا به بزم شراب حرامیان بردند یه موقع شهادته شلوغیه یه موقع میخوای بری حرم حیا میکنی میگی ولش کن الان خودمون مردونگی بریم زن و بچه با خودمون نبریم شلوغ دم حرم سخته برا زن و بچه انقدر برات بگم که ناموس خدا را با دست بسته وارد این مجلس کرد خیلیا سرلشکرا امرا ایستادند خدا لعنتش کنه بزم شراب علی علیان

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان همه دنیامه رقیه محمدحسین حدادیان

مرا به خاطر این عشق سرزنش کردند بگو فراق ببینم ، کنایه هم بخورم !؟ من عاشق تو شدم تا که آخر عمرى شبیه زلف به هم خورده ات به هم بخورم شراب داد به من روزگار ، لب نزدم ولى تو زهر بده ، قول می دهم بخورم چقدر نامه نوشتم که دوستت دارم ولى قبول نکردى ، چرا ؟ قسم بخورم ؟! لب و دهان مرا طعم باده می گیرد اگر کنار تو چایى تازه دم بخورم قلم به دست گرفتى مرا کنار نزن مرا قلم کن و نگذار تا قلم بخورم اگر قبول کنى نذر کرده ام پس از این ناهار غصه بنوشم ، وَ شام غم بخورم بیا و سهم مرا کم نکن ز رزق لبت طبیب گفته نباید زیاد کم بخورم حرم حرم نکنم پس بگو چکار کنم شده ست طالع من حسرت حرم بخورم به خاطر این عشق حیدر خمسه

امشب خدا دعای مرا مستجاب کرد بابا مرا برای خودش انتخاب کرد منکه توان پا شدن ازجا نداشتم خیرش قبول عمه دوباره ثواب کرد با اینکه من خودم پر درد وجراحتم زخم لب تو زخم لبم را کباب کرد دروازه ی پراز غم ساعات یکطرف مارا یزید وارد بزم شراب کرد درشام شام دختر تو تازیانه بود عمه تمام خرج سفر را حساب کرد زجری که من کشیده ام از دستهای زجر عکسی کبود از رخ دردانه قاب کرد گفتم نزن که بال و پرم درد میکند اما چه سود خواهش منرا جواب کرد من نذر کرده ام که ببوسم لب تورا حالا خدا دعای مرا مستجاب کرد گفتم نزن کاظم غفار نژاد

فرماندهی کل قوا دست رقیه است جبریل امین هم بخدا مست رقیه است از حاتم طائی تو نزن دم که به قاموس صد حاتم طِی سائل دربست رقیه است شاهان دو عالم همه دیوانه ی جودش هستی دو عالم همه از هست رقیه است ای طفل سه ساله مددی مرجع سادات ما را تو نما از کرمت غرق مناجات زینب همه ی جان و دو دنیای حسین است صد شعبه از آن جلوه ی تقوای حسین است به به ، به دل هر که در این عالم فانی مجنون شده و عاشق و شیدای حسین است به به ، به تو ای حر که شدی نوکر ارباب در نامه ی اعمال تو امضای حسین است یا حضرت حر ، حر بکن این قلب اسیرم ای کاش شوم نوکر ارباب و بمیرم دیوانه اگر راهی میخانه نباشد بر شمع غمت واله و پروانه نباشد من واله و شیدای حسن می شوم آقا در نام تو دو نقطه و دندانه نباشد مور تو بمیرد اگر از لطف دو چشمت دور و بر این سفره ی شاهانه نباشد ای گلپسر حضرت زهرا نظری کن در حق من بی سر و پا هم پدری کن فرماندهی کل قوا احد قدمی

خدا رو شاکرم که دائم ترانه لبم رقیه است عاشق شبهامم که ذکر هر شبم رقیه است منی که مذهبم رقیه است مثه برادرش می مونه امید هر چی نا امیده به قفل حاجتها اسم رقیه شاه کلیده جواب سائلاشو میده خوشبختی یعنی خدا مراقب دلت باشه رقیه صاحب دلت باشه خوشحالی خوشبختی یعنی اسیر آل فاطمه باشی رقیه ای تر از همه باشی خوشحالی رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم بهشت بی بی ام اسحاق جان برادر حسینه ملائکم محوش که مثل مادر حسینه نایب خواهر حسینه لالایی گوی علی اصغر عشق مقدس ربابه بازوی باباشه زیر سرش وقتی میخوابه چه با وقار و با حجابه خوشبخته اون که رقیه توی زندگیش باشه یا حرم رقیه مأواشه خوشبخته خوشبخته اون که تو حرمش به سجده افتاده به خاطر رقیه جون داده خوشبخته رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم فدای گنبد سفیدت که حتی برده ماهو از رو از رو ادب خورشید وقت طلوع میزنه زانو تو صحن این سه ساله بانو لطف رقیه بوده و بس اگه الان تو این مسیرم آرزومه که یک بار ضریحشو بغل بگیرم درست همون لحظه بمیرم خوشبخت دنیام حالا که با رقیه محشورم به نوکریش یه عمره مأمورم خوشبختم خوشبخت دنیام که صورتم زخمی این عشقه وقتی که دین همه ی عشقه خوشبختم رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم ترانه لبم مهدی رعنایی

من از تاریکی شب های این ویرانه می ترسم تو را آورده ام خورشید تابان خودم باشی فراقت گرچه نابینام کرده باز می ارزد که یوسف باشی و در راه کنعان خودم باشی پدرنزدیک بود امشب کنیز خانه ای باشم به توحق می دهم پاره گریبان خودم باشی اگرچه عمه دلتنگ است اما عمه هم راضی ست که تواین چند ساعت را به دامان خودم باشی از این پنجاه سال توسه سالش قسمت ما شد یک امشب را نمیخواهی پدرجان خودم باشی سرت افتاد و دستی ازمحاسن ها بلندت کرد بیا خب میهمان کنج ویران خودم باشی سرت را وقت قرآن خواندنت برطشت کوبیدند توبایدبعد از این قاری قرآن خودم باشی کنار تو که از انگشتر و خلخال صحبت کردم فقط می خواستم امشب پریشان خودم باشی اگرچه این لبی که ریخته بوسیدنش سخت است تقلامی کنم یک بوسه مهمان خودم باشی تاریکی این ویرانه سعید قانع

من از این شامی ها بیزارم می خندن به لباس پارم بابا بیا تا این که بچه هاشون ببینن چه بابایی دارم این دنیا چقدر نامرده آوردن ما رو مثل برده می خوام گرمی آغوشت رو شبای این خرابه سرده من از این شامی ها بیزارم می خندن به لباس پارم بابا بیا تا این که بچه هاشون ببینن چه بابایی دارم این دنیا چقدر نامرده آوردن ما رو مثل برده می خوام گرمی آغوشت رو شبای این خرابه سرده دنیا چقدر نامرده حسین سیب سرخی

دوای دردمه مدد یا رقیه شبیه فاطمه من افتخارمه که از تو بخونم همین کلاممه مدد یا رقیه من آنم که با سوره ی سر دارم هرآنچه میخواهم او بهتر دارد بجان زینب آواره خواهم سد اگه از من چشم لطفش بر دارد بی بی سه ساله رقیه ندیدم مثال رقیه مدد یا رقیه عمه جان صاحب الزمان راحته خیالم رقیه منه ایماندی رقیه مدد یا رقیه حسین عینی فرد

نور ستاره ای شمع شب منه اسم تو همه جا روی لب منه بابا نور ستاره ای شمع شب منه اسم تو همه جا روی لب منه بابا همه جا تاریکه بابا نور ستاره ای شمع شب منه اسم تو همه جا روی لب منه بابا چند وقته بدون تو خواب خوش از چشام پریده اشکامو به جز خدا بابایی هیچ کسی ندیده نور ستاره ای کربلایی حمید علیمی

و بدانید که تا زنده ام و جان دارم به خدای علی و فاطمه ایمان دارم علوی ام سر ناموس خدا حساسم من مرید پسر حضرت حق عباسم لب به آبشخور کفتار نخواهد زد شیر آب خوردن فقط از چشمه ی جوشان غدیر از خدا خواسته ام اهل برائت باشم نَه که با عامه دنبال رفاقت باشم مانده حرف پدرم تا به ابد در گوشم غیرتم را به دو مثقال طلا نفروشم سایه اش تا به ابد از سر من کم نشود گردنم پیش کسی غیر علی خم نشود اگر چه مادرمان فاطمه نظر کرده به دانه دانه برنجی که داخل ظرف است برای خوردن نذری نمیروم هیئت سر شکستۀ من خود گواه این حرف است چقدر طعنه و دشنام و حرف نامربوط چقدر تهمت اینکه شما ریا کارید به جز خدا احدی لایق قضاوت نیست دو ماه از سر ما کاش دست بردارید زنده ای صفحه صفحه در تاریخ ای شهید سه ساله ی اسلام بی وجودند منکران تو که از وجود تو خرده میگیرند من به هر کس که طعنه زد گفتم گیرم اصلاً که دلبرم مُرده خوش به حال تمام آنها که حاجت از قبر مُرده میگیرند من از این مردمی که میگویند دین فقط حُب توست بیزارم بی تفاوت به حرفشان با بغض لعن آل اُمیه می گویم بی وفاتر زِ من مگر داری من کجا و سگ در تو کجا دست بالا گرفته ام خود را أنا کلب الرقیه می گویم به صوت معذنه ای در دمشق مدیونم رقیه ای شدنم را به عشق مدیونم أنا کلب الرقیه ، أنا کلب الرقیه دوسش دارم یه عالمه ، دختر پادشاهمه گدایی در شما کار هزارتا حاتمه هزارتا حاتم هم کمه کار تموم عالمه شهید سه ساله شایان مصلح

خیر العمل رقیه کاظم اکبری شور غزل رقیه ای بی بدل رقیه برادرزاده ی ماه شاه جمل رقیه رو اسم نازنین شهربانو داداش علی اکبرت تو حساس اونایی که منکرتن حواله شون به حضرت عباس دین و دنیا رقیه سلطان رقیه عشق یزدان رقیه دلبر رقیه سر و سرور رقیه یارم رقیه کس و کارم رقیه یا رقیه مشکل گشا رقیه ذکر شفا رقیه دم به دم حضرت قاسم میخونه یا رقیه ملیکه ارض و سما شهربانو تو نازنین دختر شاه دینی کل جهان می بینی بی بی جان وقتی که رو دوش عمو میشینی توفان رقیه دریا رقیه جان زهرا رقیه معرفت رقیه خود عفت رقیه نورم رقیه تویی شورم رقیه یا رقیه خیر العمل رقیه کاظم اکبری

نام تو نقل دهنم و رمز دوام سخنم و وقف تو شد جان و تنم و شال عزایت کفنم و کرببلایت وطنم ، فخرمه سینه زنم و حرمت شده کعبه ی من حاجی شش گوشه منم یا اباالاحرار ؛ ثارالله سیدالابرار عشق بی همتا ثارالله قبله ی دنیا دلم از حرمت به وطن نرود که هوای تو از سر من نرود ز نگاه تو من به خدا برسم شب جمعه به کرببلا برسم یا اباالاحرار ؛ ثارالله سیدالابرار عشق بی همتا ثارالله قبله ی دنیا زائر و مهمان توام و دست به دامان توام و ریزه خور خوان توام و گوش به فرمان توام و من که مسلمان توام بی سر و سامان توام تو امیری و من هم از آن خیل محبان توام شاه و سلطانم اربابم ای حسین جانم سرنوشت من ای صحن تو بهشت من سید و سرور علیه شیر دلاور علیه و فاتح خیبر علیه و صاحب منبر علیه و اول و آخر علیه نفس پیمبر علیه اگه فاطمه کوثره پس ساقی کوثر علیه نام تو مولا نقش انگشتر زهرا جان به کف داریم ؛ در سر شور نجف داریم حیدر کرار تویی و مخزن الاسرار تویی و قاتل کفار تویی و کعبه ی سیّار تویی و تیغ شرربار تویی ، فاتح پیکار تویی پدر یل کرببلا عشق علمدار تویی بت شکن حیدر ، مولا اباالحسن حیدر بر همه غالب علی بن ابیطالب لافتی الّا مولا علی ولی الله شاه مردانی تو مرز کفر و ایمانی همه دم همه جا من و فکر علی که عبادت من شده ذکر علی تویی صوم و زکات و نماز و دعا توی رمز ورود بهشت خدا نام تو نقل دهنم حسین سیب سرخی

ماه رخ من که بی قرینه است خورشید گرفتۀ مدینه است هر چند که دختر حسینم آیینۀ مادر حسینم بگذاشته بر تنم نشانه کعب نی و سنگ و تازیانه صد کوه بلا به دوش بردم خم گشتم و سر فراز مردم عالم همه کربلای من بود زینب سپر بلای من بود من یاس کبود باغ نورم در خاک خرابه نخل طورم نفرین هماره باد بر شام و الله مرا زدند در شام کردند ز غم کباب ما را بستند به یک طناب ما را با آنکه عزیز بو ترابم بردند به مجلس شرابم آنشب که پدر به خوابم آمد خورشید سحر به خوابم آمد لب تشنه به خواب، آب دیدم گمگشتۀ خود به خواب دیدم جان کرده چه کس نثار حق؟ من خورشید که دیده در طبق؟ من من حنجر پاره پاره دیدم در دامن خود ستاره دیدم از دیده بسی گهر گرفتم چون روح ورا به بر گرفتم با گریه عقیق سرخ سفتم حرف دل خود به دوست گفتم کی حسن تو آیت خدایی کار تو همیشه دلربائی بگذار سرت به بر بگیرم یک بوسه بگیرم و بمیرم یک بوسه گرفت و داد هستش افتاد سر پدر ز دستش بر چرخ، بلند این ندا شد بلبل به کنار گل فدا شد یک بوسه گرفت و گفت بدرود این رمز کمال و عاشقی بود سه ساله محسن منوچهریان

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان منه ایماندی رقیه محمدحسین حدادیان

دو روز از سفرمون گذشت روز سوم پیاده یه نیم ساعت دیگه رفته بودیم رسیده بودیم کربلا دیدم یه خونواده همشون با هم اومدن جلومون به پامون افتادن چه تونه ؟ گفتن ما زوار گیرمون نیومده اگه میشه امشبو بیاین خونه ما آبرومون داره میره گفتیم بابا این کربلاس دیگه نمیتونیم بمونیم گفت تو رو خدا مردم فکر میکنن آقا با ما قهر کرده ما رفتیم خونشون مثل پروانه دورمون میگردیدند یه گهگاه میرفتن تو کوچه جلو همسایه ها آره ما هم زوار داریم آره ما هم آقا برامون مهمون فرستاد گفت بچه هامون با بچه هاشون چفت شدن دمدمای شب این بازی نون بیار کباب ببر گفت اول بچه ها میزاشتن اون دست میزاشت بچه ما میزد بازی رو یاد گرفتن یهو بچه عراقی برنده شد دستشو گذاشت بچه ما دست گذاشت رو دستش آورد بالا دستشو دیدم دستشو نگه داشته نمیزنه بچه ما نگاهش کرد گفت چرا نمیزنی گفت نه ما زوار نمیزنیم ما زوار نمی زنیم حیدر خمسه