دانلود گلچین نوحه و مداحی شهادت حضرت رقیه (س)

به مردم گفتم هیچ وقت جلوی یتیم بچتو بغل نکنی تا یتیمو دیدی بچتو ول کن برو اون بچه یتیم رو بغل کن آخه بچه یتیمه تا میبینه یه دختر با باباش میره خیلی غصه میخوره هی این ور اونور عمه بابام کی میاد عمه من بابامو میخوام اینا همه منو با دست نشون میدن میگن این دختر یتیمه میگه باشه شماهایی که باباتونو به من نشون میدید بابای منم میاد بهتون نشون میدم بابام منو بغل میکنه بچه یتیم فریدون کریم پور

باباجون خسته‌ی راهم که اعصابم بهم ریخته چیزی نیست حال من خوبه یه‌کم خوابم بهم ریخته خوابم بهم ریخته ، اعصابم بهم ریخته پاهامم آبله دارن ، نمی‌تونم بخوابم پس حالم پریشونه ، آخه ویرونه ویرونه اشکمو هی درآوردن ، باهام بازی نکرد هیچ‌کس چشماتو نبند تا چشمامو نبندم تو گریه نکن قول میدم که بخندم «مَنِ الَّذیٖ اَیْتَمَنیٖ بابا بابا بابا بابا» حالا که اومدی پیشم بذا خلوت کنم با تو بذا تعریف کنم بعدش ببین من پیر شدم یا تو من پیر شدم یا تو ، بذا خلوت کنم با تو نگی من بی‌ادب بودم ، نگی این دختر عاشق نیست گریه شده کارم ، اگه من دست به دیوارم نمی‌تونم پاشم از جام ، پاهام پاهای سابق نیست موهای تو سوخته ، موهای منم سوخت تو آتیش خیمه ، کلّ بدنم سوخت (چشماتو نبند تا چشمامو نبندم تو گریه نکن قول میدم که بخندم) «مَنِ الَّذیٖ اَیْتَمَنیٖ بابا بابا بابا بابا» اون شب از روی اون ناقه توی راه بین اون صحرا بازی می‌کردم افتادم اینقد غصه نخور بابا غصه نخور بابا ، توی راه بین اون صحرا یکی دستش تو تاریکی به گونه‌م خورده چیزی نیست هیچ‌کس نمیدونه ، بپرس از عمه میدونه یکی از من یه گوشواره امانت برده چیزی نیست دندون تو افتاد ، تو تشت طلا- من... دندونای شیریم ، باز در میان حتما اصلا تو نگفتی ، من خسته و تنهام تو اوج مصیبت ، بابایی‌مو میخوام «مَنِ الَّذیٖ اَیْتَمَنیٖ بابا بابا بابا بابا» بابا جون خسته راهم محمد کریمی

سلام بابا دردت به جونم ببین کبوده آسمونم ای مهربونم ای همزبونم آروم جونم میخوام بدونم چرا کفن نداری سر به بدن نداری هر جا نشستی این دستاتو به نیت رقیه بالا بیار سلام بابا دردت به جونم ببین کبوده آسمونم ای مهربونم ای همزبونم آروم جونم میخوام بدونم چرا کفن نداری سر به بدن نداری هر جا نشستی این دستاتو به نیت رقیه بالا بیار سلام بابا امیر حسینی

نیمه شب تو بیابون سرش رو دامن مادرش زهرا تازه آروم گرفته بود کاروان معطل شده بود اومدن گفتن آقا یا زین العابدین نیزه ای که سر بابا تون بهشه داخل زمین رفته در نمیاد گفت برید ببینید کجا رو داره نگاه میکنه گفتن آخر بیابونا رو داره نگاه میکنه گفت حتما یه نفر جا مونده اینا معطل شدن عصبانی شدن بد اخلاق رو فرستادن تا رسید به این خانوم یه لگد زد به این بچه بلند شو همه رو معطل خودت کردی بچه رو کشون کشون آورد نفسم گرفته عمو امیر حسینی

دو تا ماشین شدن رفتن گردش تو جنگل ها موقع برگشتنه فکر میکردن دختر تو ماشین جلوییه ماشین جلویی فکر میکرد تو ماشین عقبیه رسیدن گفت دخترمون کجاست گفت سوار ماشین ما نشده بود زد تو سرش گفت بد بخت شدیم بچه رو جا گذاشتیم تو جنگل سریع برگشتن خوردن به تاریکی همون جا دیدن دختر بچه از ترس یه درخت رو بغل کرده از ترس جون داده  مرده مادرش مرد باباشم دیوونه شد اصلا رقیه نه تو بگو ددختر خودت اصلا رقیه نه امیر حسینی

خیلی از شما زائرین بچه هاتونو با خودتون آوردین دختر سه ساله تو سفر بهونه میگیره طولانی بودن راه سختی راه هی پدر و مادر نازش رو میخرن قربون صدقش میرن یکم طاقت بیار الان می رسیم الهی برات بمیرم از کربلا تا شام هر جا گفت بابامو میخوام نامردا اومدن جواب بد دادن از کربلا تا شام امیر حسینی

بابا جان از ره دور تو را بوسیدم دل رقیه برات لک زده بود روی نیزه دیدمت خوابید از ره دور تو را بوسیدم اما یه شب دلش طاقت نیاورد بلند شد آهسته آهسته با پنجه پا اومد جلود کسی بیدار نشه رسید جلو نیزه بابا میخواست فقط خلوت خودش و باباش باشه هیچ کس نفهمه آروم صدا میزد بابا یه جوری که کسی دیگه بیدار نشه انقدر گفت بابا بابا یه وقت دید این نیزه خم شد سر باباش اومد پایین سرو بغل گرفت اون صورت کبودشو گذاشت رو صورت خونی بابا بابا جان امیر حسینی

با تو قهرم ! پدر کجا بودی؟ بی من و خواهرت کجا رفتی!؟ دلخورم از تو ؛عصر عاشورا بی خداحافظی چرا رفتی؟ سر عباس تا سر نی رفت خیمه ها گر گرفت ، بلوا شد تا که دیدند بی علمداریم سر یک گوشواره دعوا شد من غرورم جریحه دار شده شاکی از دست ساربان هستم کعبه نی ها مدام می گویند دست و پا گیر کاروان هستم سر بازاردیدنی بودیم دید زلفت که ما پریشانیم عمه ام داد می زد ای مردم به پیمبر قسم مسلمانیم معجرم را سر کسی دیدم چادرم را سر یکی دیگر با عبایت نماز می خواند مشرکی پشت مشرکی دیگر دختر حرمله چه مغرور است بر سر بام دف تکان می داد او خبر داشت که یتیم شدم پدرش را به من نشان می داد کاش قرآن پدر نمی خواندی! خیزران از لب تو ، دلخور شد اولین ضربه را که زد ؛ دیدم چوب خط صبوریم پر شد عمه با من نبود ، می مردم پای طشت طلا نجاتم داد نه فقط شام ، کربلا ، کوفه خواهرت بارها نجاتم داد بالهای شکسته ای دارم پر زدن با تو کاش راهی داشت شام ویران به جای ویرانه گاش گودال قتلگاهی داشت علقمه ، مشک ، ساقی و اصغر شده سر مشق گریه هام پدر بردن من به نفع زینب توست درد سر را ببر زشام پدر شاعر: وحید قاسمی با تو قهرم پدر محسن صائمی

به خدا بابا تو بیابونا واسه خنده زدنم لااوبالیا من دیدم یه وقت سر تو چه سخت بسته بودن بابا رو شاخه درخت دستمون طناب تو دلا عذاب با چه وضعی اومدی مجلس شراب اون یزید پست کبه نی به دست زد و دندونای ثنایای تو رو شکست یادت بیاد بابای من برای تو بودم عزیز تو فقط بهم بگو چی میشه معنی کنیز بال و پرم سوخت گل سرم سوخت به زیر تازیانه جسم لاغرم سوخت دور و برم سوخت سراسرم سوخت نمیدونم خبر داری که معجرم سوخت منو بد زدن با لگد زدن واسه خنده زدنم محسن صائمی

یکی با نیزه اش از پشت میزد یکی با چکمه و با مشت میزد خودم دیدم سنان دائِمُ الخَمر حسینم را به قصد کشت میزد هنوزم نعل ها یادم نرفته صدای طبل ها یادم نرفته ز داغت گریه و باران و رودم شدم دلتنگِ تو ای تار و پودم درست یک اربعین پیشَت نبودم نگاهم کن ببین سرخ و کبودم ز دستِ کعب نی با تازیانه به زیر ِ جامه ام دارم نشانه خدا را شکر پس دادند سرت را ببین آورده ام انگشترت را ببخش ای شاهِ بی سر خواهرت را نیاوردم سه ساله دخترت را امانتدار ِ خوبی من نبودم برایت یار ِ خوبی من نبودم تو رفتی و دگر غرق ِ مَحَن شد میان شعله گرم سوختن شد ز غُصه دختر ِ تو پیر ِ زن شد شبیه تو رقیه بی کفن شد شب آخر به پیش من رسید و مرا یک گوشه ای تنها کشید و کمی پایِ دلِ خونش نشستم در ِ گوشی غمش گفت و شکستم به من گفت عمه خیلی گشنه هستم دگر از دردِ پهلو خسته هستم سرت را او گرفت و کرد بوسش نشد آخر کنم او را عروسش در این چهل روز خیلی درد دیدم نگاهِ هرزه ی نامرد دیدم بساطِ عیش و تختِ نرد دیدم سرت را بین طشت آورد… دیدم… به یک دستِ پلیدش چوب بود و به دستِ دیگرش مشروب بود و بمیرم من به پیش ِ دخترانت گهی پا میگذاشت بر دهانت گهی با چوب میزد بر لبانت چقدر با خیزرانش کرد اِهانت امان از بزم و از حرف کنیزی به دنبال حرم چشمان هیزی… رضا قربانی روی بدن بابا صابر خراسانی

نمازامو خوندم ولی نشسته قنوت میگرفتم با دست بسته بگو که نخندی به دختر من حراج تو بازار تل سر من دلخوشیم صدای عمه ست زحمتم پای عمه ست غسل و کفنم ئای عمه ست وای کارم دیگه تمومه حرمله رو برمه نگام به سر عمومه دختر سه ساله زدن نداره گوشه ی خرابه  کتک نداره دلخوشیم صدای عمه ست زحمتم پای عمه ست زحمتم چای عمه ست من میرم از این خرابه کجا میخوای بری آخه چند شبیه عمم برا من نخوابیده من میرم به این خرابه شاید عمم بخوابه آخه موندن من عذابه عذابه گفت بابا درسته خیلی منو زدن بابا ولی بابا من دختر حسینم بابا نمازامو خوندم مهدی رعنایی

حالم خرابه خرابه برا من عذابه عذابه که دستام میون طنابه طنابه گلوبند من با ربابه منم ناموس بن الزهرا منو کابوس و شب و صحرا اینِ قاموس تو ای دنیا منم تنها دیگه نا ندارم بابا دیگه پا ندارم بابا واسه بوسه روی صورت دیگه جا ندارم بابا **** میخوام عموم و ببینه کبودی روم و کدوم و بگم لکنت گفتگوم و گلوم و جای سوختگی های موم و بگو به عمو برگرده بگو دخترت پر درده بگو به اسیری رفتم بدون تو مثل برده بابایی حسین بابایی حالم خرابه مهدی رعنایی

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد آرزومه تا آخر دنیا مهدی رعنایی

سه سالته ولی تو سرداری وقتی روی دوش علمداری تیشه به ریشه ی یزیدی تو چون نوه ی حیدر کراری دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه دل مست جامت هستم غلامت زده دلم رو عباس به نامت خم میشه عالم به احترامت لعن امیه اوج قیامت حق میدی بگم حیدر رقیه کردی قیامت بنت الامامت شاگرد زینب در استقامت خم میشه عالم در احترامت لعن امیه اوج قیامت رقیه (3) عشق رقیه شده مدالم به هیچکسی نده تو حوالم عالمی دارم با ابوفاضل مقلد بی بی سه سالم والا رقیه زهرا رقیه میگه ابالفضل جان یا رقیه ساقی ابالفضل سه سالته حسن عطایی

تمومه عالم بنده رقیه خاتونه خوشی مولا خنده رقیه خاتونه حواله کرببلای اربعین هر سال تو دستای بخشنده رقیه خاتونه یا رقیه خاتون زندگیم فداتون نبض قلبم داره میزنه صداتون ثانی زهرایی سر تر از هوایی بی بی تکیه گاه این سینه زن هایی پادشاه منی من غلام تو ام تو پناه منی جلد بام تو ام رقیه رقیه رقیه تمومه عالم بنده رقیه خاتونه خوشی مولا خنده رقیه خاتونه حواله کرببلای اربعین هر سال تو دستای بخشنده رقیه خاتونه یا رقیه خاتون زندگیم فداتون نبض قلبم داره میزنه صداتون ثانی زهرایی سر تر از هوایی بی بی تکیه گاه این سینه زن هایی پادشاه منی من غلام تو ام تو پناه منی جلد بام تو ام رقیه رقیه رقیه خنده رقیه خاتون حسن عطایی

بابا بیا که خواب به چشمم نمیرود یک لحظه از نگاه تو یادم نمیرود شد گیسویم سفید به ما هم سری بزن از خانه ی یزید به ما هم سری بزن تا زنده ام به دور تو میگـردم ای پدر بایـد تو را به دسـت می آوردم ای پدر اینجا کسی بدون تو خوابش نبرده است اصلا کسی نمانده که سیلی نخورده است عمه به جای تک تک ما تازیانه خورد عمه برای تک تک ما تازیانه خورد بابا ببیـن که زجر چه آورده بر سرم از من نمانده غیر نفسهای آخرم جرمم فـقط بـهانه ی بابا گرفتن است افتادن ز ناقه خودش پا گرفتن است آنجا که من ز ناقه زمین خوردم ای پدر گر مادرت نبود که می مردم ای پدر سیلی دست زجر که پیدام کرده است دور از عمو یک عالمه دعوام کرده است موی مرا کشید سرم درد می کند از آن لگد که زد کمرم درد می کند رویم شبیه صورت زهرا کبـود شد مویم سفید قبل سفر که نبـود شد صابر خراسانی بچه دختر صابر خراسانی

گفت تو خوشی باهات بودم تو نا خوشی باهات بودم سرت شکسته باشه سر من سالم باشه رقیه دید عمش اینجوری حرف میزنه تا دید لب پاره است گفت بابایی لبای تو پاره باشه لبای من سالم باشه گفت تو منو بغل نکردی حالا من بغلت میکنم سرو بغل گرفت لبا رو رگا گذاشت دیدم دیگه لبو بر نداشت حرکتش دادند دیدن سر یه طرف دانلود روضه سرشو بغل گرفت مهدی آینه

امون ز شام ختم کلام یه شهر به ما سنگ میزدن از روی بام درد و بلا هی ناروا بازم میگم رحمت به داغ کربلا همه حسود رحمی نبود چی بگم از رسم محله یهود مردا بزرگ دستا بزرگ صورت من کوچیک و انگشتا بزرگ تار شد چشام قطع شد صدام تکرار می شد مدینه تو کوچه شام پرم شکست سرم شکست زیر لگد اعضای پیکرم شکست آتش و دود تنم کبود نگم چه هتک حرمتایی شده بود بزم شراب شدیم عذاب چی بگم از قضیه کشف حجاب تو ازدحام ملاء عام یکی جسارت کرد و گفت کنیز میخوام تن بود و درد عرق سرد یه بی حیا سکینه رو کتک میزد دانلود مداحی آتیش و دود رحمی نبود حسین ستوده

همه لذت من اینه فقط که تو روضه ها غرق گریه ام بدونن عالمی ریزه خور سفره کرم رقیه ام ذکر رو لبم بی حد و عدد زندگیم فدات رقیه مدد میخونم هر دم با دل بی تابم کلب دربار دختر اربابم ذکر تو محشر ای نوه حیدر منه ایماندی رقیه ذکر بارونه رقیه دانلود مداحی سفره کرم رقیه حسین ستوده

هم سنگر زینب آرامشه ارباب ای خلق تو آیینه ای از مادر زینب ای جلوه زهرا آرامش ارباب قربون اسم خوشگلت ای میوه زهرا تو میدونی کبوتر دلدنبال توئه آره عمری کعبه من تمثال توئه غم فاطمه هست که توی اقبال توئه رقیه ای اسمت طرح رو تندیس دل من رقیه عشق تو هست مرز حق و باطل من هم سنگر زینب آرامشه ارباب ای خلق تو آیینه ای از مادر زینب ای جلوه زهرا آرامش ارباب قربون اسم خوشگلت ای میوه زهرا تو میدونی کبوتر دلدنبال توئه آره عمری کعبه من تمثال توئه غم فاطمه هست که توی اقبال توئه رقیه ای اسمت طرح رو تندیس دل من رقیه عشق تو هست مرز حق و باطل من هم سنگر زینب حسن عطایی

خانوم سه ساله وقتی  تا باباش تا عمود خیمه رو کشید از هوش رفت کی به هوش اومد وقتی که خیمه ها گر گرفت داداش اصغرشو که باباش برد میدون نبود به هوش که اومد بابا نبود هی به عمه می گفت داداشم کو هی میومد جلو رباب مینشست می گفت رباب رباب داداشم کو یهو رباب پاشو میزاشت سر رقیه رو رو پاش میزاشت لالایی دخترم داداش نمیاد چرا رو نیزه ها خوابش نمیاد خانوم سه ساله وقتی  تا باباش تا عمود خیمه رو کشید از هوش رفت کی به هوش اومد وقتی که خیمه ها گر گرفت داداش اصغرشو که باباش برد میدون نبود به هوش که اومد بابا نبود هی به عمه می گفت داداشم کو هی میومد جلو رباب مینشست می گفت رباب رباب داداشم کو یهو رباب پاشو میزاشت سر رقیه رو رو پاش میزاشت لالایی دخترم داداش نمیاد چرا رو نیزه ها خوابش نمیاد خانوم سه ساله حمید علیمی

چه بگویم نگفته هم پیداست غم این دل مگر یکی یا دوتاست به همم ریخته است گیسویی به همم ریخته است مدت هاست چه بگویم نگفته هم پیداست غم این دل مگر یکی یا دوتاست به همم ریخته است گیسویی به همم ریخته است مدت هاست این دخترم رقیه است سه سالشه اومد بالا بلندی گفت کسی بابامو ندیده کسی بابامو ندیده مهدی آینه

دلم از خرابه دیگه خونه امشب مزاحم شدم من برا عمه زینب میسوزم تو این تب صورت من کبوده و زرده حرف دلم گلایه و درده یه دختر شامی رو دیدم که روسری منو سرش کرده یه دنیا درد دل دارم بابا از اون شب سرد توی صحرا موی سرم سپیده و قدم شده شبیه مادرت زهرا (آه بابا آه بابا) دعا کن بمیرم برم از خرابه برای همیشه سه سالت بخوابه که موندن عذابه دوری تو طاقتمو برده دیر برسی دختر تو مرده تموم راه شام و بازارو عمه به جای من زمین خورده تو این خرابه نفسم تنگه چرا رو لبهات اثر سنگه راستی تو بازار حراجی ها دیدم سر خاتم تو جنگه (2) (آه بابا آه بابا) یکی نیست بپرسه گناهم چی بوده؟ چی بوده که رنگم پریده کبوده تو آتیش و دوده نگفتی که سه ساله جون میده واسه تصدق یکی نون مونده خسته شدم بسکه تو این بازار یکی همش ما رو نشون میده جای طناب مونده رو گردنها حتی حیا نکردن از زنها از روی ناقه افتادم گفتم الهی هیچ زنی نشه تنها (آه بابا آه بابا) منم باید بیام مهدی آینه