دانلود گلچین مداحی شهادت امام رضا علیه السلام

لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها خوب می‌فهمند حرفم را همه دلتنگ‌ها هیچ جا غیر از رواق تو هیچ جا صلح باشد بینشان آیینه‌ها و سنگ‌ها پیش تو فرقی ندارد که سیاهم یا سپید مهربانی تو مشهور است با یکرنگ‌ها پیش تو هیچ ابن هیچم ای بزرگ ابن بزرگ نام‌ها نزد تو نزد تو چیزی نیست غیر از ننگ‌ها ناهماهنگی شیپور نقارخانه‌ات دلربایی می‌کند از جمله آهنگ‌ها اشک را اینجا سلاحی مشترک دیدیم ما با تمام اختلاف لهجه ها فر هنگ ها حوض هایت نور را در چشم ماه انداخته هر سحر خورشید در صحنت کلاه انداخته زائرت تنها قدم در این حرم نگداشته لشکری از اشک را با خود به راه انداخته ما گدایان را ملالی نیست تو سلطان ما بار بام خویش را در بارگاه انداخته من ملک بودم ولی جایم در این فردوس بود عشقت آدم را چنین در اشتباه انداخته دلتنگ مشهد صابر خراسانی

خدا رو شکر که آقا ایجایی چقدر خوشبحالمونه که شما اینجایی امام رضا نبودی چه خاکی به سرمون میکردیم هر کجای صحن هایت روضه می چسبد ولی صحن سقاخانه ات صحن سقاخانه تو روضه سقا خوش تر است چشم تو تیر خورده چشمم دگر نبیندو پایم نمیرود گم کرده ام ز غصه ره خیمه گاه را سقاخانه احمد واعظی

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله : «مَنْ أَحَبَّ أَنْ یَلْقَی اللّه َ ضاحِکا مُسْتَبْشِرَا فَلْیَتَوَلِّ عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضا؛ کسی که دوست دارد خندان و با روی گشاده، خداوند را دیدار کند، باید از دوستی علی بن موسی الرضا علیه السلام بهره مند باشد». امام رضا علیه السلام : «مَنْ أَرادَ أَنْ یَکُونَ صالِحاً خَفِیفَ الْجِسْمِ فَلْیُقَلِّلْ مِنْ عِشائِهِ بِاللَّیْلِ؛ هر کس می خواهد تن درست و دارای بدنی لاغر و چابک باشد، از شام شبش بکاهد». «إنَّ الْإِمامَةَ أُسُّ الْإِسْلامِ النامِی وَ فَرْعُهُ السّامِی؛ امامت، ریشه بالنده اسلام و شاخه برافراشته آن است». «إنَّ اللّه َ یُبْغِضُ الْقِیلَ وَ الْقالَ وَ إِضاعَةَ الْمالِ وَ کَثْرَةَ السُّوالِ؛ خداوند از قیل و قال، بر باد دادن مال و خواهش بسیار نفرت دارد». شرط ملاقات خدا مهدی حسن آبادی

گفتم هر کی تو حرمت زمین خورد تو بلندش کردی تو دستشو گرفتی یا امام رضا شما خودت بار ها زمین خوردی نمیدونم این زهر چه زهری بود یه جوری امام رضا رو زمین زد خیلی از اهل بیت ما رو زهر دادن یه امام با زهر شوکران تاریخ میگه پنجاه بار خورد زمین عیون اخبار میگه هی نشست رو زمین بلند شد نزدیک پنجاه بار از قصر مامون تا حجره امام رضا راهی نبود اما این زهر جوری امام رضا رو بی رمق کرد هی خورد زمین هی بلند شد میگم یا امام رضا شما مرد بودی خوردی زمین خودت تنها بودی خوردی زمین جلو کسی نبودی یا امام رضا خوردی زمین بلند شدی هی دست به دیوار گرفتی حتما هر بار خوردی زمین گفتی وا اماه امان از کوچه های بی مروت امان مردم بشکسته بیعت امان از آسمان بی ستاره امان از سیلی و دو گوشواره زمین خوردن مهدی میرداماد

آیت الله مرعشی نجفی رحمت الله علیه میفرمود رفیق بودم با آیت الله شیخ مرتضی حائری پسر شیخ عبدالکریم حائری آیت الله موسس حوزه علمیه شیخ مرتضی حائری رو که اگر در سایه پدرش نبود و جلوه میکرد باید در مورد زهد و تقوا و علمش کتاب ها مینوشتند عجوبه ایه شیخ مرتضی حائری آیت الله مرعشی میفرمود شیخ مرتضی با اتوبوس های قدیمی و قراضه درسش که تموم میشد چهارشنبه میرفت بلیط میگرفت اگر بلیط نبود کف اتوبوس از قم تا مشهد مینشست کف اتوبوس مینشت میومد مشهد سه ساعت امام رضا رو زیارت میکرد.... دانلود سخنرانی شب اول قبر شیخ مهدی حسن آبادی

در طوف کعبه تو صفا موج می‌زند در زمزم تو آب بقا موج می‌زند شاها! ز لطف توست که روز و شب این همه بر آستانه تو گدا موج می‌زند دست نوازشت به سر زائرت گواست این‌جا عطا به روی خطا موج می‌زند کس نارضا نرفته از این آستان برون در چشم زائر تو رضا موج می‌زند دارالشفاست کوی تو، جای شگفت نیست این‌جا اگر که شهد شفا موج می‌زند این‌جا اگر دعا به اجابت نمی‌رسد تا عرش از چه دست دعا موج می‌زند از هر دل شکسته صدا می‌رسد به گوش در این حرم همیشه صدا موج می‌زند با دست خالی از حرمت کس نمی‌رود تا روی گنبد تو طلا موج می‌زند کویت بهشت ماست که هرجا رویم باز در دیده اشک حسرت ما موج می‌زند دادی به «رستگار» هم اذن حضور را زآن بر لبش سپاس خدا موج می‌زند دانلود در طوف کعبه احمد واعظی

اشعریین میرسند خدمت امام رضا آقا میفرمایند شما قمی ها یه زمانی می آیید زیارت من گریه میکنند قمی ها راهتو هم دوره کسی غسل کنه بیاد به زیارت من تمام گناهان قبلش آمرزیده میشه خود علی ابن موسی به قمی ها میفرمایند بعد میفرمایند این حرف فقط برای امام حسین علیه السلام خود امام رضا میفرمایند میشید مثل روزی که از مادر به دنیا آمدید اینقدر زیارت حضرت رضا علیه السلام... زیارت حضرت رضا استاد بندانی

خادم حرم علی ابن موسی الرضا خوب خدام دو ساعت استراحت میکنند دو ساعت شیفت میدن دوباره دو ساعت میرن تو آسایشگاه دور هم میشینن بعضی هاشون گعده روضه دارن بعضی هاشون هم استراحت میکنند گفت دو ساعت شیفتمو انجام دادم اومدم رفتم تو آسایشگاه خوابم برد تو عالم خواب دیدم از در ورودی حرم علی ابن موسی الرضا یه سید جلیل القدری وارد شد یه سری آدم هم دور و اطراف ایشونن دارن مشایعت میکنند ایشونو وارد حرم امام رضا شدم تعجب کردم یه سید داره میاد خیلی جلیل القدر با عظمت یه سری آدم دور و برشن با بیل و کلنگ اومدن تو قسمتی که اموات خاکن گفت سید چرخید یه دفعه یه قبرو نشون داد با عتاب گفت بکنید از خاک بیاریدش بیرون ببرید یه جای دیگه خاکش کنید اینجا حرم امن الهیه اینجا محل رفت و امد ملائکه .... ضمانت امام رضا صابر خراسانی

عاشق مشتاق تا آغوش هجران می رود پابرهنه در پی خار مغیلان می رود شب به شب سر به بیابان طلب بگذاشتم هر که عاشق می شود شبها بیابان می رود کوچه ای خوب است که طی کردنش دردسر است میل دیوانه به استقبال طفلان می رود بیشتر مهر پدر را میکند معطوف خویش طفل در نزد پدر هر وقت گریان می رود گر از اینجا سر در آوردیم ما کار تو بود گله هر جا می رود با میل چوپان می رود سفره ی مهمان ندیده نیست در شآن کریم اول ابراهیم ما دنبال مهمان می رود آبروی فاطمه ما را کنارت راه داد طفل بازی گوش با مادر دبستان می رود من دوباره گیر کردم ضامن آهو کجاست من دلم تا گیر می افتد خراسان می رود معجزه یعنی همینکه در میان روضه اش هر که گریان می شود تا خانه خندان می رود من تورا با قیمت جانم به دست آورده ام هر کجا اسم تو می آید ز تن جان می رود عاشق مشتاق صابر خراسانی

خادم حرم علی ابن موسی الرضا خوب خدام دو ساعت استراحت میکنند دو ساعت شیفت میدن دوباره دو ساعت میرن تو آسایشگاه دور هم میشینن بعضی هاشون گعده روضه دارن بعضی هاشون هم استراحت میکنند گفت دو ساعت شیفتمو انجام دادم اومدم رفتم تو آسایشگاه خوابم برد تو عالم خواب دیدم از در ورودی حرم علی ابن موسی الرضا یه سید جلیل القدری وارد شد یه سری آدم هم دور و اطراف ایشونن دارن مشایعت میکنند ایشونو وارد حرم امام رضا شدم تعجب کردم یه سید داره میاد خیلی جلیل القدر با عظمت یه سری آدم دور و برشن با بیل و کلنگ اومدن تو قسمتی که اموات خاکن گفت سید چرخید یه دفعه یه قبرو نشون داد با عتاب گفت بکنید از خاک بیاریدش بیرون ببرید یه جای دیگه خاکش کنید اینجا حرم امن الهیه اینجا محل رفت و امد ملائکه …. ماجرای ضمانت امام رضا برای گنهکار صابر خراسانی

لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها خوب می‌فهمند حرفم را همه دلتنگ‌ها هیچ جا غیر از رواق تو هیچ جا صلح باشد بینشان آیینه‌ها و سنگ‌ها پیش تو فرقی ندارد که سیاهم یا سپید مهربانی تو مشهور است با یکرنگ‌ها پیش تو هیچ ابن هیچم ای بزرگ ابن بزرگ نام‌ها نزد تو نزد تو چیزی نیست غیر از ننگ‌ها ناهماهنگی شیپور نقارخانه‌ات دلربایی می‌کند از جمله آهنگ‌ها اشک را اینجا سلاحی مشترک دیدیم ما با تمام اختلاف لهجه ها فر هنگ ها حوض هایت نور را در چشم ماه انداخته هر سحر خورشید در صحنت کلاه انداخته زائرت تنها قدم در این حرم نگداشته لشکری از اشک را با خود به راه انداخته ما گدایان را ملالی نیست تو سلطان ما بار بام خویش را در بارگاه انداخته من ملک بودم ولی جایم در این فردوس بود عشقت آدم را چنین در اشتباه انداخته لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها صابر خراسانی

نشستم توی صحنت یادم افتاد یه روزی جا نبود اینجا بشینم غریب آقا عجب همسایه هایی الهی صحن تو خالی نبینم یه عمری هر مریضی اومد اینجا شفا دادیش با دستای کریمت ببخش آقا که خیلی اعتقادا مطهر نیست بر عکس حریمت واسه پاکی ما آلوده ها باز داره توی حرم بارون میباره روایت میگه این مرقد بهشته مریضی تو بهشت جایی نداره فلج اینجا بلند شد روی پا هاش هنوز لنگ کمیت باورامون تو این دارالشفا ترس از مریضی خدایی خیلی سنگینه برامون رسیدن تا ضریحت نه نمیشه دلو از راه دور کردم مجاور حریمت این روزا مثل بقیعه جلوتر رفتنش ممنوعه زائر غریب آقا مسعود یوسف پور

به مادرم دکتر های آن زمان گفتند که بچه تو به قطع و یقین نمیماند و در جواب همه مادرم فقط می گفت محب فاطمه بارش زمین نمیماند و مادر از همه جا دل برید و رفت حرم سلامتی مرا خواست از امام رضا هنوز بر سر ماندن یا نماندنم شک بود گذاشت نام مرا مادرم غلامرضا به قول مادرم از آن زمان امام رضا پناه من شده هر جا به او نیاز شده عجیب نیست برایت که شاعری بلدم زبان من دم باب الجواد باز شده از لحظه ای که پا به مشهد می گذاریم انگار می پرسد کسی احوالمان را در می رود یکباره از تن خستگیمان انگار میگیرند زیر بالمان را از دور دور دور هم پیداست گنبد پر میزنم این جاده پر پیچ و خم را هر گوشه مشهد که باشم غلامرضا محمدحسین ملکیان میشناسم مثل کف دستم خیابان حرم را هر کس که می آید زیارت دست خالی است این در نیازی به نگهبانی ندارد اصلا مگر زائر چه دارد غیر حاجت حاجات را که دم در میشمارد من فکر میکردم که این آرامش امن از لطف چشم تیز بین دوربین بود تا در ورودی حرم فهمیدم این راز در ادخولوها بسلام آمنین بود ناموس و جان و مال اینجا در امان است در کل عالم هیچ جا مثل حرم نیست من که ولی هر مرتبه رفتم زیارت تا بازگشتم از حرم دیدم دلم نیست گفتند اینجا گم شود چیزی محال است من از شکوهش دست و پا گم کرده بودم امن است پس هر قدر میگردم چرا نیست من با خودم یک کوه غم آورده بودم غلامرضا محمدحسین ملکیان

چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه میرم دوباره بر میگردم خداحافظی با تو حرومه فقط سکوت میکنم سکوتی که پر از صداست تو ام سکوت میکنی سکوت علامت رضاست نشود فاشه کسی آن چه میان من و توست تا اشارات نظر نامه رسان من و توست چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه میرم دوباره بر میگردم خداحافظی با تو حرومه فقط سکوت میکنم سکوتی که پر از صداست تو ام سکوت میکنی سکوت علامت رضاست نشود فاشه کسی آن چه میان من و توست تا اشارات نظر نامه رسان من و توست سکوت علامت رضاست محسن عراقی

من امام رضایی ام آخه من کمر بسته امام رضام من بچه که بودم خیلی سنم نبود وقتی تا اون موقع به دنیا اومدنم مادرم میگفت تو از دنیا رفته بودی اصلا و من ننه نذر امام رضات کردم میگفت اون لحظه که داشتن می بردنم می گفت یه لحظه یاد امام رضا افتادم گفتم یا امام رضا من خودمو بچمو سپردم به تو نذر امام رضات کردم و بعد که به هوش اومدم گفتن بچت سالم به دنیا اومده قلبمم نمیزده بعد می گفت اسمتو گذاشتیم رضا و عبدالرضا صدات کردیم حالا که میگم که من کمر بسته امام رضام واسه اینه من زنده شده امام رضام وقتی دنیا اومدم مرده بودم تو دادی منو شفا واسه همین بوده اسم منو میزارن عبدالرضا عبدالرضا عبدالرضا هلالی

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی ببین عجب گدایی شدم عبدالرضا هلالی

سال ها است رسم شده پرچم حرم علی ابن موسی الرضا رو میارن تو شهر ها عطر حریم رضوی رو تکثیر میکنند تو این شهر های مختلف اتفاقات عجیبی میفته یه سالی با چند تا از خدام که من سال هاست این توفیق رو دارم همراه این پرچم هستم ایام دهه کرامت یه شهری بودیم نزدیک تهران که یه امامزاده ای داشت باهم صحبت میکردیم... داستان بیمار چشم انتظار امام رضا صابر خراسانی

چند وقت پیش مشرف شدم مشهد امام رضا تو حیاط زائرا میگشتن درا بسته بود رفتم تو این صحن گوهرشاد روبه گنبد تو بگو دعوا من میگم درد و دل آی حرف زدم گفتم بچه ای که از چهار پنج سالگی رو شونه مردم رفته ضریحو گرفته بعد باباش از اون ته میگه بوس کن وقتی ضریح رو بوس کرده انگار فتوحات انجام داده باباش یه جوری بغلش گرفته برای این حیاط حرم نمیشه من ضریح میخوام من وقتی ضریحتو بغل میگیرم انگار خودتو بغل گرفتم من حرم میخوام حیدر خمسه

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم … شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. منم امام رضایی شدم عبدالرضا هلالی

زیباترین اسم تو قرآن علیه اسم سلاطین بزرگ ایران علیه سلطان علی موسی الرضا تو مشهد الرضا مشهد اردهال به نام سلطان علی لقب سلطان قبل اسم علی چقدر جذابه شبای جمعه عکس گنبد تو توی قلبم قابه حضرت صادق گفته زائر تو زائر اربابه یا حضرت سلطان علی چقدر صحنت آدم رو میندازه یاد صحن حسین یا حضرت سلطان علی بزن امضا قرارمون دوباره بین الحرمین یا حضرت سلطان علی مدد نسل علی وارث علم باقرالعلوم تو بارگاه تو بهشتو دیدم روبروم قالی حضرت سلیمان با گریه می گفت غبار قالیای صحنت میده آبروم علما باید از مقام شما بنویسند هر جا جلو ایوونت جن و حور و ملک سر میگذارند آقا سلاطین ایران محمدرضا ناصری

عاشق مشتاق تا آغوش هجران می رود پابرهنه در پی خار مغیلان می رود شب به شب سر به بیابان طلب بگذاشتم هر که عاشق می شود شبها بیابان می رود کوچه ای خوب است که طی کردنش دردسر است میل دیوانه به استقبال طفلان می رود بیشتر مهر پدر را میکند معطوف خویش طفل در نزد پدر هر وقت گریان می رود گر از اینجا سر در آوردیم ما کار تو بود گله هر جا می رود با میل چوپان می رود سفره ی مهمان ندیده نیست در شآن کریم اول ابراهیم ما دنبال مهمان می رود آبروی فاطمه ما را کنارت راه داد طفل بازی گوش با مادر دبستان می رود من دوباره گیر کردم ضامن آهو کجاست من دلم تا گیر می افتد خراسان می رود معجزه یعنی همینکه در میان روضه اش هر که گریان می شود تا خانه خندان می رود من تورا با قیمت جانم به دست آورده ام هر کجا اسم تو می آید ز تن جان می رود مردم اهل حساب کتابن صابر خراسانی

خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسین داری یه عکس تو بین الحرمین داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی تو خونه حضرت زهرایی خوشحالی روح و ریحانم روحی لک الفدا حسین جانم حال و هوای زندگیمو هوای کربلا عوض کرد واسم دعا کردی و بیشتر منو همون دعا عوض کرد حالمو این دعا عوض کرد حالم این روزا به لطف خوبیای تو خوبه اگه نباشی حالم آشوبه می میرم بد بودم اما تو بهترین رفیقمی ارباب آهای رفیق رفیقتو دریاب می میرم خوشبختی محمدحسین حدادیان

آن خالقی که بر تن بی روح جان دهد مهر تو رایگان به دل خاکیان دهد شخص کریم ، جودِ بلاشرط می کند آری خدا هر آنچه دهد رایگان دهد هر نعمتی که داد خدا ، بی سوال داد وصل تو را که خواسته ام بی گمان دهد از خلقت تو خواست خداوند لامکان ما را کنار رحمت عامش مکان دهد گر جان دهم به یک نگهت سود با من است کالای خویش را که بدین حد گران دهد ؟ بی امتحان مرا به غلامی قبول کن رسوا شوم اگر دل من امتحان دهد دارم امید لطف تو گیرد چو دست من دامان پر ز گرد گناهم تکان دهد می خواست گر خدای که نبخشد گناه ما ما را چرا امام چنین مهربان دهد ؟ آن پرچمی که بر سر بام حریم توست راه بهشت را به محبان نشان دهد قلب " حسان " به یاد تو از غصه فارغ است در انتظار این که به پای تو جان دهد روز جزا که در صف قرآن و عترتیم ما را امام ثامنِ ضامن امان دهد دانلود مداحی راه بهشت احمد واعظی

در اطراف مشهد ما یه روستایی هست که ما مشهدی ها بهش میگیم زغید(ازغد) که این ازغدی ها مال اونجا هستن آقا می گفت که تو اون روستا گفتند گذشته مثلا فرض کنید هشتاد سال پیش تو اون روستا یه خانمی بود این خانم از اونایی بود که مکتب داشتند که دختر بچه ها رو درس قرآن می دادند قدیم که مدرسه نبود مکتب بود اونایی که سواد داشتن مرد پسر بچه ها رو درس قرآن و نماز و... یاد میدادند یه خانمی که سواد داشت به دختر بچه ها این خانم مکتب داشت به دختر بچه ها درس یاد میداد و خیلی تشویقشون می کرد با جایزه هی جایزه میداد اگر کسی خوب قرآن میخوند نمازشو بلد بود کلی پول لازمه عالمی که تو اون روستا بود میگفت من تعجب کردم که این خانم خودش از جهت مالی خیلی متمکن نیست از کجا میاره این همه پول برای جایزه بچه ها این عالم همون محل میگه از این خانوم من یک مرتبه پرسیدم که شما از کجا میاری انقدر به بچه ها جایزه میدی گفت میرم از امام رضا میگیرم .... ملاقات استاد عالی

در حریم قدسی‌‌ات بال مناجاتی بده گنبدت دل می‌‌برد، وقت ملاقاتی بده دست‌هایم خالی از پیش است، سوغاتی بده من، فقیرم، تکه‌نانی بهر خیراتی بده از کنار تو گدا با دست خالی رد نشد نیست عاقل هر کسی دیوانه مشهد نشد از دم گرمت مسیحا صاحب دم می‌شود بی‌ تو باشم حضرت خورشید، سردم می‌‌شود نان برای خوردن و بردن فراهم می‌شود من زیادی‌ام فقط؟ از سفره‌ات کم می‌‌شود؟ ما لبِ تشنه، لب ِدریایمان پیش شماست هرکجا باشیم هم یک پایمان پیش شماست این حرم را چشم‌های تار می‌خواهد چه‌کار؟ پنجره فولاد تو بیمار می‌خواهد چه‌کار؟ دل به تو بسته طنابِ دار می‌خواهد چه‌کار؟ خب جوابش را بده اصرار می‌خواهد چه‌کار؟ پنجره فولاد تو بیمار را آورده است تو جوابش را بده، دکتر جوابش کرده است من که زائر بوده‌ام یک مرتبه در این حرم وقت مرگ و در فشار قبر و روز محشرم تو خودت گفتی که منت می‌گذاری بر سرم قول دادی ور نه نام مادرت را می‌‌برم سوختم در عشق تو خورشید، خاموشم نکن مرگ من در وقت تنهایی فراموشم نکن بر خلاف دست، چشمم پُرتر از این حرف‌‌هاست آب سقا‌خانه‌ات تب‌‌بُرتر از این حرف‌هاست این گرفتارت ‌شدن‌ها حُرتر از این حرف‌هاست نان بدون عشق تو آجرتر از این حرف‌هاست در رواق تو تمامی جهان جا می‌شود زودتر از گفتن حاجت گره وا می‌شود دوست دارم با شما باشم، اجازه می‌دهی؟ تو رئوفی من گدا باشم، اجازه می‌دهی؟ شامل لطف رضا باشم، اجازه می‌‌دهی؟ با تو یک شب کربلا باشم، اجازه می‌دهی؟ زائرت هرکس شود، ختم‌به‌خیرش می‌‌کنی پاش بیفتد اگر، حر را زهیرش می‌کنی راه افتادی و زیر پایت ایران ساختند تکه‌ای از خاک ایران را خراسان ساختند با وجود تو در این کشور مسلمان ساختند تو همان لطفی که در پاسخ به سلمان ساختند در نگهداری گل خود را نشان دادیم ما تا ابد مدیون زن‌‌های سنابادیم ما اجازه صابر خراسانی