دانلود گلچین مداحی شهادت امام رضا علیه السلام

در این دیار هر که بیاید غریب نیست هرکس که دل شکسته بود بی نصیب نیست اینجا که میرسی نفست تازه می شود دلداده می شوی و دلت بی نصیب نیست هرکس گوشه ای به نیایش نشسته است سنگ صبور این همه دل،بی حبیب نیست اینجا دعا به اوج اجابت رسیده است اینجا دمی به جز امن یجیب نیست اینجا پر از صدای هجوم ملائک است اینجا صدای هیچ غریبی غریب نیست .... در این دیار هر که بیاید غریب نیست هرکس که دل شکسته بود بی نصیب نیست اینجا که می‌رسی نفست تازه می‌شود دل داده می‌شوی و دلت بی شکیب نیست آب حیات آب شفا دارد این حریم این خطه را نیاز به ناز طبیب نیست اینجا دعا به اوج اجابت رسیده است اینجاد می به جز دم ام الیجیب نیست اینجا پر از صدای هجوم ملائک است اینجا صدای هیچ غریبی غریب نیس در این دیار سید جعفر ماهرخسار

اینو جار زدم همیشه به خدا که به جز خوبی نداشتی واسه من هر دفعه راه افتادم سمت حرم تو حرم یه جا گذاشتی واسه من بذار تا دم مرگم کنار تو بمونم هوامو داری آقا می دونم مهربونم مهربونم حال نوکرت خدایی رو به راه نیست دیگه آقا غیر تو تو دنیا تکیه گاهی نیست به جز خوبی نداشتی جواد حقیقت

کاش مثل ساعت بودم مثلا ساعت پرواز حرم یهویی می طلبه تا که برم چمدونمو می بنده مادرم کاش مثل ساعت بودم مثلا ساعت هشت عاشقی صحن گوهرشادو دوسش دارم با تو خلوت می کنم دقایقی کاش مثل ساعت بودم لحظه ی تحویل سال زیر قبت بودم شاکرم از این که همه ی دقیقه ها زیر سایت بودم خودت این حسو به دلم دادی حس آزادی دارم تو صحن آزادی به خودم میگم خونت آباد خدایی به پای خوب آقایی افتادی کاش مثل ساعت بودم محسن عراقی

یه ارتباط خاصی باید باشه وگرنه بله همین مجلسم به پا باشه یه چایی بخوریم دور هم به قول اون بزرگوار گفت من اعتراض کردم یعنی چی یه چایی خوردیم روز عاشورا مثلا اون موقع ها رسم بوده جا سیگاری و حالا یه قلیون و ... خیلی من ناراحت شدم روز عاشورا و افتادم تو این وادی ناراحت شدم گفتم یه ذره برا امام حسین گریه کنید اینام ناراحت شدند منم عالم یه قیافه روحانی داشتم ناراحت شدند چایی هاشونم نخوردند رفتند ما اومدیم خوابیدیم امر بر این شد حضرت رضا اومد گفت مجلس ما رو به هم زدی ما هم دلمون خوشه به همین که اینا دور هم بشینن با هم حرف بزنن یه چایی هم بخورند به حساب ما ارتباط خاص منصور ارضی

هر قامتی که سرو لب جو نمی شود هر صورتی که وجه هوالهو نمی شود هر پادشه که ضامن آهو نمی شود هر کس که نام اوست رضا، او نمی شود در طوس پارة تن احمد بود یکی آری رئوف آل محمد بود یکی ای خلق خاک پای تو یا ثامن الحجج جان جهان فدای تو یا ثامن الحجج قرآن پر از ثنای تو یا ثامن الحجج ایمان بود ولای تو یا ثامن الحجج دین را به جز ولای تو اصل و اصول نیست تهلیل بی ولای تو هرگز قبول نیست گردون هماره دور زند در طریق تو خورشید خشت گوشة صحن عتیق تو با آن همه کرامت و لطف دقیق تو خود را شمرده اند گدایان رفیق تو دستی که دست لطف خدا می شود تویی شاهی که خود رفیق گدا می شود تویی یکسان بود به وقت عطای تو خاص و عام فرقی نمی کند به درت شاه یا غلام سلطان ندیده ام ز گدا گیرد احترام پیش از سلام زائر خود را کند سلام پیوسته دست بر سر زوار می کشی تو کیستی که ناز گنه کار می کشی پاییز بوستان دل ما بهار توست در شهر طوسی و همه عالم دیار توست گل بوسة امام زمان بر مزار توست شیعه به هر کجا که رود در کنار توست مراسم تجلیل استاد سازگار

خادما گریه کنون صحنتو جارو میزنن همه نقاره ی یا ضامن آهو میزنن یکی بین ازدحام میگه کربلا میخوام یکی می بنده دخیل بچه ام مریضه به خدا برام عزیزه به خدا آقاجون، آقاجون چی میشه آقا منو کفتر گنبد کنی راهی مشهد کنی کاش منم مثال آهو توی صحرا بودم صید تو مولا بودم علی موسی الرضایا علی موسی الرضا هرکی روش دست بذاری آتیش حروم اون میشه پیرزن میگه چرا خمیر من نون نمیشه گفتی زائرم بشی یا مسافرم بشی سه جا میام سراغ تو میشم تو قبر چراغ تو شب راز و نیازه آقام آهو نوازه نگو غرق گناهم حرم رو همه بازه عده ای با کرمت مجنون و با صفا شدن خیلی ها از حرمت راهی کربلا شدن دل که مبتلا میشه جنسش از طلا میشه میگه برم امام رضا تا بگیرم یه کربلا شب شیون و شینه شب شور حسینه دلم پنجره فولاد یا بین الحرمینه خادما گریه کنون مهدی میرداماد

با صد قسم و آيه و با زور خلاصه ديدار ضريح تو شده جور خلاصه ميخواهمت و خواستنم را به تو گفتم با عرض سلام و ادب از دور خلاصه فهميده قمر نيز كه تو شمس شموسي زانو زده در محضر تو نور خلاصه پس آمدم اي شاه پناهم بدهي تو تا باز شود هر گره كور خلاصه مانند دل من،دل درياچه ي قم هم از دوري مشهد زده هي شور خلاصه عنایت امام رضا صابر خراسانی

بیماری که میخواست بره زیارت امام رضا ولی تو بیمارستان بستری بود…

میون صحن تو خیل زائرا رو دیدم انگاری که حس و حال کربلا رو دیدم اومدن زائرا  همه از هر کجا روی لب این نوا علی موسی الرضا زیر بارون ینفر صحنتو جارو میزد زائری نعره یا ضامن آهو میزد سوئلا اومدن به شما رو زدن بشن حاجت روا علی موسی الرضا میون صحن تو محمد رضا ناصری

هر اومدنی یه رفتنی داره هر شروعی آخرش یه پایان هست سال پیش اگه زمین نخوردم چون روی سر من سایه سلطان هست تو زندگی هر جا که کم آوردم ذکر یا رضا ورد زبونم بود تو سختی و مشکلاتو تنهایی دستش همیشه به روی شونم بود هم دم شبای غربت علی موسی الرضا بانی شبای هیئت علی موسی الرضا صحن کهنه تو جنت علی موسی الرضا یا رئوف آل طاها علی موسی الرضا ای کرامت تو دریا علی موسی الرضا ای به درد من مداوا علی موسی الرضا علی موسی الرضا کرمت بی نهایته امیدم از شما شفاعت تو قیامته شده دنیای من صحن گوهر شاد شما میگیرم حاجت از پنجره فولاد شما مولا مولا مددی سلطان یا ابالحسن سایه سلطان مهدی رعنایی

تلخ شد کام من، شراب شدم نفَسم سوخت، آفتاب شدم آبرو روبرو نشد با عشق ساختم با خودم…، خراب شدم! بی هوا موج زد، جنون، گل کرد دل به دریا زدم، گلاب شدم وسط شعرم اشک، جاری شد وسط گریه، انتخاب شدم روضه ی شاه تشنه تا خواندم ساقی صحن انقلاب شدم او پسندید اشک چشمم را من هم از مَحرمان حساب شدم او پسندید سجده‌های مرا بنده ی آل بوتراب شدم از کرامات روضه، آب شدم شاعر روضه ی رباب شدم مادرانه، رباب کاری کرد نوکر کودکش خطاب شدم مستی ام جز به روضه خوانی نیست راهی «مجلس شراب» شدم نام دوزخ به پیش من مبرید من که با خیزران، عذاب شدم… هیچ کس، اینقدَر، پلید نشد خیزران، خسته شد… یزید نشد! رندها درک می‌کنند آری، مُهر ردّ و قبولمان «روضه» ست وسط گریه‌ها حرم برویم! ما که اذن دخولمان «روضه» ست هرچه حُسن است، هرچه خوبی، از کرم شاه کربلا دیدم وسط گریه، معجزه رخ داد حرم شاه طوس را دیدم! چشم نقاش، طرح مشهد زد پلک ما را کشید جارویش وام کردم توسلی، گفتم: ضامن ماست چشم آهویش! از جنون، گاه، سیر می‌گِریم گاه، از دست عقل، می‌خندم دم باب الجواد، موجی زد دل به سیل کرامت افکندم هوَسم بود بی‌هوا، در صحن، نفسم خرج آفتاب شود همه در شادی اش شریک شوند هر دعایی که مستجاب شود! پنج نوبت، «رضا رضا» گفتم گفت: توفیق باادب ز خداست پای گلدسته، سر نهاده اذان، پرچم او چراغ سبز خداست! خضر، عمری، به شُکر آب حیات، روبروی ضریح می‌گرید در مقام رضا، خلیل الله، دم در، با مسیح می‌گرید بین زوّار تو عزیز تر است هرکه رو کرده، اشک و زاری را پابرهنه، کلیم، با‌هارون، بوسه زد دست کفشداری را… گنبد او طلاتر از خورشید، سبزتر از بهار، پرچم اوست من که بدنام عالمم…، چه کنم؟ سند دل، به اسم اعظم اوست دست و پا می‌زنم به شوق حرم من غریقم تو ساحلم هستی گِله از دوری تو می‌کردم یادم آمد تو در دلم هستی چشم‌هایم ستاره باران شد آسمانی پر از شهاب شدم دم باب الرضا درستم کن هر دری را زدم، خراب شدم! تلخ شد کام من احمد بابایی

وره میبینی که شر و با صفایُم       بچه محله امام رضایُم کار و بارُم ریدیفه با خدایُم            بچه محله امام رضا یُم به موبگو بیا به قله قاف           اصلا مو ره بیزر همونجه علاف! قرار مرار هر چی بیگی مو پایم    بچه محله امام رضایم تو نخشه او گنبد طلایم      بچه محله امام رضایم مویم که قانع و بی ادعایم             بچه محله امام رضایم کفتر کهنه ی ایوون طلایم     بچه ی محله ی امام رضایم یا معین الضعفاء یار غریبون   ای گل فاطمه قلبُمه نسوزون وقتی تابوت مو آمد تو حریمت     جان هر کی دوست دری  یا امام رضا رو برنگردون مو  فقط با کوچه تو آشنایُم         بچه ی محله ی امام رضاییم کفتر کهنه ایوون طلایم احمد واعظی

سلطان رضا جانِ ترنم باران رضا جانِ حدیث عاشقی بی پایان رضا جانِ توی یک کلام شهن شه مسلمِ ایران رضا جانِ باز هم نامِ رضا آمد و دیوانه شدیم باز آماده یک مستی جانانه شدیم عاقبت کرببلا را ز رضا میگریم گوشه ی صحن حسین بن علی میمیریم بامرامه رضا مقتدامه رضا امضای برات کرب و بلامه رضا ای جانم رضا جانم توحید رضا جانِ خورشید رضا جانِ تجلیه توحید رضا جانِ ذکر بی بی معصومه بی تردید رضا جان اونی که لطفش همیشه روی سرم بارید رضا جان بر دل خسته و بیمار دوا میخواهد گره ی کور فقط دست دعا میخواهد قلب سرگشته به جز یار که را میخواهد این گدا حاجت خود را ز رضا میخواهد دین و دنیا رضاست نقش دلها رضاست بعد هر نماز دمِ مادرم یا رضاست ای جانم رضا جانم دانلود مداحی سلطان رضا جانه حسین ستوده

آنان که عاشقند به دنبال دلبرند هر جا که می روند تعلق نمی برند از آن چه که وبال ببینند خالی اند عشاق روزگار ، سبک بال می پرند پرواز می کنند به هر جا که جلوه ای ست گاهی ملائک اند و گاهی کبوترند دل را به دست هر کس و ناکس نمی دهند دلداده ی قدیمی آل پیمبرند آنان که عاشق علی و فاطمه شدند مدیون خانواده ی موسی بن جعفرند ما عاشقیم عاشق زهرا و حیدریم ما شیعیان کشور موسی بن جعفریم آدم بدون مِهر تو انسان نمی شود سلمان بدون عشق مسلمان نمی شود دانلود آنان که عاشقند به دنبال دلبرند کاظم غفارنژاد

روزایی که دلم تنگه حرمت کربا میشه این دلم راهی صحن علی موسی الرضا میشه آخه چی بهتر از این که تو حرم عمر من سر شه روبرو پنجره فولاد چشای نوکرت تر شه آهوی تحت امرتم مولا یا ابالحسن آخه به جر تو هیچ کسی نمیرسه به داد من آقام آقام امام رضا روبرو پنجره فولاد سید رضا تحویلدار

من در خونه سلطان زانو زدم میدونم امشب خوب جایی رو زدم من مگه چی می خوام میون این حاجتام سالی یک بار دو بار حرم سلطانم بیام خودش فرمود اگه حاجت دادم قسم دادید من و حق جوادم دل و پر بده برو کربلای ارباب داره روزی میده بی بی حضرت رباب من صفا میکنم با حس نوکری ام من و بشناسیدم من علی اصغری ام از چشاش معلومه مثل عموشه بوسه های بابا روی گلوشه در خونه سلطان محمدحسین حدادیان

ای غریبی که ز جد پدر خویش جدایی خفته در خاک خراسان تو غریب الغربایی اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند جان به فربان تو آقا که حج فقرایی کبوتر مست نگاهت پای این خم اومد کبوتر مست نگاهت پای این خم اومد از راه دور به امید یه توسل اومد نگاه کن با پری از قم اومد برای بار هشتم اومد تا دید میریزی گندم اومد مهربان مثل خود زهرایی زائرات میگن چقدر آقایی از راه دور حامد خمسه

از در این خونه بوده اینهمه بها گرفتم من تموم زندگیمو از امام رضا گرفتم وقتی گرفتار میشم به قرآن میرم دوباره پا بوس سلطان مشهد سرزمین عشقه مشهد بهترین پناهه مشهد فرصت دوباره واسه توبه از گناه حرمش همیشه غرق گریه و راز و نیاز به روی زائر خسته آغوشش همیشه بازه پابوس سلطان سعید قانع

توی این بی‌کسیام تنهاییام یه نفر هست که برام همه کسه کاری به هیچکی ندارم به خدا یه امام رضا دارم برام بسه غیر ذکر یا امام رضا که من دیگه ذکری رو بلد نیستم آقا نکنه یه وقت جوابمو ندی دیگه اینقدام که بد نیستم آقا هرجا از دست خودم خسته شدم آرومم کرده صفای حرمت دوباره دلم برات پر میکشه قربون کبوترای حرمت امام رضا برام بسه حسین طاهری

قدم قدم داره دلم می زنه فریاد با چشم گریون جلوی پنجره فولاد خدا می دونه از خودم هیچی ندارم هرچی که دارمو امام رضا بهم داد یه روز نباشی من که بیچارم هی گره وا می کنی از کارم کرببلامو بده اینبارم امام رضا خیلی دوست دارم روبروی پنجره فولاد گوهرشاد دیدم بابامو که روی خاک حرم افتاد میگفت زن و بچه و خونه زندگیو هرچی که دارمو امام رضا بهم داد خوبیاتو نمی برم از یاد به آبروی پنجره فولاد کربلا چشمم به حرم افتاد گفتم امام رضا خونت آباد امام رضا خیلی دوست دارم پنجره فولاد سعید قانع

ﺩﺭ ﮔـﺮﯾـﻪ ﺧﺮﯾـﺪﺍﺭ ﺗـﺒـﺴـﻢ ﺷـﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎﯼ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﻓﺘﻮﺍﯼ ﺷﯿﻮﺥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺩﻩ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﻣﺴﺖ ﺗـﺮﯾـﻦ ﻣﺸﺘـﺮﯼ ﺧﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﺮﺍ ﺯﺍﺋﺮ ﻣﺸﻬﺪ ﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﯾﮑـﺒﺎﺭﻩ ﭘﯿـﺎﺩﻩ ﻭﺳﻂ ﻗـﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﻧـﻤـﺎﺯﻡ ﻭﺳﻂ ﺭﮐـﻌـﺖ ﻫﺸﺘﻢ ﺳﻤﺖ ﺣﺮﻡ ﻗﺒﻠﻪ ﻫﻔﺘﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺣﻮﺽ ﺣﺮﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﺑـﺎ ﮔــﺮﺩ ﺣـﺮﻡ ﮔــﺮﻡ ﺗـﯿـﻤـﻢ ﺷـﺪﻡ ﺍﺯ ﻋـﻤـﺪ ﺩﯾــﺪﻡ ﺣـﺮﻣـﺖ ﭘـﺮﺷـﺪﻩ ﺍﺯ ﺑـﭽـﻪ ﮐـﺒـﻮﺗــﺮ ﻣﻦ ﺑﭽﻪ ﺷﺪﻩ ﻃﺎﻟﺐ ﮔﻨﺪﻡ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﭼـﻪ ﺩﻟـﻬـﺮﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﻝ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑـﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﺮﻡ ﻗﺪﺳﯽ ﺗﻮ ﮔﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺑــﺎ ﺍﯾـﻨــﮑـﻪ ﺗـﻮﺍﻧـﺎﯾـﯽ ﺍﻭﻝ ﺷـﺪﻧـﻢ ﺑــﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﮕﺮﻩ ﺷﻌﺮ ﺗﻮ ﻫﺸﺘﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ زائر مشهد محسن صرامی