دانلود گلچین مداحی شهادت امام رضا علیه السلام

رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس گویا ولی شناسان رفتند از این ولایت در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت لطف خدارسید به دادم همه جا شدم شبیه شهدا امام رضایی باورمه امام رضا دلبرمه بهشت من این حرمه خدا میدونه با یه سلام همیشه وا شد گره هام فقط تو میمونی برام تو این زمونه ساده بگم امام رضا نوکرتم یه عمرِ دور و برتم منم فداتم اومدی راه همیشه با این روسیاه تو که بودی دادی پناه به من همیشه یار و کسی برای من تو بی کسی خودت به دادم میرسی موقع مرگم با تو رفیق شدم توی صحن عتیق منو رسوندی به طریق تو اربعینا صحن سرات داره نشون از عتبات میاد تو سقا خونه هات بوی ابالفضل حسین وای وای.... در صحن سرایت همه جا دیده گشودم جایی ننوشته است گنه کار نیاید دل من گمشد اگر پیدا شد بسپاریت امانات رضا دل خوشم من به محالات رضا یا امام رضا ، یا امام رضا آمدم ای شاه پناهم بده خط امانی ز گناهم بده دانلود مداحی رندان تشنه لب محمدحسین پویانفر

اولین باری که اومدم حرم چشم من خیره به یه گنبد شد اولین باری که اومدم حرم عشق تو ، توی دلم بی حد شد اولین باری که اومدم حرم فکرو ذکر من فقط مشهد شد چه غوغایی بود حوض و فواره ها رویایی بود چه غوغایی بود همه ی حرم تماشایی بود من با چشمام دیدم که تموم چشما دریایی بود شراب خوردمو جام ناب خوردمو باکاسه طلائی ها آب خوردمو گلاب خوردمو بی حساب خوردمو کوثر توی صحن انقلاب خوردمو جان امام رضا جان امام رضا اونی که هنوز نرفته مشهد با نگاه به جاده عاشق میشه هرکی رو به گنبدت وا میسته با سلام ساده عاشق میشه اینم از خاصیت اونجاس که هرکی بی اراده عاشق میشه با تو مأنوسم همیشه تو حسرت پابوسم با تو مأنوسم توی آتیش غمت بغنوسم با تو مأنوسم عاشق زیارت مخصوصم سلام یا رضا بامرام رضا سایَت رو سرم مستدام یارضا دعام یارضا رولبام یارضا کبوتر گنبد طلام یارضا شراب خوردمو حسن عطایی جان امام رضا جان امام رضا منه عاشقُ منه دلداده پامسیر پنجره فولاده دل عاشق منه دلداده سنگ فرش صحن گوهرشاده خوش به حال همه ایرونی ها که خدا امام رضا رو داده تو فقط سلطانی جان همه عالم تو جانانی تو فقط سلطانی تو ولی نعمت این ایرانی تو فقط سلطانی آخ چه گلدسته و چه ایوانی هوای منی دلربای منی دوای دل بی نوای منی دعای منی گریه های منی امضای برات کربلای منی جان امام رضا جان امام رضا شراب خوردمو حسن عطایی

یابن شبیب گریه فقط بهر کربلا یابن شبیب گریه فقط بر غم حسین جد ما را سوار ها کشتند لشگری از هزارها کشتند خواهرش را پس از بریدن سر خنده ی نیزه دارها کشتند ابن الشبیب عمه ی ما را کتک زدند

نفسی که میکشم مقدسه که امام رضا دارم برام بسه به خدا هر جا به مشکل میخورم اول از همه به دادم میرسه تو دلم مرادتو دوست دارم صحن گوهرشادت دوست دارم تو خودت آقا میدونی چقدر پسرت جوادتو دوست دارم نفسی که میکشم مقدسه که امام رضا دارم برام بسه به خدا هر جا به مشکل میخورم اول از همه به دادم میرسه امام رضا اونی که میخرتم امام رضا میدونم به زودی از تو حرمش کربلا می برتم امام رضا گریه و حال غمو دوست دارم شب جمعه حرمو دوست دارم رنگ سرخ پرچم دوست دارم توی روضه اشکمو دوست دارم تو همه عکسای زندگیم عکستو با خودمو دوست دارم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام رضا داری یه عکس گنبد طلا داری خوشحالی سایه ی بالا سرم امام رضا اونی که میخرتم امام رضا داری میدونم به زودی از تو حرمت کربلا میبرتم امام رضا امام رضا سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو یه امام رضا امیر برومند

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم … شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. گل از گلم شکفت صابر خراسانی

گفت من شیفتم توی صحنی بود که ما مشهدی ها بهش میگیم اسماعیل طلا یا همون سقا خونه گفت هر موقع که تو ساعت شیفتم بود مسئولیتم رو که انجام میدادم گاهی هم میمودم پشت پنجره فولاد گفت عادت کرده بودم هر موقع میومدم تو صحن انقلاب میومدم پشت پنجره فولاد با این مریضا حرف میزدم ساعت هشت و نیم نه صبح بود امدم پشت پنجره فولاد دیدم یه جوون رعنایی دستش رو بستن به پنجره فولاد یه دستمالی هم دستشه رنگ و روش سرخه ام خیلی جوونه نشستم کنارش سلام چه طوری دیدم سر تکون میده گفتم حرف نمیتونه بزنه دیدم یه حاج خانومی نشسته بود همون نزدیکا اومد نزدیک من دیدم گریه میکنه گفتم خدا انشاالله شفاش بده.... پنجره فولاد صابر خراسانی

گریه ام در حرم از روی پریشانی نیست که پریشانی از آداب مسلمانی نیست در طوافند چنان موج کبوترهایت که در این سلسله انگار پریشانی نیست عربی آمده پابوس تو از سمت عراق همه ی حسرتش این است که ایرانی نیست دست خالی ست هر آنکس به حرم می آید در ورودی که نیازی به نگهبانی نیست! در معطل شدن و دست رساندن به ضریح لذتی هست که در سجده طولانی نیست از روی پریشانی صابر خراسانی ادخلوها بسلامٍ آمنین…در باز شد از میان جمعیت راهی به این سر باز شد در حرم سهل است, حتی در دل میدان مین هر زمان که یارضا گفتیم, معبر باز شد اول ِ نامش که آمد بر زبانم سوختم در دلم بال صد و ده تا کبوتر باز شد از صدای گریه ی زن ها یکی واضح تر است خوش به حالش بعد عمری بغض مادر باز شد دار قالی…پنجره فولاد… مادر سال ها از روی پریشانی صابر خراسانی

هزار بار شدم غافل از تو دیدم باز فضونی کرمت سوی این حرم کشدم ز کسوت کرمت ای رئوف اهل البیت خجالتی که کشیدم هماره می کشدم یا امام رضا مرا میان سگان حرمت پناهم ده وگرنه گرگ گنه حمله کرده می دردم در دل می کنم با امام رئوف در دل می کنم با امام رئوف السلام علیک یا امام الرئوف من نمک گیره کرمت هستم آستان بوس حرمت هستم روضه امام رضا محمد رضا طاهری

مو مثه زائرای دلخِسته مو مثه کِفترای صحن و سِرات خیلی دوسِت دروم خودت مِدِنی بخوره تو سَرِ مو درد و بِلات دَرِ ای خانه با دل و جونُم هَرچی دِشتُم نِدِشتُمه دادُم خواستی پیدام کنی بیا اینجه شبای جمعه تو گوهرشادُم هرکی دردی دِرِه بیه که آقا زود شفاشه مِده تو ای خانه کم کسی نیست آقای ما, مشتی علی موسی الرضایه, سلطانه دست روی سینه و چشوم به هَمو خورشیدیه که اسمشه گنبد اینجه خیلی صِفا دِرِه..مردم! دلتان که گرفت بیِن مشهد یا دِوایی مِخِن یا پولی مِخِن روزیِ هرکی اینجه دست آقاست دختری وِسَط حرم دیشب با یه ویلچر آمد,رو پاش ورخاست فقط ایره بُگُم که هرکی میه دست خالی از اینجه دَر نِمِره خوب و بد قاطی و هم از یَک دَم هَمَمانه امام رضا مِخِره دل ما غصه دار یَک چیزه گرچه همساده ی امام رضایِم بعد از اینجه خودِ خدا مدِنه تو خماری صحن کربلایِم مثل زائرای دل خسته مهدی اکبری

عالی جناب عالی مقام علی علی علی موسی الرضا السلام اول کلام حسن ختام علی علی علی موسی الرضا السلام روبروی گنبد تو خم میشم من با یه نگاه تو آدم میشم بیا آقا ولی امضا کن دارم آماده ی محرم میشم حرم تو کربلای ایرانه اذن دخول ذکر یا حسین جانه علی علی یا ابالحسن مدد عالیجناب مهدی رعنایی

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم … شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. کبوترم هوایی شده عبدالرضا هلالی

ناگهان قبل ورودی کفش هایش را گذاشت بعد روی سنگ فرش صحن پایش را گذاشت با عصا تا روبروی پنجره فولاد رفت موقع برگشت دیدم که عصایش را گذاشت یاد کرد آن لحظه از یک پیر مرد روضه خوان رفت در یک گوشه ی ایوان صدایش را گذاشت روضه ی هشت محرم بود وقتی که حسین بوریا پیدا نکرد آنجا عبایش را گذاشت نا مرتب بود از بس تکه های پیکرش چند تا یرداشت اما چند تایش را گذاشت قبل از بیرون آمدن از صحن آقای رئوف بین دستانش برات کربلایش را گذاشت برات کربلا علی زمانیان

آمدُم که بُگُم گدا نِمِخی؟ یا که اصلاً غلام سیا نمخی؟ یک دفم به زبون ما تو بگو: نوکرم! راستی کربلا نمخی؟ دورم از کربلا، بابام مگه که نکنه از امام رضا نمخی! مو مریض خود خود خودتم نسخه بنویس، بگو شفا نمخی؟ کار دیگه که از مو بر نمی یه روضه خون بی دست و پا نمخی؟ مِخی از بوی سیب بِرت بخوانم؟ بره شیب الخضیب برت بخوانم؟ نکنه ما رِ انتخاب نکنی یا بِخی نوکرم حساب نکنی به همه پُز دادم که همسایه تُم خودمانم، ما رِ خراب نکنی جون هر که که دوس دری، بامرام! ای دفه آمدم، جواب نکنی زبونم لال شکایت ماها رِ به باباتان ابوتراب نکنی هی درم از تو دور مُرُم به خدا پدر و مادرم فدات مهدیار خراسانی

چقدر خوبه وقتی میام تو حرم دو سه ساعت از دنیا دست میکشم هوا خیلی خوبه هوا عالیه آره تازه دارم نفس میکشم دلی رو که دادم به دست خودت نمی خوام که دیگه به هیچ کس بدم من این حال خوبه با تو بودنو نمی خوام که یک لحظه از دست بدم علی ابن موسی الرضا کس دیگه بود پای هر جاییمو می دونم تا حالا قلم کرده بود آره هر کی جای تو بود مهربون منو خیلی وقتی ولم کرده بود توی این همه زائر این وقت روز اونی که بده رو سیاهه منم ولی هرچی که باشه آخر گدا خلاصش منو با تو میشناسنم علی ابن موسی الرضا المرتضی چقدر خوبه مهدی رعنایی

وقتی به طوس جا به کنار تو می کنم احساس وصل حق به جوار تو می کنم در بین خلق از همه با آبروترم چون کسب آبرو ز غبار تو می کنم یک حج به نامۀ عملم ثبت می شود با هر قدم که رو بدیار تو می کنم با اشک خجلت آمده ام در حریم تو این است گوهری که نثار تو می کنم بر یازده امام چو دلتنگ می شوم می آیم و طواف مزار تو می کنم احساس می کنم که میان ملائکم آن لحظه ای که جا به کنار تو می کنم تا بوی گل بگیرم و عطری پراکنم خارم ولی هوای بهار تو می کنم در دیده ام حقیقت حق جلوه می کند چون با خیال، سیر عذار تو می کنم وقتی به طوس محمد نوروزی