وقتی که حالم زاره احسان لطفی

وقتی‌که‌حالم‌زاره دنیاسرم‌آواره

قدم‌زدن‌توی‌نجف‌حالم‌وجامیاره

اونکه‌تاصبح‌بیداره توکف‌ِیه‌دیداره

میخونه‌ایوون‌نجف‌عجب‌صفایی‌داره

بابای‌نجف

منوتبعیدم‌کن‌کنارصحرای‌نجف

نصف‌شب‌خدامیشینه‌به‌تماشای‌نجف

غم‌هام‌اصن‌زکل‌فراموش‌میشن،بایه‌نجف

قرنم‌نجفه وصنم‌نجفه

خونم‌هرجامیخوادباشه،وطنم‌نجفه

روحم‌کربلا وتنم‌نجفه

کنشت‌ومعبد‌وخانقاه‌ِمنم‌نجفه

اَلاکه‌خونم‌حلالت فدای‌صبح‌وصالت

نجف‌به‌رقص‌درآردمرا‌به‌رغم‌کسالت

بیان‌به‌وصف‌کمالت قاصروالکن‌ولالت

آدم‌ونوح‌وهودوصالحه‌به‌تحت‌ظِلالت

شبهای‌نجف

یه‌جورایی‌حسودیم‌میشه‌به‌سگ‌های‌نجف

آخ‌یه‌خونه‌زندگی‌میون‌دنیای‌نجف

جون‌ننه‌بابام‌بشه‌فدای‌بابای‌نجف

بگوبَه‌به‌نجف صدوده‌به‌نجف

بیا‌حاجی‌زکعبه‌بین‌اَلَّـہ‌به‌نجف

مقصدکربلا دم‌ِره‌به‌نجف

بیخیال‌ذکر‌ودعابگوبَه‌به‌نجف

وقتی که حالم زاره احسان لطفی