گریه میکنم برات خواهر امام رضا علی پورکاوه

گریه می کنم برا خواهر امام رضا

تا باز شه راه کربلا

ای صفای زندگیم سفره دار از قدیم

بیاید همه سلام بدیم

سلام بی بی

من کبوتر رو گنبد طلام بی بی

گدای برادرت امام رضام بی بی

سلام بی بی

دوسِت دارم

تو ملیکه ی اریکه ی دل مایی

برای ما جلوه ی مزار زهرایی

دوسِت دارم

فدای تو

کرم تو مثل قطره های بارانه

حرم تو رو میگن دمشق ایرانه

فدای تو

یا حضرت معصومه یا حضرت معصومه

تو این شلوغیا می زنم تو رو صدا

کریمه اشفعی لنا

باز من و هوای تو صحن باصفای تو

می خونه دل برای تو

آروم آرومم

چقده خوشحالم که گدای حضرت معصومه م

عمریه وقف روضه های حضرت معصومه م

آروم آرومم

چقدر این خوبه

که توی روضه ت حرفی اصلا از غارت معجر نیست

صحبتی از نیزه ها و سنگ و سر برادر نیست

چقدر این خوبه

ای بی وفا دنیا

کسی که هیچ کس سایه شو حتی ندیده بود یک بار

زینبو با نامحرما بردن به طرف بازار

ای بی وفا دنیا

شبیه کابوسه

اونی که آتیش میزنه ما رو روضه ی ناموسه

وقتی جلو نامحرما زینب رگاتو می بوسه

شبیه کابوسه

حسین اباعبدالله حسین اباعبدالله

گریه میکنم برات خواهر امام رضا علی پورکاوه