لالایی پیام کیانی

روزی گریه ما دست رباب افتاده

لالایی نکن گریه انقدر گلم جونم اومد رو لب هام

داری از عطش بال و پر میزنی روی دستام

الهی که بارون بباره واویلا

گلم دیگه طات نداره

علی جان

نظر کن به حالم که محزونم و دلپریشون

شده پیکرت اربا اربا تو میدون واویلا

شده پشت و رو پیکر تو واویلا

چی آوردن آخر سر تو

لالایی پیام کیانی

حسین جان

بلند شو ببین خواهرت بین دشمن اسیره

بلند شو دعا کن که زینب کنارت بمیره

یا مظلوم

حسین جان

غروب شد دارن میرسن واسه تشییع جنازه

میان ده سواره میان گودال با نعل های تازه

چی شد با تن تو واویلا

ای بی کس

تنت له شد از کینه اینجا

ای بی کس

با دستای بسته ماها رو میبردن

رها کردنت بین صحرا

حسین جان

لالایی پیام کیانی