دانلود مداحی کربلایی علی پورکاوه | قدیمی و جدید

سر بریدن تمام احساس تو تبر زدن شاخه‌های یاس تو اگه می‌خوای چهار تا قبر بسازی کوچیک درست کن قبر عباستو از اون یل و پهلوون یه قبر انقدری مونده بود فقط اول رباب فکر کرد قبر علی اصغرشه اومد علقمه راهشو بند آوردن چی به روز قد بلند آوردن گریم از اینه که توی شهر شام سرش رو با بگو بخند آوردن بگو تنش رو چاک چاک نکردن با پیرهنش خنجرو پاک نکردن الهی به خاک سیاه بشینن میگن سه روز بچه‌مو خاک نکردن سر بریدن تمام احساس تو علی پورکاوه

آخ مهمونم داریم شهید آوردن اینا عباس رفتن کوچیک برگشتن عباس‌ها را مادران آماده کردن جبهه فرستادند آن ام البنین‌ها خیلی از اینا رفتن معبر وا کردن که من و تو راحت بریم کربلا بیام ها الان شهید گمنام یه چی بگم یکی از شهدای گمنام که قبرشم حالا می گفت اومد به خواب مادرش گفتش که مادر من فلان جام بیا اینجا قبر من اینجاست مادره یه بار خواب دید دوبار خواب دید سه بار خواب دید دفعه چهارم پسرش گفت پس چرا نمیای دستور گرفتم من چهار بار خواب پسرم را دیدم میگه بیا اینجا رفتم نبش قبر دستور گرفتم و دی ان ای آزمایش انجام دادن دیدن پسرشه بعد می گفت بعد چند وقت دوباره پسرم اومد به خوابم گفت مادر من خیلی خوشحالم تو منو پیدا کردی میای سر خاکم ولی از یه فیض محروم شدم گفت تو خواب بهش گفتم چی پسرم گفت آخه شبهای جمعه مادر حسین همه ما را جمع میکنه می گفت اونایی که مادر ندارن خودم براشون مادری می‌کنم کجایید ای شهیدان خدایی روضه شهید گمنام علی پورکاوه

خانم سه ساله خیلی از رفیقام حسرت حرمت به دلشون موند اینا قول و قرار گذاشته بودند یه روز برات عروسک میارن با عروسک بیایم حرمت این شعرو همه با هم بخونیم اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری خیلی روضه نگفته داری حسرت حرم حضرت رقیه علی پورکاوه

مثل طفلی که زمین خورده برات، گریه می‌کنم مثل قلبی که شد آزرده برات، گریه می‌کنم خدا اشک چشامو برات زیاد، کنه حسین مثل مادر جوون مُرده برات، گریه می‌کنم بابا کشتنت پسرام کجا بودن وقتی که تنها کشتنت مجروح کشتنت آبرودارِ جهان شبیه یک مذبوح کشتنت زینبم با گریه گفت تو رو با عصا زدنت می‌کشه روضه‌ی، خاکِ دست و پا زدنت آی آی آی آی، ای بی کفن، مظلوم من... مثل طفلی که زمین خورده علی پور کاوه

هی ام البنین این‌ور کاروانو نگاه می‌کنه یه وقت زینب گفت مادر دنبال کسی می‌گردی گفت نمی‌بینمش مگه نمیگید مرداتونو کشتن با سر تکون داد آره گفت پس این شیرین زبون من کجاست برید بیارید می‌خوام موهاشو شونه بزنم رقیه منو بیارید زینب شیون زد رباب شیون زد سکینه شیون زد عمه گریون تو توی دستمه دندون تو زجرو هم ببخشم جون تو نمیگذرم من از خون تو سر تو رو برید شبیه وحشیا همش میگم بابا جونم شمرو نبخشیا شیرین زبون من کجاست علی پورکاوه

زینب و یه مشت حرامی زینب و مردای شامی زینب و دستای بسته زینب و یه دشت جنازه زینب و نعل های تازه زینب و یه گوش پاره زینب و یاس و شراره زینب و خار مغیلان زینب و اشک یتیمان زینب و راس شهیدان زینب و قاری قران زینب و پای پیاده زینب و کنج خرابه زینب و دل شکستش زینب و دست های بستش زینب و سر شکستش زینب و پاهای خستش زینب و یه مشت حرامی زینب و سنگ های شامی زینب و اشک و شکوفه زینب و زندان کوفه زینب و یه عده دشمن زینب و کبودی تن زینب و یه راس خونی زینب و تنور خولی زینب و عطر گل یاس زینب و چشمای عباس زینب و درد یه لاله زینب و داغ سه ساله زینب و یه مشت حرامی عبدالرضا هلالی

سیده فاطمه، فاضلةُ الرشیده راضیه مرضیه، صدیقة الشهیده ای با سلیقه حیدرو رها نکردی یه دقیقه ای یار دل‌خواه، با دعای تو علی شد اسدالله تموم قرآن، خط علیه تموم اقیانوسا شَطّ علیه وقتی که عالم خِطّه‌ی زهراست پس فرمانروای این خِطّه علیه حیدر حیدر نوریه حوریه عالمه ی جلیله علیمه کریمه حامله ی عقیله ای عصمت الله به تمام  اهل بیتی حجت الله که علی هست پس غیرت به تو شد غیرت الله غمت همیشه غم علیه فاطمیه خط مقدم علیه لحظه به لحظه میره بالاتر وقتی به دستای تو پرچم علیه سیده فاطمه علی پورکاوه

اصبغ ابن نباته میگه بعد از شهادت زنم بلندم کرد گفت بلند شو اصبغ امشب اینا گریشون فرق داره بلند شد گفتم خب بابا اینا مادر جوون از دست دادن گفت نه چند روزه میبینم گریه میکنه امشب گریشون فرق داره برو ببین چه خبره گفتم من روم نمیشه گفت برو اگه نمیری من برم گفتم باشه من میرم رفتم در زدم یه صدایی اومد گفت کیه گفتم اصبغم گفت بیا تو گفتم آقا گفت خونه ای که فاطمه نداره در زدن نمیخواد اون موقع ای که باید در میزدند با لگد در زدن روضه لگد علی پورکاوه

خدا میدونه دیشب حرم امام رضا گفتم آقا جان مادرت راحت شد داداش گلم اصلا به این فکرم نکن یه روزی بخوای اینو بگی خدا نکنه یه روز یه پسر برا مادرش دعا کنه بره کافیه بعد روضه بری صورتت کبود باشه هی دورت مگه مادر نداری کی زدتت خیلی سخته پسر نتونه مادرشو بغل بگیره چرا منو بغل نمیکنی گفت الان سینه ام درد میکنه اما یه جا قول میدم بغلت بگیرم همه منتظرن مادرش برسه مادرت راحت شد علی پورکاوه

نوشته بود کننده در خیبر تا نگاهش و بچه‌ها افتاد گفت وای زهرا بعد میدوید طرف خونه هی عبا دور پاش میپیچید هی با صورت زمین میخورد اومد جلو بستر خانمش گفت کلمینی فاطمه انا علی مگه نمیگن فمن یمت یرنی هرکی بمیره علی رو میبینه گفت علی جان بزار برم تو منو دست به کمر ببینی بزار پهلوم خوب ببینی علی جان اگه اجازه میدی دیگه برم آقا آی قربون مظلومیتت دید علی داره گریه می‌کنه دستشو بلند کرد اشکای علی رو گرفت هی به بازو میمالید هی به پهلو چه می‌کنی خانم گفت از بابام شنیدم اشک مظلوم شفاس از تو مظلوم‌تر تو عالم ندیدم از تو مظلوم‌تر تو عالم ندیدم علی پورکاوه

همه جایِ جنان، ردِِّ پای علی و نفس بکشم، به هوای علی سر و جان و تنم به فدای علی دل من شده مستِ وِلای علی می‌گیرد آسمان، نور از نورِ نجف من مستی می‌کنم، با انگورِ نجف سر مددی، علی علی سرور مددی، علی علی جان مددی، علی علی سلطان مددی، علی علی شمس و قمر، علی علی تابنده گهر، علی علی شاه ولا، علی علی گویم همه جا، علی حیدر‌حیدر‌... همه جای جنان رد پای علی علی پورکاوه

آه مادر چی‌کشیدی بعد پیغمبر آه مادر امون از چهل نفر کافر آه مادر می‌زدن لگد همش رو در میخ در تو لااقل کوتاه بیا وامحمدا توی خونمون شده سر و صدا وامحمدا آه فضه خونمون شده همش روضه آه فضه روی مسمار خون تازه دردمون شده بی اندازه یه نفر نگفت زهرا یه زنه این درد منه زن باردارو کسی نمی‌زنه این درد منه از چهل نفر کتک خورد یه تنه این درد منه آه مسمار چی نوشتی آخه رو دیوار آه مسمار  مادر ما رو کشتی انگار آه مسمار چشای مادر ما شد تار درشکسته و دیگه شد برو بیا وامحمدا مونده بود حسین به زیر دست و پا وامحمدا مادرم رفت دلش کرببلا وامحمدا آه مادر چی‌کشیدی بعد پیغمبر علی پورکاوه

بزن به پهلوت اشکمو خوب میشه پهلوت مگه نه همین شبا قبل قنوت خوب میشه بازوت مگه نه همین روزا می‌گذری از خیال تابوت مگه نه یواش یواش وا می‌کنی رو بنده از روت مگه نه بد زدنت بمیرم انقد زدنت که از نفس افتادیو هیشکی نیومد زدنت بد زدنت کوچه خلوت زدنت نزدیک خونم توی محلت زدنت بزن به پهلوت اشکمو علی پورکاوه

روز شهادت مادر ابی عبدالله ست زنونه گریه کنید تنها و بی پناه چهل نفر یک زن پا به ماه بی هوایه ضریه ی لگد کوچه‌ رو واسش کردن قتلگاه میون کوچه ها به خاک و خون نشست یه جور زدن که گوشوارش توی گوشش شکست کوچه قتلگاه علی پورکاوه

می گفت اون نا نجیب رفت مسجد اولی بهش گفت کجا بودی اومد قباله رو گرفت رفت این دومی می‌خنده گفت چرا می‌خندی میگم قباله رو گرفت رفت گفت چرا می‌خندی میگم پس گرفت رفت گفت من پسش گرفتم تو راه چجوری پسش گرفتی چرا می‌خندی گفت یه جوری هم زدمش راه خونشو گم کنه گفت پس تو چرا دستت خونیه گفت آخه گوشواره تو گوشش بود زدم گوشواره تو گوشش شکست علما منو ببخشید بابام می‌گفت علی ما آذریا می‌دونی به کی میگیم یارالی اینی که به حضرت زهرا میگم به ابی عبدالله میگن یارالی می دونی یارالی یعنی چی یاراالی یعنی یکی رو بزنی بالا سرش وایسی بگی خوب زدم بهش بی ادبی کنی آخ یارالی آخ یارالی علی پور کاوه

خدا ایشالا به همه رقیه‌های دختر بده روضه حضرت رقیه رو حسش کنن من الان نزدیکه فکر کنم دو هفته است بچه‌هامو ندیدم تلفنی زنگ میزنم تا دو سه روز اول باهام قهر بود می‌دونی سر چی زنگ می‌زدم می‌گفتم خانومم مثلاً تلفنو بده صحبت نمی‌کنم گفتم چرا گفت منو بوسم نکردی رفتی اینطوری یه دختر تویی و کافیه فقط نباشی یه ذره مثلاً پاش زخم بشه دستش زخم بشه و کافیه مادرش دعواش کنه مادرش میگه بذار بابام بیاد بهش میگم می‌زدمش می‌گفت بذار به بابام بیاد بهش میگم من یه عمو دارم دو برابر  قد و هیکلش زورت به بچه رسیده منو با لگد می‌زنی حالا یه دونه بگم تا پیشم رسید من بهش سلام دادم موهامو کشید زورت به بچه رسیده منو با لگد می‌زنی علی پور کاوه

اومد نگاهی کرد اون وضع دید گفت فضه جان گفت بله سریع خاکش کن محسنو اگه زهرا ببینه دق می‌کنه همونجا  دمه چاردری قبری کند مخسن رو خاکش کرد بگم اینجا یه مادر ندید بچه‌شو کجا خاک کردن اما کربلایی ها رباب دید کجا خاک کردن همچین که دستاشو بسته بودن داشتن می بردنش دید یه عده  نیزه دار پشت خیمه‌ها هی نیزه ها تو خاک فرو می کنن نیزه خالی رفت پا اصغر در آمد از زمین دستاشو تکون میداد سرش بالای نیزه تاب می‌خورد بمیرم نیزه‌دارش آب می خورد اونی که گره به کارشه بگه حسین سرش بالای نیزه تاب می‌خورد علی پور کاوه

بشه نیروی مسلمانی حیدر حیدر بگو با شهید ایرانی حیدر حیدر هر مددِ نسل سلیمانی حیدر حیدر پشت سید خراسانی حیدر حیدر علی مولانا حیدر حیدر هر غضبی که چشم رهبر دارد گویا که به سر فتح خیبر دارد دور و بر این دیار پرسه نزنید این مملکت فاطمه حیدر دارد شب دست به گیسوی علی می گیرد خورشید رخ از روی علی می گیرد آن قدر زدم سنگ علی بر سینه سنگ لحدم بوی علی می گیرد حیدرحیدرحیدر بشه نیروی مسلمانی علی پورکاوه  

یه وقت پیغوم دادن دندون رسول الله پیشونی مبارک شکسته تنگه رو خالی کردن برای غنیمت لشکر حمله کرد اون دوتا ملعون مثل بز کوهی رو کوه فرار می‌کردن جون پیغمبر براشون مهم نبود نوشتن تنها کسی که موند پای رسول الله نود تا زخم خورد امیرالمومنین جون پیغمبر و نجات داد یه وقت دیدن خانوم داره می‌ دوئه گفت بابام کجاست همه با دست نشون دادن بابات اونجاست خانم دختره چادرش را پهن کرد گفت بخواب روی پای دخترت کی پیشونی تو اینطوری کرده چرا دندونت شکسته بابا حرفام آشناست آره این اولین دختری بود سر بابا رو گرفت بغل دست انداخت لای موهای رسول الله گفت دخترت برات بمیره کی لبتو اینطوری کرده کی دندون بابامو شکونده یا زهرا اگه علی نبود آقاتونو کشته بودن رسول الله رو کشته بودن یه نگاهی کرد گفت علی جان اگه عمری باشه جبران می‌کن روم نمیشه شما رو نگاه کنم چه جبرانی کرد راحله بود یه نفر نگفت که زهرای علی حامله بود کشتن فاطمه ختم کل این قائله بود محکم می‌زدن یکی دوتا نبودن چهل نفر با هم می‌زدن دخترت برات بمیره علی پور کاوه

اولین باری که گریه کردمو یادته تو بغل مادر، روضه علی اصغر اولین باری که سینه زدمو یادته رو شونه‌ی بابا، غروب عاشورا دیگه آقا همین بچه خودش مردی شده حالا بزار تا که نفس داره بخونه یا حسین مولا اولین باری که گریه کردمو یادت علی پور کاوه

اگر حرف دلت نبود تو رو قسمت میدم به همین سیاهی و این منبر رو این فرش روضه این سیاهی‌ها گریه نکنید خیلیا خوشحالن محرم و سفر تموم شد عروسیا رو برپا کنن به مجالسشون برسن و عقب افتاده‌ها اونایی که مجلس نگرفتن عروسی و کارای خیرشون آخ بمیرم برا خونه علی تازه مصیبت شروع شده آب کفن پیغمبر خشک نشده بود دخترشو زد یامظلومه خونه علی تازه مصیبت شروع شده علی پور کاوه

کارشه از سنگ طلا درست کنه از لات محل گدا درست کنه حرفای قدیمیا غنیمته کار خوبه امام رضا درست کنه مأوامه امام رضا دنیامه امام رضا پشتم گرمه وقتی که آقامه امام رضا میریزه اشک یک زائر که می گفت امام رضا مادرم مریضه صدات زد می گفت امام رضا جوابمم نده باز برام عزیزه عزیزم امام رضا خیال کن که منم مریضم کی جز تو از درد دوا درست کنه کی از غریبه آشنا درست کنه یه پیرزن با دل شکسته گفت کار خوبه امام رضا درست کنه دل خونم امام رضا محزونم امام رضا راهم دادی باز بیام ممنونم امام رضا دور و برت همه خوبن فکر گدای بدم باش فقط گدای تو میشم امام رضای خودم باش آقای آقای آقاها یا علی ابن موسی الرضا کار خوبه امام رضا درست کنه علی پورکاوه

خیلیا بهت پیام دادن حرم امام رضا مریض داریم یالا من نمی‌دانم چرا هر وقت که تب می‌کنم مادرم پا می‌شود رو به خراسان یا امام رضا ممنونتم خیلی از این رفیقای من اربعین نتونستن برن کربلا اما اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هم هست الحمدلله از راه دور دست تمنا گرفتم عمریست در حریم تو مائوا گرفته ایم دستان خویش به سوی تو بالا گرفته‌ایم هرچه گرفته‌ایم ز زهرا گرفته‌ایم اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هست علی پورکاوه

بالا سر امام حسن همه جمع بودند علیا مخدره قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دید ابی عبدالله برش داشت دوباره زینب قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دوباره ابی عبدالله برداشت گفت داداش چرا نمی‌ذاری بچه‌اش رو سینه‌اش باشه از رسول الله شنیدم اونی که داره جون میده یه دکمه هم سنگینی می‌کنه نمی‌خوام سینه داداشم سنگین یا مظلوم سینه‌ات جای سرم بودخرابش کرد قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن علی پورکاو

امام رضا فرمود برا جد ما آه بکشید دیدی یه وقت تو بازار میری یه دختر بچه اصلا دخترته نه خواهرته یهو یه دختر بچه می‌خوره زمین آخی بمیرم الهی برات امام رضا فرمود برا برا جد ما یه نفر دلش نسوخت یا کف میزدن یا هلهله می‌کردن عجب اسمی داری حسین جان من خیلی زجر کشیدم اومدم حرمت خیلی دلشوره داشتم یه وقت نرسم اربعین بیام آقا آقا خسته اومدم دارم برات گریه می‌کنم شنیدم خسته‌ات کردن بالا گودال شنیدم بالا سر جوونت هو کردن ابی عبدالله ابی عبدالله آقا خسته اومدم علی پور کاوه