دانلود مداحی کربلایی علی پورکاوه | قدیمی و جدید

خدا به اونایی که دختر نداره انشالله دختربده بفهمن علی چی گفت بچه‌ها ریختن بیرون رقیه اومد بابا جون بابا اون کی بود تو عبا بردنش گفت داداش علی اکبرت بود بابا گفت پس چرا اونطوری بردن بابا گفت داداشت خوابه بابا تو میزاری بچه ریز ریز ببینه نه والله به خدا تو خرابم نمی‌خواست زینب... زبون نمی‌فهمیدن اول همه رو کتک زدن گفت بابا داداشت خوابیده گفت باشه بابا داداشم خسته است تشنه‌ام بود همچین که خیمه‌ها رو سوزوندن همه رو میزدن رقیه فرار نمی کرد عمه چرا فرار نمیکنی گفت آخه داداشم تو خیمه می‌ترسم موهای علی اکبرم مثل موهای من بسوزه عمه چرا فرار نمیکنی علی پور کاوه

حرم حضرت رقیه بودم دخترم چادر گل گلی سرش بود تو کاروانمون بود دو سه تا دیگه دختر کوچولو بودن به دخترم میگفت : نگاه کن از این چادر سیاها دارم تو که نداری بعد دخترم گفت منم دارم بابام برام خریده با کنیز اومده دختر یزید اومد جلو گفت اسمت چیه گفت اسمم رقیه است اسم بابات چیه گفت بابام سفره بابام اسمش حسینه اسم بابای تو چیه گفت بابام امیر این شهره اسم بابام یزیده تا گفت یزید رقیه عقب عقب رفت گفت من اصلا بابای تو رو دوسش ندارم چرا گفت هی با چوبش به لب بابام میزد روضه بابای تو رو دوسش ندارم علی پورکاوه

یه وقت خانم گفتش رقیه تو نگاه نکن با دست گرفتم جلوی چشم رقیه چی شده عمه داداشمو دوره کردن دوید تو گودال سر و گرفت تو بغلش تو اون حال و احوال چشمش رو وا کرد گفت زینب تویی مگه نگفتم… گفت چرا لبت اینطوری شده چرا پیشونیت داره خون میاد این چیه تو دهنت گیر کرده این نیزه چیه گفت زینب جان منو بزار برو آخه داره ازت خون میره گفت منو بزار برو یه وقت سر تو بغل زینب بود سرش رو اینطوری برگردوند دید یکی با چکمه داره میاد گفت زینب جان این خیلی بی حیا است برو گفت آخه نه برو خدا خاطره بد رو لعنت کنه روضه خاطره بد علی پورکاوه

بی اصل و نَسَبا یه عمر تُو حسرت نَسَبتن چندین قرنه که پیِ دزدیدن لقبتن تبرّیٰ علی، تولّیٰ علی ای قبله‌گاهِ هر مصلّیٰ علی علی اعلم و معلّیٰ علی لا امیرالمؤمنین الّا علی بی اصل و نسبا علی پور کاوه

تقدیر بسته به امداد علی مثل کوهی از فولاده علی حق داره اگه لشکر در میره داره میرسه فریاد علی اومده برا شکار شهریار ذوالفقار کار کار حیدره مدعی برو کنار اسم مولا یعنی زینت سجاده چه اذونی گفته براش موذن زاده کعبه رو میشکافه موقع میلادش گردن نادر شاه بسته علی قلاده مولودی امداد علی علی پور کاوه

ابی عبدالله همشونو جمع کرد بعد اینکه عرفه رو خوند امام گفت که رفتن دلیل میخواهد خدا مرا ته مقتل شهید میخواهد خدا بناست که عطشان ببیندم عشق است بدون پیراهن عریان ببیندم عشق است بناست تشنه مرا در کویر بیند او مرمل بدما در حصیر بیند او محکم همه اینا رو می‌گفت یه مرتبه دیدن لحن ابی عبدالله عوض شد یه بغضی گلوی آقامونو گرفت صدا زد جاتون خالیه نمیاید ببینید خدا بناست ببیند اسیر زینب را علمداری که یه کوفی به غارت برد مشکش را دم دروازه ساعت درآوردند اشکش را به قرآن پاره‌ها آن بی‌ وضو‌ها دست‌ها بردند عروسان علی را از میان مست ها بردند تو ازدحام بازار پرده نشینا شدن معذب با سنگا شد شکسته میون کوچه غرور زینب تو روی نیزه بودی عزیزاتو با طناب آوردن کشون کشون ما ها رو میون بزم شراب آوردن به شام قافله را با عذاب آوردن برای دست یتیمان طناب آوردن مگر که چوب تر و تشت و خیزران کم بود که بعد چند دقیقه شراب آوردن خدا بناست ببیند اسیر زینب را فیضی پورکاوه

تو دائم زیر نور آفتابی من بچه ام رو دکتر میخواست سرم بزنه رگ پیدا نمیکرد داد زدم گفتم بیا اون سرنگ بکن تو چشم من دست بچه ام کبود شد بعد اومدم بیرون زیر گریه گفتم بمیرم برات یه جوری تیر زده بود حلقوم گیر کرده بود به لب نام قشنگت مونده مادر عدو حیرون ز جنگت مونده مادر علی دارم ز تو یک یادگاری به سینه جای چنگت مونده مادر تو دائم زیر آفتابی فیضی پورکاوه

خواهرامونو کنیز خواهرش می کردیم یک گهواره از طلا برا رباب می ساختیم یه عروسی برای قاسم می گرفتیم همه دومادای عالم غبطه شو بخورند انقدر عرروسک می آوردیم برای رقیه ایشاالله یه روز عروسک بدست بریم تو کوچه پس کوچه ها اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری خیلی روضه نگفته داری سلام خانوم ایتها الصدیقه الشهیده کاش ما بودیم علی پور کاوه

شیخ صدوق نقل میکنه گفت عطش امام حسین به جایی رسیده بود وقتی خاک میرفت تو دهنش خاک میومد بیرون یعنی دیگه تر نمیشد خاک میومد بیرون روضه عطش علی پورکاوه

اصلا دختر بابا جلوش گریه کنه دختر میریزه بهم همه عالم میگن دخترا بابایی اند ببین بعضی موقع ها میگه بابایه چیزی رو میخام برام میخری ...میگم نه بابا دیگه تازه گرفتم ... بهم اینطوری میکنه ... بابا... میگم خب باشه امشب زرنگ اونه به حضرت رقیه بگه یه دونه چشم هم برا ما با دل بابات بازی کن بگو اینا کربلا رو خیلی خیلی وقته نرفتن دلت برای این عشاق یه ذره بسوزه هرکی کربلا میخواد بگه حسین... خانوم یه چشم برا بابات ... به خاطر ما ... دانلود روضه هرکی کربلا میخواد علی پورکاوه

سرمو بلند می‌کنم یه روز تو محشر میگم حسین جون اینو دروغ نگفتم شاید خیلی زدم زیر قولم خیلی دروغ بهت گفتم خیلی زدم زیر قولام حرفام ولی به پهلو شکسته مادرت اینو بهت هیچ وقت دروغ نگفتم من خیلی دوست دارم رحمه الله واسعه نظری من حرم لازمم تو با خبری چه خوب شد اومدی آقای ما شدی یه براتی برای ما بنویس ما دلمون برا حرم اباالفضل تنگ شده هرکی دلش تنگ حرم اباالفضل بگه حسین حسین ما دلمون برا حرم اباالفضل تنگ شده علی پورکاوه

در مرام شیعیان تا ولی باشد که پیغمبر نمی‌آید جلو دست بالا می‌رود هرچه زحمت می‌کشد معجر نمی‌آید جلو درد مادر این شده شانه بالا می‌رود دختر نمی‌آید جلو آخه زینبم دیده بازوی مادرش ورم داره درد دختر این شده وقت بازی کردنم مادر نمی‌آید جلو درد مادر درد دختر علی پورکاوه 

ریان ابن شبیب نقل میکنه میگه سیاهی میزدیم به دیوار ایام عاشورا و محرم هر میخی که میزد امام رضا گریه میکرد اینا از میخ خوششون نمیاد میخ کارش وصل کردن بود میخ در یار مرا از من گرفت دانلود روضه میخ در علی پورکاوه

خود منم یه غلطی میکنم میگم دیگه راهم نمیده رفیقم میگه بیا بریم یه جا داریم کربلا یا مثلا زنگ میزنه علی روضه جانمونی بیا بعد که میای حسین بغلت میکنه میگه مگه چیزی شده چیکار کردی مگه بیا بغلم بعد دید حر اینطوری سرشو انداخته پایین دست انداخت زیر چانه گفت ارفع راسک سرتو بیار بالا بگو حسین جون من شرمندتم دانلود روضه آقا شرمنده ام علی پورکاوه

آخه حرف شما رو به باباش زد وقتی باردار بود ابی عبدالله رو گفت بابا جان شما که میفرمایید من نیستم شما هم نیستی باباشم نیست حسنم نیست پس یا رسول الله کیه برا بچه ام گریه کنه گفت زهرا جان آخرالزمان یه آدمایی میان کافیه فقط جلو چشمشون بگی حسین مثل زن بچه مرده براش گریه میکنن خنجر نمیبُره هیچکسی قربونی رو تشنه سر نمیبُره هی ضربه میزنه هیچکسی اینجوری سر از پیکر نمیبُره روضه کیه برا بچم گریه کنه علی پورکاوه

از همان بدو تولد ز همه سر بودی خب تعارف که نداریم تو بهتر بودی با نگاهی به تواریخ عرب دانستم دو سه جا ,جای پیمبر تو پیمبر بودی از همان بدو تولد ز همه سر بودی علی پورکاوه

قربون اون پیرغلام حاجی وایسا گریه کن بلند شو گریه کن جان من بلند شو گریه کن میخوام ببینن... عصا دستته چقدر کارو خراب کردی یکی با عصا اینطوری داره خودشو میزنه یه پیرمرد رو زیر بغلشو گرفته بودند آوردنش دم دمای گودال کدومه؟ اینه هی با عصا تو صورت ابی عبدالله... این پیرمرد کجا اون پیرمرد کجا... گریه پیرغلام اباعبدالله علی پورکاوه

یادته روضه می‌خوندم می‌گفتم یه روز کربلا یه ایران اومدن برات گریه کنن همه هم دور هم جمع ان کرد و لر و فارس و عرب و لر و بختیار همه همه هم یه نقطه اشتراکمون که امام صادق فرمود می‌خواید بشناسیشون محبین ما رو گفت آره آقا اینا همه یه نشونی دارن اون نشونی چیه گفت کافیه جلو چشاشون بگی صلی الله علیک یا مظلوم یارحمه الله الواسعه یه ایران اومدن برات گریه کنن علی پور کاوه

اگه رومو نزنی زمین میام مگه من چند دفعه اربعین میام بذاره اگه امام رضا میام مگه من چند دفعه کربلا میام کم زنده ام با همین غم زنده ام مگه من چند تا محرم زنده ام غم دارم یه حرم کم دارم از همون بچگیام عشق محرم دارم میرسم با این حواله کربلا جای دختر سه ساله کربلا بدرقه ام گریه های مادرمه شاید این زیارت آخرمه با یاد رباب توی مشایه نمیرم یه لحظه زیر سایه با روضه توی صحرا میرم پا به پا مهدی زهرا میرم کم زنده ام با همین غم زنده ام مگه من چند تا محرم زنده ام غم دارم یه حرم کم دارم از همون بچگیام عشق محرم دارم دانلود نماهنگ کم زنده ام علی پورکاوه

خنده دشوار را بیمار می فهمد فقط حال من را مرد دختردار می فهمد فقط حنجرم در آتش خیمه پس از تو سوخته حرف من را عمه از رفتار می فهمد فقط چشم کم سو و زمین افتادنم را زیر پا هرکسی که رفته در انظار می فهمد فقط سختی کار مرا باآستین پاره ام آنکسی که رد شد از بازار می فهمد فقط طعنه ها و خنده های شمر و خولی یکطرف زجر از حرف حساب، آزار می فهمد فقط سینهء تنگ مرا با مُشت محکم خُرد کرد درد پهلوی مرا دیوار میفهمد فقط زخم بازوی مرا شلاق و کعب نیزه ها تاول پای مرا هم خار میفهمد فقط لکنتم زیر سر آن سرخ موی مست بود علتش را آن جنایتکار میفهمد فقط آمدی باسر دوباره بوسه بارانم کنی چشم تار من همین مقدار می فهمد فقط روضه بابا حسین صابر خراسانی علی پورکاوه

میگفت کاروان آوردن دیدن یه دختر شهیده جلو کاروان عکس باباشو گرفته بغلش وایساده یه حاجی اومد گفت دخترم میخوایم بریم مراسم داریم خیلی ها منتظرن گفت حاجی من یه سالم بوده بابام رفته بابامم ندیدم بابامو بیار من ببینم گفت آخه عزیزم گفت حاجی نمیزارم بری تا بابامو ببینم رقیه هم شب گریه میکرد میگفت میخوام بابامو ببینم من بابامو میخوام بعد میگفت وایساده بود این قاب عکس باباشو جلو کامیون گفت نمیرم تا بابامو ببینم کسی هم نمیتونست چیزی بگه دختر شهیده دختر شهید احترام داره دختر شهیدو باید نازشو بخری نه این که بهش لگد بزنی دختر شهید ناز داره قربون این معرفت بعد میگفت جلو این کامیون قاب عکس گرفته بغل گریه میکنه من باید بابامو ببینم دانلود روضه من بابامو میخوام علی پورکاوه

به بچه شیرخواره اش هم رحم نکردند همه میگفتن نمیزنه سنگدل هاش گفتن نمیزنه یهو دیدن بچه رو دست حسینه زیر عبا قایمش کرد به حرمله گفتن جایی شد دلت بسوزه گفت یه جا کجا دیدم بچه رو زیر عبا قایم کرده دو قدم میره بچه هی لگد میزنه مادرش بغل وا کرده اومد بره خیام برگشت طرف ما اومد طرف ما همه هو کردن روضه بچه شیرخواره علی پورکاوه

اینجای صورتم... بچه رو دیدی میزنی حتی باباش ها اینا طاقت نداشتن میان میگن نخون نخون کاش یه نفر تو بیابن به زجر میگفت نزنش این بابا نداره این یتیمه این استخونش شکسته آخه مگه یتیمو با لگد میزنن روضه مگه یتیمو با لگد میزنن علی پورکاوه

از همان بدو تولد ز همه سر بودی خب تعارف که نداریم تو بهتر بودی باده نوشان غدیر از نفست حیرانند تو چه دریای شرابی ؟! تو چه ساغر بودی؟! با نگاهی به تواریخ عرب دانستم دو سه جا ,جای پیمبر تو پیمبر بودی ذوالفقارست به دستان تو و پیغمبر آن زمانی که خودت یک تنه لشگر بودی گفت ؛ لا حول ولا قوت الا بالله اسدالله دمت گرم که محشر بودی اسدالله دمت گرم که غوغا کردی گرد و خاکی وسط معرکه برپا کردی لا به لای رجزت ذکر جلی خوانده مگر؟! فاطمه پشت سرت “نادعلی” خوانده مگر؟!… کلیپ علی مولا جشن بزرگ عید غدیر خم قالب شعر بهم خورده و سرگردانم و مرید تو و از طایفه ی سلمانم مست و بیخود شده از جام بلایم آقا من مسلمان شده ی دست شمایم آقا کلب زنجیری ام آقا…به بزرگیت ببخش و غزلخوانی مارا به بزرگیت ببخش من ندانم زکجا و ز چه رو میگویم “آنچه استاد ازل گفت بگو میگویم” ؛ “هاء علی بشر کیف بشر…” یعنی که “ربه فیه تجلی و ظهر…” یعنی که ؛ هنر ذاتی ‘الله’ شدن را داری دو قدم مانده که جا پای خدا بگذاری یک شبه تا همه ی عرش معلی رفتی تا ملاقات خدا یکسره بالا رفتی مات و حیرت زده از دیدن تو پیغمبر نه خدایی, نه بشر, پس تو چه هستی حیدر؟!… تو نظر کرده ی مخصوص خدایی آقا نقطه ی واسطه ی خلقت مایی آقا پدر خاک! قدمهای تو یادم بوده خاک نعلین شما در گل “آدم” بوده اینچنین محضرتان شور و شعف را عشق است راه رفتن وسط صحن نجف را عشق است روبروی حرمت دین و دلم را دادم دست من نیست اگر سجده کنان افتادم ؛ من به پابوسی دربار تو عادت دارم و به اولاد شما سخت ارادت دارم ای به قربان تو و شور و دم و همهمه ات جان من خاک کف پای تو و فاطمه ات… شکر از گوشه ی لبهای تو خوردن دارد و به روح تو قسم…پای تو مردن دارد کلیپ علی مولا جشن بزرگ عید غدیر خم

منم آنکه زیارت مخصوص در خراسان هوای تو کردم عرفه میهمان نمیخواهی هوس کربلای تو کردم من حرم لازمم دلم تنگ است روزگارم ببین بهم خورده تو عراقی و من هم ایرانم سرنوشت این چنین رقم خورده دانلود روضه هوس کربلای تو کردم علی پورکاوه