کربلایی حمید علیمی

تا نفس داریم ما از سائلان حیدریم فکر پروازیم هرشب گرچه بی بال و پریم نوکران جای نفس هر روز عزت می کشند مشتری های غم تو با همین چشم تریم از دعاهای قنوت وتر تو جامانده ایم غبطه خورهای کرامات مقام قنبریم روضه ها غمخانه نه ، عزتکده های شماست ما به لطف روضه های مادر تو بهتریم مجتبی اماه گفت و پابرهنه آمدیم … ما شریک غصه یاریم هرشب مضطریم از دری که سوخته عطر کرامت می وزد سوخته ماییم که هرشب دخیل این دریم فاطمه جان می کند ، با هرنفس جان می دهیم ما مغیره نیستیم ، از اشک زهرا بگذریم هر تکانی می خورد دنیای ما خون می شود ما عزادار غم‌ پهلوی زخم مادریم دست بر دیوار بود و یک قدم رفت و نشست بشکند دستی که دست مادر ما را شکست تا نفس داریم و ما از سائلان حیدریم حمید علیمی

خواهش حیدرو می‌بینی؛ کلمینی چندوقته که گوشه‌نشینی؛ کلمینی خودم دیدم نقش زمینی؛ کلمینی آه/چشماتو/روی من/می‌بندی/خانومم آه/بیشتر از/هرروزی/من امروز/مظلومم وَ لستُ ادری خبر المسماری چرا؛ تو دست به دیواری چرا؛ دو ‌ماهه بیماری دیدم؛ زخمای ابروتو چرا؛ به روت نمیاری غیر تو دلخوشی ندارم؛ کلمینی سیاهه بی‌تو روزگارم؛ کلمینی نباشی بی‌تو کم‌ میارم؛ کلمینی آه/می‌لرزه/دست‌وپات/از بس که/بی‌جونی آه/چشم تو/زخمیه/چشم من/بارونی ولستُ ادری خبر المسماری چرا ؛ شبا رو بیداری چرا ؛ همیشه می‌باری دیدم؛ ورم ‌داره‌بازوت چرا ؛ به روت ‌نمیاری کجا می‌خوای بری عزیزم؛ کلمینی دنیامو پای تو می‌ریزم؛ کلمینی تویی تو زهرا همه‌چیزم؛ کلمینی آه/تو بودی/تسکینم/توی هر/بحبوحه آه/حالا چی؟/هم پهلو/هم بازوت/مجروحه ولستُ ادری خبرالمسماری چرا؛چن‌روزه تب‌داری چرا؛ رو برنمی‌داری دیدم؛ خونِ رو دیوارو چرا؛ به روت نمیاری دانلود خواهش حیدرو میبینی حمید علیمی

 تو اولین امیر بودی که بین یک حصیر بودی تو واجب السلام بودی بین ازدحام بودی خون تو رو مباح کردند روز منو سیاه کردن بعد بریدن سر تو حمله به خیمه گاه کردن دم دمای غروب از راه رسیده دشمنت یکی نشسته رو تنت تشنه بودی ولی تورو جلو چشای مادرت با لب تشنه کشتنت جلو چشای مادر تو یه عده بی حیا رسیدن تو اولین شهید بودی سرت رو از قفا بریدن خون تو رو مباح کردند روز منو سیاه کردن بعد بریدن سر تو حمله به خیمه گاه کردن انگار هنوز دارن کبوتر پر میبرن انگار چشام هنوز دارن سر میبرن انگار سرت یه تشنه لب رو نیزه هاست انگار هنوز تنت یه پاره تن رو بوریاست انگار هنوز حرم پر از گل اقاقیه انگار هنوز علم میون دست ساقیه تشنه لب کربلا وای حسین وای حسین دانلود تو اولین امیر بودی حمید علیمی

فاطمه صبر و قرار مصطفی است فاطمه دار و ندار مرتضی است نام زهرا حرز جنگ حیدر است نام او از اسم اعظم برتر است عارفان چون نامه انشاء می کنند ابتدا با نام زهرا می کنند اشک زهرا حوض کوثر می شود ساقی این حوض حیدر می شود شنیدم از سر منبر شنیدم از لب ساقر که گفتند بهر سرمستی توکلت علی الحیدر علی ای ساقی کوثر علی داماد پیغمبر علی ای فاتح خیبر توکلت علی الحیدر حیدر حیدر حیدر فاطمه حمید علیمی

اگه کور شم بهتر از اینه از حرم دور شم نذار قسم بدم به پهلویه خودت اجازه نده مجبور شم من حالم خیلی بده صبرم دیگه سر اومده رویای من شیش گوشته مردن بین آغوشته من حالم خیلی بده صبرم دیگه سر اومده رویای من شیش گوشته مردن بین آغوشته طلاق میدم دنیا رو آخر به عشق اینکه بغلت بگیرم من تصمیم خودمو گرفتم من باید برای تو بمیرم بمیرم بمیرم بمیرم من باید برات بمیرم بمیرم اگه کور شم حمید علیمی

یه بار شاید امام حسن و بی بی زینب با هم تنها شدن یهو بی بی فرمود حسن نمیخوای بگی چی شده صدا زد زینب سر بسته برات بگم به خدا من قد کشیدم ولی به جون بابا بی هوا زد این بی هوا زدن تو دل زینب بود یه جا دیگم یکی بهش گفت همچین که دختر سه ساله رو زجر آورد یه وقت دید دختر دست رو صورتش گذاشته تو تاریکی دست رقیه اش رو کشید کی این جوری زد صدا زد عمه به خدا بی هوا زد سربسته حمید علیمی

اگر که یارت تو بستر افتاد غمت نباشه سرت سلامت فاطمه جون داد غمت نباشه اگر که یارت تو بستر افتاد غمت نباشه سرت سلامت فاطمه جون داد غمت نباشه شکر خدا کم نشد مویی از سرت علی فاطمه سربازته میشه پر پرت علی نگاه نکن از پا افتادم نگاه نکن خسته ام دارم میبینم تنهاییتو با چشمای بستم به پای عشق تو تا آخرش هستم تا آخرش هستم نگاه نکن از پا افتادم نگاه نکن خسته ام دارم میبینم تنهاییتو با چشمای بستم به پای عشق تو تا آخرش هستم تا آخرش هستم سرت رو بالا بگیر علی جان خدا بزرگه تموم این شهر بی خبر از مان خدا بزرگه سرت رو بالا بگیر علی جان خدا بزرگه تموم این شهر بی خبر از مان خدا بزرگه موی منم شد سپید با محاسنت علی نمیمونه رو زمین خون محسنت علی تو حضرت دریایی و کل زمین قطره بین همه مشتاقات من عاشق ترین قطره فدای تو خونم تا آخرین قطره تا آخرین قطره نگاه نکن از پا افتادم نگاه نکن خسته ام دارم میبینم تنهاییتو با چشمای بستم به پای عشق تو تا آخرش هستم تا آخرش هستم نگاه نکن از پا افتادم نگاه نکن خسته ام دارم میبینم تنهاییتو با چشمای بستم به پای عشق تو تا آخرش هستم تا آخرش هستم تو اون مسیری که تا قیامت ادامه داره به پای عشقت راه شهادت ادامه داره از تو چه پنهون دلم بی قرار رفتنه زمزمزه ی آخرم روضه ی بی کفنه چه صحنه ای پیش چشمامه وقتی میرم از حال حسینمو بی سر میبینم میون اون گودال خونین و خاک آلود برهنه و پا مال انتقام مادر حمید علیمی

فخرم اینه تو دنیا كه دلم با رقیه است سبب خلقت من گفتن یا رقیه است دل دیوونه من جز تو طالب نداره بذا پات رو چشمام نگن صاحب نداره الهى در همه عمر، در خونت بمونم اسیر و دل سپرده فقط از تو بخونم اگه عشقت نباشه همه دنیا حقیره بمیره هر كى مى ‏خواد تو رو از من بگیره همه عالم بدونه بى رقیه حقیرم اسیر غصه و غم بى رقیه مى‏میرم شماها كه به دنیا مایلید و اَسیرید نمك زندگیمو دیگه از من نگیرید همه عالم بدونه بى ‏بى مشكل گشایى خدا نیستى تو اما كار خدایی داری بى بى مهربونم همه بود و نبودم بى‏بى تو رو مى ‏خوامت من با همه وجودم فخرم اینه تو دنیا حمید علیمی

اومد به مولا گفت آقا کدوم روز براتون شیرین ترین روز زندگی بوده فرمود روزی که پیغمبر دستمو گذاشت تو دست فاطمه صدا زد آقا بدترین و تلخ ترین روز زندگیتون کی بود آقاتون امیر المومنین گریه کرد خودشو انداخت رو پا های مولا آقا اگه حرف بدی زدم ببخش آقا به خدا منظوری نداشتم فرمود نه بدترین روز زندگیمو خدا برا هیچکی نخواد آخه بدترین و تلخ ترین روز زندگیم اون روزی بود که خانومم بین در و دیوار … اومد به مولا گفت آقا کدوم روز براتون شیرین ترین روز زندگی بوده فرمود روزی که پیغمبر دستمو گذاشت تو دست فاطمه صدا زد آقا بدترین و تلخ ترین روز زندگیتون کی بود آقاتون امیر المومنین گریه کرد خودشو انداخت رو پا های مولا آقا اگه حرف بدی زدم ببخش آقا به خدا منظوری نداشتم فرمود نه بدترین روز زندگیمو خدا برا هیچکی نخواد آخه بدترین و تلخ ترین روز زندگیم اون روزی بود که خانومم بین در و دیوار … بدترین روز حمید علیمی

نامرد در این خانه در عرش معلاست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن این که لرزیده تنش آیت عظمی است نزن بی حیا پیشه رویت حضرت زهراس نزن زدی و ولوله در عالم والا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد نامرد در این خانه در عرش معلاست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن این که لرزیده تنش آیت عظمی است نزن بی حیا پیشه رویت حضرت زهراس نزن زدی و ولوله در عالم والا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد نامرد در این خانه در عرش معلاست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن این که لرزیده تنش آیت عظمی است نزن بی حیا پیشه رویت حضرت زهراس نزن زدی و ولوله در عالم والا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد در عرش معلاست حمید علیمی

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمام دست بر نمیدارم کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین

چیو میخواین از ما بگیرید گریه برا محسن ابن علی کی میتونه بگیره مگه کسی تونست مگه اومدن به زهرا گفتن یا روز گریه کن یا شب گریه کن آخر دختر پیغمبر می رفت تو بیابونا گریه می کرد امیر المومنین یه سایه بون یه بیت الاحزان درست کرده بود یه سایه بان درست کرد برا حضرت زهرا که زیر آفتاب نشینه یه روز دم غروب شد بی بی اومدن دیدن دست حسنین رو گرفتن بعد امیرالمومنین دیدن رنگ صورت امام حسین و امام حسن آفتاب زده شده سوخته صدا زد بابا شما چرا صورتاتون اینجوری شده صدا زدن بابا همون سایه بونم که برا مادر درست کردین خراب شد چیو میخواین از ما بگیرید گریه برا محسن ابن علی کی میتونه بگیره مگه کسی تونست مگه اومدن به زهرا گفتن یا روز گریه کن یا شب گریه کن آخر دختر پیغمبر می رفت تو بیابونا گریه می کرد امیر المومنین یه سایه بون یه بیت الاحزان درست کرده بود یه سایه بان درست کرد برا حضرت زهرا که زیر آفتاب نشینه یه روز دم غروب شد بی بی اومدن دیدن دست حسنین رو گرفتن بعد امیرالمومنین دیدن رنگ صورت امام حسین و امام حسن آفتاب زده شده سوخته صدا زد بابا شما چرا صورتاتون اینجوری شده صدا زدن بابا همون سایه بونم که برا مادر درست کردین خراب شد گریه برا محسن حمید علیمی

برگشتم مدینه بشیر اومد گفت آقا میشه اجازه بدی یه ساعتی پشت دروازه مدینه بمونیم من برم به اهل مدینه بگم شما تشریف آوردید مهیا باشه حضرت فرمود از عمه جانم زینب بپرسم اومد خدمت عمه صدا زد عمه جان بشیر میگه میشه دم دروازه منتظر باشیم تا برن به اهل مدینه خبر بدن عمه سادات گریه کرد چی شد عمه جان صدا زد عزیز دلم میمونم ولی خسته شدم از بس پشت دروازه ها معظل شدم پشت دروازه شام حمید علیمی

تو اولین امیر بودی که بین یک حصیر بودی تو واجب السلام بودی که بین ازدحام بودی خونه تورا مباح کردن حمله به قتله‌گاه کردن بعده بریدن سرت تو نگاه به خیمه‌گاه کردن حدود ساعت سه از راه رسیدن دشمنت یکی نشته روی تنت روزه بودی ولی تو رو با لب تشنه کشتنت حدود ساعت سه مادر میگفت نبر نبر زینب میگفت نزن نزن به داد من برس حسن جات خالیه حسن یه عده ری طلب بریدن یه عده بی نسب بریدن تو اولین شهید بودی سر تو رو از عرب بریدن تو اولین امیر بودی حمید علیمی خون تورو مباح کردن روز مارو سیاه کردن دم دمای غروب بازم حمله به خیمه ها کردن حدود ساعت سه دیدن نداره هیچکسی به ابالفضل آقا قاسمی خنجره کهنه‌شو کشید با حوصله برید اون داغی که تورو زمین زد داغه علی اکبر تو سینه ای که با تیر شکفتن قبر علی اصغر تو خون تورا غوبا کردن به خواهرت نگاه کردن بردن طلا به دختراشون جهازا رو روبراه کردن حدود ساعت سه نیزه داری که اومدش وحشی اومد روی سرت از بس فشار به نیزه داد نیزه شکست رو پیکرت دم (واویلا واویلا واویلا) تو اولین امیر بودی حمید علیمی

دو ماهه عزامون تموم شد ولی شروع شد غم محسن ابن علی میسوزیم از این غصه بی کران شده ذکر لب های ما خستگان سر تو سلامت امام زمان آجرک الله یا مهدی همین روزا بوده عدو هم اومدن در بیت مولا رو آتیش زدن همین روزا بوده قد زهرا خمید همین روزا بوده قد زهرا خمید همین روزا بوده شده محسن شهید همین روزا بوده شده محسن شهید مصیبت شروع شد از این میخ در یه روزی سه شعبه شده این میخ در همینا که آتیش زدن این درو سه شعبه زدن چشم آب آورو بریدن گلوی علی اصغرو آجرک الله صاحب الزمان دو ماهه عزامون تموم شد ولی شروع شد غم محسن ابن علی میسوزیم از این غصه بی کران شده ذکر لب های ما خستگان سر تو سلامت امام زمان آجرک الله یا مهدی غم محسن ابن علی حمید علیمی

جمعیت آنطرف و این طرف در مادر میشود در همه جا جوشن حیدر مادر هیزم جمع شده،حمله لشکر،مادر پاگرفته همه جا ناله ی مادر مادر شعله بالا نرود! نا که ندارد اصلا حوریه طاقت گرما که ندارد اصلا درِ این خانه در عرش معلی ست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن اینکه لرزیده تنش آیت عظماست نزن بی حیا پیش رویت حضرت زهراست نزن زدی و زلزله در عالم بالا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد کینه و بغص تو بی حد و عدد شد نامرد حال مولا سراین فاجعه بدشد نامرد سهم قدیسه این شهر لگد شد نامرد هرکس آمد زروی فاطمه رد شد نامرد سوره نور به شلاق ندارد عادت یاس به میخ کج و داغ ندارد عادت خانه وحی خراب است کجایی فضه سوخته مادر آب است کجایی فضه گل دگر نیست گلاب است کجایی فضه دست حیدر به طناب است کجایی فضه نکند روی زمین ماه بیفتد فورا کمک فاطمه کن راه بیفتد فورا سرّ مستور خدا بین گذر گفت علی هی کتک خورد وبا درد کمر گفت علی چقدر ناله کشید و چقدر گفت علی بین این مردم بی عار اگر گفت علی قصدش این است که از عشق حمایت بکند هرچه دارد همه را خرج ولایت بکند این طرف در مادر حمید علیمی

گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا به پناه آمده ام حمید علیمی

به امید خدا بازم رسیده رزق گریمون مشکی پوش غمت میشیم عموی صاحب الزمان دنیا نیومده تمومه دنیامی حسین اربابمو شما هم آقامی دنیا نیومده تمومه دنیامی حسین اربابمو شما هم آقامی زار میزنیم برات تو هر نفس زیاد غصه نخور یه روز منتقمت میاد زار میزنیم برات تو هر نفس زیاد غصه نخور یه روز منتقمت میاد یا محسن ابن علی یا محسن ابن علی به منه سینه زن آقا یه زمانی نگی برو یه زمانی نگی برو میگیریم بهتر از غدیر دهه محسنیه رو ایشالله میزنیم پرچم سیاه برات مثل محرمت گرمیه روضه هات مزد عزادارت با خود مادرت گریه برا تو رو فاطمه میخره یا محسن ابن علی میگیریم بهتر از غدیر دهه محسنیه رو ایشالله میزنیم پرچم سیاه برات مثل محرمت گرمیه روضه هات مزد عزادارت با خود مادرت گریه برا تو رو فاطمه میخره یا محسن ابن علی

گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی

بهشت و شعله آذر خدا به خیر کند هجوم و خانه حیدر خدا به خیر کند در شکسته و مسمار داغ و ضرب لگد شد اجر و مزد پیمبر خدا به خیر کند صدای فضه خذینی او علی را کشت چها گذشت به مادر خدا به خیر کند برای بردن حیدر چه ازدحام شده میان کوچه و معبر خدا به خیر کند سر برهنه علی را زخانه می‌بردند غریب شد یل خیبر خدا به خیر کند زراه آمده قنفذ مغیره همراهش نداشت فاطمه یاور خدا به خیر کند فتاد روی زمین دختر رسول الله میان آن‌همه کافر خدا به خیر کند رسید با کمک فضه بر در مسجد چه دید بر سر منبر خدا به خیر کند به پیش فاطمه شمشیر بر علی نکشید که برده دست به معجر خدا به خیر کند به مادر هر‌چه گذشت آخرش به خیر گذشت برای زینب مضطر خدا به خیر کند نگاه می‌کند از روی تل حسینش را میان آن‌همه لشکر خدا به خیر کند وفرقهٌ بسیوفِ وفرقهٌ برماح زنند به جسم برادر خدا به خیر کند همینکه صحنه وَالشِّمْرُ جالِسٌ را دید گذاشت دست روی سر خدا به خیر کند امان نداد مناجات او تمام شود که برد دست به خنجر خدا به خیر کند عبدالحسین میرزایی بهشت و شعله آذر حمید علیمی

کشته یار محسن ابن علی مرد پیکار محسن ابن علی میزنم جار چشم دشمن کور آبرو دار محسن ابن علی داده درس دفاع از حیدر یاد عمار محسن ابن علی سپر جان حضرت زهرا بین اشرار محسن ابن علی مولانا محسن ابن علی مولانا محسن ابن علی کشته یار محسن ابن علی مرد پیکار محسن ابن علی روضه من همین سه کلمه شعله مسمار محسن ابن علی مولانا محسن ابن علی یا محسن ابن علی پشت در بودی علمدار علی اول شهید مرتضی یا محسن ابن علی صلی الله عیک یا اباعبدالله الحسین کشته یار محسن ابن علی مرد پیکار محسن ابن علی میزنم جار چشم دشمن کور آبرو دار محسن ابن علی داده درس دفاع از حیدر یاد عمار محسن ابن علی کشته یار حمید علیمی

پنهان نخواهم کرد این عشق عیان را من عاشقم هرگز ندارم بیم جان را چون کوه پیش روی دشمن ایستادم از پا در آوردم همه گردن کشان را گفتند ساکت باش گفتم حق حسین است پای دفاع از تو نمی بندم دهان را کوچه به کوچه از ولی الله گفتم تا خلق بشناسند زهرای زمان را بی آبرویش می کنم هر جا موذن بی اشهد ان علی گوید اذان را بابا بزرگم واجب التعظیم دهر است از نام او پر می کنم کل جهان را ویران شود کاخی که در آن میزبانش پایین مجلس می نشاند میهمان را بالای مجلس حرمله شأنی ندارد زیبا نخواهد کرد کرکس آسمان را در کاخ شام و کوفه سرداری ندیدم من روی نی دیدم اجلاس سران را تو جان من بودی و ما ناباورانه دیدیم زیر سم اسبان جانمان را نفرین نکردم زجر را اما به جایش بسیار نفرین کردم شمر و سنان را میخواستم انگشترت را پس بگیرم گشتم ولی پیدا نکردم ساربان را خار مغیلان را حلالش کردم اما هرگز نمی بخشم پدر جان خیزران را بعد از عمو عباس من جای النگو دارم به دور دست رد ریسمان را حالا که دیگر حرمله تیری ندارد با حرص می کوبد به من چوب کمان را انسیه الحورایی ام جسمم لطیف است با ضربه ای راحت شکستند استخوان را بابا شنیدم خواهرم ای وای ای وای افشا نخواهم کرد این راز نهان را از تو چه پنهان دخترت خیلی گرسنه است جز سفره تو پس زدم هر آب و نان را بابا چه گفتی با خدا که پر کشیدی یادم بده تا با خدا گویم همان را پنهان نخواهم کرد حمید علیمی

میدونی از بچگی توی هیئتت بودم میدونی گریه کن غم مادرت بودم میدونی وابستتم بهت ارادت دارم میدونی دلبستتم بهت ارادت دارم یه ذره منو ببین مگه من چند تا امام حسین دارم پای درد من بسین مگه من چند تا امام حسین دارم اگه ازت جدا بشیم میمیرم اگه ازت جدا بشم می پوسم ولم نکن نذار که تنها باشم جون رقیه دستتو می بوسم حسین جان آقا حسین جان آقا میدونی از بچگی توی هیئتت بودم میدونی گریه کن غم مادرت بودم میدونی وابستتم بهت ارادت دارم میدونی دلبستتم بهت ارادت دارم یه ذره منو ببین مگه من چند تا امام حسین دارم پای درد من بسین مگه من چند تا امام حسین دارم اگه ازت جدا بشیم میمیرم اگه ازت جدا بشم می پوسم ولم نکن نذار که تنها باشم جون رقیه دستتو می بوسم حسین جان آقا حسین جان آقا میدونی از بچگی توی هیئتت بودم میدونی گریه کن غم مادرت بودم میدونی وابستتم بهت ارادت دارم میدونی دلبستتم بهت ارادت دارم یه ذره منو ببین مگه من چند تا امام حسین دارم پای درد من بسین مگه من چند تا امام حسین دارم اگه ازت جدا بشیم میمیرم اگه ازت جدا بشم می پوسم ولم نکن نذار که تنها باشم جون رقیه دستتو می بوسم حسین جان آقا حسین جان آقا میدونی از بچگی حمید علیمی

به کی اعتماد کنم خودت بگو منمو و تو و هزار تا آرزو حرف مرگ و زندگیمون وسطه زندگی من بساط روضته اگه بنا به مردنه کی بهتر از محرم کجا بهتر از روضه ها برای کی بهتر از تو کجا بهتر از کربلا بمیرم بمیرم برا انگشترت بمیرم بمیرم واسه زخم سرت بمیرم برای ناله مادرت بمیرم برات حسین **** روضه تو اعظمه مصائبه شبیه نمازو روزه واجبه اومدم رو زندگیم قمار کنم من اگه فدات نشم چیکار کنم برای عاشق شدن کی بهتر از خود تو کی بهتر از جوونی بذار برا تو بمیرم چجوری خودت میدونی بمیرم بمیرم ترک خورده لبهات بمیرم بمیرم رمق نیست تو صدات بمیرم شکسته تموم دنده هات بمیرم برات حسین **** بشماری بیشتره از ستاره ها زخمای این تن زیر دست و پا وسط تموم این مصیبتات به فدای روضه مخدرات اگه بنا به غارته چرا کهنه پیراهنت چرا این همه سر صدا برای چی گهواره و برای چی گوشواره ها بمیرم بمیرم برا حال رباب بمیرم که مُردن همه از اضطراب میکُشن میکُشن میکِشن با طناب بمیرم برات حسین

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمام دست بر نمیدارم کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین