کربلایی حمید علیمی

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمام دست بر نمیدارم کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین حسرت کربلا حمید علیمی

وسط قاب دو چشمان ترت عکس یک منظره پیداست بقیع این شب ها به نیابت ز حسین دل من زائر یک جاست بقیع السلام ای حرم بی زائر گریه های بلند ممنوع است السلام  که غریب وطنی چقدر می چسبد وسط صحن حسن سینه زنی وسط قاب دو چشمان ترت عکس یک منظره پیداست بقیع این شب ها به نیابت ز حسین دل من زائر یک جاست بقیع السلام ای حرم بی زائر گریه های بلند ممنوع است السلام  که غریب وطنی چقدر می چسبد وسط صحن حسن سینه زنی حرم بی زائر حمید علیمی

بود از صدهزاران سال طاعات و عباداتم تولی علی بهتر از آن برتر تبری علی بگو تا عضو عضوم را جدا سازند از پیکر نخیزد جز صدای یا علی از کل اعضایم اگر خسته جانی بگو یا علی اگر خسته جانی حمید علیمی

بی قراره دلم که حرم نداره بقیع بی قرار دلم بی قرار بقیع گریه میکنم از غصه های بقیع سینه میزنم از غصه های بقیع به گوشم میرسه ناله های بقیع میزارم سرم را پنجره های بقیع میخونه که سینه ها سوخته شد واویلا جگر فاطمه افروخته شد واویلا تن و تابوت به هم دوخته شد واویلا داغ دار دلم داغ دار بقیع بانویی نشسته در کنار  بقیع تا سحر میشینه در جوار بقیع برای ام بنین بزم روضه داره بقیع روضه خون میکنه ام بنین واویلا روضه ی سر و عمود آهنی واویلا پسرش با صورت افتاد زمین واویلا بی قراره بقیع حمید علیمی

میسازمت بقیع مانند کربلا با عشق فاطمه با اذن مرتضی این دل لبریز خسته است مانده محروم از زیارت وای از این داغ و مصیبت ویرانه بقیع از غم اولاد زهرا شب به شب در خواب و رویا میشود این قلب تنها مهمان بقیع نفرین به دشمن اولاد مصطفی آنکس که ای بقیع ویرانه کرد تو را میسازمت بقیع حمید علیمی

بِنَبیٍّ عَرَبیٍّ وَ رَسولٍ مَدَنی وَ أَخیهِ أَسَدِ اللهِ مُسَمّا بِعَلی وَ بِزَهراءَ بَتولٍ وَ بِأُمٍّ وَلَدَتها وَ بِسَبطَیهِ وَ شِبلَیهِ هُما نَجلَاْ زَکیٍّ وَ بِسَجّادِ وَ بِالْباقِرِ وَ اْلصّادِقِ حَقّا وَ بِموسی وَ عَلیٍّ وَ تَقیٍّ وَ نَقی وَ بِذِی الْعَسکَرِ وَ الْحُجَّةِ الْقائِمِ بِالْحَق أَلَّذی یَضرِبُ بِالسَّیفِ بِحُکمٍ أَزَلی به نبی عربی حمید علیمی

بقیع تاریکه و سرده دل عاشقا پر از درده بمیرم کی قبر تو آقا خراب و ویرونه کرده الهی نوکرت بمیره چرا یک شمع نیست رو مزارت الهی نوکرت بمیره که خزونی شده بهارت الهی نوکرت بمیره مادرت کی میاد کنارت بقیع یه دنیا غم داره چشمامون ز داغت می باره سنگ قبراتون خاک آقا عقده ای روی سینم می زاره الهی بالحسن عجل ولیک الفرج بقیع تاریکه و سرده دل عاشقا پر از درده بمیرم کی قبر تو آقا خراب و ویرونه کرده الهی نوکرت بمیره چرا یک شمع نیست رو مزارت الهی نوکرت بمیره که خزونی شده بهارت الهی نوکرت بمیره مادرت کی میاد کنارت بقیع یه دنیا غم داره چشمامون ز داغت می باره سنگ قبراتون خاک آقا عقده ای روی سینم می زاره الهی بالحسن عجل ولیک الفرج

توی این دنیا سخته تنها شی من ازت میخوام تو فقط باشی دارم رو میزنم ازم نگیر نگاتو چند وقته چشم من ندیده خنده هاتو ای کاش اصلا گلم علی بمیره با تو بمون جون علی نرو جون حسن تو رو جون حسین تنهایی میمیرم بی تو میمیرم تو فقط باشی حمید علیمی

بودن تو این روضه ها یا حسین برام نعمته تو زیارت ناحیه است الشفاء فی تربت آقا این اعتقادمه اسم شما مثل مرحمه عالمی زیر پرچم حرم تو هیئت ماوای نوکر روضه آقا برام بهتر اونکه دل ما را می بره حرم توئه حسین نذار فقط برا یه لحظه حسین جدا بمونم از تو روضه حسین آقام آقام آقامه مرده باشم آقا اگه روضه ی تو تعطیل بشه حال ما فقط با دم نوحه ی تو بهتر میشه داراییم نذر روضته با تو خیالم چه راحته خوش به حال اونکه دعوت چه خوب غمت دردا اینجا دوا میشه حاجت گدا روا میشه دل همه با صفا میشه زیر علمت حسین تویی که مصباح هدایی حسین دوست دارم تو رو خدایی حسین نذار فقط برا یه لحظه حسین جدا بمونم از تو روضه حسین آقام آقام آقام آقامه اسم شما مرحمه حمید علیمی

بسم رب النور ، من هستم مسلمان حسن بوده از روز ازل دستم به دامان حسن آمدم اصلا در این دنیا به فرمان حسن عالمی دارم در اینجا با گدایان حسن شکر حق که مثل اربابم دلم با مجتباست تا قیامت بر لبم ، یا مجتبی یا مجتباستای خوشا آن دم که ذکر لب حسن جان می شود پیش چشمم جنت الاعلی نمایان می شود در دل ویرانه قلبم گلستان می شود درد های گفته و نا گفته درمان می شود هر که با این اسم زیبا عشق بازی می کند روز محشر پیش مردم ، سرفرازی می کنددل حسن ، دلبر حسن ، عالی حسن ، اعلا حسن قبله عباس و عشق زینب کبری حسن تا ابد بانی کل مهربانی ها حسن لافتی الا علی و لا کریم الا حسن هیچ هم گیرد ز سائل بی نهایت می دهد مهربانی را ببین ناگفته حاجت می دهد مسلمان حسن حمید علیمی

ساعت هایی که خیلی داره به علی و بچه هاش سخت میگذره فرمود بگو برن من امروز خانوممو خاک نمیکنم گریه کنا ما داریم راحت داد میزنیم و گریه میکنیم ولی تو عالم یه بدن اینجور داره غربت ازش میباره حسینیا امشب علی وسط حیاط خونش یه خیمه زد خشت رو خشت گذاشت زهراشو غسل بده بماند چه شد بماند زینب اومد هی نگاه میکرد بابا اینجای مادرم چی شده بابا پهلوی مادرم چی شده میگن هفت جا نه جای بدن بی بی بیشتر زینب اشاره کرد حسینیا یه روزم دختر علی اومد کنار قتلگاه یه بدن پاره پاره روضه نمی خواهد تنی که سر ندارد قربان آن آقا که انگشتر ندارد یک جای سالم بر همه پیکر ندارد جایی برای بوسه خواهر ندارد ساعت های سخت حمید علیمی

تو رو حس میکنم نزدیک قلبم واسم حسی از این بهتر نمیشه رفیق دورم زیاده خودمونیم تهش هیچکی مثه مادر نمیشه ازت چیزی ندیدم جز محبت واست چیزی نداشتم جز مصیبت بازم بغضم گرفته گریه دارم دیگه حرفی ندارم جز خجالت ازت دورمو دلتنگم بی خبرم از احوالت قبری ام نداری مادر کجا بگردم دنبالت میخوام بیام دیدنت الهی بشم فدات گل گرفتم بگو کجا بیارم برات دوست دارم مادرم **** واسم سخته برا من غصه خوردی منو راحت نمیزاره یه روزم یه جوری پشت در رفتی که انگار میخواستی من توی اتیش نسوزم میگن غیر از در و همسایه خیلی واسه فردای من هم گریه کردی درست وقتی همه فکر فرارن تو پا میشی ککه دنبالم بگردی چادرت قیامت کرده یهودی مسلمون میشه من حسینتو دوست دارم پشت حسابم آسون میشه چادرت پناهمه کجا رو دارم برم جهنم واسه شمره من کنار مادرم دوست دارم مادرم تو رو حس میکنم حمید علیمی

کاشانه عذاب شد منزل علی شب تا سحر چو شمع سوزد دل علی من گریه می کنم زهرا کنار تو شد اتش دلم شمع مزار تو بعد از خانه ام شد خانه علی از اشک زینبت از گریه ی حسن بعد از تو بی قرار گشته حسن چرا چه دیده و مگر در بین کوچه ها یا فاطمه مدد باور نمی کنم ای روح و جان من با دست خود کنم جسم تو رو کفن باور نمی کنم هم آشیانه ام از خانه می روی بانوی خانه ام یا فاطمه مدد با گریه ی علی می گرید عالمین نوحه کند حسن بر سر زند حسین اخر شکسته شد بغض شبانه ام تابوت تو رسید بر روی شانه ام زهرای من زهرای من زهرای من زهرای من کاشانه عذاب حمید علیمی

دوباره درد و غصه بیشماره دوباره دل هوایه گریه داره یکی بده جواب شیعه هارو آخه چرا بقیع حرم نداره میسوزه قلبم برا هتک حرمت بقیع میرم امشب با پای دل زیارت بفیع دوباره درد و غصه بیشماره دوباره دل هوایه گریه داره یکی بده جواب شیعه هارو آخه چرا بقیع حرم نداره میسوزه قلبم برا هتک حرمت بقیع میرم امشب با پای دل زیارت بقیع دوباره درد و غصه حمید علیمی

گربنا نیست ببخشید نبخشید اما دست مارا به محرم برسانید فقط

زبان حال حضرت زینب و امام حسین درمورد امام حسن

بِنَبیٍّ عَرَبیٍّ وَ رَسولٍ مَدَنی وَ أَخیهِ أَسَدِ اللهِ مُسَمّا بِعَلی وَ بِزَهراءَ بَتولٍ وَ بِأُمٍّ وَلَدَتها وَ بِسَبطَیهِ وَ شِبلَیهِ هُما نَجلَاْ زَکیٍّ وَ بِسَجّادِ وَ بِالْباقِرِ وَ اْلصّادِقِ حَقّا وَ بِموسی وَ عَلیٍّ وَ تَقیٍّ وَ نَقی وَ بِذِی الْعَسکَرِ وَ الْحُجَّةِ الْقائِمِ بِالْحَق أَلَّذی یَضرِبُ بِالسَّیفِ بِحُکمٍ أَزَلی بِنَبیٍّ عَرَبیٍّ کربلایی حمید علیمی

میشناسنم به نام تو تو کوچه و خیابونا اقایی کردیو بازم کشوندیمون تو روضه ها سرم رو بالا میگیرم یه عمره که سینه زنم اخه حسینی شده ی دست امام حسنم ای شور شیرینم حسن جان ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم بابی انت وامی یا حسن بابی انت وامی یا حسن خواستن تو یه عمره که قاطی با آب و گلم خودمونیم بهت بگم می خوامت از ته دلم خواستن تو یه عمره که قاطی با آب و گلم خودمونیم بهت بگم می خوامت از ته دلم از این همه عشق دروغ به عشق تو دل می کنم آخه حسینی شده دست امام حسنم دست امام حسنم ای شور شیرینم یا حسن ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم ای شور شیرینم یا حسن ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم میشناسنم به نام تو کربلایی حمید علیمی