دانلود مداحی کربلایی حسین ستوده | آرشیو کامل صوتی و تصویری

چه بهشته کربلا روی قلب من خدا خودش نوشته کربلا چه بهشته کربلا گِلمو رقیه با گلت سرشته کربلا پره رازه کربلا چه بلنده پرچمت، در اهتزازه کربلا پره رازه کربلا که بهشت یعنی دو رکعته نمازِ کربلا ذکر هر دم، کربلا ثابت کردم، کربلا من هرجایی، گم بشم برمی‌گردم، کربلا شیرین‌تر از بغل مادر بغل حسین بره بالاتر علم حسین چه بهشته کربلا حسین ستوده

همیشه خوبه کربلا سلام رو به کربلا چاره سازه در خونه‌ی عشقه که همیشه بازه شاید بگن حسین کیه اصلا حسین حسین چیه فقط میگم بگیره نفسم اگه غلط میگم هر کس که زنده‌اس بی حسین الهی الهی، به این عاشقی دچار شه که با نیم نگاهی (ینجوری بی‌قرار شه)۲ همه دارِ علم تو، صحنِ علم تو توی نا امنی دنیا، امنه حرم تو آقام آقام آقام آقام... **** فراقت هم مقدسه بهشت من مشخصه حرم آقا روی شونه‌ی تو باشه سرم آقا بلند بلند صدات کنم برم عقب نگات کنم ولی بازم خودم رو توی آغوش تو بندازم دنیا خرابه‌است بی حسین چی‌داره، چی‌داره، اونی که حسین نداره دلش که بگیره (تا کجا دَووم میاره)۲ رو به راهه با تو حالم، آبروی عالم حَرمت خواب و خیالم، آبروی عالم **** دل من، گرفته کاش یکم بارون بباره که بارون، فقط اسم تورو یادم میاره حسین جان، چقدر اسم قشنگت گریه داره... تو قلبم، نمی‌تونه کسی جات‌و بگیره دلِ من، بجز عشق تورو نمی‌پذیره یه عاشق، امام حسینش‌و یادش نمیره همیشه خوبه کربلا حسین ستوده

دلمو از همه کندم که به زلف تو ببندم نا امید از همه هستم که توی دست توئه دستم گفتن نرو کربلا گفتن بسه یا حسین من که رفتمو خیرشو دیدم گفتن خودتو نزن گفتن بسه دیگه آه اما من ازت دل نبریدم ته آرامشو همه ی دلخوشیم اینه که تو زندگیمو شیرین میکنی به چه قیمت آخه تو رو بفروشمت تو که داری زندگیمو تأمین میکنی آقام آقام آقام دلمو از همه کندم حسین ستوده

روحی، قلبی و نفسی به فدای اباعبدالله پیدا می‌شه تو قلبم ردّ پای اباعبدالله ما را می‌برند بهشت، کربلای اباعبدالله حسین اباعبدالله، حسین اباعبدالله به فدای اباعبدالله حسین ستوده

اومدی سایه رو سرم شدی دیدی بی بال و پرم ، پرم شدی مهربونیت با همه فرق میکنه مهربون بودی که مادرم شدی منو صدا بزن بجای گریه هام ترکی صدات کنم آنام آنام آنام ننه زهرا زمین خوردم ننه زهرا کم آوردم ننه زهرا اگه مردم بیا کنارم سر مزارم من تو رو دارم ننه زهرا ننه زهرا ننه زهرا میشه من رو پسرم صدا کنی خوبه هر چی گره هست تو واکنی با همون دستی که بالا نمیاد میشه واسه پسرت دعا کنی وصله چادرت منم منم منم فدات جوونیما جوان ننم ننم ننه زهرا قرارم باش همه رفتن کنارم باش خوشی روزگارم باش دلم غمینه من عهده دارم ام البنینه ننه زهرا ننه زهرا نماهنگ ننه زهرا حسین ستوده

من همینجام روضه دوست دارم همین که دورهم برا ارباب گریه میکنیم آدم به محرمش بعضی موقع‌ها نمی‌تونه بگه همین که به تو میرسه اصلا نطقش باز میشه الهی دورت بگردم حرفام تموم نمیشه با تو من میشنوم انگار صداتو خورده نگیر از حال و روزم بد جور دلم کرده هواتو حس کردن تو زندگیه این دیگه عین عاشقیه هرچی دروغم گفته باشم اشکام که دیگه واقعیه کرده پیرم از غصه تو میمیرم خیلی خیلی از روزگار دلگیرم حرفام تموم نمیشه با تو حسین ستوده

من سرورم علیه من دلبرم علیه من مادرم فاطمه است پدرم علیه ما اصل و نسب داریم ما همه فرزند حیدر کراریم ما مادرمون زهراست قاتلش هم طرف با حضرت عباس خلیفه خلف شهنشه نجف شاه لو کَشَفَ امیرالمؤمنین عالم یک طرف مولا یک طرف ای عشقت هدف امیرالمؤمنین من سرورم علیه حسین ستوده

ته سرنوشتم از اول سرشتم چراغ بهشتم حسینه تو درس الفبا من اون اسمیُ که قشنگتر نوشتم حسینه علمت سرخ کرمت سبز شد بهشت خدا از برکات قدمت سبز پرچمت سرخ و خودمت سبز از تو مینویسم و مردم میگن قلمت سبز مینویسم اونکه آقامه این حسین اونه که میخوامه اسم زیباش دلارامه بَه چقدر قشنگه این نامه حسین حسین حسین هوای جنونم وِرد زبونم صدای درونم حسینه توی روزگارم من آقامو دارم که آرومه جونم حسینه نفست عشق حرمت نور اسم تو شیرینه اما میگیرم با دمت شور دشمنت کر دشمنت کور از تموم روضه های تو حسین چشم بد دور مجلس تو دین و دنیامه حرمت برام سرانجامه اسم تو حرزمه همرامه بَه چقدر قشنگه این نامه حسین حسین حسین ته سرنوشتم حسین ستوده

خونمون شبیه من کلافه بود اون روزی که شدی کبود خونمون انگاری که اضافه بود سوخت توی آتیش و دود بالا و پایین داره آه زندگی زهرا مگه نه این روزا هم میگذره بهتر میشه دنیا مگه نه علی اگه در بزنه پا میشی از جا مگه نه خدا بخواد خنده میاد روی لب ما مگه نه آه زدنت ای پنجه ی ماه زدنت تو پشت در زخمی شدی باز وسط راه زدنت سخت زدنت مردای بدبخت زدنت خدایی تو این دو سه ماه من مُردم هر وقت زدنت خونمون شبیه من کلافه بود حسین ستوده

بد زدنت بمیرم انقدر زدنت که از نفس افتادی و هیشکی نیومد زدنت بد زدنت تو کوچه خلوت زدنت نزدیک خونه ی خودت توی محله ات زدنت بد زدنت حسین ستوده

السلام علیک ای جناب اباعبدالله اسم ما رو نوشتن تو کتاب اباعبدالله ما رو میبرن بهشت به حساب اباعبدالله حسین اباعبدالله السلام علیک ای جناب اباعبدالله حسین ستوده

امام باقر فرمود: یه جوری زده بود تو صورت مادرم سفیدی چشمش سیاه شده بود وای غرور واسم نذاشتن جلو من رو چادرش هی پا میذاشتن اومدم کمک کنم بهش نزاشتن دیگه پا نشد یه جوری مادرمو زدن که مثل قبلنا نشد ضرب پا زدن مادرم مشغول صحبت بود که اینا بی هوا زدن غرور واسم نذاشتن حسین ستوده

حسین حسین حسین... به کمال عجز گفتم  که دلم رسیده جانم به غرور  گفتی تو مگر هنوز هستی نوای حسین حسین ستوده

کربلا شهر رویایی بی تو هرجایی بی تابم کربلا عشق دیرینم تو رو میبینم تو خوابم جا داره مثل عشقات یه روز از داغت بمیرم کاری کن تا دم مرگم نوکریت باشه تقدیرم هر عشقی جز تو زودگذره واسم هوامو داری لطفتو میشناسم من ریزه خوار سفره ی عباسم ابی عبدالله یا ابی عبدالله   یک عمره به تو منصوبم آقای خوبم یا حسین مستم کرد عشق شیش گوشه بازه آغوشت یا حسین آبادم با تو ام وقتی تو اوج سختی باهامی دل دادم به غمت آقا تا ته دنیا آقامی من که یه عمره سینه زنت بودم اسمتو بردم با همه وجودم نگاهی کن به سینه ی کبودم ابی عبدالله یا ابی عبدالله کربلا شهر رویایی حسین ستوده

سینه ام بوی تربت داره روضه ات واسم برکت داره دنیا بی تو پوچه واسم دوست دارم عشق خاصم تنها یارم امام حسین راه چاره ام امام حسین میسازی با خوب و بدم دوست دارم امام حسین دوست دارم امام حسین سینم بوی تربت داره حسین ستوده

بردن اسمت واسه دل من آرامشه آخرش این عشقت منو به جنون میکشه دل و دلبر آقا جانم یا علی اکبر ای صنما رو به تمثالت میچرخه هی قبله نما تو فقط لب تر کن من واست رگ میدما خوبه قلبم پیشت پر تلاطم شه تا دلم بین همین عاشقا گم شه خون میریزم واست منتظر بودم تا محرم برسه صبح هشتم شه شهزاده علی اکبر با علی اکبر میزنه ضربان دلم اسمشو تا میگم میگه حسین جان دلم دین و دنیا آقاجانم ای ماه لیلا ای صنما تو مقامت میشنم لطمه میزنما اونکه با اسمت دیوونه میشه منما ای صنما اسم تو اکسیره تب جنونه به تو وابسته است پس دل دیوونه نوش جون هرکی وسط دسته سرشو پای عشق تو میشکونه بردن اسمت واسه دل من آرامشه حسین ستوده

تویی باب المرادم همه ی اعتقادم با دوری امتحان نکن گداتو از خاطرم نمیری مگه میشه نگیری دستی که سینه میزنه برا تو با غم تو عجینم میکوبم روی سینم غمتو به همه دنیا نمیدم تویی سیدالاحرار پا علم نگهم دار حالا که از همه دنیا بریدم دست خودم نیست آقا قلباً تو رو دوست دارم خودم اینو میدونم ولم کنی بیچارم حرم تو رویامه تیو شب مهتابی گشتم همه دنیا رو نیست مثه تو اربابی حسین حسین ای جانم زحمتم رو کشیدی تو اوج نا امیدی کسی جز تو نبود پشت و پناهم من کویر تویی رودم توی بیراهه بودم روضه های تو کرده سر به راهم ممنون لطف زهرام اگه میباره چشمام تو غمت رو به هر دلی نمیدی تو سختیای دنیا هوامو داشتی اما غیر بدی ازم چیزی ندیدی از تو چه پنهون دوریت برا دلم سنگینه تویی همون آقا که حتی غمت شیرینه از کرم تو دوره که بگی ازم سیری هرچی باشم بازم دست منو میگیری حسین حسین ای جانم تویی باب المرادم حسین ستوده

دلم کبوترشه اینجا مملکت رضا و خواهرشه مهمون فاطمه است اونی که محضرشه از این جهت میگن مزار فاطمه چون معصومه است اونکه انعکاس مادرشه ببند دخیلت رو به چادر بانو که رشته ی مهر و نمیبُره بانو جان جانانه مرکز ایرانه اذن دخولش ذکر رضا جانه انقده دل به برادرش بسته پرچمش رو به سمت خراسانه مددی یا معصومه گره گشای منه این بی بی زینب امام رضای منه گنبد طلاش فانوس شبای منه وقتی گره میفته توی کارِ دلم تهران به قم فقط برو بیای منه نگاشو دوست دارم که چاره ی درده دلم تو ایوونش بهشتو حس کرده حرمش بازه مرکز اعجازه واسه ی شعرام قافیه پردازه انقده خوبه انقده خانومه بردنه اسمش روزمو میسازه مددی یا معصومه دلم کبوترشه حسین ستوده

از کجا شروع کنم، از کجا بگم برات تنگه دلم واسه‌ی شبای کرب و بلات حال و روز دل من، از نگام مشخصه کی می‌شه دست منم باز به ضریحت برسه ترسم اینه که دَمِ مرگم نیای بالا سرم داغ دیدنت رو آقا نذاری رو جیگرم ترسم اینه که بگی نوکر نالایقی‌ام می‌میرم اگه بگی پامو نذارم تو حرم از کجا شروع کنم حسین ستوده

جز حسین هیچکی نبود که بهش دلیل این اشک چشام و بگم لال بشم اگه بخوام به کسی به جز حسین درد و دل هام و بگم زندگی دلگیر شده نوکرت هم سیر شده ببین چقدر نوکرت تو این یه سال پیر شده غصه تلنبار شده تو دلم آوار شده برس به دادم که باز دلم گرفتار شده آقام حسین اسمت میدرخشه توی شعر ها حسین آقام حسین من از تو به غیر از تو نمیخوام حسین آقام حسین جز حسین هیشکی نبود حسین ستوده

اسم اعظم میخوای فقط بگو یا حسین شوق زندگیِ حقیقی ما حسین غرق دنیا بودم همیشه وقت اذون اولِ وقت شده نماز من با حسین میشمارم لحظه ها رو تا اذون تا که با خدای تو عشق بازی کنم سجده میکنم روی مُهر تو که توی ذهنم رویاسازی کنم توی رویام بیام به کربلا تا یه کم این دلِ تنگو راضی کنم رویامه حرم تو دنیامه حرم تو مرهم واسه ی همه دردامه حرم تو خاک کرب و بلات شفای درد منه یا حسی مژده ی بهار تو خزون زرد منه یا حسین تسبیح تربتت که توی دستم باشه گرمی دست تو – تو دست سرد منه من به شوق وصل تو دم به دم ذکر یا منتهی الرجایا میگم بعد هر نمازم با تربتت تسبیحات حضرت زهرا میگم تربتو میزارم روی چشام اللهم الرزقنا کربلا میگم حیرون حرمتم گریون حرمتم این روزا خدا بخواد مهمون حرمتم اسم اعظم میخوای فقط بگو یا حسین حسین ستوده

بسم الله الرحمن الرحیم یه روز تو کوچه‌ها یه مادری نشست غرور چند نفر سر گوشواره ای شکست یه سیلی بی حیا به مادرم زدش از کوچه تا به خونه مون نشسته اومدش من که یادم نمی رود آن روز وسط کوچه می زدند فریاد من یقین داشتم نمیافتد بی هوا زد که مادرم افتاد یه روز تو کوچه‌ ها حسین ستوده

غریبِ شهر خراسان، بیا برادر من ز دوریِ تو چکد خون ز دیده‌ی تَرِ من ببین که یار تو بی یار و یاور افتاده ببین که خواهر تو بین بستر افتاده به روی سینه‌ی خود نامه‌ی تو را دارم مدام زیر لبم ذکر یا رضا دارم بیا که با تو بگویم ز درد و غم‌هایم نمانده تاب و توانی به کل اعضایم میان راه شکستند حرمتم ای یار ولی به قم شده جبران غربتم ای یار خدا گواست ندیدم بدی ز مردم قم نچیده‌اند در این شهر، پشت در هیزم سخن ز کینه و بغض علی در اینجا نیست میان مردم اینجا غلاف اصلا نیست غریب شهر خراسان بیا برادر من حسین ستوده

دم شیرینم تویی تسکینم ابی عبدالله، ابی عبدالله نازنین یارم تو رو دوست دارم ابی عبدالله، ابی عبدالله توی این شبا اومدم اینجا مهمون دریاشم پیش تو احیا شم بطلب منو یک شب جمعه کرب‌وبلا باشم تو بغلت باشم ته لطف و مرامی حسین تو همونی که می‌خوامی حسین نمی‌شه مصادره کرد معشوقه خاص عوامی حسین ابی عبدالله، ابی عبدالله سروسامون دل دیوونه ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله همه احساسم بمونی واسم ابی عبدالله، ابی‌عبدالله تو بری سر قله قاف هم دل می‌ره دنبالت، دست منو و شالت تو گرفتی گداتو از اول زیر پر و بالت قربون تمثالت می‌گه انگارم این زودیا کربلا دعوتی پاشو بیا تویی عشق مقدس من ابی‌عبدالله دم شیرینم حسین ستوده

امام حسین خریده شما رو چند شبه داری گریه میکنی چرا بس نمیکنی داد امام حسین بزنین امام حسین محشر صدات میزنه نگفتن بهت بسه دیگه مشکیت در بیار نگفتن بهت هرچی رو دروغ گفتم اینو جون مادرم راست میگم حسین خیلی دوست دارم آقا میخوای امتحان کن اگه برات نمردم تو راست میگی واسه روزایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم واسه شبایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم خاک سرده من می‌ترسم حسین منو تنها نزاریا به جان مادرم میترسم حسین من اگه مردمم به این امید میمیرم که تو میای بالا سرم حسین.دوست دارم واسه روزایی که نیستم میخونم حسین ستوده