دانلود مداحی کربلایی حسین ستوده | آرشیو کامل صوتی و تصویری

در امان بود در این شهر غریب با همان تشنگی اش گفت حسین نامه ی دلشکن اش سرِ پیراهن او دعوا نیست از کفن داشتنش میسوزد دور او یک زن بی چادر نیست میکشد آه و میسوزد در امان بود در این شهر غریب حسین ستوده

یابن‌الحسن آجرک الله من واسه‌ی اشکات بمیرم این روزا با پیرهن سیاهم روضه برا بابات می‌گیرم رسمه تو دنیا پسر سرِ بابا رو به دامن می‌گیره پسر که باشه بابا دم جون دادنش راحت می‌میره با اشک چشمام بارون می‌ریزه رو لبایی که کویره تو حجره دلگرم بودو سرِ بابات روی بالش نرم بودو درسته بی‌تاب بودو آب اگه می‌خواست چند تا کاسه‌ی آب بودو من شصت و نُه روزه که دارم میگم حسینو خون می‌بارم با روضه‌ی این پیر مظلوم گودالو هی یادم میارم عریان نبودو بالا سرش نه خولی و سنان نبودو بی سر نبودو تو سامرا که صحبت چادر نبودو غارت نکردن تو سامرا هیچ‌کسو بی حُرمت نکردن از خیمه پابرهنه دویدم دویدم دویدم یابن الحسن آجرک الله حسین ستوده

تو گرفتاری هام تویی اونکه دستمو میگیره من گدای تو ام منم اونکه واسه تو میمیره عاشقانه دوسِت دارم عشق جاودانه خمادر تو داره هوای مارو مادرانه دوسِت دارم دوسِت دارم عاشقانه این روایت نقل از رسول اللهِ حک شده تو صحنت به خط خوانا گفت حسینُ مِنی و اَنَا مِن حسین اَحَبَ الله مَن اَحَبَ حسینا عشق برا من یعنی توی هیئتت بمیرم ارباب عبد این درگاهم از درِ خونت نمیرم ارباب کربلاته که قبله ی تموم حاجاته روزی ما دست خانوم رقیه ساداته عرش اعلا عرش اعلا کربلاته اَلا وَ صَلَی الله عَلَی الباکینه یا اباعبدالله میگم تو گریه عاشقای رقیه اینو بدونید اَحَبَ الاَرباب اَحَبَ رقیه تو گرفتاری هام حسین ستوده

ای همه ی کار و کسم یا حسن نیم نگاه تو بسم یا حسن با تو امیرِ دو جهانم ولی بی تو اسیر قفسم یا حسن جان و جانان منی دین و ایمان منی مهر تابان منی جان حسن مولا مست تو ام مست تو ام یا حسن عاشق پابست تو ام یا حسن تا به ابد من نروم از درت عمریه پیوستِ تو ام یا حسن جان و جانان منی دین و ایمان منی مهر تابان منی جان حسن مولا وصله ی ناجور تو ام یا حسن صیدمو در تور تو ام یا حسن دست کریم تو به من داده سینه زنه شور تو ام یا حسن تو رگت خونِ علی شیر جنگ جملی عشق بین المللی جان حسن مولا ای همه کار و کسم یا حسن حسین ستوده

آقا تو رو جون زهرا گره افتاده بی، تو به کل دنیا آقا، نکنی دل از ما نکنی سر تو چاه، دیگه مثل مولا برگرد، ای مرد شبگرد برگرد، ای ز مردم دلسرد برسون خودتو، ای پناه دلم به امید وصال، رو به راهه دلم العجل مولا... دنیا، یه سرابه محضه زندگیِ بی تو، یه عذابه محضه سخته، تو دلای سنگی کی برمیگردی، مُردم از دلتنگی احساس، چاره‌ی این تنهاست برگرد تو رو جون عباس ببین هق هق این، گریه‌های منو بی تو غم می‌گیره، جمعه‌های منو برسون خودتو، ای پناه دلم به امید وصال، توی راه دلم العجل مولا آقا تو رو جون زهرا حسین ستوده

چه غریبه کربلا شب جمعه ها پر از شمیم سیبه کربلا چی میشه منم بشم مثل حبیب کربلا به صفای کربلا توی خواب قدم زدم تو کوچه های کربلا به صفای کربلا میشه پرچمت بشم رو گنبدای کربلا با تو مستم کربلا خاک هستم کربلا ای کاش از اول به تو دل میبستم کربلا دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم نور دو عینی نکنی ولم عزیز دلم عزیزدلم شیرین تر از بغل مادر حرم حسین حرم حسین بره بالاتر علم حسین علم حسین ضربان ضربان ضربان قلبم چه غریبه کربلا حسین ستوده

نوشتم از حال دلتنگی که در دلتنگی قیاسی نیست به پلکت جانم گره خورده بگیر جانم را هراسی نیست همه دم نفسم روح و جانم شده نام تو وِردِزبانم بروند همه از کشور دل تو بمان تو بمان در جهانم در دلبر عالمی بستم عاشقی خستم با جهانی نجوشم نشستم تنها سر کویت تاری از مویت بر بهشت نفروشم اباصالح یا اباصالح شبی از دنیا گذر کردم به دست آوردم نگاهت را تو را در خوابم عجب دیدم زدم بوسه روی ماهت را به لبم به تنم مانده بویت و درخشش آن خالِ رویت همه عمر به تماشا نشینم زِ دلم نرود آرزویم پریشان از حس زندانی اشک پنهانی انتظار و جدایی تو برگردی من سفر باشم بی خبر باشم آن شبی که میایی اباصالح یا اباصالح نماهنگ حال دلتنگی حسین ستوده

کم رنگ میشم زیر خاک واسه کربلا دلتنگ میشم بی تاب میشم یه روز عکسی میشم رو طاقچه ای قاب میشم اگه همه منو از یادم بردن آقا نبر از یادم اگه تو حرمت دسته آوردم آقا نبر از یادم اگه صدای من از خاطر ها رفت آقا نبر از یادم گریه های من از خاطر ها رفت آقا نبر از یادم شیدام کن بیا فکری به حال این دل تنهام کن توی شلوغی محشر خودت پیدام کن

رَحِمَ الله مَن نادی یا اباعبدالله غَفَرَالله مَن والا یا اباعبدالله لَعَنَ الله من عادی یا اباعبدالله چه اسم شیرینی، چه اسم زیبایی قشنگ‌ترین اسمِ روی لب ماهایی حسین آقای من، آقای من... رحم الله من نادی یا اباعبدالله حسین ستوده

زیر آسمون گفتم حسین دل پر جنون گفتم حسین از خود نجف تا خود کربلا پای هر ستون گفتم حسین مسیر به مسیر نفس به نفس مسیر نجف به کربلا واقعا معرکه است ستون به ستون قدم به قدم رفیقا همین جاست که میگن حرم تا حرم امیر کربلا حزین کربلا چه کردی که مهر تو به دل میشینه کربلا حتی خدا هم از عرش خودش میگه ماشاالله به اربعین کربلا زیر این علم گفتم حسین من دم حرم گفتم حسین وقتی قسمتش نشد بیاد جای مادرم گفتم حسین سلام بر حسین سلام کربلا کی باور میکرد که بازم بیام کربلا سلام بهترین به این سرزمین قیامت رو میشه ببینی شب اربعین ماشاالله به اربعین کربلا حسین ستوده

ر جوری میتونستم اومدم گفتم سیاهی‌لشکرت بشم امسال و با این نیت اومدم شاید فدای خواهرت بشم ام‌البنین پناهه زوار اربعینه قطعا تو این شلوغی حال من و میبینه آقا درد آوردم دوباره بازم میبینی به درِ بسته خوردم اگه نمیشد برسم حرمت دق میکردم حسین وای هر جوری میتونستم اومدم حسین ستوده

من کربلاییم یعنی جیره‌خور ابوفاضل دستم تو دستشه آخه دستش پره ابوفاضل وطنم کربلاس چون آخر قدم زدنم کربلاس وطنم کربلاس چون خونه‌ی امام حسنم کربلاس شدم آدم تو زنده‌ی غم تو از سرم زیاده حتی لطف کم تو آرزومه اسمم بخوره تو خدام مسؤل عوض کردن پرچم تو جانم حسین جان اباعبدالله من کربلاییم حسین ستوده

سخته دوری از محبوبت دوری از روزای خوبت مجنون زندگیش دلگیره کی تو … کربلا میمیره دارم دلشوره ی اربعین و یعنی میبینم اون سرزمین و نا امید میشم از هرکی میرم میزنم باب ام البنین و خونم کربلا این روزا همش پریشونم کربلا من حالم بده کی میبینمت نمیدونم کربلا این بار که بیام بیشتر از گذشته میمونم کربلا سینم از غمت سنگینه قلبم واقعا غمگینه مردن تو حرم شیرینه شاید سرنوشتم اینه من همون بچه ی روضه گردم آخ چقدر واسه تو گریه کردم اگه باز اومدم قول میدم که زنده از کربلا برنگردم مامن کربلا جای خوبیه برا مردن کربلا تعبیرش چیه؟ خواب دیدم جنازمو بردن کربلا تو قبرم برام خاک تربتت رو آوردن کربلا نماهنگ دلشوره اربعین حسین ستوده

چه ذوالفقارو به عزم مصاف بردارد چه جانماز پی اعتکاف بردارد علی حقیقت نور است و هیچ ممکن نیست که در مقابل شب انعطاف بردارد خورشید و کهکشونا هرشب بر محور علی می‌گردن حجاج کعبه ایام طواف دور سر علی می‌گردن بارانه علی طوفانه علی پیغمبر اولین مسلمان علی قرآنه علی میزان علی کعبه اولین زائر ایوان علی اگر به خاطر مولا نبود ممکن بود خدا ز خلق خود امر طواف بردارد دوباره مثل علی زاده می‌شود؟ هرگز اگر دو مرتبه کعبه شکاف بردارد رفتم نجف رو به ایوونت من سمت قبله رو گم کردم کعبه می‌گرده دورت پس من دور سر علی می‌گردم شبگرده علی، چه مرده علی کابوس خلیفه‌های نامرده علی طوفنده علی، پاینده علی یا زهرا گفته خیبرو کنده علی چه ذوالفقارو حسین ستوده

شب های جمعه آخه چه سری داره دلهامون میگیره شب های جمعه مادر میاد و کربلا بارون میگیره شب های جمعهیه دختری هی ذکر بابا جون میگیره شب های جمعه| مادر بنیه میگه و خواهر میفته چشمای زهرا بازم به زخم گودی خنجر میفته مادر به یاد اون پنجه های شمر و موی سر میفته من بی وضو موی تو رو شونه نکردم حالا به دنبال سرت باید بگردم شب های جمعه حسین ستوده

خدا با تموم سیلقش انگار تو رو کشیده امضای اثر ماهش شده ابروی کشیده ممنون خداوندم ابالفضل آفریده عجب هنری خلق کرده عجب اثری خلق کرده برای ابی عبدالله عجب قمری خلق کرده شاه با ادبان بر دلم ضربان نُقل روی لبان ساقی ساقی فاطمی جگره مرتضی ثمره واقعا قمره ساقی ساقی ابوفاضل ابوفاضل خدا با تموم سلیقه اش حسین ستوده

من مال اباعبدالله دنبال اباعبدالله قلبم مثل بیرق جزو اموال اباعبدالله دنیا رو نمیخواهم هرگز منهای اباعبدالله عشق متفاوت یعنی آقای اباعبدالله نفس تو بقا به جهان قلبم با تو حرف میزنم به زبان قلبم ضربان ضربان ضربان قلبم دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم عزیز دلم عزیز دلم نور دو عینی عزیز دلم نکنی ولم نکنی ولم دلخواه اباعبدالله مفتاح اباعبدالله ما سرباز مهدی میشیم از راه اباعبدالله یا باب نجات الامه فی ارض اباعبدالله از حال وهب فهمیدیم بی مرزه اباعبدالله همه دم همه جا هیجانه قلبم بی تو هر نفسم به زبان قلبم ضربان ضربان ضربان قلبم من مال اباعبدالله حسین ستوده

دیدم که تموم پهلوونا با اسم خودت مدد میگیرن از لات سر کوچه ی ما تا لاتای قدیم برات میمیرن پیچش زلف تو دست بادم داده می بریز که می از مشک تو آزاده هرکسی آدمت شده نوش جونش من سگ کوی تو پش بزن قلاده سلام به ماه عقیله زندگی عقیله دشمن تو ذلیله قمر بنی هاشم سلام به خالق قدرت مقتدای شجاعت رکن اصلی غیرت قمر بنی هاشم سلام به ماه عقیله حسین ستوده

زندگی بی تو حروم رقیه تویی عشق ناتموم رقیه من میخوام برا حسین بمیرم پیش چشمای خانوم رقیه شاه بانو حق داره اگه بهت سجده کنه ماه بانو تو به آغوش حسینی بهترین راه بانو میگه عباس بهت ماشالله بانو حلمای حسین زهرای حسین روشن شد به دیدنت چشمای حسین یاسین حسین تسکین حسین ای دختر سه ساله ی شیرین حسین عشق نا تموم رقیه حسین ستوده

با پا زدنت بعضیا وضو گرفتن بی محابا زدنت گیر آوردنت غریب و مثل زهرا زدنت سی هزار نفر تو رو با بغض مولا زدنت دیدم که روی سینت دویدن دیدم که موی سرت رو کشیدن دیدم که با یه خنجر که کُنده نمیشه ببری رگهاتو میبریدن بریدن ای وای ای وای حسین جان غوغا شده بود سر بردنه لباسای تو دعوا شده بود استخونت از میون سینه پیدا شده بود حرمله مزاحم خیمه ی زنها شده بود ازخیمه پا برهنه دویدم ازسینت چند تا نیزه کشیدم بی‌‌محابا زدنت حسین ستوده

خورشید پیشت عین فانوسه لطفت دریا نیست اقیانوسه رو گنبد پرچم مشکیت آقا زیباتر از بال طاووسه از تو میگم منظورم عشقه دیدنِ گنبد از دورم عشقه روضت خوبه این شورم عشقه میمیرم با تو محشورم عشقه مهربون تری از مادر و پدرم داد زدم که در بیاد اسمت از جیگرم با تو با نفسام زندگی میکنم شب نمیشه روز من اسمتو نبرم ای جان ای جان اباعبدالله اشکامون هر قطره بارونه ما میریم این اشکا میمونه تو عالم کی مثل تو داره انقدر عاشق انقدر دیوونه روضت ابره وقتی میباره دریا سر روی ساحل میزاره ماهم رو به نورت میاره خورشید میتابه چون دوسِت داره زندگی گذرا جاودانه حسین ای نوا و نغمه ی عاشقانه حسین نبض شعر و غزل پس اجازه بده تا صدا کنم تو رو عاشقانه حسین ای جان ای جان اباعبدالله خورشید پیشت عین فانوسه حسین ستوده

به خاطر تو همه چیمو دادم تا که فقط عشقتو داشته باشم روی دلم داغ تو رو گذاشتم تا که فقط حسینو داشته باشم با تو پا به پا رفتم هر دفعه دلم گرفت فقط کرب و بلا رفتم هر باری که افتادم دل شکسته پا شدم بازم به تو سلام دادم تنها شدمو سوختم تو اوج نداری ام آقا روضتو نفروختم مشکیتو بغل کردم توی چای روضه کل مشکلامو حل کردم سرم فدات بشه امام حسین فقط دلم به تو خوشه حسین به خاطر تو حسین ستوده

باب امید باب نجات روح آدم نبض حیات اعتقاد سینه زنات چادر تو از مقدسات ای صلابت عشق بهترین علامت عشق شرح قصه‌ی کوتاه تو روایت عشق راز شور و جنون رمز بی‌نهایت عشق که دراومدی با عمع جان به قامت عشق نازنین رقیه به فرشته‌ها میگن رو زمین رقیه کربلا میرم به جات اربعین رقیه یا رقیه یا رقیه یا رقیه باب امید باب نجات حسین ستوده

من توی زندگیم به خیلیا دل بستم هرکی یجور شکست دل پریشونم رو دیگه زندگیه اگه یه روز من مردم میشه توی قبر خودت تکون بدی شونم رو دلم درد اومده آدم اینجا دلش خوشه پیش مرد اومده بهت رو میزنه آدم بی‌اختیار جلو تو زانو میزنه همین همه منتظرن من بخورم زمین اگه من نبودم جای من بگید زمین خورده میگه یا ام‌البنین همش حس می‌کنم اجل بهم نزدیکه می‌بینی گریه‌هام با قبلنا فرق کرده غصه هیچکس رو نخورده بودم اینقدر تو دریای غمت خدا منو غرق می‌کنه بده گریه‌مرد ولی حسین فرق می‌کنه دارم دق می‌کنم من یه روز قمرو برا تو عاشق می‌کنم حسین حسین حسین... من توی زندگی به خیلیا دل بستم حسین ستوده

برا ضریحت عروسک میخرم رقیه اسم تو رو میذارم رو دخترم رقیه حالا که دامنت سوخت میسوزونم پیرهنم اصلا اونی که باید بمیره واست منم از ناقه افتادم بابا سرم شکست انگشت لاغرم شکست باباحسین... برا ضریحت عروسک میخرم رقیه حسین ستوده