حاج سید مجید بنی فاطمه

از دوری قلبم خونه، بی تاب و سرگردونه تو آسمون چشمام، صد ابر پر بارونه این دوری ناتموم، قلبم رو می‌لرزونه لیلای من غیر از تو کی دردم رو می‌دونه حرم، هوات زده به سرم، حرم به پات می‌ریزه پرم حرم، قسم داده مادرم، حرم به قربون تو برم خدا محبت تو رو با بلا گره زده به دلا که آتیش غم تو، به پا شده تو سینه ی ما هوای حرم سیدمجید بنی فاطمه

من یه کبوتر بچه ام بال منو نبندید خیلی کوچیکه دل من به اشک من نخندین از روی نی گریه نکن به حال پیرهن من اگه رو نی خسته شدی بشین به دامن من سوره یوسف بخونید گمشده پیدا شده قرآن نخون ای بابا جون زخم لبت وا شده عدو بهانه گرفت و زد و به او گفتم بزن بزن مرا که یتیمم بهانه لازم نیست کاش اون روزی میومدی اگه جرئت داشتی اون روزی میومدی که عمو عباس داشتم زود زود برات آب آوردن گفتن آفتاب بهت خورده زودی تشنت میشه صورتش کبود بود خسته بود زیر آفتاب بود همچین که گفت به من آب بدید آقام یه مقدار آب داری به من بدی تا بهش داد گفت راه قتلگاه کدوم طرفه گفت دختر جان قتلگاه رو برا چی میخوای گفت آخه بابام هنوز آب نخورده من یه کبوتر بچه ام مجید بنی فاطمه

یا امام حسین روسیاهیمو نگاه نکن با هم اومدیم سوا نکن دست خالیمو رها نکن خاک پای زائراتم هر شب جمعه به یاد کربلاتم بدترین نوکراتم هر شب جمعه به یاد کربلاتم بازم از راه دور سلام داد از دوری مدام کی میشه بازم بیام ای آقا ای تنها عشق زندگیم رویای همیشگی دوست دارم از قدیم ای آقا یا امام حسین روسیاهیمو نگاه نکن با هم اومدیم سوا نکن دست خالیمو رها نکن با تو بوده خاطراتم هر شب جمعه به یاد کربلاتم تشنه آب فراتم هر شب جمعه به یاد کربلاتم دنیا و آخرت حسین خیر عاقبت حسین خوشبختی فقط حسین ای آقا من از تو دل نمیکنم حتی وقت مردنم بازم سینه میزنم یا امام حسین روسیاهیمو نگاه نکن با هم اومدیم سوا نکن دست خالیمو رها نکن من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم تو می‌روی به سلامت سلام ما برسانی یاد کربلا مجید بنی فاطمه

مرید حضرت عشقن دلای مومن عاشق سوا شدن همه خوبا برا مکتب صادق دل ابرا براش گریونه حرمش تو قلبامونه گریه های ملائک امشب تو سکوت بقیع پنهونه عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق با پای خسته که می رفت تو کوچه ها پی مرکب دوباره باز مجسم شد تموم روضه ی زینب تا رو خاک زمین جا می موند دل آسمونو می سوزوند تازیونه که بالا می رفت روضه ها دلشو می لرزوند بین مدینه شاو شیخ الائمه دیده روضه ش پر از نشونه از عشق سربریده غربت بقیع مجید بنی فاطمه عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق محاسن سپید عشق چراغ این شب تاره گریز روضه ی صادق با روضه ی علمداره تا که نام خدا تو دنیاست غم کرببلا پابرجاست با نشونی قال الصادق می خونیم مددی یا عباس ای جان روضه های کرببلا اباالفضل صلی علی حسین و صلی علی اباالفضل عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق غربت بقیع مجید بنی فاطمه

تو راه و من بیراهه عمر دنیا کوتاهه تسبیحم تا دم مرگ یا اباعبداللهِ ای عشق شیرینِ شب های من ای خاکت تربتِ اعلای من کِی میرسه به حرم پای من ای آقای من ای آقای من همه دنیا به یک گوشه نگاه تو نمی ارزده کسی که سینه زن باشه تنش تو قبر نمیلرزده حسین جانم ای خلقت مدیون تو ای عالم مجنون تو پس کِی میرسه از راه منتقم خون تو ای قربان تو و سپاه تو کفنم پیرهن سیاهه تو من پای رکاب خون خواه تو میمیرم ان شاءالله تو راه تو چقدر خوبه که مرگه من توی راه حرم باشه چقدر خوبه دم آخر رو پای تو سرم باشه حسین جانم دانلود نماهنگ عمر دنیا کوتاهه مجید بنی فاطمه

افتاده در صحرا تنت برده عدو پیراهنت خون می چکد از گردنت زینب بمیره یا حسین ای برادرم گل پرپرم دست و پا نزن پیش مادرم دانلود روضه افتاده در صحرا تنت مجید بنی فاطمه

کار به جایی رسید شمشیرُ کشید آقا رو شهید کنه … یه وقت دیدن تا شمشیرُ منصور کشید مقابلِ امام صادق دیدن دستش داره میلرزه ، رنگِ صورتش عوض شد .. ( چی شد منصور ؟..) گفت همچین که من شمشیر کشیدم ، دیدم مقابلم وجودِ نازنینِ پیغمبرُ .. میفرماید منصور شمشیرُ از بالاسرِ جگر گوشه ام کنار بزن والّا تاج و تختتُ بهم میریزم … یا رسول الله .. یه شمشیر بالاسرِ امام صادق دیدی طاقت نیاوردی .. من بمیرم برا اون خانمی که با عجله دوید .. اومد بالا بلندی .. دید حسین افتاده .. شمشیر دار با شمشیر میزنه .. نیزه دار نیزه میزنه .. اونایی که حربه ای نداشتن سنگ آورده بودن …. حسین ….. دانلود روضه امام صادق علیه السلام مجید بنی فاطمه

بی نشون و پنهونه گل یاس بین سرو و لاله و شقایق ای فدای غربت بقیعت یا حبیبی یا امام صادق ای امید دلم پر کشیده دلم تا خوده آسمون تا مزار تو ای همه باورم سید و سرورم زندگی میکنم در مدار تو تو آینه مادری من بنده حیدری تو تو مراد منی من شیعه جعفری **** زیر اون خاک زیر اون همه نور مثل دریا مستوره حقایق ای که خاکت اقیانوس نوره یا حبیبی یا امام صادق من هوایی میشم که بشینه بازم گرد و خاک بقیع رو سرم آقا اینه رویام هنوز زائر تو یه روز داره وارد میشه تو حرم آقا تو مرجع و ملجأی تو سید و سروری من مبتلای تو ام من شیعه جعفری دانلود بی نشون و پنهون گل یاس مجید بنی فاطمه

حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود یا مگر ریحانه ی صدّیقه ی اطهر نبود با چه تقصیر و گنه بر خانه اش آتش زدند اجر نشر دانش او شعله ی آذر نبود اجر و پاداش رسول و عترت مظلوم او در دل شب حمله بر باب الله اکبر نبود نیمه شب کز خانه می بردند صاحب خانه را بر روی دوشش عبا عمامه اش بر سر نبود از برای بردن مولا کس از ابن ربیع سنگدل تر، بی حیاتر، بلکه ظالم تر نبود او پیاده می دوید و این به اسب خود سوار گوئیا در سینه ی تنگش نفس دیگر نبود دیدن بابا در آن حالت پسر را می کشد خوب شد همراه بابا موسی جعفر نبود از شرار زهر مثل شمع سوزان آب شد غیر تصویری به جا زآن نازنین پیکر نبود پاره پاره قلبش از انگور زهر آلوده شد از بنی العبّاس جز این شیعه را باور نبود بعد عمری سوختن بر قلب او آتش زدن این ستم بالله روا بر آل پیغمبر نبود «میثم» آن روزی که شد پیکر پاکیزه دفن محشر شهر مدینه کمتر از محشر نبود حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود مجید بنی فاطمه

علیه دینم عشقشه تو سینم همه ی امیدم اینه که یه روزی حیدرو میبینم دریا دریا عاشق علی هستن مولا مولا دل به دل تو بستن من که هر دم با علی علی هستم دلم از یاد علی پر شور و شعفه که بهشت من ایوونه نجفه توی آیات خدا علی بیت الغزله روز محشر هم میزان عمله علی دینم مجید بنی فاطمه

بی تاب بی تابم از عشق مولا عشق مولا دارم با اذن زهرا عالم و آدم افتاده همه بر پای مادر عالم و آدم با مادر همه قربان حیدر الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی ذکر اعجاز پیغمبر یا زهرا هوهوی شمشر حیدر یا زهرا سپر جان پیغمبر سر و جان مولا بود بلاگردون حیدر هم توی کوچه زهرا بود امیرالمؤمنین یا شاه مردان دل ناشاد ما را شاد گردان همین است و همین است و همین است فقط حیدر امیرالمومنین است الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی هر لحظه که دست مادر می لرزه زانوهای مرد خیبر می لرزه حال و روز اهل خونه پریشون و گریونه از همون روزی که مادر قد خم برگشت خونه فلک دیدی چه خاکی بر سرم کرد به طفلی رخت ماتم در برم کرد الهی بشکنه دست مغیره میون کوچه ها بی مادرم کرد الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی عشق مولا مجید بنی فاطمه

کی میتونه تو رو توصیفت کنه که همیشه گمی لا به لای شعر کی میتونه یکم از غمت بگه پای تو میلرزه دست و پای شعر تو حس خوب حرفای قدیمی تو خورشیدی تو دریایی نسیمی غبارو ذره و کمتر منم من تو زهرایی و رحمان و رحیمی منم امشب عزادارم ولی با رخصت بانو سلام ای مادر دنیا سلام ای حضرت بانو کی میتونه تو رو توصیفت کنه که همیشه گمی لا به لای شعر کی میتونه یکم از غمت بگه پای تو میلرزه دست و پای شعر تو حس خوب حرفای قدیمی تو خورشیدی تو دریایی نسیمی غبارو ذره و کمتر منم من تو زهرایی و رحمان و رحیمی منم امشب عزادارم ولی با رخصت بانو سلام ای مادر دنیا سلام ای حضرت بانو تو زهرایی مجید بنی فاطمه

ای که شجاعت آورد چهره به خاک پای تو بسته به خانه تا به کی دست گره گشای تو همچو جنین گرفته ای زانوی غصه در بغل خیز و ببین چه می کشد همسر با وفای تو من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان قال و مقال عالمی می خرم از برای تو لحظه به لحظه می برم بار غمت به دوش دل کوچه به کوچه می کنم جان سپر بلای تو گر چه قدم دو تا شده، تیغ نبرد ما شده گریۀ های های من نالۀ بی صدای تو تا نشود به موج غم یک سر موی از تو کم گام به گام و دم به دم محسن و من فدای تو دستم اگر شکسته شد در ره یاری ات چه غم باش که دارم آرزو سرشکنم به پای تو روی کبود من بود باعث رو گرفتم ماه گرفته رو شده، مهر خدانمای تو اینکه زشعر (میثمت) شعله زبانه می کشد مانده به نای طبع او ناله از نوای تو ای که شجاعت آورد مجید بنی فاطمه

سرمه چشمام، خاک پاهاتو، ماجرا داره دل من با تو اگر تو چشمام، نمه بارونه، به تو محتاجم، خدا می‌دونه خدا می‌دونه، نبودی، روز من سیاه می‌شد آخر راهی که می‌رم، عاقبت کجا می‌شد کِی دلم، دچار کربلا می‌شد صاحب قبر بی‌نشون، سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام، مادر تو با این حالی که، پر از دردی ولی در حقم، مادری کردی اومدم بین نوکرات جا شم بلا گردون بچه‌هات باشم به تو محتاجم، مثل کویر به بارون خدا تا تو این راهی که می‌رم بشه جون من فدات به دعات جانمونم از شهدا یک نگاه کن به گریه‌هام، مادرم به تو دروغ نمی‌گن این چشام مادر صاحب قبر بی‌نشون، سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام، مادر منو عاشق کرد، ماجرای تو، نوکری واسه پسرای تو گردنم رفته زیر دین تو، که گذشت عمرم با حسین تو خداروشکر که موهام سفید می‌شن تو روضه‌ها تموم فکر و خیالم شده، خاک کربلا فدای قربت خون خدا این تموم حرفم و خواهشم مادر یک کاری کن، منم شهید بشم مادر صاحب قبر بی‌نشون سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام مادر سرمه چشمام مجید بنی فاطمه

در کوچه چه محشر شده سادات ببخشند اینگونه مقدّر شده سادات ببخشند این روضۀ ناموسی و این قصۀ کوچه تکرار مکرر شده سادات ببخشند دیوار که تقصیر ندارد به گمانم هر چه شده از در شده سادات ببخشند مادر که زمین خورده و بابا که شکسته ششماهه که پرپر شده سادات ببخشند مظلومۀ دنیاست ولی قاتل زهرا مظلومیِ حیدر شده سادات ببخشند دل سوخت ازین غصه که بین همه تقسیم ارثیّۀ مادر شده سادات ببخشند ارثیّۀ پهلوی لگد خوردهء مادر سهم علی اکبر شده سادات ببخشند گهوارهء ششماهۀ زهرا به گمانم وقف علی اصغر شده سادات ببخشند سهمیّۀ  رخسار کبودش به خرابه تقدیم به دختر شده سادات ببخشند البتّه رسیده است به او ارث ، اضافه چشمی که مکدر شده شده سادات ببخشند ظلمی که به زهرا شده ، تکرار به نوعی با زینب مضطر شده سادات ببخشند در شام خدا داند و زینب که به نیزه با سنگ چه با سر شده سادات ببخشند در کوچه مجید بنی فاطمه

همچین که بدن زهرا رو داره کفن میکنه چقدر سخته آدم عزیزشو بخواد صورتشو با کفن بپوشونه دید دست ورم کرده و شکسته رو کنار پهلوش قرار داد شروع کرد گره های کفن و بستن تا اومد گره آخرو بزنه صورت و بپوشونه نگاه کرد دید بچه ها آستین به دهان گرفتن خدا نیاره به آدم بگن بیا برا آخرین بار مادرتو نگاه کن فرمود بچه بیاین برا آخرین بار با مادرتون وداع کنید تا گفت بچه ها دویدند خودشونو انداختن رو سینه مادر یکی میگه مادر من حسنم یکی میگه مادر من حسینم اما یه نفر یه جوری صدا زد خودشو معرفی کرد که زمین و زمان با نالش گریه کردند یه وقت دیدن یه دختری اومد جلو گفت مادر من زینبم وداع آخر مجید بنی فاطمه

فرمود بچه ها آستین به دهان بگیرند آروم آروم گریه کنن دیشب وقتی بدن زهرا را غسل میدادند حسین گریه میکرد زینب کلثوم اما حسن یه جور دیگه گریه می کرد آخه اون چیزی که حسن دیده حسین ندیده خدا نیاره جلو چشمش مادرش زمین بخوره اسما می گفت آب میریختم یه وقت دیدم علی خیبر شکن دست از غسل برداشت هی میگه وای زهرا آقا جان فرمودی بچه ها آروم گریه کنن چی شد داد میزنی فرمود اسما دستم رسید به بازوی ورم کرده آروم گریه کنن مجید بنی فاطمه

اولین بار مگه یادم میره که نگام به پرچمِ تو افتاد مادرم اسمِ تو خوند تو گوشم پدرم سینه زدن یادم داد عُمریه فکرِ، روز و شب من شده تو چیزی نمیخوام، از تو به غیرِ از خودِ تو من تو رو دارم، چجوری دلم مُردد شه من تو رو دارم، همه دنیا هم با من بَد شه من تو رو دارم، من تو رو دارم **** تو رو می‌شناسم از اون روزی که شنیدم اسمتو گریه کردم یادته چه حالی داشتم آقا چی میشه به اون روزا برگردم من نتونستم، اون که تو دوست داری بشم لحظه به لحظه، از تو خجالت میکِشم من تو رو دارم، نوکری هم عالمی داره من تو رو دارم، دلِ مگه غمی داره من تو رو دارم، من تو رو دارم **** نمیدونم چی اومد، سَرِ چشمام که اشکام مثه اون، قدیم نمیشه میشینم توی روضه اما حالا مثه روزای بچّگیم نمیشه نمیدونم چی اومد، سَرِ این دل که عطرِ حرمت کم شده آقا یه کاری کن که یکم، آروم بگیرم تو رو به چادرِ حضرت زهرا(س) من بی وفا اما با این گدا سَر کن اشکمو بهتر کن حالمو بهتر کن منو زهرا، پَسندم کُن زمین خوردم آقا بلندم کن درستش کن، خراب کردم روی لطفِت، حساب کردم اولین بار مجید بنی فاطمه

یا حسن یا حسن ای به فدایت پدر و مادرم سایه احسان تو روی سرم معنی بخشندگی و رحمت و لطف وکرم شاه بدون حرم، آئینه حیران شده از پاکیت جان دو عالم به فدای حرم خاکیت بر سر عرش خدا گنبد افلاکیت آه بهاری که برایت نماند یاور ویاری که برایت نماند برده دل عاشق ما را همان سنگ مزاری که برایت نماند یا غریب، یا غریب حضرت زهرا غریب هم خود پیغمبر و هم خود مولا غریب آه بمیرم حسین رفته به گودال خون بی کس و تنها غریب در وسط معرکۀ شام بلا زینب کبری غریب هیچکس اما نشد مثل تو آقا غریب پیش قدم های تو هیچ کسی پا نشد حسن جانم، حسن جانم..... یا حسن یا حسن اول و پایان غریبی حسن آه چه مردانه غریبی حسن نیست کسی مثل تو در وسط خانه غریبی حسن آه که این شهر مرامی نداشت آه که این روضه تمامی نداشت قاتل تو زهر هلاهل که نیست زهر در واقعه قاتل که نیست سوخته بودی پرت افتاده بود بر سر شانه سرت اقتاده بود رفت توان پیکرت افتاده بود مثل همان لحظه که مادرت افتاد بود وای غریب ای حسن وای شهید ای حسن گیسویت از داغ همون کوچه ها گشته سفید ای حسن غریب آقا حسن جانم تک و تنها حسن جانم شهید کوچۀ غم ها حسن جانم غم بی اختیاری تو امام بی مزاری تو بمیرم که یک زائر هم نداری تو حسن جانم، حسن جانم..... یا حسن مجید بنی فاطمه

خودم رو با سینه زدن به قتلگاه میکشم سفارش امام رضاست برا تو آه میکشم آه حسین ای کشتی نجات بشر آه حسین ای پادشاه تشنه جگر آه حسین خورشید خون گرفته قمر آه حسین دل علقمه شکسته کمر آه حسین بر روی دست داده پسر آه حسین خواهر زند به سینه و سر آه حسین **** به صورتم زمان مرگ رخت سیاه میکشم سفارش امام رضاست برا تو اه میکشم آه حسین در قتلگاه مانده تنت آه حسین قربان جسم بی کفنت آه حسین غارت شده است پیروهنت آه حسین دعوا شده سر بدنت آه حسین هر سو به نیزه میکشنت آه حسین با کینه علی زدنت آه حسین خودم رو با سینه زدن به قتلگاه میکشم سفارش امام رضاست برا تو آه میکشم آه حسین ای کشتی نجات بشر آه حسین ای پادشاه تشنه جگر آه حسین خورشید خون گرفته قمر آه حسین دل علقمه شکسته کمر آه حسین بر روی دست داده پسر آه حسین خواهر زند به سینه و سر آه حسین **** به صورتم زمان مرگ رخت سیاه میکشم سفارش امام رضاست برا تو اه میکشم آه حسین در قتلگاه مانده تنت آه حسین قربان جسم بی کفنت آه حسین غارت شده است پیروهنت آه حسین دعوا شده سر بدنت آه حسین هر سو به نیزه میکشنت آه حسین با کینه علی زدنت آه حسین به قتلگاه میکشم مجید بنی فاطمه

نوکر خوبی نبودم خودمم میدونم آقا ولی من هرچی که باشم پای تو می مونم آقا دم غروب می گیره دلم نگو حرم که میره دلم همه رفیقام رفتن من موندم و آه به جون هرچی مرده قسم اگه به کربلا برسم براتو می میرم تنها با یه نگاه می بینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز می بینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز می بینی آقا ، می بینی آقا شنیدم شبای جمعه حرمت داره چه حالی مادرت میرسه از راه دوباره جای ما خالی اگه بشم مسافر تو یه شب جمعه زائر تو دیگه دلم آرومه آرومه آقا یه دل سیر نگات کنم و تو حرمت صدات کنم و دیگه نمی خوام چیزی از تو به خدا می ترسم آقا دم آخری نیای بالا سرم و می ترسم آقا بمیرم نبینم آخرش حرمو می ترسم آقا ، می ترسم آقا به خدا غم یه دنیا می شینه میون سینه م هر دفعه یه جایی عکسِ حرم تو رو می بینم دیگه رسیدم آخر خط حالا برام تو موندی فقط آخه نمی تونم از تو دل بکنم منم و آرزوی حرم کجا رو دارم آخه برم چی میشه پایین پات سینه بزنم می شناسی منو ، همونم که دم زدم به تو همیشه می شناسی منو ، آخه من حرم برم مگه چی میشه می شناسی منو ، می شناسی منو می بینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز می بینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز می بینی آقا ، می بینی آقا نوکر خوبی نبودم مجید بنی فاطمه

لشکر جمع دور گودال یال ذوالجنان خونیه دل عرض و سما میلرزه خواهر داره میبینه نوک تموم نیزه ها خونین سینه ناموس خدا سنگینه می بینه نشسته بی حیا روی سینه تو مشت قاتلا پیچیده موی تو دیدم نمی بره خنجر گلوی تو ای وای حسین من تنها بی دفاع افتاده که لب تشنه و بی جونه کنار پیکرش تو گودال مادرش فاطمه مهمونه مادر داره می بینه سر همه ملائکه پایینه می بینه خنجر داره پیش گلو میشینه چه ضربایی می زنه با کینه روح از بدن چه با تاخیر جدا میشه چون کند خنجرو سر دیر جدا میشه ای وای حسین من از مقتل تا عرش اعلا پیچیده صدای مولا علی مرتضی گریونه می خونه از نجف واویلا حیدر داره میبینه زمین تو فواره ی خون رنگینه می بینه زلف حسین تو دست اون بی دینه زهرا خودش کنار اون بالینه سرخ محاسنش غارت شده تنش آخه مگه چقدر می ارزه پیرهنش ای وای حسین من لشکر جمعه دور گودال مجید بنی فاطمه

اولین بار مگه یادم میره که نگام به پرچمِ تو افتاد مادرم اسمِ تو خوند تو گوشم پدرم سینه زدن یادم داد عُمریه فکرِ، روز و شب من شده تو چیزی نمیخوام، از تو به غیرِ از خودِ تو من تو رو دارم، چجوری دلم مُردد شه من تو رو دارم، همه دنیا هم با من بَد شه من تو رو دارم، من تو رو دارم **** تو رو می‌شناسم از اون روزی که شنیدم اسمتو گریه کردم یادته چه حالی داشتم آقا چی میشه به اون روزا برگردم من نتونستم، اون که تو دوست داری بشم لحظه به لحظه، از تو خجالت میکِشم من تو رو دارم، نوکری هم عالمی داره من تو رو دارم، دلِ مگه غمی داره من تو رو دارم، من تو رو دارم **** نمیدونم چی اومد، سَرِ چشمام که اشکام مثه اون، قدیم نمیشه میشینم توی روضه اما حالا مثه روزای بچّگیم نمیشه نمیدونم چی اومد، سَرِ این دل که عطرِ حرمت کم شده آقا یه کاری کن که یکم، آروم بگیرم تو رو به چادرِ حضرت زهرا(س) من بی وفا اما با این گدا سَر کن اشکمو بهتر کن حالمو بهتر کن منو زهرا، پَسندم کُن زمین خوردم آقا بلندم کن درستش کن، خراب کردم روی لطفِت، حساب کردم مگه یادم میره مجید بنی فاطمه

غریب اون کسی نیستش که زائر نداره غریب اون کسی نیستش که حرم نداره غریب اون کسی که جلو چشمش مادرشو بزنن نتونه کاری کنه گفت عبدالزهرا چه جور روضه منو میخونی آقا جان بار ها روضه تون رو خوندم شما رو زهرا دادن پاره های جگرت بالا اومد خواهرت زینب رسید به سر و صورت زد فرمود نه هر وقت خواستی روضه ما رو بخونی اینطور روضه بخون سن و سالی نداشتم دستم به دست مادرم بود وسطای کوچه یه نامرد جلوی مادرم رو گرفت هی جلو جلو اومد مادرم عقب عقب اومد دست نحسش رو بالا برد یه طور سیلی به مادرم زد یه وقت دیدم مادرم رو زمین افتاد غریب مجید بنی فاطمه

نور می بینم، نور می بینم من پرچمت رو هر دفعه از دور می بینم نور می بینم،یار می بینم ، یار می بینم من پیر غلامای تورو هربار می بینم با محاسن سپید، با یه پیرهن سیاه پیرغلام تو گوشه هیئت، داره می کشه آه آه می کشه، میگه به ما با مهربونی کاش ببینید، اربابتون رو تو جوونی در کوی توأم معروف، از روی توأم محروم یا سیدناالعطشان، یا سیدناالمظلوم نور می بینم، نور می بینم من پرچمت رو هر دفعه از دور می بینم آه می بینم، آه می بینم دارم خودم رو از حالا، تو راه می بینم آه می بینم،خواب می بینم، خواب می بینم هرشب خودم رو، روبه رو ارباب می بینم خواب می بینم ،با یه سینه ی کبود، با یه پرچم سیاه رفیقامو می بینم انشاالله، اربعین توی راه کاری برایِ ظهورِ مهدی نکردیم کاش تو مسیر، دنبال آقامون بگردیم شد گریه ی صبح و شام از گریه ی او مرسوم یا سیدناالعطشان، یا سیدناالمظلوم در کوی توأم معروف، از روی توأم محروم یا سیدناالعطشان، یا سیدناالمظلوم نور میبینم مجید بنی فاطمه