حاج سید مجید بنی فاطمه

شب شب شادی از غما آزادی صدایی می رسه که چه عروسیو به که چه دامادی تو این جشن ساده و عاشقونه میان از عرش مهمونا دونه دونه کل عالم پشت قباشونه میزنه بوسه ملک به گل روی علی شده زهرا امشب بانوی علی خدا از عرش خودش توی این جشن اومده رو لبای زهرا حیدر مدده علی مولا یاعلی دستاتون بالا کف بزنید حالا شده دل همه شیعیان علی مهریه زهرا امشب حال حیدرو کی میدونه پیغمبر که عقدشو می خونه زهرا تنها پای علی میمونه شب شادی مجید بنی فاطمه

یک مرد و زن مکمل هم در کنار هم آیــینه وار هـــر دویشان بی قرار هم مـعنای اصـلی لغـت خـانـواده انـــد مست نگاه یک دلی و می گسار هم این زندگی بنا شده بر پایه های عشق بی اعـتنا به ثــروت و دار ونـدار هم یک خـــانهٔ محقر و یک قطـعهٔ حصیر سـرمایه های اصلی شان اعتبار هم کانون گـرم پرورش غنچه های یاس پیــوندشان وقوع و طــلوع بهار هم در آسـمان عـاطفه این ماه و آفتاب چرخیـده اند تا به ابد در مدار هم عاقد خـدا و مهریه آب و سکوت محض آری شدند هم نــفس روزگار هم آیینه وار مجید بنی فاطمه

علی رو بردن مسجد گفت فکر میکنی الان رهاش میکنم هر جوری بود اومد جلو مسجد دید نانجیب شمشیر بالا سره ولی الله گرفته میگه یا بیعت میکنی یا میکشیمت همون جلو در مادر منو و شما فرمود اگه علی رو رها نکنی موهامو پریشون میکنم کنار قبر بابام نفرینتون میکنم سلمان میگه دیدم نفرین نکرده دیدم ستون های مسجد داره میلرزه امیرالمومنین فرمود سلمان برو به فاطمه بگو علی میگه بسه تا اومد مقابل بی بی گفت سلمان ببین با آقام چه کردند علی رو بردن مسجد مجید بنی فاطمه

فضه میگه تا اومدم دیدم بین در و دیوار زهرا افتاده نگفت صورتم نگفت محسنم نگفت بازوم فقط یه جمله گفت علی رو کجا بردن گفتم خانوم جان علی رو بردن سمت مسجد چادرشو سر کرد خمیده خمیده اومد وسط جمعیت گفت مگه میزارم مولام پا برهنه ببرید دست انداخت کمر بند علی رو گرفت علی رو کجا بردن مجید بنی فاطمه

بانوی یاس لیلای علی از هر نظری همتای علی به پاکی زلال سلام از من سلام من به بانوی رشیده سلام من به محترم ترین زن به خانوم چرا قدت خمیده حسم میگه تو مادرم هستی فکرم مدتی یه جایی رفته نونی که علی گذاشت تو سفرم قطعا فاطمه لقمه گرفته پس مادرمی سایت به سرم ممنونم به فکرمی قربونت برم پس مادرمی سایت به سرم ممنونم به فکرمی قربونت برم بانوی یاس مجید بنی فاطمه

سلام فاطمیه،سلام ماه ماتم سلام اشک و گریه،سلام ناله و غم سلام ای سیاهی،سلام ای کتیبه سلام بزم روضه،سلام نوحه و دم سلام سینه زن ها،سلام گریه کن ها سلام سوز سینه،سلام اشک نم نم سلام عصمت الله،سلام عفت الله سلام ای رشیده،سلام قامت خم سلام لطمه دیده،سلام اشک دیده سلام یاس پرپر،سلام یار همدم سلام فاطمیه،سلام ماه ماتم سلام اشک و گریه،سلام نوحه و غم سلام بی نشانه،سلام درد شانه سلام خاک کوچه،سلام مسجد غم سلام ای مدافع،سلام دست رافع سلام جسم مجروح،سلام روی مبهم سلام دل شکسته،سلام دست بسته سلام شیر خیبر،سلام مرد عالم سلام فاطمیه،سلام ماه ماتم سلام شاه مردان،سلام چشم گریان سلام مرد خانه،سلام چشم محرم سلام کوثرت کو،کجاست یاورت کو سلام غیرت الله،بگو همسرت کو سلام فاطمیه،سلام ماه ماتم سلام فاطمیه مجید بنی فاطمه

فاطمیه ها به من نگید روضه بخون، سخته خصوصا این شبا به من نگید روضه بخون، سخته تورو امام رضا به من نگید روضه بخون، سخته برای بچهء سید سخته بگه مادرم زمین افتاد بگه یه جوری زد اون نامرد که مادرم تو کوچه جون داد ای داد ای داد ای داد دنیا عجب نامرده قبر پنهون تو سادات اذیت کرده فاطمیه ها دل تموم آسمون خونه شبا تو رضه ها تموم حرف روضه خون خونه بمیرم ای خدا رو پیرهن مادرمون خونه دل  صاحب الزمان خونه مثل  خونه روی اون دیوار چی سر تو آورده آتیش چی سر تو آورده مسمار جای ضرب سیلی سادات و اذیت کرده داغ روی نیلی، سادات و اذیت کرده ای داد ای داد ای داد دنیا عجب نامرده قبر پنهون تو سادات اذیت کرده دیگه ازم نخواه چیزی بگم که خواهرم سخته میون کوچه ها بگم چی اومده سرم سخته آخه چجور بگم کبوده چشم مادرم سخته بزا بگم نبودی زینب، شده بودم عصای مادر وسط کوچه ها فهمیدم نمیبینه چشای مادر ای وای روی خاک کوچه نشسته مادر ای داد ای داد ای داد میلرزه دست مادر ای داد ای داد ای داد دنیا عجب نامرده قبر پنهون تو سادات اذیت کرده نگید روضه بخون مجید بنی فاطمه

به غمت شب و روزم رو سر کردم پی تو همه دنیا رو میگردم میدونی چه شبا که خوابیدم مادر برا تو خواب حرم دیدم مادرم تو هستی سایه ی رو سرم تو هستی من برات بمیرم مادر بی حرم تو هستی همه از غم تو مادر آشفتن ویی اون شب قدری که میگفتن سر ما به عزای تو گرمه مادر دل ما به دعای تو گرمه بهترین مسیر عشق تو بس که دلپذیره دستمو تو محشر هر نخ چادرت میگیره مادرم تو هستی سایه ی رو سرم تو هستی من برات بمیرم مادر بی حرم تو هستی همینه قلب بی تابم همیشه پسرت باشه اربابم نوکرا دریای احساسن به حسین ما ها رو میشناسن صاحبم حسینه مالک روح من حسینه من اسیر طوفان کشتی نوح من حسینه مادرم تو هستی سایه ی رو سرم تو هستی من برات بمیرم مادر بی حرم تو هستی خواب حرم مجید بنی فاطمه

امشب تو هم زیر لب بگو مادر فرمود هر کی محبت بی بی تو دلش باشه میتونه بهش بگه مادر مادر برای عمر کمت گریه میکنیم امشب اگه شد برا فاطمه اصرارم اینه که بلند بلند گریه کنند اگه گفتن چرا بلند بلند گریه میکنی بگو آخه برا جوون مرده بلند بلند گریه میکنند مادر ما همش هیجده سالش بود یه کاری کردن مثل پیرزنا دست به دیوار می گرفت آخ مادر زیر لب بگو مادر مجید بنی فاطمه

دم غروب میگیره دلم نگو حرم که میره دلم همه رفیقام رفتن من موندم و آه به جون هر چی مرده قسم اگر به کربلا برسم براتون میمیرم تنها با یه نگاه میبینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز میبینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز میبینی آقا میبینی آقا میبینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز میبینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز میبینی آقا میبینی آقا شنیدم شبای جمعه حرمت داره چه حالی مادرت میرسه از راه دوباره جای ما خالی شنیدم شبای جمعه حرمت داره چه حالی مادرت میرسه از راه دوباره جای ما خالی اگه بشم مسافر تو یه شب جمعه زائر تو دیگه دلم آرومه آرومه آقا یه دل سیر نگات کنم و تو حرمت صدات کنم و دیگه نمیخوام چیزی از تو بخدا میترسم آقا دم آخری نیای بالا سرمو میترسم آقا بمیرم نبینم آخرش حرمو میترسم آقا میترسم آقا میترسم آقا دم آخری نیای بالا سرمو میترسم آقا بمیرم نبینم آخرش حرمو میترسم آقا میترسم آقا بخدا غم یه دنیا میشینه میون سینه ام هر دفعه یه جایی عکس حرم تو رو میبینم دیگه رسیدم آخر خط حالا برام تو موندی فقط آخه نمیتونم از تو دل بکنم منم و آرزوی حرم کجا و دارم آخه برم چه میشه پایین پات سینه بزنم میشناسی منو همونم که دم زدم به تو همیشه میشناسی منو آخه من حرم برم مگه چی میشه میشناسی منو میشناسی منو میبینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز میبینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز دم غروب میگیره دلم مجید بنی فاطمه

همش دلم میگیره برا حرم، شب جمعه بیشتر دلم میخواد یه بار به کربلا برم، شب جمعه بیشتر میگن که زائرا میان به کربلا، شب جمعه بیشتر میگن که مادرت میریزه اشک برات، شب جمعه بیشتر اصلا شبای تحت قبه حالیه اونجا باشم نرم چیز محالیه اصلا همین ضریح قشنگه عالیه جای من و شما پائین پا خالیه اللهم الرزقنا زیارت الحسین همیشه توی زندگی کنارمی، تو قیامت بیشتر تو دنیا خیلی احتیاج به تو دارم، تو قیامت بیشتر الهی سایتون نشه کم از سرم چقده میخوامت میدونی تو لحظه های آخرم چقده میخوامت دلم فقط خوشه به این که نوکرم که عمریه فقط گدای این درم دلم خوشه که اسمتونو میبرم که مادر شماست همیشه مادرم اللهم الرزقنا زیارت الحسین اللهم الرزقنا شفاعه الحسین دلم میگیره برا حرم مجید بنی فاطمه

خدا مادراتون رو براتون نگه داره تو همه جا راحت حرف باباتو میزنی اما همه جا حرف مادرتو نمیزنی همیشه گفتم هزار مرد زمین بخورد اما یه زن زمین نخورد امشب حسین گفته بیا میخوام باهات درد و دل کنم مادر ما هیجده ساله بود بعد در و دیوار یه کاری کردن بچه هاشو نتونست بغل بگیره یه زن زمین نخورد مجید بنی فاطمه

قامت خمیده بود ولی سرفراز بود زهرا میان آتش و خون در نماز بود در را شکست آنکه نفهمیده بود که حتی به روی او در این خانه باز بود از فِضهُ خُذینی او این قدر بدان وضعی درست شد که به یک زن نیاز شد از فِضهُ خُذینی او این قدر بدان وضعی درست شد که به یک زن نیاز شد بازوش سِرِّ قُوَّت بازوی مرتضی است اما غلاف در پی افشای راز بود حبل المتین شد است گرفتار ریسمان مضطر شد آنکه خودش چاره ساز بود گفتم زخم پهلو ی او بسته شد نشد حتی زمان غسل هم این روضه باز بود آری مزار گمشده ی بی نشان او شور آفرین ترین غزل اعتراض شد آخر جَهاز فاطمه بر دخترش رسید وقتی سوار بر شتر بی جهاز شد قامت خمیده بود مجید بنی فاطمه

اسم تو می بارد از نفس باران نور رخت دارد جلوه ی بی پایان بر دل خسته می دهد اسمت لذت عشقی مدام بر روح بلندت سلام سلام ای گوهر دریای نور ای آیه ی زیبای عشق ریحانه ی روح خدا سلام ای دار و ندار علی ای بود و نبود حسن ای مادر ارباب ما ذکر لب نوکر ها سیدتی لبیک یا فاطمه الزهرا صلی الله علیک اسم تو می بارد از نفس باران نور رخت دارد جلوه ی بی پایان بر دل خسته می دهد اسمت لذت عشقی مدام بر روح بلندت سلام سلام ای گوهر دریای نور ای آیه ی زیبای عشق ریحانه ی روح خدا سلام ای دار و ندار علی ای بود و نبود حسن ای مادر ارباب ما ذکر لب نوکر ها سیدتی لبیک یا فاطمه الزهرا صلی الله علیک مهر تو در دلها آیه ی توحید است جلوه ای از نورت صورت خورشید است آیه به آیه از دل قرآن داده خدا این پیام از نفس باران مجید بنی فاطمه

تو که غیر صلاح و خیر من تو کلامت نیست میدونم که رهام نمی کنی؛  تو مرامت نیست خوبه برا عشقش بمیره آدم نمیره یادم حرم و اون سلامی که دادم سلام ما میبرن ملائک و کیف اصبروا علی فراقک دلتنگم برا حرم دلتنگم حسین حسین اربابم حسین اربابم حسین اربابم حسین ته معرفت و رفاقتی به تو دل بستم به خدا توی هر شرایطی عاشقت هستم کاشکی شهیدت شم تا که جوونم با تو می‌مونم بدون تو محاله بمونم تا آخرش فقط تو این مسیرم که روضه‌های خونگی می‌گیرم دلتنگم برا حرم دلتنگم حسین اربابم حسین اربابم حسین یعنی میشه نیوفته اسم من از قلمت آقا دوباره منو اربعین ببر حرمت آقا مرحم دردامه چایی روضه‌ات می‌گیرم عزت با دوسه اشک توی هیئت بازم حرم نیومدم میسوزم کنار شیش گوشه از دلم میسوزم دلتنگم برا حرم دلتنگم حسین اربابم حسین اربابم حسین میدونم رهام نمیکنی مجید بنی فاطمه

تفسیر عشق، درس الفبای کربلاست لب تشنه، خضر در پی صحرای کربلاست باز این چه شورش است که درخلق عالم است نیل فرات تشنه موسای کربلاست عیسی به عرش رفت ولی روضه خواند و گفت عریان به روی خاک، مسیحای کربلاست باید علی شود زکریای کربلا وقتی که روی نی سر یحیای کربلاست مجنون کجاست تا که ببیند چه چشم ها دنبال ردّ محمل لیلای کربلاست بعد از گذشت این همه سال از شهادتش خلقت هنوز مات معمّای کربلاست ای با خبر ز سرّ معما ،شما بگو ای روضه خوانِ ناحیه ،آقا ،شما بگو آهی بکش، به باد بده دودمان ما شعری بخوان که شعله بیفتد به جان ما صمصام انتقام خدا صبرمان دهد یک شب اگر شما بشوی روضه خوان ما تاریخ را ورق بزن، از کربلا بگو برگرد چارده سده پیش از زمان ما این خون نوشته ای که تو خواندیش «ناحیه» این بی کسی که باد فدایش کسان ما این روضه های باز که با السلام هاش لکنت گرفته است سراپا زبان ما شأن نزول کیست که خون گریه می کنی؟ ای کاش کارد بگذرد از استخوان ما ارباب مقتل، عازم آن سوی نیزه هاست ای وای بر دلم... سندش روی نیزه هاست آقا نوشته اند که جدت کفن نداشت گیرم کفن نبود، چرا پیرهن نداشت! از پایکوب اسب سواران شنیده ام بردند روی نیزه، سری را که تن نداشت پیچیده بود در خودش از آتش عطش داغی که داشت در جگر خود، حسن نداشت انگشتری که با خودش آورده بود کو؟ ای کاش هیچ وقت عقیق یمن نداشت چشمی به چشم قاتل و چشمی به خیمه ها همراه کاروان خود، ای کاش زن نداشت حق با شماست، شام و سحر گریه می کنید جای سرشک خون جگر، گریه می کنید... تفسیر عشق مجید بنی فاطمه

به نیزه دار بگو پیشتر آید چند بوسه بگیرم از این گلوی بریده کنار محملو دستم نمیرسد به سر نی ببخش مرا زینب شرمندته داداش آخه اومدم تو گودال نشناختمت تو هم به زینب حق بده آخه هر بدنی رو میخوان شناسایی کنن اول از سر و صورت شناسایی می کنن اما تو که سر نداشتی برادرم لباستو غارت کردند دلم خوش بود یه انگشتری داشتی اما انگشت و انگشترو بریدند به نیزه داربگو مجید بنی فاطمه

چه بانویی که پس از دختر رسول الله به هر زنی که تصور کنی شرافت داشت چه بانویی که ز فیض هدایت معصوم مقام و منزلتی هم تراز عصمت داشت چه بانویی که صبوری نمود چون زهرا چه بانویی که به قدر علی شهامت داشت چه بانویی که به حد کمال در همه حال اراده داشت وفا داشت عزم و همت داشت چه بانویی که به هنگامه ی اسارت هم وقار داشت حیا داشت شرم و عفت داشت چه بانویی که همه عمر در نیایش شب هزار بار زخود تا خدای هجرت داشت چه بانویی که به همراه یک مدینه صفا گلاب گریه و یک کربلا مصیبت داشت چه بانویی که به خورشید خود گرفته ی عشق به قدر وسعت هفت آسمان محبت داشت دل تو بود پر از شور و اشتیاق حسین که لحظه لحظه ی عمرت از این حکایت داشت حسین نیزبه شایستگی نثار تو کرد هر آنچه عاطفه و التفات و رافت داشت حسین از تو جدایی نداشت در هر حال مگر به خاطر انسی که با شهادت داشت چراغ آخرت اشک شاعری که سرود دو مصرعی که دراو یک جهان طراوت داشت نه ذوالجناح تاب استقامت داشت نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشت زینب همان کسی ست که وقت رسیدنش از عرش جبرئیل هم آمد به دیدنش با خلقتش خدا به تمام فرشتگان همواره فخر می کند از آفریدنش قنداقه اش بغل به بغل میرود ولی آغوش چیست منظره ی آرمیدنش انگیزه ای به نام حسین آفریده شد بعدا ورا به ورطه ی دنیا کشیدنش آخر دعای حضرت زهرا نتیجه داد بار دگر خدا به محمد خدیجه داد چه بانویی مجید بنی فاطمه

نوکر خوبی نبودم خودمم میدونم آقا ولی من هرچی که باشم پای تو می مونم آقا دم غروب می گیره دلم نگو حرم که میره دلم همه رفیقام رفتن من موندم و آه به جون هرچی مرده قسم اگه به کربلا برسم براتو می میرم تنها با یه نگاه می بینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز می بینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز می بینی آقا ، می بینی آقا شنیدم شبای جمعه حرمت داره چه حالی مادرت میرسه از راه دوباره جای ما خالی اگه بشم مسافر تو یه شب جمعه زائر تو دیگه دلم آرومه آرومه آقا یه دل سیر نگات کنم و تو حرمت صدات کنم و دیگه نمی خوام چیزی از تو به خدا می ترسم آقا دم آخری نیای بالا سرم و می ترسم آقا بمیرم نبینم آخرش حرمو می ترسم آقا ، می ترسم آقا به خدا غم یه دنیا می شینه میون سینه م هر دفعه یه جایی عکسِ حرم تو رو می بینم دیگه رسیدم آخر خط حالا برام تو موندی فقط آخه نمی تونم از تو دل بکنم منم و آرزوی حرم کجا رو دارم آخه برم چی میشه پایین پات سینه بزنم می شناسی منو ، همونم که دم زدم به تو همیشه می شناسی منو ، آخه من حرم برم مگه چی میشه می شناسی منو ، می شناسی منو می بینی آقا شده گریه کار نوکرت شب و روز می بینی آقا چقدر حرم ندیده مونده هنوز می بینی آقا ، می بینی آقا خودمم میدونم آقا مجید بنی فاطمه

سرت کو سرت کو که سامان بگیرم سرت کو سرت کو به دامان بگیرم سراغ سرت را من از آسمان و سراغ تنت از بیابان بگیرم تو پنهان شدی زیر انبوه نیزه من از حنجرت بوسه پنهان بگیرم اگر خون حلقومت آب حیات است من از بوسه بر حنجرت جان بگیرم رسیده کجا کار زینب که باید سرت را من از این و از آن بگیرم کمی از سر نیزه پایین بیا تا برای سفر بر تو قرآن بگیرم قرار من و تو شبی در خرابه پی گنج را کنج ویران بگیرم تو گفتی که باید بسوزم بسازم به دنیای بعد از تو آسان بگیرم هلا! می‌روم تا که منزل به منزل برای تو از عشق پیمان بگیرم سرت کو مجید بنی فاطمه

تموم زندگیم مال حسینه دلم همواره دنبال حسینه تمام خوبی واحسان زهرا خدا داند که در ذات حسینه اگر روزی سفر کردم به کویش دل بشکسته سو غات حسینه به روز حشر اگر زهرا بخواهد دو چشم من فقط مات حسینه اي که گفتي از غمت دردم مداوا ميکني من که مردم پس چرا امروز و فردا ميکني يا بکش يا چاره اي، اي درد مندان را دوا تا بکي جان دادن مارا تماشا ميکني تموم زندگیم مال حسینه مجید بنی فاطمه

ما بی سر و سامان ابالفضل و حسینیم گوییم به آوای جلی بر همه دنیا ای قوم، مسلمان ابالفضل و حسینیم تا اینکه مداوا بشود این دل پر زخم ما در پی درمان ابالفضل و حسینیم هر دل که پریشان شده دلداده ی یاریست صد شکر پریشان ابالفضل و حسینیم با یک نگه مادرتان در همه اوقات بر سفره ی احسان ابالفضل و حسینیم گریان ابوالفضل سیدمجیدبنی فاطمه دیدیم که اشک غم او شست گناهان ما در یم غفران ابالفضل و حسینیم در مشهد سلطان همه در کرببلایم زوار خراسان ابالفضل و حسینیم ای کاش ببینیم که در یک شب جمعه ما زائر و مهمان ابالفضل و حسینیم ما سینه زنان ، لطمه زنان ، مویه کنانِ کام و لب عطشان ابالفضل و حسینیم گریان ابوالفضل مجید بنی فاطمه

یارا دلبر و دلدارا ماه جهان آرا میکشد عشق تو آخر سر مارا جانا سید و مولانا حضرت سلطانا تشنه ی تو هستم سید العطشانا جانم جانم به صدای نوکرات به دلای مبتلات به مسیر اربعین به نجف تا کربلا جانم جانم به شفای تربتت به پر علامتت به دلی که میتپه برای زیارتت یار بطلب سید و سالار بطلب خسته ام آقا به علمدار بطلب میارا دلبر و دلدارا ماه جهان آرا میکشد عشق تو آخر سر مارا جانا سید و مولانا حضرت سلطانا تشنه ی تو هستم سید العطشانا جانم جانم به صدای نوکرات به دلای مبتلات به مسیر اربعین به نجف تا کربلا جانم جانم به شفای تربتت به پر علامتت به دلی که میتپه برای زیارتت یار بطلب سید و سالار بطلب خسته ام آقا به علمدار بطلب یارا دلبر ودلدارا مجید بنی فاطمه

محضر امام حسینه همه عالم کاشکی حرمت حریمو میدونستم وفا ندیدی و دیدم جفا ندیدمو دیدی شکستمو نشکستی بریدمو نبریدی سل المصانع رکبا تهیم فی الفلوات تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی زار میزنم حسین جار میزنم حسین ببین هر جا میرم هوار میزنم حسین کاسه خالیمو پر کن جان زهرا این اسیر غمو حُر کن جان زهرا من همون سنگ سیاه سر راهم با نگاهت منو دُر کن جان زهرا کی ام شکوفه اشکی که در هوای تو هر شب ز چشمه ناله شکفتم به روی شکوه دویدم من آدمی به جمالت نه دیدم و نه شنیدم اگر گلی به حقیقت عجین آب حیاتی زار میزنم حسین جار میزنم حسین ببین هر جا میرم هوار میزنم حسین قدر نوکری سیدمجید بنی فاطمه