حاج سید مجید بنی فاطمه

باید بنویسد قلم باورم از تو تا رنگ نشیند به تن دفترم از تو تا قدرت پرواز بگیرد پرم از تو تا حسّ تعلق بپذیر سرم از تو جز نام تو امشب به لبم نیست ترانه ای تیر غمت را دل عشاق نشانه بهتر که نگیرد کسی امشب خبر از من شاید که دم صبح تو کردی گذر از من با یک نظرت هستی من را بخر از من تا کم بشود سایه ی این دردسر از من در وادی امنت خبری از خطری نیست با ذکر تو در قلب من از غم خبری نیست ای کاش که این روسیه آدم شدنی بود ای کاش که وصل من و یارم شدنی بود با دل گره ی زلف تو محکم شدنی بود ای کاش که سرکوب دلم هم شدنی بود تا غیر تو بر هیچ کسی دل نسپرم در راه کسی غیر خودت پا نگذارم جز نقش تو در قاب دلم خانه ندارد جز دست تو سرمست تو پیمانه ندارد اینجا که حقیقت ره افسانه ندارد این موی مجعّد طلب ازشانه ندارد جزصید شدن در خم گیسوت روا نیست کس نیست که آشفته ی آن زلف دو تا نیست ای آمدن تو همه ی حاجت زهرا ای محفل انس تو دل حضرت زهرا با توست یقینا همه ی عصمت زهرا ای صاحب قدرت قدر دولت زهرا کِی می شود آن روز که بی واهمه باشیم ما منتقم خون گل فاطمه باشیم ای جای تو در عرش روی منبر حیدر با دست تو زینت شده انگشتر حیدر ای صف شکن معرکه ای حیدر حیدر ای منتقم و منتظر دختر حیدر زینب به خدا چشم به راه است بیایی ای گمشده ی مردم عالم به کجایی ؟ باید بنویسد قلم باورم مجید بنی فاطمه

حال روزگارم ، بی تو خشک و زرده واسه دیدن تو ، دل من باز بهونه کرده صبح روشنایی مگه میشه برنگردهعمر من کوتاه و فاصله کوتاهه وعده ی من با تو نیمه ی هر ماهه لبخند خدا با هر قدمت پیدا میشه عالم یه شبه محو پسر زهرا میشه خاک قدمت تاج سر من یابن الزهرا جونم به فدات ای دلبر من یابن الزهرا ای جان آقا منتظر نشسته ، قلب بی قرارم خوب میدونی آقا ، طاقت دوریتو ندارم کاش بشه تموم شه ، شب و روز انتظارم من سر این سفره ، عمریه مهمونم تو هوامو داری ، من به تو مدیونم این فاصله رو با هر قدمت کم کن آقا بی تابه برای دیدن تو قلب دنیا هستی تموم اهل زمین بین دستات جبریل ملک خورشید فلک محو چشمات ای جان آقا تشنه ی نگاتم ، ماه آسمونی دور تو بگردم ، توکه روزی مو می رسونی ای عزیز زهرا ، به خدا خیلی مهربونی راهشو کم کرده ، این دلِ سرگردون توبیا امّیدو ، رو زمین برگردون اقا به سر زلفت دلمو امشب بستم من پشت در میخونه ی تو مستِ مستم مردم به خدا از دوری تو ای دلدارم فرزند علی واللهِ تو رو دوست دارم ای جان آقا جانان آقا حال و روزگارم مجید بنی فاطمه

دلم آروم آروم ؛ داره قدم قدم دلم آروم آروم ؛ داره قدم قدم به هوای تو حیرون میشه اگه که دوریمون بشه تموم بشه همه ی عالم مجنون میشه جان جانان من برگرد روح و ریحان من برگرد ماه پنهان من برگرد برگرد برگرد برگرد بیا برگرد بدجور نظرم کرده عشقت آقا شوری به سرم کرده عشقت آقا بودم اگه دیوونه ؛ عشقت آقا دیوونه ترم کرده جان جانان من برگرد روح و ریحان من برگرد ماه پنهان من برگرد برگرد برگرد برگرد بیا برگرد کنارمی ولی نمی بینم تو رو مثل خورشیدی پشت ابرا زمین و آسمون تو صف انتظار همه می خونن برگرد آقا دل شده بی قرار برگرد سخته این انتظار برگرد صاحب ذوالفقار برگرد برگرد برگرد برگرد بیا برگرد بردی دل زهرا رو جانم آقا قلبم همه دنیا رو جانم آقا وقتی رو سرت بستی جانم آقا   سربند علمدارو بدجور نظرم کرده عشقت آقا شوری به سرم کرده عشقت آقا بودم اگه دیوونه ؛ عشقت آقا دیوونه ترم کرده جان جانان من برگرد روح و ریحان من برگرد ماه پنهان من برگرد برگرد برگرد برگرد بیا برگرد عزیز فاطمه بارون نم نمت که رو گونه م داره می ریزه دلای بی قرار شبای انتظار همه سالم مثل پاییزه چشما دریا شده برگرد ذکر لب ها شده برگرد شیعه تنها شده برگرد برگرد برگرد برگرد بیا برگرد قلبم به پر قنداقت اسیره ای کاش تو بیای آقا خیلی دیره مردم از غم دوری و صبوری هجرون چه نفس گیره بدجور نظرم کرده عشقت آقا شوری به سرم کرده عشقت آقا بودم اگه دیوونه ؛ عشقت آقا دیوونه ترم کرده جان جانان من برگرد روح و ریحان من برگرد ماه پنهان من برگرد برگرد برگرد برگرد بیا برگرد دلم آروم آروم مجید بنی فاطمه

جنس این فاصله رو رسیدنی کن با تو زندگی برام تازگی داره سر من پیش کسی خم نشد اما پیش پاهای تو افتادگی داره یه حس تازه ای میگه از این دلشوره رد می شم اگه خوب عاشقت باشم با کل دنیا بد می شم آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام من کنار تو به دلگرمی رسیدم که اسیر سردی تنهایی نیستم ریشه هام تو دستای عشق تو بوده اگه مثل کوه هنوز رو پام می ایستم تو اوج هر گرفتاری نگات آرامش محضه دارم حس می کنم سایه ت بهم نزدیکه هر لحظه یه اشاره کافیه دلمو رفو کنی می خوام اشمب با نگات منو زیر و رو کنی آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام اثر دعای خیر پدرم بود هرجا اسمت می اومد دلم می لرید من از هر چی غیر عشق تو گذشتم مگه زندگی برام چقدر می ارزید یه وقتایی که آشوبم بهم انگیزه می بخشی همون ساعت که دنیام از بدی لبریزه می بخشی گره ی کار منو می دونم وا می کنی کربلای همه رو داری امضا می کنی آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام این فاصله مجید بنی فاطمه

تاکی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه خواهد به سر آید، شب هجران تو یانه؟ ای تیر غمت را دل عشاق نشانه جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه رفتم به در صومعهٔ عابد و زاهد دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد در میکده رهبانم و در صومعه عابد گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه روزی که برفتند حریفان پی هر کار زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار او خانه همی جوید و من صاحب خانه هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو در میکده و دیر که جانانه تویی تو مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید دیوانه منم من که روم خانه به خانه عاقل به قوانین خرد راه تو پوید دیوانه برون از همه آیین تو جوید تا غنچهٔ بشکفتهٔ این باغ که بوید هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه بیچاره بهائی که دلش زار غم توست هر چند که عاصی است ز خیل خدم توست امید وی از عاطفت دم به دم توست تقصیر خیالی به امید کرم توست یعنی که گنه را به از این نیست بهانه به تمنای وصال تو مجید بنی فاطمه

حُبُّ الحُسِین وُسیلةُ السُّعداءِ وضیاءَهُ قد عَمَّ بالأرجاء سِبطٌ تَفَرَّعَ مِنهُ نَسلُ المُصطَفى وَأضَاءَ مِسک بوجهِهِ الوَضَّاء حبُّ الحسین فَهُوَ الکریمُ ابنُ الکریمُ وَ جَدُّهُ خَیرُ الأنام وسیِّدُ الشُّفَعاءِ معنی : عشق حسین راه توسل سعادتمندان است . و فروغ تابانش سراسر عالم را فرا گرفته است . او همان نوه ای است که نسل محمد مصطفی (ص) همه از اوست . هر اقلیم و سرزمینی را چهره ی نورانی اش روشنی بخشیده است . بخشنده و بخشنده زاده است و جدش سرور عالم و بزرگ پایمردان است . حب الحسین مجید بنی فاطمه

یه دنیا رو تصور کن که بوی یاسمن میده چشات هر جا رو می بینه هوای عشق پیچیده می خوام مرهم بذاری رو قلبم چلچراغ خونه ی ویرونه ی دنیا خیلی وقته یادمون رفته که شاید جمعه ی بعدی بیاد مهمون دنیا کجایی عزیزم قرار بی قراری های قلب عاشق من نباشی مریضم بهار دلخوشی های هوای سابق من اللهم ارنی الطلعه الرشیده با طوفانی که تو راهه سکوت صبرتو وا کن روزای سرد و تاریکو ، با نورت غرق گرما کن . دوباره قلبمو رو دست گرفتم بسپرم دستت امانت باشه آقا من دلم می خواد ظهورت تو کتابا آخرین برگ حکایت باشه آقا سلام ای شمیم دعای نیمه شب های قنوت مادر من سلام ای نسیم آشنایی روز تنهایی امید آخر من . کجایی عزیزم قرار بی قراری های قلب عاشق من نباشی مریضم بهار دلخوشی های هوای سابق من اللهم ارنی الطلعه الرشیده دنیارو تصور کن مجید بنی فاطمه

ریسه می بندن تو بهشت رو نردبون آسمون امشب جراغونی میشه براش تموم آسمون نوبت عاشقی فرشته هاست یه نفس دارن براش کل می کشن دریا موجاشو نوازش می کنه آسمون ستاره هاش کل می کشن همه دنیا بوی مشک ناب می گیره آسمونیا نوای شاد می خونن به پر قنداقش دخیل می بندن دور گهواره و ان یکاد میخونن یابن یاسین ، یابن طاها ای اجابتِ تموم دعاها گل نرگس ، گل نرگس ای امید فاطمه هوا ترانه خون شده صدای نی لبک میاد یه آرزو کن تو دلت برات یه قاصدک میاد آسمون دوباره آفتابی شده مثلِ روز اولش آبی شده جبرئیل عرش و چراغون می کنه شب و تاریکی رو بیرون می کنه همه ی فرشته ها خضاب می بندن راهو روی هر چی اضطراب می بندن به قدوم قدمای عشق دنیا رو به قدم قدم دارن شراب می بندن یابن یاسین ، یابن طاها ای اجابتِ تموم دعاها گل نرگس ، گل نرگس ای امید فاطمه ریسه میبندن تو بهشت مجید بنی فاطمه

بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل پور علوی فاتح دل ها عشق است اباالفضل زین رو بودش انس میان وی و مادر زیرا که بود ذکر دل حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر قلعه قلبم علمی سبز نشاندم بر روی علم ثبت ز جنس زر اعلی عشق است اباالفضل عشق است ابالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا دید دو چشمان قشنگ پسرش را با ام بنین گفت چنین حضرت مولا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل با پلک زدن کار دو صد معجزه کرده تکبیر به لب نعره زنان ساحل و دریا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل فریاد طنین افکن آن مهدی موعود این است بدانید که ای مردم دنیا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل تا در صف محشر بنهد پای اباالفضل با آمدنش می رسد این نغمه ز هر جا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا عشق است اباالفضل بر روی دل و قلب محبان اباالفضل بنوشته چنین با خط خود حضرت زهرا عشق است اباالفضل عشق است اباالفضل بین همه عشقای دنیا مجید بنی فاطمه

همه در حیرتم امشب ، که شب هفده ماه ربیع است و یا یازده غرّه‌ ی شعبان معظم ، شب میلاد محمد شده یا آینه‌ ی طلعت نورانی احمد ، به سر دست حسین است و یا آمده از غار حرا باز محمد ؛ عجبا این گل نورسته علی‌ اکبر لیلاست ، بگو یوسف زهراست ، بگو آینه‌ ی طلعت طاهاست ، بگو دسته‌ گل فاطمه‌ ی ام‌ ابیهاست ، بگو روح بتول است ، بگو جان رسول است ، سلام و صلوات همه بر خُلق و خصالش ، به جلالش به جمالش همه مبهوت کمالش همه مشتاق وصالش که سراپاست همه آینه‌ ی احمد و آلش ، چه به خلقت چه به طینت چه به صورت چه به سیرت چه به قامت چه به هیبت ، همه بینید در این خال و خط و چهره‌ ی گل روی رسول دو سرا را خانه‌ ی یوسف زهراست زیارتگه پیغمبر اکرم ، نگه آل محمد به جمالی است که خود شاهد رخسار دل‌ آرای محمد شده اینک ، همگی چشم گشودند به سویش ، به گمانم که گره‌ خورده دل نور دل فاطمه بر طره‌ ی مویش ، شده جا در بغل عمه و آغوش عمویش ، نگه ماه بنی‌ هاشمیان بر گل رویش ، نفسش نفخه‌ ی صور و نگهش آینه‌ ی نور و قدش نخله‌ی طور و به دَمَش معجز عیسی ، به لبش منطق موسی ، همه ماتش ، همه مستش ، همه دادند به هم دست به دستش ، همه گل‌ بوسه گرفتند ز پیشانی و لعل لب و خورشید جمالش ، همه دادند سلامش ، همه دیدند به مهر رخ او وجه خدا را نگه از دامن مادر به گل روی پدر دوخته گویی ، که ز شیری به تجلای الهی شده چون شعله‌ ی افروخته ، سر تا به قدم سوخته ، از روز ولادت بسی آموخته این درس که باید به جراحات تنش آیه‌ ی ایثار و شهادت همه تفسیر شود ، سینه‌ ی پاکش هدف تیر شود ، طعمه‌ ی شمشیر شود ، با نگه خود به پدر کرده ز گهواره اشارت که منم کشته‌ ی راهت ، تو رسول‌ اللهی و من چو علی شیر سپاهت ، همه در حیرتم مجید بنی فاطمه

سر کوی بلند؛ فریاد کرد… علی؛ شیرِ خدا را یاد کردم علی شیر خدا؛ یا شاه مردان دل ناشادِ ما را، شاد گردان… علی شیر خدا دردم دوا کن… مناجات مرا پیش خدا کن سر کوی بلند؛ فریاد کرد… علی؛ شیرِ خدا را یاد کردم علی شیر خدا؛ یا شاه مردان دل ناشادِ ما را، شاد گردان… علی شیر خدا دردم دوا کن… مناجات مرا پیش خدا کن سر کوی بلند مجید بنی فاطمه

تا عکس ضریحو بغل می کنم تا عکس ضریحو بغل می کنم سکوتم پایین پا رو حس می کنه همین اشک شوق سرازیر شده بهم نور تو منعکس می کنه امشب شب عشق و شب شوره امشب همه دنیا پر از نوره یه قنداقه که رو دستای مهتابه همه میگن علی اکبر بلاگردون اربابه ای جان  علی اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر علی اکبر علی اکبر بذار چیزی از داغ عشقت نگم میدونی خودت حرف ناگفته مو تو آغوش امن نگاهت بگیر گرفتاری حال آشفته مو ارباب چقدر امشب دلش شاده شاهه براش اومد یه شاهزاده ندا اومد یه بار دیگه به دنیا اومده حیدر همونی که جوونی شه جوونی های پیغمبر ای جان  علی اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر علی اکبر علی اکبر دل و دین و عقل و هوشم همه را به باد دادی ز کدام باده ساقی به من خراب دادی ؟ عکس ضریح مجید بنی فاطمه

مستم و مستی شده بهونه تو این دوره زمونه حالمو کی میدونه مستم و دیگه دل دیوونه حس میکنم میونِ زمین و آسمونه دل خرابه می نابه یکی منو ببینه مستی یار ، داره انگار تو پیاله می شینه شور پریدن ، دوباره سر می گیره وقتی که فطرس دوباره پر می گیره می خونه ترانه ی همیشه روی لب عاشقا حسین میخری می بری یه سحری دلو تا کجا حسین داره دلای ما هوای شبای کربلا حسین حسین ارباب من غم نخور پاشو عالمو دریاب واسه دلای بی تاب دیگه رسیده ارباب شب شد و به زیر نور مهتاب چه زیبا رفته در خواب پسر ابو تراب همه اهل آسمونا به دور و بر حسین حلقه بستن واسه شوقِ طواف سر حسین شوری دوباره به دل عالم افتاد وقتی که اشک مادرش نم نم افتاد رو گونه می پیچه صدای لالایی حالا تو خونه ی علی وقتی که امشبم مهمونه خدا تو خونه ی علی هر کسی که اومد شد حاجت روا تو خونه ی علی حسین ارباب من مستی شده بهونه مجید بنی فاطمه

جنس این فاصله رو رسیدنی کن با تو زندگی برام تازگی داره سر من پیش کسی خم نشد اما پیش پاهای تو افتادگی داره یه حس تازه ای میگه از این دلشوره رد می شم اگه خوب عاشقت باشم با کل دنیا بد می شم آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام من کنار تو به دلگرمی رسیدم که اسیر سردی تنهایی نیستم ریشه هام تو دستای عشق تو بوده اگه مثل کوه هنوز رو پام می ایستم تو اوج هر گرفتاری نگات آرامش محضه دارم حس می کنم سایه ت بهم نزدیکه هر لحظه یه اشاره کافیه دلمو رفو کنی می خوام اشمب با نگات منو زیر و رو کنی آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام اثر دعای خیر پدرم بود هرجا اسمت می اومد دلم می لرید من از هر چی غیر عشق تو گذشتم مگه زندگی برام چقدر می ارزید یه وقتایی که آشوبم بهم انگیزه می بخشی همون ساعت که دنیام از بدی لبریزه می بخشی گره ی کار منو می دونم وا می کنی کربلای همه رو داری امضا می کنی آخه غیر تو کیه که دل بسوزونه برام می دونم غیر خودت کسی نمی مونه برام جنس این فاصله مجید بنی فاطمه

بارو بارو بارونه هی دسه تو به و دسم بیا رمو و حونم هی گل باغمی تو چش و چراغمی تو چراغ حونم تونی مونس و یارمی تو بارو بارو بارونه هی دسه تو به و دسم بیا رمو و حونه هی انتظار و انتظار سوزه شیرین نمکدار سی تو بیمه بی قرار بارو بارو بارونه هی دستو به و دسم بیا رمو و حونه هی صبرو قرارم تونی مونس و یارم تونی اسیر و خوارم نکو دوای دردم تونی بارون بارون بارونه هی دستت رو بده بدستم بیا بریم بخونه ام هی گل باغمی تو چشم و چراغمی تو چراغ خونم تویی مونس و یارمی تو بارون بارون بارونه هی دستت رو بده بدستم بیا بریم بخونم هی منتظرم یار سبزه و شیرین و با نمک برایت بیقرار شده ام بارون بارون بارونه هی دستت رو بده بدستم بریم بخونم هی صبر و قرارم تویی مونس و یارم تویی اسیر و خوارم نکن دوای دردم تویی سرود لری مجید بنی فاطمه