کربلایی نریمان پناهی

ای عزیز دلم ای حسین شهیدم ای عزیز دلم به خدا که بریدم ای عزیز دلم ناله هاتو شنیدم ای عزیز دلم ، ای عزیز دلم تو حسین منی سخته با تن زخمی دست و پا بزنی تن زخمیتو به سرنیزه ها بزنی پیش نهر فرات آبو صدا بزنی سخته بگی تشنمه با نیزه جواب بدن حتی نخواستن به یه شیرخواره هم آب بدن فقط میخوان خواهرتو بیشتر عذاب بدن اَلسلام علی شَیبِ الخضیب اَلسلام علی خَدِّ التریب سرنوشتو ببین چی سر حرم اومد ماه نیزه نشین همه هستیِ زینب مونده روی زمین خون حنجرتو بردن به عرش برین سرنوشتو ببین ، سرنوشتو ببین تو حسین منی سرنوشت تو این بود تشنه جون بکَنی ای برادر من زخمی ترین بدنی نَه عقیق یمن مونده نَه پیرهنی سخته بخوان بعد تو به خیمه ها آب بدن آب خنک به حرمت پیش رباب بدن فقط میخوان خواهرتو بیشتر عذاب بدن اَلسلام علی شَیبِ الخضیب اَلسلام علی خَدِّ التریب ای غریبم حسین اَلسلامُ علی شَیبِ الخضیبم حسین نور دیده ی من ، خَدِّ التریبم حسین رفتی و غمت آخر شد نصیبم حسین ای غریبم حسین ، ای غریبم حسین تو حسین منی تو همونی که مادر گفته بی کفنی وای من که عزیزم پاره پاره تنی ای امون من از این صبر حسنی بگو که پیغاممو به ابوتراب بدن این سرو میبرن به مجلس شراب بدن طناب آوردن که منو بیشتر عذاب بدن اَلسلام علی شَیبِ الخضیب اَلسلام علی خَدِّ التریب ای عزیز دلم نریمان پناهی

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان خواب راحت نداشتم نریمان پناهی

نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم در ماتم تو بگریم نریمان پناهی

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات دست بر نمی دارم بزار حالا حالا نوکر شما باشم لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدنه حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات دست بر نمیدارم بذار صد و بیست سال نوکر شما باشم لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم بده که پیش تو موی سرم سپید نشه بده که نوکرت بمیره و شهید نشه من اصلا اومدم برات مریض بشم تا تو قلب مادرت عزیز بشم یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات دست بر نمی دارم بزار حالا حالا نوکر شما باشم لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدنه حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین

سرو برد خنجرو برد چشم دلش سیر نشد هدیه مادرو برد چشم دلش سیر نشد از حرم معجرو برد چشم دلش سیر نشد چشم دلش سیر نشد دوباره اومد پیاده رفت از گودال سواره اومد حوالی غروب میون خیمه تو برای غارت یه گوشواره اومد ای وای حسین ای وای **** ای امون این ساربون با دست خالی نرفت از دل دریای خون با دست خالی نرفت آخرش این شمر دون با دست خالی نرفت با دست خالی نرفت و سر پا کرد سر تو رو پیش زینبت جدا کرد دم غروبی جلو چشم رقیه تن پر از نیزه تو رو رها کرد ای وای حسین ای وای سرو برد نریمان پناهی زدنت روی تنت یه جای سالم نموند رو تن بی کفنت یه جای سالم نموند حتی رو پیراهنت یه جای سالم نموند یه جای سالم نموند رو صورت تو زینب بمیره برای غربت تو رو نیزه ای و چشات به سمت خیمه است یا غیرت الله فدای غیرت تو ای وای حسین ای وای سرو برد خنجرو برد چشم دلش سیر نشد هدیه مادرو برد چشم دلش سیر نشد از حرم معجرو برد چشم دلش سیر نشد چشم دلش سیر نشد دوباره اومد پیاده رفت از گودال سواره اومد حوالی غروب میون خیمه تو برای غارت یه گوشواره اومد ای وای حسین ای وای سرو برد نریمان پناهی

نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام

رو خاک داغ صحرایی لب تشنه اما دریایی مظلومی آقا مظلومی تنهایی آقا تنهایی اِجتَمَعَ الناس خورشید و جلو چش ماه زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو قربة الی الله زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو از نزدیک و از دور زدند اِجتَمَعَ الناس بمیرم تو رو که بد جور زدند ای شهید بی گناه ای غریب کربلا یا قتیل بِالاَرا یا ذبیح بالقفا **** چون پاره های قرآنی که زیر نعل اسبانی مجروحی آقا مجروحی عطشانی آقا عطشانی اِجتَمَعَ الناس تو را با گفتن تکبیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو رو با نیزه و شمشیر زدن اِجتَمَعَ الناس به تو از یک قدمی تیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو گرسنه و اونا سیر زدن ای تن تو بر زمین ای سر تو بر سنان یا قطیع بالسیوف یا قطیع بالسنان **** پشت در مادر افتاده روی تل خواهر افتاده خیلی از بالای نیزه سر افتاده سر افتاده اِجتَمَعَ الناس سر بغض علی اصلا زدن اِجتَمَعَ الناس مثل مادر روز روشن زدن اِجتَمَعَ الناس دیدی از پشت سر آخر زدن اِجتَمَعَ الناس تا دیدن غریبی بیشتر زدن ای که توی کوچه ها مادرت رو میزدن بچه هاشونم با سنگ خواهرت رو میزدن **** ای پریشان زینب نه باور ندارم زینب و مردای شامی نه باور ندارم عمه سادات و اسارت نه باور ندارم عمه سادات و جسارت عمه جانم عمه جان قد کمانم نه باور ندارم دستای زینب رو بستن نه باور ندارم سنگا پیشونیشو شکستن عمه جانم عمه جان قد کمانم ته گودال قرار من و تو رو خاک داغ صحرایی نریمان پناهی

حسین جان بلند شو ببین زینب از کوفه و شام رسیده ز بسکه غم و غصه دیده نفسهاش بریده واویلا حسین جان چهل روزه کم شده سایت از رو سر من نبودی چه حرفا شنیدم یا مظلوم خوشی از زمونه ندیدم یا مظلوم بادستای بسته می رفتم رو ناقه غمت رو رو دوشم کشیدم یا مظلوم حسین جان روی دست و پا هام ببین رد زنجیر نشسته سرم زخمی آخه تو کوفه سر شکسته واویلا حسین جان حسین جان نگم از جسارت به زن ها یا مظلوم شکست حرمت تک تک ما یا مظلوم روی نیزه بودی و دیدی حالم رو شدم بعد تو صید غم ها یا مظلوم حسین جان حسین جان خبر داری که اهل بیت تو ازدحام رفت خبر داری که زینبت به بزم حرام رفت حسین جان حسین جان به پیش نگاهم میزد خیزرون رو به لب هات جلو چشم ما می میریخت روی رگ هات غمت قلب زینب سوزونده یا مظلوم حسین جان بیا نریمان پناهی

خیلی ها خوشحال اند که که میگن محرم و صفر تموم شد میریم به زندگی هامون می رسیم دم بخت داریم عروس داریم داماد داریم جوون داریم اما ما میگیم تازه مصیبتمون شروع میشه ما تازه به تو عادت کرده بودیم کجا بریم خودتو نشون میدی بعد میری یه بار خودتو نشون دادی همه رو آواره بیابونا کردی حسین چهل منزل به منزل همه رو کشوندی

شدی به غم مبتلا روی تو گشته کبود در وسط کوچه ها خونابه میریزه از پهلوی تو رو زمین از اثر اون لگد محسن تو شد فدا حال و روزت خیلی ناخوشه رفتنت زینبو میکشه وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم تو را قسم دیدمت به اشک بابا نرو این سفر آخرو بیا و تنها نرو زلف پریشونمو بیا و شونه بزن اگه بری بعد تو میمیره دیگه حسن این روزا میسوزه بین تل میگه نزن نامرد زیر لب وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم شدی به غم مبتلا نریمان پناهی

تا زنده ایم باید به سر و صورتمون بزنیم باید گریه کنیم اونم گریه چی گریه شرمندگی که جاموندیم از غافلش روز عاشورا تکیه به نیزه غریبی داده بود نبودی امام زمان برا اون لحظه گریه میکنه میگه یا جداه نبودم  صدا میزدی نبودم یاریت کنم اون اینجوری بگه ما باید چه جوری بگیم اصلا مریض ما رو شفا نده آقامونه صلاح نمیدونه شفا بده مگه ما برا شفاش میایم ما برا خودش میایم تا زنده ایم باید به سر و صورتمون بزنیم باید گریه کنیم اونم گریه چی گریه شرمندگی که جاموندیم از غافلش روز عاشورا تکیه به نیزه غریبی داده بود نبودی امام زمان برا اون لحظه گریه میکنه میگه یا جداه نبودم  صدا میزدی نبودم یاریت کنم اون اینجوری بگه ما باید چه جوری بگیم اصلا مریض ما رو شفا نده آقامونه صلاح نمیدونه شفا بده مگه ما برا شفاش میایم ما برا خودش میایم گریه شرمندگی نریمان پناهی

ای خفته زیر خاک چه خاکی به سر کنم باور نداشتم که به قبرت نظر کنم ای همسفر به خواب و خیالم نمی رسید با تو نه بلکه با سر تو من سفر کنم با یاد روز واقعه جا دارد از غمت لطمه زنان کنار تو جان محتضر کنم با کعب نی جدا شده ام از تو یا اخا حتی نشد که حلق تو با اشک تر کنم بهرم دعا نما که مبادا دوباره از دروازه های شام بلا من گذر کنم شد آستین من به خدا معجرم حسین عباس را نباید از آن با خبر کنم؟!! مانده صدای چوب و لبت بین گوش من صد آه تا که یاد تو و طشت زر کنم رنجیده سرفرازم و پیش تو سر به زیر آخر چگونه شرح غم آن سحر کنم طفل سه ساله ی تو میان خرابه گفت باید به مرگ، چاره ی داغ پدر کنم با دست خسته زیر لحد جای دادمش جا دارد از خجالت تو جان به در کنم

یه اربعین دوری وای من مگه میشه چهل شبانه روزه زندگیم تو آتیشه شنیدم آخر بود بی کفن تن پاکت پاشو ببین زینب اومده سر خاکت تمومه کار من گریه شده شبانه روز غم نبودنت نمیشه باورم هنوز آه غم بی کسی نشسته تو دلم میبینم تو رو همش مقابلم میبینی منو این پیرزنو عزیزم حسین عزیزم عزیزم حسین یه عالمه گزیه کردم از غم دوریت منو جدا کردن از تو عاقبت زوری هنوز بوی خونت مونده توی این وادی همین جا بودش که روی خاکا افتادی همین جا دیدمت لب تشنه دست و پا زدی همین حوالی بود تکیه به نیزه ها زدی آه توی گوشم صدای ناله هات نشد آخرش منم بشم فدات ای تاب و تبم ای تشنه لبم عزیزم حسین عزیزم عزیزم حسین یه اربعین دوری نریمان پناهی

سرو برد خنجرو برد چشم دلش سیر نشد هدیه مادرو برد چشم دلش سیر نشد از حرم معجرو برد چشم دلش سیر نشد چشم دلش سیر نشد دوباره اومد پیاده رفت از گودال سواره اومد حوالی غروب میون خیمه تو برای غارت یه گوشواره اومد ای وای حسین ای وای **** ای امون این ساربون با دست خالی نرفت از دل دریای خون با دست خالی نرفت آخرش این شمر دون با دست خالی نرفت با دست خالی نرفت و سر پا کرد سر تو رو پیش زینبت جدا کرد دم غروبی جلو چشم رقیه تن پر از نیزه تو رو رها کرد ای وای حسین ای وای **** زدنت روی تنت یه جای سالم نموند رو تن بی کفنت یه جای سالم نموند حتی رو پیراهنت یه جای سالم نموند یه جای سالم نموند رو صورت تو زینب بمیره برای غربت تو رو نیزه ای و چشات به سمت خیمه است یا غیرت الله فدای غیرت تو ای وای حسین ای وای

پاشو که زینبت از سفر رسید یه روز خوش دیگه بعد تو ندید آنقده بلا و غم کشیده که موهای سرت همه شده سفید رفتی و میباره اشک از چشمام تمومی نداره درد و غم هام پیکرم شده کبود و زخمی جای زنجیره روی دست و پاهات وای من ای وای من حسین رو تنم نشسته رد صلصله زینبت کجا و سوت و هلهله دختراتو میزدن تو هر مسیر گله دارم از سنان و حرمله میزنن ما رو همه روی بام عده ای همش میدادن دشنام ما رو خارجی صدا میکردند حرمت منو شکستن تو شام وای من ای وای من حسین پاشو که زینبت از سفر رسید یه روز خوش دیگه بعد تو ندید آنقده بلا و غم کشیده که موهای سرت همه شده سفید زینبت از سفر رسید نریمان پناهی

یه روز خوش ندیده زینب بدون تو بریده زینب چقدر بلا کشیدی زینب چهل روزه با دست و پای بسته زینب به شام و کوفه رفته زینب امان از دل زینب چشمت روشن کوچه و شامم بردن چشمت روشن بزم حرامم بردن امان از دل عمه امان از دل عمه چهل روزه که هر چی داشتیمو دزدیدند به اشک چشم ما خندیدند به دور نیزه ها رقصیدند چهل روزه هزار دفعه برا تو مردم بدون تو حسین پژمردم خبر داری که من سنگ خوردم امان از دل زینب امان از دل زینب امان از دل زینب امان از دل زینب یه روز خوش ندیده زینب بدون تو بریده زینب چقدر بلا کشیدی زینب چهل روزه با دست و پای بسته زینب به شام و کوفه رفته زینب امان از دل زینب چشمت روشن کوچه و شامم بردن یه روز خوش ندیده نریمان پناهی

انگار اومد بر قلب من فرود خنجری که سرت رو از پیکرت ربود اونی که سر از تنت برید فکری به حال دل زینب نکرده بود گلوتو می بوسم رگاتو می بوسم، تو رو خدا دست و پا نزن نذار که ببینه، اینقده مادرو صدا نزن... غریب مادر.. -- خواهر تو شد نصفه جون تو میرسه بر مشامم بوی خون تو چیزی نمونده از تنت ولی رو به قبله میگذارم استخون تو مرکبا رسیدن، هند جگرخوارِ اومده دوباره به یادم، خاطره ی مسمار اومده غریب مادر... -- قلبمو از جا داره می کنه انگاری چکمه هاش روی سینه ی منه سر از قفا می برید ولی کسی نبود بگه چه طرز بریدنه کدوم بی مروت، سر تو رو رو نیزه زده لال بشه اونی که، حرفی ز نعل تازه زده غریب مادر -- پشت آن در مادر افتاده به روی او یه در افتاده مادر افتاده پسر افتاده ته گودال پیکر افتاده پیکری که بی سر افتاده پسر افتاده خواهر افتاده پدر افتاده مادر افتاده خنجر افتاده حنجر افتاده از روی نیزه یه سر افتاده اصغر افتاده اکبر افتاده از روی ناقه دختر افتاده عمه افتاده انگار اومد نریمان پناهی

غریب کشتنت غارت کردن اسیر کشتنت زخمیت کردن چه دیر کشتنت اصلا روز غدیر کشتنت غریب کشتنت بی یار و بی حبیب کشتنت ده اسب نا نجیب کشتنت آقا خیلی عجیب کشتنت غریب کشتنت تو رو کشتن برای مشتی گندم تو رو کشتن جلو چشای مردم تو رو کشتن برای بار چندم ***** به صبر کشتنت با تیر و سم و زهر با سختی و به زجر کشتنت لب تشنه پیش قهر کشتنت زدن کشتنت پیش چشمای من کشتنت چند لشکر یک بدن کشتنت با شمر بد دهن کشتنت غریب کشتنت تو رو کشتن برای مشتی گندم تو رو کشتن جلو چشای مردم تو رو کشتن برای بار چندم ***** بی آب کشتنت اینها واسه سراب کشتنت یک عده با نقاب کشتنت پیش چشم رباب کشتنت با لج کشتنت کج کردن راه حج کشتنت با یک نیزه ی کج کشتنت با خنجر رج به رج کشتنت غریب کشتنت تو رو کشتن برای لقمه نونی تو رو کشتن که اینطور غرق خونی تو رو کشتن سلیمان زمونی غریب کشتنت نریمان پناهی

حسین جان بلند شو ببین زینب از کوفه و شام رسیده ز بسکه غم و غصه دیده نفسهاش بریده واویلا حسین جان چهل روزه کم شده سایت از رو سر من نبودی چه حرفا شنیدم یا مظلوم خوشی از زمونه ندیدم یا مظلوم بادستای بسته می رفتم رو ناقه غمت رو رو دوشم کشیدم یا مظلوم حسین جان روی دست و پا هام ببین رد زنجیر نشسته سرم زخمی آخه تو کوفه سر شکسته واویلا حسین جان حسین جان نگم از جسارت به زن ها یا مظلوم شکست حرمت تک تک ما یا مظلوم روی نیزه بودی و دیدی حالم رو شدم بعد تو صید غم ها یا مظلوم حسین جان حسین جان خبر داری که اهل بیت تو ازدحام رفت خبر داری که زینبت به بزم حرام رفت حسین جان حسین جان به پیش نگاهم میزد خیزرون رو به لب هات جلو چشم ما می میریخت روی رگ هات غمت قلب زینب سوزونده یا مظلوم حسین جان بلند شو نریمان پناهی

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات دست بر نمیدارم کاشکی میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکی می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمام دست بر نمیدارم بذار صد و بیست سال نوکر شما باشم لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم بده که پیش تو موی سرم سپید نشه بده که نوکرت بمیره و شهید نشه من اصلا اومدم برات مریض بشم تا تو قلب مادرت عزیز بشم

نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم پیراهن تو ببویم نریمان پناهی

حسین جان دلم این روزا از فراقت بهونه میگیره اگه نوکرت کربلا رو نبینه میمیره آقا جان حسین جان برام سخته که اربعین توی خونه بشینم با یه عالمه حسرت عکس حرم رو ببینم آقا جان ببین نوکرت مبتلاته اربابم دخیله یه گوشه نگاته اربابم یه کاری بکن تا که قلبم آروم شه فقط دلخوشیم کربلاته اربابم حسین جان حسین جان حسین جان دلم این روزا از فراقت بهونه میگیره اگه نوکرت کربلا رو نبینه میمیره آقا جان حسین جان برام سخته که اربعین توی خونه بشینم با یه عالمه حسرت عکس حرم رو ببینم آقا جان ببین نوکرت مبتلاته اربابم دخیله یه گوشه نگاته اربابم یه کاری بکن تا که قلبم آروم شه فقط دلخوشیم کربلاته اربابم حسین جان حسین جان سخته اربعین خونه بمونم نریمان پناهی

متن شعر سینه زنی سبک واحد ویژه اصحاب امام حسین برسر خوان بلا ایوب و شاه کربلا هر دو مهمانند اما این کجا و آن کجا قتل حمزه در احد عباس اندر نینوا هر دو یکسانند اما این کجا و آن کجا اصغر اندر گاهواره یونس اندر بطن حوت هر دو عطشانند اما این کجا و آن کجا پور ابراهیم اسماعیل و اکبر کربلا هر دو قربانند اما این کجا و آن کجا مهر گردون در فلک ماه بنی هاشم بخاک هر دو تابانند اما این کجا و آن کجا یوسف اندر قعر چاه و شاه دین در قتلگه هر دو عریانند اما این کجا و آن کجا عابدین بهر پدر یعقوب از هجر پسر هر دو گریانند اما این کجا و آن کجا مریم از بهر مسیح و زینب از داغ حسین هر دو نالانند اما این کجا آن کجا

سلام الله علی العطشان سلام الله علی العریان حسین جانم حسین جان حسین میبینی تنهامو نگاهی کن به اشکامو به سوز و آه طفلان میبینم پیرهنت نیست که حسین چیزی تنت نیست که آوردم چادرم رو که بندازم به روی تو فدای آبروی تو نگاه کن دلهره ام رو مظلوم یا ابا عبدالله **** بهم پیچیده موی تو من اینجا روبروی تو دارم مییمرم از درد زدن صد ها نفر نیزه یکی با زور سر نیزه تنت رو زیر و رو کرد گلوی تو پر از زخمه عدوی تو چه بی رحمه بهت آبم نمیدن شنیدم حرف بد میزد به پهلوتم لگد میزد نفس هاتم بریده مظلوم یا ابا عبدالله **** میدونم که پر از دردی حرم رو دیگه گم کردی دیگه حونی نداری نگات دلواپس خیمه نباشی بی کسه خیمه میدونم بی قراری بمیرم با لب تشنه شدی آماده دشته جلو چشمای خواهر همین که میبره خنجر یکی این لحظه آخر میگه غریب مادر مظلوم یا ابا عبدالله سلام الله علی العطشان نریمان پناهی

هوای این روزای من هوای کربلاس حرم دوا و من تموم نوکراس خودت بهم بگو که اربعین کجا برم چه خاکی رو سرم کنم که اگر حرم نرم آقام آقام برام عذابه که یه گوشه ای بشینمو با گریه عکس سال قبلمو ببینمو بیامو واسه من این شبا دعا بکن بیا و حال نوکرت رو روبه راه بکن من بدون تو میمیرم ای همه کس من ای آقای من دلت میاد آخه حسین دلم شکسته شه نمیشینه تو باورم که راها بسته شه میترسم آخرش حرم ندیده جون بدم خودم میدونم اینو که یه نوکر بدم آقام آقام ***** هوای این روزای من هوای کربلاس حرم دوا و من تموم نوکراس خودت بهم بگو که اربعین کجا برم چه خاکی رو سرم کنم که اگر حرم نرم آقام آقام برام عذابه که یه گوشه ای بشینمو با گریه عکس سال قبلمو ببینمو بیامو واسه من این شبا دعا بکن بیا و حال نوکرت رو روبه راه بکن من بدون تو میمیرم ای همه کس من ای آقای من دلت میاد آخه حسین دلم شکسته شه نمیشینه تو باورم که راها بسته شه میترسم آخرش حرم ندیده جون بدم خودم میدونم اینو که یه نوکر بدم آقام آقام