ماه پیشونی حسین ستوده

هیچکی به داد این دل خستم نمیرسه
بگو کجایی که به تو دستم نمیرسه
ماه پشت ابر من یک شبم بیرون بیا
رو به بارون میزنم ابرا برن پشت این بارون بیا
التماسامو ببین بغضمو نشکون بیا
حال مجنون ناخوشه لیلای من دیدن مجنون بیا
ماه پیشونی نشونیتو ندارم
بی قرارم بی قرارم
ماه پیشونی به عشق تو دچارم
بی قرارم بی قرارم
یابن الحسن یابن الحسن ...
اصلا قرار نبود که قلبم از تو دور بشه
چشمام تورو ندید همون بهتر که کور بشه
یوسف کنعان من دیر شده برگشتنت
چشمای کورم رو بینا میکنه حتی بوی پیرهنت
میکشه آخر منو طعنه های دشمنت
از فراق تو بمیرم خون من خب میوفته گردنت
دلبر جان دلم دستت امانت تا قیامت تا قیامت
دلبر جانم سرت باشه سلامت تا قیامت تا قیامت
ماه پیشونی نشونیتو ندارم
بی قرارم بی قرارم

ماه پیشونی حسین ستوده