مال حسینیم همه امین قدیم

ما گنه کار ولی مال حسینیم همه

چشمه ی چشم مرا باز تو دریایی کن

بیچاره ام بی چاره را بیچاره تر کن

آواره ام آواره را آواره تر کن

دیوانه ام دیوانه را دیوانه تر کن

دیوانگی در این حسینیه می ارزد

من چای میریزم گناهم را بریزی

یک جا تمام اشتباهم را بریزی

من عالمی دارم با رقیه

هر وقت دستم سوخت گفتم یا رقیه

گلویم زخم شد بابا از بس تو را صدا کردم

اگر له شدم اما نمازم را ادا کردم

به دنبال النگویم دویدم لحظه ای اما

تو را بر روی نی دیدم النگویم رها کردم