من سفیر حسینم محمود علوی

همچین که شهرو گشت
اومد به دیوار این خونه‌ای تکیه داد
طوعه بیرون آمد نشناخت
مرد من راضی نیستم
مرد غریبه به در خانه من تکیه بزنه
مگه نمی‌دونی حکومت نظامی اعلام کردن
اینجا چه کار میکنی
غریبی به چهرت می‌خوره هیشکی رو نداری
یه نگاهی کرد ای زن علی رو می‌شناسی
گفت جانم فدایت علی من شیعه علی ام
ای زن حسینو می‌شناسی
گفت جانم قربونش شنیدم داره میاد
شنیدم سفیرشم اومده مردم دورش حلقه زدن
یه نگاهی کرد مسلم گفت به خدا من سفیر حسینم
یه نگاهی کرد گفت آقا شما کجا و اینجا کجا مثل غریبه‌ها
مرد این شهرمو بر پیرزنی مدیونم
اینم از غربت من بود که ناچار شدم
من نمیخواستم علت دل واپسیه
معجر زینب کبری شوم انگار شدم