نامیه ازل قاسم حسین ستوده

پیش دوچَشم قاسمْ یوسف کَم آورده

ازبیتِ مُژگانْ صَدغزل مُحتَشَم آورده

رویش هزاران قل هو الله احددارد

نای نَفختُ ازبَرش مُشتی دَم آوردهنامیه ازل قاسم،،

مقصودعمل قاسم،،

عُمریه دَخیلم بر

دستان اَبَ الْقاسمتقدیرخداقاسم

تکبیرخداقاسم

ازبَسکه هوالنوراست

تصویرخداقاسمشُده رُخِ الله ،صورت قاسم

مِثه تیغ بُرَان ،غیرت قاسم

یل یل یل ها میزنه زانو

جلو قدم شاه حضرت قاسم

پیش رکاب مرکبت ازرق زمین خورده

لکنت زبانش آبروهرچی یله بُرده

خولی وشمروحرمله دست بردهان دارن

لشکرابن سعدجلوقاسم کم آوردهیکی نیس بگه آی ازرق

باشه تویل میدانی

بابا این پسره شاهه

زِحسن توچه میدانیقضوات حسن، قاسم

حرکات حسن ،قاسم

بُرودنبال کارت که

ضربات حسن ،قاسم..میگه انا ابنُ،آنکه به میدان

زده پای اُشتر،باتیغ بُران

حالا میزنم سر،ازسره ازرق

میگه حسن از عرش قاسمم ای جان