صابر خراسانی

عاشق مشتاق تا آغوش هجران می رود پابرهنه در پی خار مغیلان می رود شب به شب سر به بیابان طلب بگذاشتم هر که عاشق می شود شبها بیابان می رود کوچه ای خوب است که طی کردنش دردسر است میل دیوانه به استقبال طفلان می رود بیشتر مهر پدر را میکند معطوف خویش طفل در نزد پدر هر وقت گریان می رود گر از اینجا سر در آوردیم ما کار تو بود گله هر جا می رود با میل چوپان می رود سفره ی مهمان ندیده نیست در شآن کریم اول ابراهیم ما دنبال مهمان می رود آبروی فاطمه ما را کنارت راه داد طفل بازی گوش با مادر دبستان می رود من دوباره گیر کردم ضامن آهو کجاست من دلم تا گیر می افتد خراسان می رود معجزه یعنی همینکه در میان روضه اش هر که گریان می شود تا خانه خندان می رود من تورا با قیمت جانم به دست آورده ام هر کجا اسم تو می آید ز تن جان می رود عاشق مشتاق صابر خراسانی

خادم حرم علی ابن موسی الرضا خوب خدام دو ساعت استراحت میکنند دو ساعت شیفت میدن دوباره دو ساعت میرن تو آسایشگاه دور هم میشینن بعضی هاشون گعده روضه دارن بعضی هاشون هم استراحت میکنند گفت دو ساعت شیفتمو انجام دادم اومدم رفتم تو آسایشگاه خوابم برد تو عالم خواب دیدم از در ورودی حرم علی ابن موسی الرضا یه سید جلیل القدری وارد شد یه سری آدم هم دور و اطراف ایشونن دارن مشایعت میکنند ایشونو وارد حرم امام رضا شدم تعجب کردم یه سید داره میاد خیلی جلیل القدر با عظمت یه سری آدم دور و برشن با بیل و کلنگ اومدن تو قسمتی که اموات خاکن گفت سید چرخید یه دفعه یه قبرو نشون داد با عتاب گفت بکنید از خاک بیاریدش بیرون ببرید یه جای دیگه خاکش کنید اینجا حرم امن الهیه اینجا محل رفت و امد ملائکه …. ماجرای ضمانت امام رضا برای گنهکار صابر خراسانی

لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها خوب می‌فهمند حرفم را همه دلتنگ‌ها هیچ جا غیر از رواق تو هیچ جا صلح باشد بینشان آیینه‌ها و سنگ‌ها پیش تو فرقی ندارد که سیاهم یا سپید مهربانی تو مشهور است با یکرنگ‌ها پیش تو هیچ ابن هیچم ای بزرگ ابن بزرگ نام‌ها نزد تو نزد تو چیزی نیست غیر از ننگ‌ها ناهماهنگی شیپور نقارخانه‌ات دلربایی می‌کند از جمله آهنگ‌ها اشک را اینجا سلاحی مشترک دیدیم ما با تمام اختلاف لهجه ها فر هنگ ها حوض هایت نور را در چشم ماه انداخته هر سحر خورشید در صحنت کلاه انداخته زائرت تنها قدم در این حرم نگداشته لشکری از اشک را با خود به راه انداخته ما گدایان را ملالی نیست تو سلطان ما بار بام خویش را در بارگاه انداخته من ملک بودم ولی جایم در این فردوس بود عشقت آدم را چنین در اشتباه انداخته لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها صابر خراسانی

دل ما و صفای بارانت، از دعای تو سبز و سیرابیم «و من الماء کل شئ حی» همه مدیون حضرت آبیم از زلال تو روشنیم ای آب، دل به دریا که می‌زنیم ای آب موج در موج شرح دلتنگی ست، لب هر جوی اگر که بی‌تابیم دجله هر شب هزار و یک قصه از نیستان سامرا دارد مثل ما که هزار و یک سال است زائر غصه‌های سردابیم بی‌ تو یک روزِ خوش نبود و نرفت آبِ خوش از گلویمان پایین یا سرابیم بی تو در پوچی یا که در خواب خویش مردابیم کی بتابی تو یک شبِ بی ابر، بر شبستان حوض کوچک‌مان؟ و ببینیم باز هم با تو، غرقِ تسبیح موج و مهتابیم گفته پیری که از بلندی کوه، جویبار دل تو جاری شد ما که یک عمر رفت و در خوابیم «مگر این چند روز دریابیم» آمدی بغض کوچه‌ها وا شد، اشکها قطره قطره دریا شد با شما هر جزیره خضراء شد، در بهارت چه سبز و شادابیم شعر خوانی دل ما و صفای بارانت صابر خراسانی

لحـــظه ها میل بـــندگی دارنـــد وقت ادعـــیه ی خوانی دل شد چشم را باید اشــک پاشی کرد وقـت خـــانه تــکانی دل شـد حال و روز زمین چه دیدنی است اسمان رخت نو به تن کرده است ســالروز تــــولد مــــاه است چقـدر شب ستاره اورده است رد پــــــای فرشــــته ها روی جــانماز زمـــین شـــکوفا شد هـــمه دل تنـــگ این هــوا بودند غنــــچه ی سـبز ربنــا وا شد بزم عشقی خدا به پا کرده است هـــمه دعوت شــدند و مهمــانند خوشنشینان ســفره ی افطـــار ریـــزه خوار بهــــار قــراننــــد در هـــمین لحــــظه های نورانی باری از دوش یکـــنفر بــردار روزه داری فقط نخوردن نیست چون عــلـی کیسه ی سحر بردار دانلود لحظه ها میل بندگی دارند صابر خراسانی

سال ها است رسم شده پرچم حرم علی ابن موسی الرضا رو میارن تو شهر ها عطر حریم رضوی رو تکثیر میکنند تو این شهر های مختلف اتفاقات عجیبی میفته یه سالی با چند تا از خدام که من سال هاست این توفیق رو دارم همراه این پرچم هستم ایام دهه کرامت یه شهری بودیم نزدیک تهران که یه امامزاده ای داشت باهم صحبت میکردیم... داستان بیمار چشم انتظار امام رضا صابر خراسانی

آسمان دل غربت کده ام بارانی است ابری ام دیدۀ ماتم زده ام بارانی است مثـل پروانـه پـرم در به در سـوختن اسـت گریۀ شمع همه زیر سر سوختن است این چه داغیست که جان همه را سوزانده در دل قــــبر دل فاطــــمه را ســـوزانده حسـن از هـیبت نامش جملی را انداخت باورم نیست که یک ضربه علی را انداخت باورم نیـست که خیبر شـکن از پا افتاد حضـرت واژۀ برخـواستن از پا افــتاد کم نمکدان تو را هر که نمک خورد شکست باز با زخم سرت  کعبه ترک خورد شکست آسمان دل غربتکده ام بارانی است صابر خراسانی

مادر شهید صبوری به خود من گفت شاید کلیپشو دیده باشین دنبال کاروان پیکر شهدا راه میره عکس بچشو نشون میده آقا گمنام 61 به خود من گفت گفت آقای خراسانی ما مادر 7000 شهید گمنامیم یک لحظه با خودت فکر کن بچت از خونه بره بیرون شب یه ساعت دیر تر بیاد چه حالی داری گفت آقای خراسانی 31 ساله منتظرشم دانلود کلیپ روایت گمنام 61 صابر خراسانی

عاشقی دردسری بود نمی دانستم حاصلش خون جگری بود نمیدانستیم  پرگرفتیم ولی باز به دام افتادیم شرط ، بی بال و پری بود نمیدانستیم  آسمان از تو خبر داشت ولی ما از تو سهممان بی خبری بود نمیدانستیم  آب و جاروی در خانه ما شاهد بود از تو بر ما گذری بود نمیدانستیم  اینهمه چشم به راهی نگرانم کرده عاشقی دردسری بود نمیدانستیم تا ظهورت چقدر فاصله داریم آقا؟ آه از جمعه ی بی تو گله داریم آقا رفته بودی که بیایی چقدر طول کشید؟ عرض کردیم نبودی و سحر طول کشید ما برای خودمان اینهمه گفتیم بیا؟ نذر کردیم به پای تو بیفتیم بیا تو طبیب دل غمدیده ی مایی آقا ما که مردیم بیا پس تو کجایی آقا مگر اینکه تو بیایی و حیاتم بدهی مگر اینکه تو از این وضع نجاتم بدهی از به خود آمدن این قافله را گم کردیم وای بر ما پسر فاطمه را گم کردیم دست برداری از این غیبت طولانی اگر من به پای تو بریزم طلبی جامی دگر از تو دنبال تو بودن نکند سهم من است؟ فقط از هجر سرودن نکند سهم من است؟ من شب جمعه قرار تو دلم میخواهد صبح فرداش کنار تو دلم میخواهد بخدا منتظر آمدنت میمانیم پای این عشق اویس قرنت میمانیم تو دلت بیشتر از ما تب هجران دارد سحر وصل همیشه شب هجران دارد تا به اندازه ی شمعی که ز سر میسوزد پر پروانه به امید سحر میسوزد خیر از جمعه ندیدیم به ولعصر قسم بی تو ما طعنه شنیدیم به ولعص قسم دانلود عاشقی دردسری بود نمیدانستیم صابر خراسانی

خواندیم ولی نوشته می شد خیرالعملی نوشته  می شد هر جا غزلی نوشته  می شد در شأن علی نوشته می شد به چه  پسری حسین دارد جز  نام  علی نمی گذارد ای دلخوشی جناب ارباب تکرار ابوتراب ارباب ارباب میان قاب ارباب شیرین عسل رباب ارباب تنها نه تحول آفریدی لبخند زدی گل آفریدی نور به نظر رسـیده تبریک درشهر خبر رسیده تبریک یک یار دگر رسیده تبریک سرباز پدر رسیده تبریک آیینه ای از نگاه باباست او یک تنه خود سپاه باباست خواندیم ولی نوشته میشد صابر خراسانی

عاشق مشتاق تا آغوش هجران می رود پابرهنه در پی خار مغیلان می رود شب به شب سر به بیابان طلب بگذاشتم هر که عاشق می شود شبها بیابان می رود کوچه ای خوب است که طی کردنش دردسر است میل دیوانه به استقبال طفلان می رود بیشتر مهر پدر را میکند معطوف خویش طفل در نزد پدر هر وقت گریان می رود گر از اینجا سر در آوردیم ما کار تو بود گله هر جا می رود با میل چوپان می رود سفره ی مهمان ندیده نیست در شآن کریم اول ابراهیم ما دنبال مهمان می رود آبروی فاطمه ما را کنارت راه داد طفل بازی گوش با مادر دبستان می رود من دوباره گیر کردم ضامن آهو کجاست من دلم تا گیر می افتد خراسان می رود معجزه یعنی همینکه در میان روضه اش هر که گریان می شود تا خانه خندان می رود من تورا با قیمت جانم به دست آورده ام هر کجا اسم تو می آید ز تن جان می رود مردم اهل حساب کتابن صابر خراسانی

مادری بین دود گفت بیا؛ یا ابن الحسن! با صدایی کبود گفت بیا شب غسلش هنوز خون می رفت مرحم سینه زود گفت بیا پدرت زیر ضربت شمشیر؛ زیر لب در سجود گفت بیا سر نیزه، حسین لب وا کرد؛ در محل یهود گفت بیا دور و اطراف عمه ات زینب؛ چون که محرم نبود گفت بیا اللهم عجل لولیک الفرج صابر خراسانی

مادرم گفته غلامت باشم خادم درگه مامت باشم گفت در بستر اندوه پدر که فدایی قیامت باشم حال کاندر حرمت یاری نیست از چه هنگام وفا داری نیست ؟ کودکان از عطش افروخته اند چشم امید به من دوخته اند بسکه گفتند عمو تشنه لبیم به خدا قلب مرا سوخته اند آب(آه شان) چون تاب و توانم برده دل سقای تو را آزرده عاشقم عاشق دیوانه منم گرد اطفال تو پروانه منم بر سر عشق تو پیمان بستم که نهم بر سر راهت دستم … دانلود کلیپ مادرم گفته غلامت باشم صابر خراسانی

با دودستی که غرق در خون است اشک خود را ز گونه پاک کنم می برم پشت خیمه ها که تو را با دل خون درون خاک کنم شاید این طور دشمنان دیگر رأس تو از بدن جدا نکنند بین سرها سر تو را شاید لااقل روی نیزه ها نکنند لکن از قوم کوفی و شامی می شناسم تمام را پسرم تو برو تا دقایقی دیگر وعدهء ما به نیزه ها پسرم دوست دارم به سمت خیمه روم تا شود عمه مرهم دردم من فقط مانده ام عزیز دلم با چه رو سمت خیمه بر گردم دانلود روضه تصمیم واقعا سخت است صابر خراسانی

به رخ کودکم نگاه کنید رنگ ، دیگر به روی طفلم نیست کوفیان إرحمو بهذالطفل قطره ای هم برای او کافیست خودمانیم شیرخوارهء من کاش از شاخه ات نمی چیدند کاش پوشانده بودمت به عبا تا گلوی تو را نمی دیدند وقتی می آمدیم خواهر تو با نگاهش مرا معذّب کرد تا تو برگردی و بخوابی باز عمه گهواره را مرتب کرد تو بگو من چطور پاسخ این یک حرم ، اضطراب را بدهم عمه با من ، علی بگو که چطور من جواب رباب را بدهم این گلو مثل ساقۀ گل بود قطع کردن ، تبر نیاز نداشت کس نپرسید حرمله این طفل به سه شعبه دگر نیاز نداشت آه ، تصمیم ، واقعا سخت است وای اگر تیر جابجا بشود تیر را از گلو اگر بکشم ترسم این است سر جدا بشود عطش آرام کرده بود تو را تاب حرکت نبود در بدنت حرمله با سه شعبه باعث شد بنگرم باز دست و پا زدنت بعد از عباس ای علی اصغر خیمه ها را تو زیر و رو کردی از سرِ شانه ام گرفتی پر هوس شانۀ عمو کردی با دودستی که غرق در خون است اشک خود را ز گونه پاک کنم می برم پشت خیمه ها که تو را با دل خون درون خاک کنم دانلود کلیپ به کودکم نگاه کنید صابر خراسانی

ابر مستی تیره گون شد باز بی حد گریه کرد با غمت گاهی نباید ساخت باید گریه کرد امتحان کردم ببینم سنگ می فهمد تو را از تو گفتم با دلم کوتاه آمد گریه کرد ای که از بوی طعام خانه ها خوابت نبرد مادرم نذر تو را هر وقت «هم زد» گریه کرد با تمام این اسیران فرق داری قصه چیست؟ هر کسی آمد به احوالت بخندد گریه کرد از سر ایمان به داغت گاه می گویم به خویش شاید آن شب «زجر» هم وقتی تو را زد گریه کرد وقت غسلت هم به زخم تو نمک پاشیده شد آن زن غساله هم اشکش در آمد گریه کرد شاعر: کاظم بهمنی دانلود کلیپ کودک گرسنه صابر خراسانی

هر وقت حرف دیدن یارست لن هم هست دل کندن از دلبستگیها, از وطن هم هست گفتم همه جمعند شاید جاى من هم هست در باغ اگر گل هست, پهلویش چمن هم هست وقتى که در باز است حرف باز کردن نیست وقت گدایى که مجال ناز کردن نیست پروانه بودن به همین پرواز کردن نیست گر خواستى پروانه باشى سوختن هم هست لازم نکرده هیچکس ما را نگه دارد ما را دو عالم بس اگر مولا نگه دارد سرمایه اى دارى بده زهرا نگه دارد ما را دو عالم بس اگر مولا نگه دارد صابر خراسانی زیرا که در این راه حتما راهزن هم هست هر وقت دردى هست , یا هر وقت آهى هست از جانب معشوق ما حتما نگاهى هست در کوله بار ما اگر بار گناهى هست اما خوشم, زیرا دعاى پنج تن هم هست داریم ما از دو برادر, هر چه را داریم پس کربلا را از حسین و مجتبا داریم گیرم مدینه بسته شد, ما کربلا داریم قبرحسین بن على قبر حسن هم هست ما آشکارا بغض پنهان منا هستیم هر چند مشغول گلستان منا هستیم فکر یتیمان شهیدان منا هستیم اما حواس ما به اطفال یمن هم هست نامى که هر شب با توسل میبرم زهراست مهر على را دارم و بالاسرم زهراست من بچه این خانه ام,پس مادرم زهراست آرى به فکرم هست زهرا, دائما هم هست آتش گرفته گلشنى در پیش همسایه خاکى شده چه دامنى در پیش همسایه این را که دارى میزنى در پیش همسایه تازه پدر از دست داده, تازه زن هم هست علی اکبر لطیفیان ما را دو عالم بس اگر مولا نگه دارد صابر خراسانی

از تو يک عمر شنيديم و نديديم تو را به وصالت نرسيديم و نديديم تو را روزي ما فقرا شربت وصل تو نبود زهر هجر تو چشيديم و نديديم تو را شايد ايام کهن سالي ما جلوه کني در جواني که دويديم و نديديم تو را چه قدَر چلّه نشستيم و عزادار شديم چه قدَر شمع خريديم و نديديم تو را گاهي اندازه ي يک پرده فقط فاصله بود پرده را نيز کشيديم و نديديم تو را سعي کرديم شبي خواب ببينيم تو را سحر از خواب پريديم و نديديم تو را مدتي در پي تو رند و نظر باز شديم همه را غير تو ديديم و نديديم تو را فکر کرديم که مشکل سر دلبستگي است از همه جز تو بريديم و نديديم تو را لا اقل کاش دم خيمه ي تو جان بدهيم تا بگوييم : رسيديم و نديديم تو را از تو یک عمر شنیدیم و ندیدیم تو را صابر خراسانی

راه عاقبت به خیری دعای پدر مادره هیج جایی هیچ خبری نیست مادر دعات کنه کارت راه میفته نمیشه آدم امام حسینی باشه مادر ازش ناراضی باشه امشب رفتی خونه صورتتو بچسبون کف پای مادرت این حرف من نیست سیدالشهدا امامه مقامش جایگاش مرتبتش من که نمیفهمم همین آقا امامه عالم در اختیارشه اما لحظات آخر عمر پربرکت مادرش صورتشو میچسبونه کف پای مادرش آره اربابتم صورتشو کف پای مادرش گذاشت مادر حسینم مادرجان یه چیزی بگو جواب منو نمیدی روضه کف پای مادر صابر خراسانی احمد واعظی

خدا کند که کسی بی هوا زمین نخورد به ضرب پا وسط شعله ها زمین نخورد هزار مرد بیفتد به پیش چشم همه ولی زنی وسط کوچه ها زمین نخورد در ازدحام هجوم ستم ، در خانه خدا کند که زنی (پا به ما) زمین نخورد…. به آن عبا که علی روی همسرش انداخت زنی مقابل نامردها زمین نخورد به اشک چشم حسینش خدا کند دیگر که مادری جلوی بچه ها زمین نخورد زدند فاطمه را هر چه ، باز هم میگفت که من زمین بخورم ، مرتضی زمین نخورد پس از مدینه و این مادر و زمین خوردن خدا کند پسرش کربلا زمین نخورد خدا کند که کسی نیزه بی هوا نزند خدا کند که دگر بی هوا زمین نخورد خدا کند که دگر پیش خواهری مضطر سر برادری از نیزه ها زمین نخورد سر بریده به نیزه خدا خدا میکرد رقیه ام زروی ناقه ها زمین نخورد رباب هم به روی ناقه ها دعا میکرد علی اصغرم از نیزه ها زمین نخورد خدا کند صابر خراسانی

یک کوچه غیرت ای قلندر تا علی مانده ست شمشیر بر دارد هر آن کس با علی مانده ست دیشب تمام کوچه های کوفه را گشتم تنها علی، تنها علی، تنها علی مانده ست ای ماهتاب آهسته تر اینجا قدم بگذار! در جزر و مد چاه، یک دریا علی مانده ست از خیل مردانی که می گفتند می مانیم انگار تنها ابن ملجم با علی مانده ست ای مرد! بر تیغت مبادا خاک بنشیند برخیز! تا برخاستن یک «یاعلی» مانده ست دانلود یه کوچه غیرت صابر خراسانی

هر وقت حرف دیدن یارست لن هم هست دل کندن از دلبستگیها, از وطن هم هست گفتم همه جمعند گفتم جاى من هم هست در باغ اگر گل هست, پهلویش چمن هم هست وقتى که در باز است حرف باز کردن نیست وقت گدایى که مجال ناز کردن نیست پروانه بودن به همین پرواز کردن نیست گر خواستى پروانه باشى سوختن هم هست لازم نکرده هیچکس ما را نگه دارد ما را دو عالم بس اگر مولا نگه دارد سرمایه اى دارى بده زهرا نگه دارد زیرا که در این راه حتما راهزن هم هست هر وقت دردى هست , یا هر وقت آهى هست از جانب معشوق ما حتما نگاهى هست در کوله بار ما اگر بار گناهى هست اما خوشم, زیرا دعاى پنج تن هم هست داریم ما از دو برادر, هر چه را داریم پس کربلا را از حسین و مجتبا داریم گیرم مدینه بسته شد, ما کربلا داریم قبرحسین بن على قبر حسن هم هست ما آشکارا بغض پنهان منا هستیم هر چند مشغول گلستان منا هستیم فکر یتیمان شهیدان منا هستیم اما حواس ما به اطفال یمن هم هست نامى که هر شب با توسل میبرم زهراست مهر على را دارم و بالاسرم زهراست من بچه این خانه ام,پس مادرم زهراست آرى به فکرم هست زهرا, دائما هم هست آتش گرفته گلشنى در پیش همسایه خاکى شده چه دامنى در پیش همسایه این را که دارى میزنى در پیش همسایه تازه پدر از دست داده, تازه زن هم هست علی اکبر لطیفیان دانلود هر وقت حرف دیدن یار است صابر خراسانی

در حریم قدسی‌‌ات بال مناجاتی بده گنبدت دل می‌‌برد، وقت ملاقاتی بده دست‌هایم خالی از پیش است، سوغاتی بده من، فقیرم، تکه‌نانی بهر خیراتی بده از کنار تو گدا با دست خالی رد نشد نیست عاقل هر کسی دیوانه مشهد نشد از دم گرمت مسیحا صاحب دم می‌شود بی‌ تو باشم حضرت خورشید، سردم می‌‌شود نان برای خوردن و بردن فراهم می‌شود من زیادی‌ام فقط؟ از سفره‌ات کم می‌‌شود؟ ما لبِ تشنه، لب ِدریایمان پیش شماست هرکجا باشیم هم یک پایمان پیش شماست این حرم را چشم‌های تار می‌خواهد چه‌کار؟ پنجره فولاد تو بیمار می‌خواهد چه‌کار؟ دل به تو بسته طنابِ دار می‌خواهد چه‌کار؟ خب جوابش را بده اصرار می‌خواهد چه‌کار؟ پنجره فولاد تو بیمار را آورده است تو جوابش را بده، دکتر جوابش کرده است من که زائر بوده‌ام یک مرتبه در این حرم وقت مرگ و در فشار قبر و روز محشرم تو خودت گفتی که منت می‌گذاری بر سرم قول دادی ور نه نام مادرت را می‌‌برم سوختم در عشق تو خورشید، خاموشم نکن مرگ من در وقت تنهایی فراموشم نکن بر خلاف دست، چشمم پُرتر از این حرف‌‌هاست آب سقا‌خانه‌ات تب‌‌بُرتر از این حرف‌هاست این گرفتارت ‌شدن‌ها حُرتر از این حرف‌هاست نان بدون عشق تو آجرتر از این حرف‌هاست در رواق تو تمامی جهان جا می‌شود زودتر از گفتن حاجت گره وا می‌شود دوست دارم با شما باشم، اجازه می‌دهی؟ تو رئوفی من گدا باشم، اجازه می‌دهی؟ شامل لطف رضا باشم، اجازه می‌‌دهی؟ با تو یک شب کربلا باشم، اجازه می‌دهی؟ زائرت هرکس شود، ختم‌به‌خیرش می‌‌کنی پاش بیفتد اگر، حر را زهیرش می‌کنی راه افتادی و زیر پایت ایران ساختند تکه‌ای از خاک ایران را خراسان ساختند با وجود تو در این کشور مسلمان ساختند تو همان لطفی که در پاسخ به سلمان ساختند در نگهداری گل خود را نشان دادیم ما تا ابد مدیون زن‌‌های سنابادیم ما اجازه صابر خراسانی

اِلهى عَظُمَ الْبَلاءُ خدای من بلا و مصائب ما بزرگ شد وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْکَشَفَ الْغِطآءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجآءُ و بیچارگی ما بسی روشن و پرده برداشته شد و امید ناامید شد وَ ضاقَتِ الاَرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمآءُ و زمین(با همه ی پهناوری‌اش) تنگ آمد و رحمت آسمان منع گردید وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَ اِلَیْکَ الْمُشْتَکى و توئی یاور و معین ما و شکایت به جانبِ توست وَ عَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّهِ وَ الرَّخآءِ و اعتماد و تکیه چه در سختى و چه در آسانى بر تو است اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد اُولِى الاَمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ زمامدارانى که پیرویشان را بر ما واجب کردى و بدین سبب مقام و منزلتشان را به ما شناساندى فَفَرِّجْ عَنّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً به حق ایشان به ما گشایشى ده فورى و نزدیک کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ مانند چشم بر هم زدن یا نزدیکتر یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اى محمد اى على اى على اى محمد اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ مرا کفایت کنید که شمایید کفایت کننده‌ام وَ انْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ و مرا یارى کنید که شمایید یاور من یا مَوْلانا یا صاحِب الزَّمانِ ى سرور ما اى صاحب الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ فریاد، فریاد، فریاد اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى دریاب مرا، دریاب مرا، دریاب مرا السّاعَهَ السّاعَهَ السّاعَهَ همین ساعت، همین ساعت، هم اکنون الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ زود، زود، زود یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ اى مهربان‌ترینِ مهربانان بِحَقِّ مُحَمَّد وَ الِهِ الطّاهِرینَ به حق محمد و آل پاکیزه‌اش العجل صابر خراسانی

از آن نخست که در گوش من اذان دادند خدای عزوجل را به من نشان دادند کشید بر سر من پیر با خدایی با دست و خواند به گوشم خدا بزرگتر است قرار یافت دل بیقرار من ناگاه به ذکر اشهدان لا اله الا الله زبان نداشتم و او شهادتینم داد به گریه افتادم تربت حسینم داد اگر هنوز محرم سیاه میپوشم به جای لالایی روضه بوده در گوشم به اشک روضه شیر داده مادر من حسین بوده از اول پناه آخر من به شیر خوارگیم اصغر حسینم کرد از آن نخست فدای سر حسینم کرد جوان شدم گریه ای هر کجا به کارم خورد پدر مرا به علی اکبر حسین سپرد نصیحت پدرم را هنوز خوب یادم هست به جز حسین مبادا مرید غیر شوی الهی ای پسرم عاقبت به خیر شوی منتظر صابر خراسانی