خون ها رو ابی عبدالله با اشک چشم اشک چشم حسین
همین تو آروم آروم داره پاک می‌کنه
چشم عباس که باز شد
انگار مشکلش زیادتر شد
دید حسین نشسته
دور تا دورش حرومی‌ها دارن می‌خندن
دارن طعنه می‌زنن
داداش اینطوری گریه نکن
ببین دارن شماتت میکنن
گفت چرا گریه نکنن
علمدارم همه سپاهم پشت پناهم زینبو دارم از دست میدم
من جان روضم اینجاست اگه حواست باشه
یه وقت دید از گوشه چشم عباس داره اشک می‌ریزه
گفت داداش من گریه می‌کنم
جا داره بایدم گریه کنم
تو برا چی داری گریه می‌کنی
داری مهمون مادرم میشی
مادرم کنارت اومده چادر پهن کرده
گفت داداش گریه منم جا داره
می‌بینم لحظه آخر اومدی سر منو از رو خاک بلند کردی