از کجا شروع کنم، از کجا بگم برات
تنگه دلم واسه‌ی شبای کرب و بلات
حال و روز دل من، از نگام مشخصه
کی می‌شه دست منم باز به ضریحت برسه
ترسم اینه که دَمِ مرگم نیای بالا سرم
داغ دیدنت رو آقا نذاری رو جیگرم
ترسم اینه که بگی نوکر نالایقی‌ام
می‌میرم اگه بگی پامو نذارم تو حرم