دلم خونه از ترس محمدحسین حدادیان

دلم خون ِ از ترس بزارید بگم این و هم پس

یه روزم بلند شد به روی رقیه همین دست

شب سرد تنهاست نه بابا نه عباس

رسید زجر نامرد، باهاش حرف زد هر جور دلش خواست

حرف بد میزد بابا، بابا، بابا

با لگد میزد ، بابا، بابا، بابا

زد بی هوا زد

ای وای با پا زد

تو راهم زد اما

تو خوابم زد اما….