امشب از برج ولایت اختر آمد اختر آمد
بحر مواج شرف را گوهر آمد گوهر آمد
کوثر ختم رسل را کوثر آمد کوثر آمد
شیر حق یعنی علی را دختر آمد دختر آمد
بانگ یا رب یا رب آمد ، برج دین را کوکب آمد
عشق در تاب و تب آمد ، زینب آمد زینب آمد
کرده روشن چشم زهرا و امیرالمؤمنین را

در لباس بندگی مرآت حُسن داور است این
بلکه از سر تا قدم آیینه ی پیغمبر است این
در شجاعت در بلاغت در فصاحت حـیـدر است این
با حسین بن علی از کودکی همـسنگر است این
عصمت صغری است آری ، زینب کبری است آری
دختر زهراست آری ، شیر عاشوراست آری
می درد با خطبه هایش قلب سخت خصم دین را

منطق پیغمبر و اعجاز حیدر بر زبانش
یک جهان طوفان به دل یک بحر گوهر در دهانش
ای فدای آن زبان و آن دهان و آن بیانش
می سزد خوانم چو مادر سوره ی کوثر به شانش
وجه ، وجه کبریایی ، صبر ، صبر مصطفایی
روح ، روح نینوایی ، از ولادت کربلایی
کربلا کرده است سر تا سر سماوات و زمین را

کیستم من تا زبان در مدحت زینب بگیرم
از چه بنهادند بر دوش این چنین امر خطیرم
او جهان اکبر است و من همان جرم صغیرم
وای می ترسم که آخر زینب اللّهی بمیرم
آه ، زینب زنده ام کن ، پر ز اشک و خنده ام کن
در همین کو ، بنده ام کن ، بنده ی  پاینده ام کن
تا ز فیض خاک ره ، بخشی به من علم الیقین را

سوز دل ، آه درون ، فریاد جان ، ذکر لبی تو
گرد خورشید ولایت کوکبی تو کوکبی تو
در دل ویرانه های شام غم ماه شبی تو

زینبی تو ، زینبی تو ، زینبی تو ، زینبی تو
ای به مردانت امامت ، وی به دل هایت اقامت
هر قیامت یک قیامت ، بر همه خلقت زعامت
در تو بینم اقتدار رحمة للعالمین را

تو همان پیغمبر مبعوث از دریای خونی
گاه طوفان مهیبی  ، گاه موج لاله گونی
در دل مجروح ثاراللهیان سوز درونی
با کلام زنده ات پیروز بر خصم زبونی