چهل روزه که رو دلم مونده
داغِ عجیب عصر عاشورا
از نفس افتادم از اون وقت که
رو نیزه دید سر تو رو زهرا
تو رفتی جون من به لب اومد
می بینی از غمت پریشونم
با چشم زار و قلب بی تابم
روضه ی قتلگاهو میخونم
مثه مادر خمیدم من
خدا میدونه که چی کشیدم من
حسینم وای حسینم وای
تنم داره می‌سوزم از زخمی
که دشمنت گذاشت رو سینت
چشامو تا رو هم میزارم باز
کابوس قتلگاهو میبینم
یادم نرفته روی تل بودم
وشمر جالس علی صدر
طوری زدن تو رو که معلوم شد
کینه هاشون از غزوه بدره
تنت اینجاست سرت شامه
چهل منزل روبروی چشمامه
حسینم وای حسینم وای
نمی دونم خبر داری یانه
در خرابه نیمه شب وا شد
سرت همین توی طبق اومد
داداش دور و ورم چه بلوا شد
چشای دخترت وقتی به حنجره زخمی تو افتاد
سر تو رو گرفت تو آغوشو
جلو چشام بالا سرت جون داد
دلم خونه دلم خونه
سکینه از غم و دردت پریشونه
حسینم وای حسینم وای