نوشتم از حال دلتنگی
که در دلتنگی قیاسی نیست
به پلکت جانم گره خورده
بگیر جانم را هراسی نیست
همه دم نفسم روح و جانم
شده نام تو وِردِزبانم
بروند همه از کشور دل
تو بمان تو بمان در جهانم
در دلبر عالمی بستم
عاشقی خستم با جهانی نجوشم
نشستم تنها سر کویت
تاری از مویت بر بهشت نفروشم
اباصالح یا اباصالح
شبی از دنیا گذر کردم
به دست آوردم نگاهت را
تو را در خوابم عجب دیدم
زدم بوسه روی ماهت را
به لبم به تنم مانده بویت
و درخشش آن خالِ رویت
همه عمر به تماشا نشینم
زِ دلم نرود آرزویم
پریشان از حس زندانی
اشک پنهانی انتظار و جدایی
تو برگردی من سفر باشم
بی خبر باشم آن شبی که میایی
اباصالح یا اباصالح