حسین جان دلم تویی آب و گلم
کسی محل به من نداد تو دادی محلم
با عجله تو می‌رسی زمان اجلم
می‌گیری بغلم
حسین تاب و تبه چه اسمی رطبه
تا خسته میشم از همه منو می‌طلبه
نمی‌کنه یه لحظه غم به سینه‌ام غلبه
چون اینجا مطبه
تویی منحصر به فرد نداری مطابقی
عوض میشن آدما تو آقای سابقی
نمیخوام بدون تو بمونم دقایقی
باید جون بدم برات اصلا اینِ عاشقی