قبل محرم یکی از علما وبزرگان پیغام داد
که من برم محضر شون یه جلسه ویه خلوتی داشتیم
یکی دوساعته دوسه نفر از مقر بین ایشون اونجا بودند
خیلی محزون بودند خیلی دلشون گرفته بود
معلوم بود بغض در گلو
به من فرمودند تازه ای چیزی داری
مطلبی..
گفتم محضر شما..
زیره کرمان بردنه
شما خودتون الحمد الله بهره مندید
ما شاگرد های شماهم نیستم
همتون این بزرگوار میشناسید همتون
کاری کردند هم خجالت کشیدم بهتم زد..
واز یک طرف خیلی خدارو شاکر شدم
ایشوون فرمودند داستان فلان عالم رو شنیدی
کفنش آورد گذاشت  به بعضی ها دستور داد
برای حسین علیه السلام گریه کنید
با کفن من پاک کنید
عرض کردم بله آقا شنیدم
فرمود میشه این کارو الان بکنی
گفتم چیکار کنم آقا
فرمود روضه بخون هم خودت گریه کنی
هم ما گریه کنیم اینا گریه ککند
کفن رو پهن کرد
هرکدوم از اینا گریه میکردند با این کفن
پاک می کردند وقتی روضه تموم شد
دونه به دونه آورد این کفن به صورت مالید
گفت عرق هاتونم با کفن من خشک بکنید
من به دلخوش به عملم نیستم
اگر چیزی منوو نجات بده همن گریه است…