انگار خاک کربـلا آتش گرفته
از تشنگی لبهای ما آتش گرفته
موی تمام بـچه ها آتش گرفته
پیراهنت دیگرچرا آتش گرفته
پاشو اباالفظلم ببـین خواهر غریب است
ذکر مدام زینبت امن یجیب اســت
دیدم به دست ساربان انگشترت رفـت
دیدم که دستی سمت گوش دخترت رفت
دیدم به روی نیزه حتی حنجرت رفت
یک نیزه پشت خیمه پیش اصغرت رفت
با نیزه دنبال سر ششماهه رفتند
آری سراغ اصغر شـشماهـه رفتند
خیمه به غارت می رود وقتی نباشی
دار و ندارت می رود وقتی نباشی
زینب اسارت می رود وقتی نباشی
بزم جسارت می رود وقتی نباشی
ما را میان سلسله بردند کوفه
همراه شمر و حرمله بردند کوفه