مداح لال
گفت یه مداحی روز تاسوعا
تهران در فلان محله میاوردند
مداح لال
این مداح لال رو که میاوردند
روز تاسوعا
هرچی فرش کهنه بود چه داشتند
به در دیوار میزدند
میگفت اون تکه خمیه که رو منبر میافته
اونو بردارید آفتاب بیفته
غشی‌ها از روز عاشورا بیشتر بود
آمبولانس میاوردند
ایشون میگفت تا پونزده تا جلوتر
آماده میکردند
صدا داشت نه
بعضی سالها
یه روسری کوچولو با خودش میاورد
بعضی سالها
یه مقنعه کوچولو
یه مشک خشک کوچک
یکی از تیر های چوبی
تو تعزیه هاست
میاورد رو منبر
با این روسری اشاره میکرد
این مقعنه ای رو که دختر بچه ها
به عموش میگن ما تشنه ایم
بعد مشک را برمیداشت
تیر میزنه به مشک
این دست قطع شد
باز این دست
مشک رو به دهانش میگیره
آخر کاری پا میشد
دستاشو از پشت میگرفت
خودشو از رو منبر مینداخت پایین
مردم زجه میزدند
کسی از بالای بلندی بیافته و
دست نداشته باشه
نه صدا بود
نه اکو بود
مگه دستگاه امام حسین
احتیاج به کسیه