موسی کلیم رسید به وادی تور
که امام صادق فرمود
کربلا بود وحی به عنوان اولین ماموریت الهیش وحی آمد
که موسی بدو دوید دوید
هی وایساد به نفس نفس زدن
دوش تبدیل شد به هروله یعنی آرومش کرد آروم کرد
هی هم نگاه می‌کردی یه خبری بیاد یه وحی بیاد
آخه می‌دوئید می‌دوئید می‌دوئید می‌دوئید
یه جا وایساد گفت دیگه نمی تونم
گفت موسی قبول کردیم ازت ولی اینجا رو خوب نگاه کن
دور و برت و خوب نگاه کن
بچه کوچیکاش کتک می‌خورن میدون
موسی چیزی از در خونه ما می‌خوای بیا در خونه بچه کوچیکای اینا
گفت مگه چی ان گفت یا موسی….
این بچه‌های قد و نیم قدش از تشنگی می‌میمیرن
و کبیرهم جلده منکمش
فندک گرفتی زیر مشما دیدی چه جوری جمع میشه
پوست صورت بزرگاشون از شدت عطش اینطور میشه
خب بعد موسی اینطوری نیست که تو دویدی اونا هم بدون
بیست تا زنا زاده شلاق می‌زنن
اینا دستا همه به یه طناب بسته شده میدون