پیراهن سیاه من را دربیاورید
چیزی نمانده است به شب های ماتم
امان دهید خودم بین روضه میمیرم
شب نهم جگرم را به دست می گیرم
سپرده ام به دو دستم کند گریبان چاک
برای آن همه اکبر که اوفتاده
ببین علی اکبر ها دیوونه شدن
ریز ریزی ولی عزیز تو
چه کنم از عبا نریزی تو
گیسوان پسرش روی زمین پا خورده
دیدی یک نیزه وسط سینه او جا خورد