چون روی تو چو روی به صحرا گذاشتند
داغ لب تو بر دل دریا گذاشتند
فطرس کجاست حق پرش را ادا کند
اینان تو را به معرض گرما گذاشتند
پایی که بر دهان شریفت نهاده‌اند
اول به روی چادر زهرا گذاشتند
زوایه‌­ای ز مسجد کوفه است سینه‌ات
این نیزه را به خلوت مولا گذاشتند
خاک فلک به معجر زینب که در سپاه
پیراهن تو را به تماشا گذاشتند