اسم نمیبرم
چون بچه هاش گفتن
اسم نبرم
یه حسینیه است
سخنران جلسه
به اون صاحب حسینیه گفت
چرا اینقدر اینجا حالش خوبه
ما بابامون قبل محرم
حوله فروش بود
همه اش سوخت
بابام صفر شد
خانومش گفت
حاجی چیکار میکنی محرم
گفت صفرم هیچی ندارم
اون موقع هم
دهه سی و چهل
قند و چایی قیمت داشته
گفت این فرش های جهیزیه من
دست بافت اینا رو ببر بفروش
میگفت اینا رو فروختیم
قند و چایی رو ردیف کردیم
گفتم خوننده هم که رفیقمه
آقا سید باقر میاد میخونه
منبری رو چیکار کنیم
براشون مهم بوده که
احترام نگه دارن صله بدن
تو همین حرفا بودیم
یکی دو روز گذشت
اومدم خونه خانمم گفت
شیخ رضا سراج می شناسی
گفتم آره
گفت این شماره رو داده
گفته زنگ بزن
زنگ زدم دهه داری
گفتم آره
گفت من میام
صله ام هم با خودم
صله ام نمیخاد بهم بدی
گفتم نوکرتم
گفت سی سال این برا ما منبر رفت
گفت سی سال که گذشت
جلسه ختم بابام گفت
این حاج مرتضی که
رفتم جلسه شون
اون سال که لنگ منبری بود
حضرت زهرا به خواب من اومد
گفت اسمش اینه
اینم شماره تلفنش
زنگ میزنی میری
صله ام با منه زهراست