حوریه شده از تازیانه کبود
خون روان شده از میخ و سینه خون آلود
شعله ور شده در
بین آتش و دود
محسن افتاده زمین و فضه آمده زود

غم گرفته فضا
دل شده چه غمین
پیش چشم همه خورده مادری به زمین

میرسد به فلک
ناله های حزین
دستِ بسته‌علی رو تو کوچه ها نبرین

میچکد خون از
گوشه ی معجر
سر شکسته شده از شتاب ضربه ی در

میدود پشتِ
شوهرش حیدر
خطِّ ممتدِ خون میکشد زمین مادر

یک طرف حیدر
یک طرف زهرا
با تمام وجودش گرفته مولا را

میزند بر سر
زینب کبریٰ
دست چِل نامرد تا که میرود بالا

شد گرفتارِ
حلقه ی اشرار
فاطمه وسط کوچه مانده در انظار

نوبت قنفذ
شده باز انگار
تازیانه گرفته میان دست اینبار

میزند زینب
ناله ای از درد
با لگد نزنیدش که مادرم غش کرد

تازیانه نزن!
قنفذ نامرد
مادرم به زمین خورده بی حیا برگرد

کربلا

زد مقابل من
نیزه بر پهلو
تن عریان تو افتاده زمین از رو

خواهر تو اسیر
شد به دست عدو
السلام علی من هُتِکَت حُرمتُه و

شعله ور شده در حسین سیب سرخی