یه دانشگاه منبر می‌رفتم پنج هفته
هر هفته چهار رساله صاحب مکیال المکارم رو به من می‌دادند
هفته بعد هم دوباره یکی دیگه می دانند من گفتم آقا
هدیه میخوای بدی
یه کتاب الاقل بده به من نداشته باشم
یا حداقل تکراری نده دقت می‌کنی
چون هدیه قدر و قیمتش به اندازه اهدا کننده است
بهتره یه چیزی هدیه بدی
که اون کسی که هدیه رو میگیره نداشته باشه دیگه
یه چیزی که داره رو دوباره بهش بدی
اینکه لطفی نداره حالا خدا بخواد هدیه بده
خدا غنی به ذاته محدودیت نداره
بعد از اینکه معراج تمام شد
می‌دونید پیغمبر ما در معراج هیچ چیزی روش اثر نذاشت
خودش از همه عالم بزرگتر بود دیگه نمایشگاه عالمو دید
ماذاغ البصرو یه جا هم چشم ننداخت
چون هیچ چیزی نبود که مثل خودش باشه دیگه
همه عالم بلکه چشم انداخته بودن پیغمبر رو ببین
کار که تمام شد جبرئیل نازل شد محضر پیغمبر
در همون معراج روایت از کیه شیخ صدوق
خطابشون از جانب خدا بود عرض کرد یا محمد
چون از جانب خدا بود
هذه تفاحة أهداها الله الیک
این سیبی که خدا به تو هدیه کرده
هدیه کرده یعنی یه چیزی هست که تو نداری دیگه
خدا که کمبود نداره که
کلها اینو میل بفرمایید
حضرت رسول می‌فرماید فلقت
یعنی سیبو شکافتم نوری ساطع شد برق زد ففزعت
من برای این که بی ادبی محضر پیامبر نباشه
دقیق معنا نمیکنم میگم جا خوردن
اینقدر این نور بزرگ بود گفت این مقدمه نور فاطمه است