حقّ داره بیوفته، از این درد سنگین
از رو در گذشتند چهل نامرد سنگین
افتاد و پا می‌کوبیدند رو در یه بند
بی اجازه با بگو بخند
از زیر دری که سوخته بود
فضّه بیا گشته بود بلند

لگد دومی که بد می‌خورد
چهل نفر خسته‌ می شدند از زدنش
نفش رفت تا لگد کوبید
فضه او را دوباره احیا کرد
مصیبت اینه دومی داد زد سر زهرا
یک نفر هم نگفت بی جا کرد
قنفذ پست پشت هم  می‌زد
حیدر این صحنه را تماشا میکرد