ته دلم خالی شده، آخه دلم خیلی پره
خیلی وقته که این دنیا،دیگه به درد نمی‌خوره
دنیایی که خواهر تو اسیر بشه
ناموس آدم تو کوچه سر به زیر بشه
آقای عالم تابوتش حصیر بشه
دیگه به درد نمی‌خوره
دنیایی که بخوان تو رو خار کنن
دختر آدم و با لگد بیدار کنن
خواهرتو راهی بازار کنن
دیگه به درد نمی‌خوره
دنیایی که رقیه‌تو اذیت کنن
چندتا نامحرم خیمه رو غارت کنن
جلو آدم به مادرش جسارت کنن
دیگه به درد نمی‌خوره
دنیایی که دور دخترت کل بکشن
معجرشو از روی محمل می‌کشن
زینب و دست بسته چهل منزل بکشن
دیگه به درد نمی‌خوره
نفسم می‌مونه تو گلوم، منو می‌کشن از سر موم
منو می‌کشه می‌گه نگاه این داداش علیه این عموم
بزنم میری سمت کدوم
نمی‌گفتی مگه کو عموم؟
مثلا بزم چی می‌شه
بسه گریه و زاری تموم
بشکنه دستت که معجرو بر نداری
مطمئنم تو یکی دختر نداری
بزن تو صورتم هیچ جا نمی‌گم
ولی فکر نکنی من دیگه بابا نمی‌گم
صورتم با ورم چی می‌شه
بابا کار حرم چی می‌شه
نیزه ای که زدن به عمو
بزنن به سرم چی می‌شه
دیگه بال و پرم چی می‌شه
با لگد کمرم چی می‌شه
می‌گن زجر اگه گوشوارتو
مثلا ببرم چی می‌شه
ببین گونم که می‌ریزه ازش درد
سنان زد، حرمله از خنده غش کرد
ریان ابن شبیب، جد ما رو غریب گیر آوردن
ریان ابن شبیب، آب و واسه حبیب دیر آوردن
تو شیب گودال سرازیر شد
حسین پیر شد
ضربه‌ی خولی، نفس گیر شد
حسین پیر شد
ته گودال زمین گیر شد
حسین پیر شد
عذاب کردنت منع آب کردنت
شبیه گندم ری آسیاب کردنت
همه منتظرن، مادرش برسه
کاش صدای برادر به خواهرش برسه
دست قاتل اگه به سرش برسه
آی خدا به داد موی دخترش برسه
همونی که ازم، پدرم رو گرفت
با یه مشت حرومی دور حرم رو گرفت
داد زد سرم و معجرم رو گرفت
اومدم فرار کنم موی سرم رو گرفت